യദ്യേവൈഷ്യതി സായാഹ്നേ യദി പ്രാതരഥോ നിശി। യദ്യര്ധരാത്രേ ഭഗവാന്ന മേ കോപം കരിഷ്യതി
അവൻ വൈകുന്നേരം വരികയാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ രാവിലെ, രാത്രിയിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ എങ്കിലും, ആ മഹാനായവൻ എനിക്കൊരിക്കലും കോപമുണ്ടാക്കില്ല.
ലാഭോ മമൈഷ രാജേന്ദ്ര യദ്വൈപൂജയിതും ദ്വിജാന്। ആദേശേ തവ തിഷ്ഠന്തീ ഹിതം കുര്യാം നരോത്തമ
രാജാധിരാജാ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആരാധിക്കാൻ കഴിയുന്നത് എനിക്ക് ഭാഗ്യമാണ്. നിന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ച്, ഞാൻ നല്ലതെല്ലാം ചെയ്യാം, മഹാനായവനേ.
വിസ്രബ്ധോ ഭവരാജേന്ദ്ര ന വ്യലീകം ദ്വിജോത്തമഃ। വസന്പ്രാപ്സ്യതി തേ ഗേഹേ സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
രാജാവേ, ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ആ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യില്ല. അവൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ സത്യം മാത്രം അനുഭവിക്കും—ഇത് ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
യത്പ്രിയം ച ദ്വിജസ്യാസ്യ ഹിതം ചൈവ തവാനഘ। യതിഷ്യാമി തഥാ രാജന്വ്യേതു തേ മാനസോ ജ്വരഃ
രാജാവേ, ഈ ബ്രാഹ്മണന് ഇഷ്ടവും നിനക്ക് ഉത്തമവും ആയതെല്ലാം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും. അതിനാൽ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആശങ്കയും ഉണ്ടാകേണ്ട.
ബ്രാഹ്മണാ ഹി മഹാഭാഗാഃ പൂജിതാഃ പൃഥിവീപതേ। താരണായ സമര്ഥാഃ സ്യുര്വിപരീതേ വധായ ച
ഭൂമിയുടെ അധിപനായ രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചാൽ അവർ രക്ഷ നൽകാൻ കഴിയും; അവരെ അവഗണിച്ചാൽ നാശം വരുത്താനും കഴിയും.
രസാഽഹമേതദ്വിജാനന്തീ തോഷയിഷ്യേ ദ്വിജോത്തമമ്। ന മത്കൃതേവ്യഥാം രാജന്പ്രാപ്സ്യസി ദ്വിജസത്തമാത്
ഇത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഞാൻ ആ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും. എന്റെ കാരണത്താൽ നിനക്ക് ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് ഒരു ദു:ഖവും ഉണ്ടാകില്ല.
അപരാധേഽപി രാജേന്ദ്ര രാജ്ഞാമശ്രേയസേ ദ്വിജാഃ। ഭവന്തി ച്യവനോ യദ്വത്സുകന്യായാഃ കൃതേ പുരാ
രാജാധിരാജാ, രാജാക്കന്മാർക്ക് ദോഷം ചെയ്താലും ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവർക്കു അനിഷ്ടം വരുത്താറുണ്ട്; പുരാതനകാലത്ത് ച്യവനൻ സുകന്യയ്ക്ക് വേണ്ടി അങ്ങനെ ചെയ്തതുപോലെ.
നിയമേന പരേണാഹമുപസ്ഥാസ്യേ ദ്വിജോത്തമമ്। യഥാ ത്വയാ നരേന്ദ്രേദം ഭാപിതം ബ്രാഹ്മണം പ്രതി
എനിക്ക് കഴിയുന്നത്ര കർശനമായി ഞാൻ ആ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനെ സേവിക്കും, രാജാവേ, നീ ആ ബ്രാഹ്മണനെക്കുറിച്ച് ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ.
ഏവം ബ്രുവന്തീം ബഹുശഃ പരിഷ്വജ്യ സമര്ഥ്യ ച। ഇതിചേതി ച ക്രതവ്യം രാജാ സര്വമഥാദിശത്
അവൾ ഇങ്ങനെ പലതവണ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് അവളെ അണുകെട്ടി, സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്യാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
ഏവമേതത്ത്വയാ ഭദ്രേ കര്തവ്യമവിശങ്കയാ। മദ്ധിതാര്ഥം തഥാഽഽത്മാര്ഥംകുലാര്ഥം ചാപ്യനിന്ദിതേ
ഭദ്രയായേ, നീ ഭയമില്ലാതെ ഇതെല്ലാം നിർവഹിക്കണം—എന്റെ ഭലത്തിനും, നിന്റെ ഭലത്തിനും, കുടുംബത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടിയാണ്, പാപരഹിതയായേ.
ഏവമുക്ത്വാ തു താം കന്യാം കുന്തിഭോജോ മഹായശാഃ। പൃഥാം പരിദദൌ തസ്മൈ ദ്വിജായ ദ്വിജവത്സലഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹത്വം നേടിയ കുന്തിഭോജൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു എന്നും സ്നേഹമുള്ളവൻ, തന്റെ മകൾ പൃഥയെ ആ ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിച്ചു.
ഇയം ബ്രഹ്മന്മമ സുതാ ബാലാ സുഖവിവര്ധിതാ। അപരാധ്യേത യത്കിംചിന്ന കാര്യം ഹൃദി തത്ത്വയാ
ബ്രാഹ്മണനേ, ഇതാണ് എന്റെ മകൾ. അവൾ ബാല്യത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വളർന്നു. അവൾക്കൊന്ന് തെറ്റുണ്ടായാൽ, അതു മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ടതില്ല.
ദ്വിജാതയോ മഹാഭാഗാ വൃദ്ധബാലതപസ്വിഷു। ഭവന്ത്യക്രോധനാഃ പ്രായോ ഹ്യപരാദ്ധേഷു നിത്യദാ
സൗഭാഗ്യശാലിയായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മുതിർന്നവരിലും ബാല്യക്കാരിലും തപസ്സുകാരിലും, നിങ്ങൾ സാധാരണയായി തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുന്നവരാണ്.
സുമഹത്യപരാധേഽപി ക്ഷാന്തിഃ കാര്യാ ദ്വിജാതിഭിഃ। യഥാശക്തി യഥോത്സാഹം പൂജാ ഗ്രാഹ്യാ ദ്വിജോത്തമ
വലിയ തെറ്റുണ്ടായാലും ബ്രാഹ്മണന്മാർ ക്ഷമ കാണിക്കണം. കഴിയുന്നത്ര ശ്രമംകൊണ്ട് ആദരം സ്വീകരിക്കണം, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനേ.
തഥേതി ബ്രാഹ്മണേനോക്തേ സ രാജാ പ്രീതമാനസഃ। ഹംസചന്ദ്രാംശുസംകാശം ഗൃഹമസ്മൈ ന്യവേദയത്
ബ്രാഹ്മണൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ചതോടെ, രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ, ഹംസയും ചന്ദ്രപ്രഭയുമെന്തെന്നതുപോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു വീട് അവനു നൽകി.
തത്രാഗ്നിശരണേ ക്ലൃപ്തമാസനം തസ്യ ഭാനുമത്। ആഹാരാദി ച സര്വം തത്തഥൈവ പ്രത്യവേദയത്
അവിടെ, അഗ്നിശാലയിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, ഭക്ഷണവും മറ്റുള്ളതും എല്ലാം അതുപോലെ ഒരുക്കി നൽകി.
നിക്ഷിപ്യ രാജപുത്രീ തു തന്ദ്രീം മാനം തഥൈവ ച। ആതസ്ഥേ പരമം യത്നം ബ്രാഹ്മണസ്യാഭിരാധനേ
രാജകുമാരി താൻ ഉറക്കം, അഭിമാനം എന്നിവ വിട്ട്, ബ്രാഹ്മണനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പരമമായ ശ്രമം നടത്തി.
തത്രസാ ബ്രാഹ്മണം ഗത്വാ പൃഥാ ശൌചപരാ സതീ। വിധിവത്പരിചാരാര്ഹം ദേവവത്പര്യതോഷയത്
അവിടെ, ശുദ്ധതയിൽ മനസ്സുള്ള പൃഥ, ബ്രാഹ്മണനോടു ചേർന്ന്, യഥാവിധി സേവനം ചെയ്തു, ദൈവത്തെപ്പോലെ ആദരിച്ചു.
സാ തു കന്യാ മഹാരാജ ബ്രാഹ്മണം സംശിതവ്രതമ്। തോഷയാമാസ ശുദ്ധേന മനസാ സംശിതവ്രതാ
മഹാരാജാവേ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ആ കന്യക, വ്രതനിഷ്ഠയുള്ള ബ്രാഹ്മണനെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പ്രാതരേഷ്യാമ്യഥേത്യുക്ത്വാ കദാചിദ്ദ്വിജസത്തമഃ। തത ആയാതി രാജേന്ദ്ര സായം രാത്രാവഥോ പുനഃ
ഒരു ദിവസം, 'രാവിലെ ഞാൻ പോകാം' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ വൈകുന്നേരവും രാത്രിയും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നു.
തം ച സര്വാസു വേലാസു ഭക്ഷ്യഭോജ്യപ്രതിശ്രയൈഃ। പൂജയാമാസ സാ കന്യാ വര്ധമാനൈസ്തു സര്വദാ
എല്ലാ സമയത്തും, ആ കന്യക അവനെ ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും താമസവും നൽകി ആദരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അന്നാദിസമുദാചാരഃ ശയ്യാസനകൃതസ്തഥാ। ദിവസേദിവസേ തസ്യ വര്ധതേ ന തു ഹീയതേ
ഭക്ഷണവും മറ്റും സംബന്ധിച്ച പെരുമാറ്റം, കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഒരുക്കൽ, ഓരോ ദിവസവും വർധിച്ചു, ഒരിക്കലും കുറയാതെ.
നിര്ഭര്ത്സനാപവാദൈശ്ച തഥൈവാപ്രിയയാ ഗിരാ। ബ്രാഹ്മണസ്യ പൃഥാ രാജന്ന ചകാരാപ്രിയം തദാ
രാജാവേ, പൃഥ ബ്രാഹ്മണനോട് ഒരിക്കലും അപമാനവും കുറ്റപ്പെടുത്തലും കഠിനമായ വാക്കുകളും പറഞ്ഞില്ല.
സ്വപ്നകാലേ പുനശ്ചൈതി ന ചൈതി ബഹുശോ ദ്വിജഃ। സുദുര്ലഭമപി ഹ്യന്നം ദീയതാമിതി സോഽബ്രവീത്
ഒരിക്കൽ, അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും, പലപ്പോഴും വരാതിരിക്കുമ്പോഴും, ബ്രാഹ്മണൻ 'ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭക്ഷണവും നൽകണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
കൃതമേവ ച തത്സര്വം യഥാ തസ്മൈ ന്യവേദയത്। ശിഷ്യവത്പുത്രവച്ചൈവ സ്വസൃവച്ച സുസംയതാ
അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം യഥാസമയം ചെയ്തു, അവളത് അദ്ദേഹത്തോട് അറിയിച്ചു; ഗുരുവിനോടോ, മകനോടോ, സഹോദരിയോടോ പോലെ ആദരവോടെ.
യഥോപജോഷം രാജേന്ദ്ര ദ്വിജാതിപ്രവരസ്യ സാ। പ്രീതിമുത്പാദയാമാസ കന്യാരത്നമനിന്ദിതാ
രാജാവേ, കുറ്റമില്ലാത്ത ആ കന്യാരത്നം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനെ അവനു ഇഷ്ടമായത്ര സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തസ്യാസ്തു ശീലവൃത്തേന തുതോപ ദ്വിജസത്തമഃ। അവധാനേന ഭൂയോഽസ്യാഃ പരം യത്നമഥാകരോത്
എന്നാൽ അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും കാരണം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ചിന്തിച്ചു; അവള്ക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ പരമമായ ശ്രമം നടത്തി.
താം പ്രഭാതേ ച സായം ച പിതാ പപ്രച്ഛ ഭാരത। അപിതുഷ്യതിതേ പുത്രി ബ്രാഹ്മണഃ പരിചര്യയാ
പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും, അവളുടെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു: 'മകളേ, ബ്രാഹ്മണൻ നിന്റെ സേവനത്തിൽ സന്തോഷിച്ചോ?'
തം സാ പരമമിത്യേവപ്രത്യുവാച യശസ്വിനീ। തതഃ പ്രീതിമവാപാഗ്ര്യാം കുന്തിഭോജോ മഹാമനാഃ
അവളൊരു മഹത്വമുള്ളവളായി, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, മഹാനുഭാവാ' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, വലിയ മനസ്സുള്ള കുന്തിഭോജന് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
തതഃ സംവത്സരേ പൂര്ണേ യദാഽസൌ ജപതാംവരഃ। നാപശ്യദ്ദുഷ്കൃതംകിംചിത്പൃഥായാഃ സൌഹൃദേ രതഃ
ഒരു സംവത്സരം പൂര്ത്തിയായപ്പോള്, ജപത്തില് ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണന്, പൃഥയുടെ പെരുമാറ്റത്തില് ഒരു തെറ്റും കാണാനായില്ല; അവന് അവളോടു വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു.