നാഹത്വാ ഹി മഹാബാഹോ ശത്രൂനേതി കരം പുനഃ। സാ ശക്തിര്ദേവരാജസ്യ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
മഹാബാഹുവേ, ശത്രുക്കളെ കൊല്ലാതെ ആ ആയുധം വീണ്ടും നിനക്കു ലഭിക്കില്ല; ആ ആയുധം ദേവരാജാവിന്റെതാണ്, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാംശുഃ സഹസാഽന്തരധീയത। `കര്ണസ്തു ബുബുധേ രാജന്സ്വപ്നാന്തേ പ്രവ്യഥന്നിവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പ്രകാശമുള്ളവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; രാജാവേ, കർണൻ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അതറിയുകയും അതിനാൽ വല്ലാതെ ഉളളിൽ ഉത്കണ്ഠ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രതിബുദ്ധസ്തു രാധേയഃ സ്വപ്നം സംചിന്ത്യ ഭാരത। ചകാര നിശ്ചയം രാജഞ്ശക്ത്യര്ഥം വദതാംവര
ഉണർന്ന കർണൻ ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ച്, ഭാരതവംശജനായ രാജാവേ, ആ ആയുധം നേടാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.
യദി മാമിന്ദ്ര ആയാതി കുണ്ഡലാര്ഥം പരന്തപ। ശക്ത്യാ തസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി കുണ്ഡലേ വര്മ ചൈവ ഹ
എന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾക്കായി ഇന്ദ്രൻ എങ്കിൽ വരുമെങ്കിൽ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, ഞാൻ അയാള്ക്ക് ആ ആയുധവും കുണ്ഡലവും കവചവും നൽകും.
സ കൃത്വാ പ്രാതരുത്ഥായ കാര്യാണി ഭരതര്ഷഭ। ബ്രാഹ്മണാന്വാചയിത്വാ ച യഥാകാര്യമുപാക്രമത്
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത്, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, കർണൻ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ യഥാവിധി വേദപാരായണം ചെയ്യിപ്പിച്ച്, തന്റെ ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
വിധിനാ രാജശാര്ദൂല മുഹൂര്തമജപത്തദാ'। തതഃ സൂര്യായ ജപ്യാന്തേ കര്ണഃ സ്വപ്നം ന്യവേദയത്
രാജശാർദൂളാ, കർണൻ ആചാരപ്രകാരം ഒരു മുഹൂർത്തം മൗനജപം നടത്തി, സൂര്യനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ അവസാനം തന്റെ സ്വപ്നം വിവരിച്ചു.
യഥാ ദൃഷ്ടം യഥാതത്ത്വം യഥോക്തമുഭയോര്നിസി। തത്സര്വമാനുപൂര്വ്യേണ ശശംസാസ്മൈ വൃഷസ്തദാ
രാത്രിയിൽ ഇരുവരും പറഞ്ഞതുപോലെയും, കണ്ടതുപോലെയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയും, കർണൻ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ സൂര്യദേവനോട് പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്ദേവോ ഭാനുഃ സ്വര്ഭാനുസൂദനഃ। ഉവാച തം തഥേത്യേവ കര്ണം സൂര്യഃ സ്മയന്നിവ
അത് കേട്ട ശേഷം, സ്വർഭാനുവിനെ സംഹരിച്ച ഭഗവാൻ ഭാനു, കർണനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ 'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തത്ത്വമിതി ജ്ഞാത്വാ രാധേയഃ പരവീരഹാ। ശക്തിമേവാഭികാങ്ക്ഷന്വൈ വാസവം പ്രത്യപാലയത്
അങ്ങനെ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന രാധേയൻ ആ ആയുധം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് വാസവനെ കാത്തുനിന്നു.
കിം തദ്ഗുഹ്യം ന ചാഖ്യാതം കര്ണായേഹോഷ്ണരശ്മിനാ। കീദൃശേകുണ്ഡലേ തേ ച കവചം രചൈവ കീദൃശമ്
പ്രകാശമുള്ളവൻ കർണനോട് പറയാതിരുന്ന ആ രഹസ്യം എന്താണ്? അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും എങ്ങനെയുള്ളതാണു?
കുതശ്ച കവചം തസ്യം കുണ്ഡലേചൈവ സത്തമ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
അവൻ എവിടുനിന്നാണ് ആ കവചവും കുണ്ഡലങ്ങളും ലഭിച്ചത്, മഹാനേ? ഞാൻ അതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി എന്നോട് പറയണം, തപസ്സിന്റെ ധനമേ.
അഹം രാജന്ബ്രവീമ്യേതത്തസ്യ ഗുഹ്യം വിഭാവസോഃ। യാദൃശേ കുണ്ഡലേ തേ ച കവചം വൈവ യാദൃശമ്
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് പ്രകാശമുള്ളവന്റെ ആ രഹസ്യം പറയുന്നു; അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും എങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
കുന്തിഭോജം പുരാ രാജന്ബ്രാഹ്മണഃ പര്യുപസ്ഥിതഃ। തിഗ്മതേജാ മഹാന്പ്രാംശുഃ ശ്മശ്രുദണ്ഡജടാധരഃ
ഒരു കാലത്ത്, രാജാവേ, കുന്തിഭോജനെ സമീപിക്കാൻ ഉഗ്രതേജസ്സുള്ള, ഉയരം കൂടിയ, ദാടി, ദണ്ഡം, ജടകൾ ഉള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എത്തിയിരുന്നു.
ദര്സനീയോഽനവദ്യാങ്ഗസ്തേജസാ പ്രജ്വലന്നിവ। മധുപിങ്ഗോ മധുരവാക്തപഃസ്വാധ്യായഭൂഷണഃ
അവൻ മനോഹരനും, ദോഷമില്ലാത്ത അവയവങ്ങളുമുള്ളവനും, തേജസ്സിൽ ദഹിക്കുന്നവനും, തേൻ നിറമുള്ള നിറവുമുള്ളവനും, മധുരഭാഷിയും, തപസ്സും സ്വാധ്യായവും അലങ്കാരമായവനും ആയിരുന്നു.
സ രാജാനം കുന്തിഭോജമബ്രവീത്സുമഹാതപാഃ। ഭിക്ഷാമിച്ഛാമി വൈ ഭോക്തും തവ ഗേഹേ വിമത്സര
ആ മഹാനായ വ്രതസ്ഥൻ രാജാവായ കുന്തിഭോജനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ വിരുന്നായി ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അസൂയയില്ലാതെ.'
ന മേ വ്യലീകം കര്തവ്യം ത്വയാ വാ തവ ചാനുഗൈഃ। ഏവം വത്സ്യാമി തേ ഗേഹേ യദി തേ രോചതേഽനഘ
നീയും നിന്റെ അനുചിതരും എനിക്ക് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യരുത്; അങ്ങനെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കും, അതിനാൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, പാപമില്ലാത്തവനേ.'
യഥാകാമം ച ഗച്ഛേയമാഗച്ഛേയം തഥൈവ ച। ശയ്യാസനേ ച മേ രാജന്നാപരാധ്യേത കശ്ചന
എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ വരാനും പോകാനും ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാണ്; രാജാവേ, എന്റെ കിടക്കയിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും ആരും എനിക്ക് അപമാനം വരുത്തരുത്.
തമബ്രവീത്കുന്തിഭോജഃ പ്രീതിയുക്തമിദം വചഃ। ഏവമസ്തു പരംചേതി പുനശ്ചൈവമഥാബ്രവീത്
അപ്പോൾ കുന്തിഭോജൻ സ്നേഹപൂർവ്വം അവനോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, കൂടാതെ—' എന്നും വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മമ കന്യാ മഹാപ്രാജ്ഞ പൃഥാ നാമ യശസ്വിനീ। ശീലവൃത്താന്വിതാ സാധ്വീ നിയതാഽനവമാനിനീ
മഹാത്മാവേ, എന്റെ മകൾ പൃഥാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയും നല്ല സ്വഭാവവും ആചാരവും ഉള്ളവളാണ്; അവൾ ശീലവും നിയന്ത്രണവും谦വുമുള്ളവളാണ്.
ഉപസ്ഥാസ്യതി സാ ത്വാം വൈ പൂജയാഽനവമത്യ ച। തസ്യാശ്ച ശീലവൃത്തേന തുഷ്ടിം സമുപയാസ്യസി
അവൾ നിന്നെ ആദരവോടെ സേവിക്കും, ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കില്ല; അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവത്താൽ നീ സംതൃപ്തനാകും.
ഏവമുക്ത്വാ തു തം വിപ്രമഭിപൂജ്യ യഥാവിധി। ഉവാച കന്യാമഭ്യേത്യ പൃഥാം പൃഥുലലോചനാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ ബ്രാഹ്മണനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച്, കുന്തിഭോജൻ വിശാലനേത്രിയായ പൃഥയോടു സമീപിച്ചു.
അയം വത്സേ മഹാഭാഗോ ബ്രാഹ്മണോ വസ്തുമിച്ഛതി। മമ ഗേഹേ മയാ ചാസ്യ തഥേത്യേവം പ്രതിശ്രുതമ്
'മകളേ, ഈ മഹത്വമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി ഞാൻ അവനോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.'
ത്വയി വത്സേ പരായത്തം ബ്രാഹ്മണസ്യാഭിരാധനമ്। തന്മേ വാക്യമമിഥ്യാ ത്വം കര്തുമര്ഹസി കര്ഹിചിത്
'മകളേ, ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ സംതൃപ്തി നിനക്കാണ് പൂർണ്ണമായും ആശ്രിതം; അതിനാൽ എന്റെ വാക്ക് ഒരിക്കലും വ്യാജമാക്കരുത്.'
അയം തപസ്വീ ഭഗവാന്സ്വാധ്യായനിയതോ ദ്വിജഃ। യദ്യദ്ബ്രൂയാന്മഹാതേജാസ്തത്തദ്ദേയമാത്സരാത്
'ഈ വ്രതസ്ഥനും മഹത്വമുള്ളവനും സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ എന്ത് ചോദിച്ചാലും, അസൂയയില്ലാതെ അതൊക്കെ നൽകണം.'
ബ്രാഹ്മണാ ഹി പരം തേജോ ബ്രാഹ്മണാ ഹി പരം തപഃ। ബ്രാഹ്മണാനാം നമസ്കാരൈഃ സൂര്യോ ദിവി വിരാജതേ
'ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പരമമായ ശക്തിയും തപസ്സും ഉണ്ട്; അവരുടെ നമസ്കാരത്താൽ സൂര്യൻ ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു.'
അമാനയന്ഹി ദാണ്ഡക്യോ വാതാപിശ്ച മഹാസുരഃ। നിഹതോ ബ്രഹ്മദണ്ഡേന താലജങ്ഘസ്തഥൈവ ച। `വൈന്ധ്യാദ്രിശ്ച സമുദ്രശ്ച നദ്ദുഷശ്ച വിഹിംസിതഃ
'ദാണ്ഡകനും വാതാപി എന്ന മഹാസുരനും താലജംഘനും ബ്രാഹ്മണന്റെ ശക്തിയാൽ നശിച്ചു; അങ്ങനെ തന്നെ വൈന്ധ്യപർവ്വതവും സമുദ്രവും നദ്ദുഷനും ദോഷം അനുഭവിച്ചു.'
സോയം വത്സേ മഹാഭാര ആഹിതസ്ത്വയി സാംപ്രതമ്। ത്വം സദാ നിയതാ കുര്യാ ബ്രാഹ്മണസ്യാഭിരാധനമ്
'ഇപ്പോൾ, മകളേ, ഈ വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം നിനക്കാണ് ഏൽക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; നീ എപ്പോഴും നിയന്ത്രണത്തോടെ ബ്രാഹ്മണനെ സേവിക്കണം.'
ജാനാമി പ്രണിധാനം തേ ബാല്യാത്പ്രഭൃതി നന്ദിനി। ബ്രാഹ്മണേഷ്വിഹ സര്വേഷു ഗുരുബന്ധുഷു ചൈവ ഹ
'നന്ദിനി, ബാല്യകാലം മുതൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഗുരുക്കന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടും നിന്റെ ഭക്തി എനിക്ക് അറിയാം.'
തഥാ പ്രേഷ്യേഷു സര്വേഷു മിത്രസംബന്ധിമാതൃഷു। മയി ചൈവ യഥാവത്ത്വംസര്വമാവൃത്യ വര്തസേ
'അങ്ങനെ തന്നെ എല്ലാ ദാസന്മാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ബന്ധുക്കളോടും മാതാക്കളോടും, എന്നോടും നീ എപ്പോഴും യുക്തമായ പെരുമാറ്റം കാണിക്കുന്നു.'
ന ഹ്യതുഷ്ടോ ജനോഽസ്തീഹ പുരേ ചാന്തഃപുരേ ച തേ। സമ്യഗ്വൃത്ത്യാഽനവദ്യാങ്ഗി തവ ഭൃത്യജനേഷ്വപി
'നിന്റെ നല്ല പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു നഗരത്തിലും അകത്തും, ദാസന്മാരിലും പോലും, ആരും അസന്തുഷ്ടരില്ല, കുഴപ്പമില്ലാത്തവളേ.'