പ്രദാനേ ജീവിതസ്യാപി ന മേഽത്രാസ്തി വിചാരണാ। യച്ച മാമാത്ഥ ദേവ ത്വം പാണ്ഡവം ഫല്ഗുനം പ്രതി
ജീവൻ പോലും കൊടുക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു സംശയവുമില്ല; ദേവനായ നീ പാണ്ഡവനായ അർജുനിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിച്ചതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
വ്യേതു സംതാപജം ദുഃഖം തവ ഭാസ്കര മാനസമ്। അര്ജുനപ്രതിമം ചൈവ വിജേഷ്യാമി രണേഽര്ജുനമ്
ഭാസ്കരാ, മനസ്സിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ദു:ഖം നീങ്ങി പോവട്ടെ; അർജുനനോട് സമമായ അർജുനനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും.
തവാപി വിദിതം ദേവ മമാപ്യസ്ത്രബലം മഹത്। ജാമദഗ്ന്യാദുപാത്തം യത്തഥാ ദ്രോണാന്മഹാത്മനഃ
ദേവാ, ജാമദഗ്ന്യപുത്രനിൽ നിന്നും മഹാത്മാവായ ദ്രോണനിൽ നിന്നും ഞാൻ നേടിയ അസ്ത്രബലം നിനക്കും എനിക്കും അറിയാം.
ഇദം ത്വമനുജാനീഹി സുരശ്രേഷ്ഠ വ്രതം മമ। ഭിക്ഷതേ വജ്രിണേ ദദ്യാമപി ജീവിതമാത്മനഃ
ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇതാണ് എന്റെ വ്രതം: വജ്രധാരിയായവൻ ചോദിച്ചാലും ഞാൻ ജീവൻ പോലും നൽകും.
യദി താത ദദാസ്യേതേ വജ്രിണേ കുണ്ഡലേ ശുഭേ। ത്വമപ്യേനമഥോ ബ്രൂയാ വിജയാര്ഥം മഹാബല
മകനേ, നീ ഈ ശുഭമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ വജ്രധാരിക്ക് കൊടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വിജയത്തിനായി നീ അവനോട് പറയുകയും വേണം.
നിയമേന പ്രദദ്യാസ്ത്വം കുണ്ഡലേവൈ ശതക്രതോഃ। അവധ്യോ ഹ്യസി ഭൂതാനാം കുണ്ഡലാഭ്യാം സമന്വിതഃ
നിന്റെ വ്രതപ്രകാരം നീ കുണ്ഡലങ്ങൾ ശക്രനു കൊടുത്താൽ, കുണ്ഡലങ്ങൾ ഉള്ളതുവരെ നീ എല്ലാ ജീവികൾക്കും അജേയനാണ്.
അര്ജുനന വിനാശം ഹി തവ ദാനവസൂദനഃ। പ്രാര്തയാനോ രണേ വത്സ കുണ്ഡലേ തേ ജിഹീര്ഷതി
കുഞ്ഞേ, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ അർജുനന്റെ നാശം ആഗ്രഹിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ തേടി നിന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
സ ത്വമപ്യേനമാരാധ്യ സൂനൃതാഭിഃ പുനഃ പുനഃ। അഭ്യര്ഥയേഥാ ദേവേശമമോഘാര്ഥം പുരംദരമ്
അതുകൊണ്ട് നീയും വീണ്ടും വീണ്ടും മനോഹരമായ വാക്കുകളാൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ച് ഉറപ്പായ ആയുധം പുരന്ദരനിൽ നിന്ന് അപേക്ഷിക്കണം.
അമോഘാം ദേഹി മേ ശക്തിമമിത്രവിനിബര്ഹിണീമ്। ദാസ്യാമി തേ സഹസ്രാക്ഷ കുണ്ഡലേ വര്മ ചോത്തമമ്
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത ആയുധം ദയവായി എനിക്കു തരണമേ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ; ഞാൻ നിനക്കു എന്റെ കുണ്ഡലവും ഉത്തമമായ കവചവും നൽകാം.
ഇത്യേവ നിയമേന ത്വം ദദ്യാഃ ശക്രായ കുണ്ഡലേ। തയാ ത്വം കര്ണ സംഗ്രാമേ ഹനിഷ്യസി രണേ രിപൂന്
ഇങ്ങനെ നീ വ്രതം പാലിച്ച് കുണ്ഡലങ്ങൾ ശക്രനു നൽകണം; അതിനാൽ, കർണാ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കും.
നാഹത്വാ ഹി മഹാബാഹോ ശത്രൂനേതി കരം പുനഃ। സാ ശക്തിര്ദേവരാജസ്യ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
മഹാബാഹുവേ, ശത്രുക്കളെ കൊല്ലാതെ ആ ആയുധം വീണ്ടും നിനക്കു ലഭിക്കില്ല; ആ ആയുധം ദേവരാജാവിന്റെതാണ്, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാംശുഃ സഹസാഽന്തരധീയത। `കര്ണസ്തു ബുബുധേ രാജന്സ്വപ്നാന്തേ പ്രവ്യഥന്നിവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പ്രകാശമുള്ളവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; രാജാവേ, കർണൻ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അതറിയുകയും അതിനാൽ വല്ലാതെ ഉളളിൽ ഉത്കണ്ഠ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രതിബുദ്ധസ്തു രാധേയഃ സ്വപ്നം സംചിന്ത്യ ഭാരത। ചകാര നിശ്ചയം രാജഞ്ശക്ത്യര്ഥം വദതാംവര
ഉണർന്ന കർണൻ ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ച്, ഭാരതവംശജനായ രാജാവേ, ആ ആയുധം നേടാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.
യദി മാമിന്ദ്ര ആയാതി കുണ്ഡലാര്ഥം പരന്തപ। ശക്ത്യാ തസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി കുണ്ഡലേ വര്മ ചൈവ ഹ
എന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾക്കായി ഇന്ദ്രൻ എങ്കിൽ വരുമെങ്കിൽ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, ഞാൻ അയാള്ക്ക് ആ ആയുധവും കുണ്ഡലവും കവചവും നൽകും.
സ കൃത്വാ പ്രാതരുത്ഥായ കാര്യാണി ഭരതര്ഷഭ। ബ്രാഹ്മണാന്വാചയിത്വാ ച യഥാകാര്യമുപാക്രമത്
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത്, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, കർണൻ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ യഥാവിധി വേദപാരായണം ചെയ്യിപ്പിച്ച്, തന്റെ ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
വിധിനാ രാജശാര്ദൂല മുഹൂര്തമജപത്തദാ'। തതഃ സൂര്യായ ജപ്യാന്തേ കര്ണഃ സ്വപ്നം ന്യവേദയത്
രാജശാർദൂളാ, കർണൻ ആചാരപ്രകാരം ഒരു മുഹൂർത്തം മൗനജപം നടത്തി, സൂര്യനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ അവസാനം തന്റെ സ്വപ്നം വിവരിച്ചു.
യഥാ ദൃഷ്ടം യഥാതത്ത്വം യഥോക്തമുഭയോര്നിസി। തത്സര്വമാനുപൂര്വ്യേണ ശശംസാസ്മൈ വൃഷസ്തദാ
രാത്രിയിൽ ഇരുവരും പറഞ്ഞതുപോലെയും, കണ്ടതുപോലെയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയും, കർണൻ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ സൂര്യദേവനോട് പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്ദേവോ ഭാനുഃ സ്വര്ഭാനുസൂദനഃ। ഉവാച തം തഥേത്യേവ കര്ണം സൂര്യഃ സ്മയന്നിവ
അത് കേട്ട ശേഷം, സ്വർഭാനുവിനെ സംഹരിച്ച ഭഗവാൻ ഭാനു, കർണനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ 'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തത്ത്വമിതി ജ്ഞാത്വാ രാധേയഃ പരവീരഹാ। ശക്തിമേവാഭികാങ്ക്ഷന്വൈ വാസവം പ്രത്യപാലയത്
അങ്ങനെ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന രാധേയൻ ആ ആയുധം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് വാസവനെ കാത്തുനിന്നു.
കിം തദ്ഗുഹ്യം ന ചാഖ്യാതം കര്ണായേഹോഷ്ണരശ്മിനാ। കീദൃശേകുണ്ഡലേ തേ ച കവചം രചൈവ കീദൃശമ്
പ്രകാശമുള്ളവൻ കർണനോട് പറയാതിരുന്ന ആ രഹസ്യം എന്താണ്? അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും എങ്ങനെയുള്ളതാണു?
കുതശ്ച കവചം തസ്യം കുണ്ഡലേചൈവ സത്തമ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
അവൻ എവിടുനിന്നാണ് ആ കവചവും കുണ്ഡലങ്ങളും ലഭിച്ചത്, മഹാനേ? ഞാൻ അതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദയവായി എന്നോട് പറയണം, തപസ്സിന്റെ ധനമേ.
അഹം രാജന്ബ്രവീമ്യേതത്തസ്യ ഗുഹ്യം വിഭാവസോഃ। യാദൃശേ കുണ്ഡലേ തേ ച കവചം വൈവ യാദൃശമ്
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് പ്രകാശമുള്ളവന്റെ ആ രഹസ്യം പറയുന്നു; അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും എങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
കുന്തിഭോജം പുരാ രാജന്ബ്രാഹ്മണഃ പര്യുപസ്ഥിതഃ। തിഗ്മതേജാ മഹാന്പ്രാംശുഃ ശ്മശ്രുദണ്ഡജടാധരഃ
ഒരു കാലത്ത്, രാജാവേ, കുന്തിഭോജനെ സമീപിക്കാൻ ഉഗ്രതേജസ്സുള്ള, ഉയരം കൂടിയ, ദാടി, ദണ്ഡം, ജടകൾ ഉള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എത്തിയിരുന്നു.
ദര്സനീയോഽനവദ്യാങ്ഗസ്തേജസാ പ്രജ്വലന്നിവ। മധുപിങ്ഗോ മധുരവാക്തപഃസ്വാധ്യായഭൂഷണഃ
അവൻ മനോഹരനും, ദോഷമില്ലാത്ത അവയവങ്ങളുമുള്ളവനും, തേജസ്സിൽ ദഹിക്കുന്നവനും, തേൻ നിറമുള്ള നിറവുമുള്ളവനും, മധുരഭാഷിയും, തപസ്സും സ്വാധ്യായവും അലങ്കാരമായവനും ആയിരുന്നു.
സ രാജാനം കുന്തിഭോജമബ്രവീത്സുമഹാതപാഃ। ഭിക്ഷാമിച്ഛാമി വൈ ഭോക്തും തവ ഗേഹേ വിമത്സര
ആ മഹാനായ വ്രതസ്ഥൻ രാജാവായ കുന്തിഭോജനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ വിരുന്നായി ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അസൂയയില്ലാതെ.'
ന മേ വ്യലീകം കര്തവ്യം ത്വയാ വാ തവ ചാനുഗൈഃ। ഏവം വത്സ്യാമി തേ ഗേഹേ യദി തേ രോചതേഽനഘ
നീയും നിന്റെ അനുചിതരും എനിക്ക് ഒരു തെറ്റും ചെയ്യരുത്; അങ്ങനെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കും, അതിനാൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ, പാപമില്ലാത്തവനേ.'
യഥാകാമം ച ഗച്ഛേയമാഗച്ഛേയം തഥൈവ ച। ശയ്യാസനേ ച മേ രാജന്നാപരാധ്യേത കശ്ചന
എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ വരാനും പോകാനും ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാണ്; രാജാവേ, എന്റെ കിടക്കയിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും ആരും എനിക്ക് അപമാനം വരുത്തരുത്.
തമബ്രവീത്കുന്തിഭോജഃ പ്രീതിയുക്തമിദം വചഃ। ഏവമസ്തു പരംചേതി പുനശ്ചൈവമഥാബ്രവീത്
അപ്പോൾ കുന്തിഭോജൻ സ്നേഹപൂർവ്വം അവനോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, കൂടാതെ—' എന്നും വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മമ കന്യാ മഹാപ്രാജ്ഞ പൃഥാ നാമ യശസ്വിനീ। ശീലവൃത്താന്വിതാ സാധ്വീ നിയതാഽനവമാനിനീ
മഹാത്മാവേ, എന്റെ മകൾ പൃഥാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയും നല്ല സ്വഭാവവും ആചാരവും ഉള്ളവളാണ്; അവൾ ശീലവും നിയന്ത്രണവും谦വുമുള്ളവളാണ്.
ഉപസ്ഥാസ്യതി സാ ത്വാം വൈ പൂജയാഽനവമത്യ ച। തസ്യാശ്ച ശീലവൃത്തേന തുഷ്ടിം സമുപയാസ്യസി
അവൾ നിന്നെ ആദരവോടെ സേവിക്കും, ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കില്ല; അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവത്താൽ നീ സംതൃപ്തനാകും.