ത്വം ഹി നിത്യം നരവ്യാഘ്ര സ്പര്ധസേ സവ്യസാചിനാ। സവ്യസാചീ ത്വയാ ചേഹ യുധി ശൂരഃ സമേഷ്യതി
നരസിംഹനേ, നീ എപ്പോഴും സവ്യാസാചിയുമായി മത്സരിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്; സവ്യാസാചിയും ഇതേ യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീരനായി നിന്നെ നേരിടും.
ന തു ത്വാമര്ജുനഃ ശക്തഃ കുണ്ഡലാഭ്യാം സമന്വിതമ്। വിജേതും യുധി യദ്യസ്യ സ്വയമിന്ദ്രഃ ശരോ ഭവേത്
കുണ്ഡലങ്ങള് ധരിച്ചിരിക്കുന്നപ്പോള് അർജുനന് യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അർജുനന്റെ അസ്ത്രമായാലും.
തസ്മാന്ന ദേയേ ശഖ്രായ ത്വയൈതേ കുണ്ഡലേ ശുഭേ। സംഗ്രാമേ യദി നിര്ജേതും കര്ണ കാമയസേഽര്ജുനമ്
അതിനാൽ, കർണ്ണാ, യുദ്ധത്തിൽ അർജുനനെ ജയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹമെങ്കിൽ, ഈ ശുഭമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ നീ വജ്രധാരിക്ക് നൽകരുത്.
വൈശംപായന ഉവാച
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു:
ഭഗവന്തമഹം ഭക്തോ യഥാ മാം വേത്ഥ ഗോപതേ। തഥാ പരമതിഗ്മാംശോ നാസ്ത്യദേയം കഥംചന
ഗോപനാഥാ, നീ എനിക്ക് ഭക്തനാണെന്ന് അറിയുന്നതുപോലെ, ദീപ്തിമാനായവനേ, എനിക്ക് കൊടുക്കാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
ന മേ ദാരാ ന മേപുത്രാ ന ചാത്മാ സുഹൃദോ ന ച। തഥേഷ്ടാ വൈ സദാ ഭക്ത്യാ യഥാ ത്വം ഗോപതേ മമ
എനിക്ക് ഭാര്യയില്ല, മക്കളില്ല, സ്വയം എന്നെപ്പോലും സുഹൃത്തുക്കളില്ല; എല്ലാം എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, നീ എനിക്ക് എത്ര പ്രിയനാണോ അതുപോലെ.
ഇഷ്ടാനാം ച മഹാത്മാനോ ഭക്താനാം ച ന സംശയഃ। കുര്വന്തി ഭക്തിമിഷ്ടാം ച ജാനീഷേ ത്വം ച ഭാസ്കര
മഹാത്മാക്കൾ ഭക്തന്മാരോടും പ്രിയപ്പെട്ടവരോടും ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല; നീയാണല്ലോ, ഭാസ്കരാ, ഇതറിയുന്നത്.
ഇഷ്ടോ ഭക്തശ്ച മേ കര്ണോ ന ചാന്യദ്ദൈവതം ദിവി। ജാനീത ഇതിവൈ കൃത്വാ ഭഗവാനാഹ മദ്ധിതമ്
കർണ്ണൻ എനിക്ക് പ്രിയനും ഭക്തനുമാണ്; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇതുപോലെ ഞാൻ അറിയുന്ന മറ്റൊരു ദേവതയില്ല. അങ്ങനെ ആലോചിച്ചശേഷം, ഭഗവാൻ എന്റെ ഭലത്തിനായി അരുളിച്ചെയ്തു.
ഭൂയശ്ച ശിരസാ യാചേ പ്രസാദ്യ ച പുനഃപുനഃ। ഇതി ബ്രവീമി തിഗ്മാംശോ ത്വം തു മേ ക്ഷന്തുമര്ഹസി
വീണ്ടും വീണ്ടും തലകുനിഞ്ഞ് അപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നത് ഇതാണ്, ദീപ്തിമാനേ, നീ എന്നെ ക്ഷമിക്കണം.
ബിഭേമി ന തഥാ മൃത്യോര്യഥാ ബിഭ്യേഽനൃതാദഹമ്। വിശേഷേണ ദ്വിജാതീനാം സര്വേഷാം സര്വദാ സതാമ്
മരണത്തെക്കാൾ കൂടുതലാണ് ഞാൻ അനൃതത്തെ ഭയപ്പെടുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ച് എല്ലാ ദ്വിജന്മാരോടും സത്പുരുഷന്മാരോടും എപ്പോഴും.
പ്രദാനേ ജീവിതസ്യാപി ന മേഽത്രാസ്തി വിചാരണാ। യച്ച മാമാത്ഥ ദേവ ത്വം പാണ്ഡവം ഫല്ഗുനം പ്രതി
ജീവൻ പോലും കൊടുക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു സംശയവുമില്ല; ദേവനായ നീ പാണ്ഡവനായ അർജുനിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിച്ചതും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
വ്യേതു സംതാപജം ദുഃഖം തവ ഭാസ്കര മാനസമ്। അര്ജുനപ്രതിമം ചൈവ വിജേഷ്യാമി രണേഽര്ജുനമ്
ഭാസ്കരാ, മനസ്സിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ദു:ഖം നീങ്ങി പോവട്ടെ; അർജുനനോട് സമമായ അർജുനനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും.
തവാപി വിദിതം ദേവ മമാപ്യസ്ത്രബലം മഹത്। ജാമദഗ്ന്യാദുപാത്തം യത്തഥാ ദ്രോണാന്മഹാത്മനഃ
ദേവാ, ജാമദഗ്ന്യപുത്രനിൽ നിന്നും മഹാത്മാവായ ദ്രോണനിൽ നിന്നും ഞാൻ നേടിയ അസ്ത്രബലം നിനക്കും എനിക്കും അറിയാം.
ഇദം ത്വമനുജാനീഹി സുരശ്രേഷ്ഠ വ്രതം മമ। ഭിക്ഷതേ വജ്രിണേ ദദ്യാമപി ജീവിതമാത്മനഃ
ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇതാണ് എന്റെ വ്രതം: വജ്രധാരിയായവൻ ചോദിച്ചാലും ഞാൻ ജീവൻ പോലും നൽകും.
യദി താത ദദാസ്യേതേ വജ്രിണേ കുണ്ഡലേ ശുഭേ। ത്വമപ്യേനമഥോ ബ്രൂയാ വിജയാര്ഥം മഹാബല
മകനേ, നീ ഈ ശുഭമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ വജ്രധാരിക്ക് കൊടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വിജയത്തിനായി നീ അവനോട് പറയുകയും വേണം.
നിയമേന പ്രദദ്യാസ്ത്വം കുണ്ഡലേവൈ ശതക്രതോഃ। അവധ്യോ ഹ്യസി ഭൂതാനാം കുണ്ഡലാഭ്യാം സമന്വിതഃ
നിന്റെ വ്രതപ്രകാരം നീ കുണ്ഡലങ്ങൾ ശക്രനു കൊടുത്താൽ, കുണ്ഡലങ്ങൾ ഉള്ളതുവരെ നീ എല്ലാ ജീവികൾക്കും അജേയനാണ്.
അര്ജുനന വിനാശം ഹി തവ ദാനവസൂദനഃ। പ്രാര്തയാനോ രണേ വത്സ കുണ്ഡലേ തേ ജിഹീര്ഷതി
കുഞ്ഞേ, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ അർജുനന്റെ നാശം ആഗ്രഹിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ തേടി നിന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
സ ത്വമപ്യേനമാരാധ്യ സൂനൃതാഭിഃ പുനഃ പുനഃ। അഭ്യര്ഥയേഥാ ദേവേശമമോഘാര്ഥം പുരംദരമ്
അതുകൊണ്ട് നീയും വീണ്ടും വീണ്ടും മനോഹരമായ വാക്കുകളാൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ച് ഉറപ്പായ ആയുധം പുരന്ദരനിൽ നിന്ന് അപേക്ഷിക്കണം.
അമോഘാം ദേഹി മേ ശക്തിമമിത്രവിനിബര്ഹിണീമ്। ദാസ്യാമി തേ സഹസ്രാക്ഷ കുണ്ഡലേ വര്മ ചോത്തമമ്
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത ആയുധം ദയവായി എനിക്കു തരണമേ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ; ഞാൻ നിനക്കു എന്റെ കുണ്ഡലവും ഉത്തമമായ കവചവും നൽകാം.
ഇത്യേവ നിയമേന ത്വം ദദ്യാഃ ശക്രായ കുണ്ഡലേ। തയാ ത്വം കര്ണ സംഗ്രാമേ ഹനിഷ്യസി രണേ രിപൂന്
ഇങ്ങനെ നീ വ്രതം പാലിച്ച് കുണ്ഡലങ്ങൾ ശക്രനു നൽകണം; അതിനാൽ, കർണാ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കും.
നാഹത്വാ ഹി മഹാബാഹോ ശത്രൂനേതി കരം പുനഃ। സാ ശക്തിര്ദേവരാജസ്യ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
മഹാബാഹുവേ, ശത്രുക്കളെ കൊല്ലാതെ ആ ആയുധം വീണ്ടും നിനക്കു ലഭിക്കില്ല; ആ ആയുധം ദേവരാജാവിന്റെതാണ്, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാംശുഃ സഹസാഽന്തരധീയത। `കര്ണസ്തു ബുബുധേ രാജന്സ്വപ്നാന്തേ പ്രവ്യഥന്നിവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പ്രകാശമുള്ളവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; രാജാവേ, കർണൻ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അതറിയുകയും അതിനാൽ വല്ലാതെ ഉളളിൽ ഉത്കണ്ഠ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.
പ്രതിബുദ്ധസ്തു രാധേയഃ സ്വപ്നം സംചിന്ത്യ ഭാരത। ചകാര നിശ്ചയം രാജഞ്ശക്ത്യര്ഥം വദതാംവര
ഉണർന്ന കർണൻ ആ സ്വപ്നം ആലോചിച്ച്, ഭാരതവംശജനായ രാജാവേ, ആ ആയുധം നേടാൻ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു.
യദി മാമിന്ദ്ര ആയാതി കുണ്ഡലാര്ഥം പരന്തപ। ശക്ത്യാ തസ്മൈ പ്രദാസ്യാമി കുണ്ഡലേ വര്മ ചൈവ ഹ
എന്റെ കുണ്ഡലങ്ങൾക്കായി ഇന്ദ്രൻ എങ്കിൽ വരുമെങ്കിൽ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, ഞാൻ അയാള്ക്ക് ആ ആയുധവും കുണ്ഡലവും കവചവും നൽകും.
സ കൃത്വാ പ്രാതരുത്ഥായ കാര്യാണി ഭരതര്ഷഭ। ബ്രാഹ്മണാന്വാചയിത്വാ ച യഥാകാര്യമുപാക്രമത്
ഈ തീരുമാനമെടുത്ത്, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, കർണൻ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ യഥാവിധി വേദപാരായണം ചെയ്യിപ്പിച്ച്, തന്റെ ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
വിധിനാ രാജശാര്ദൂല മുഹൂര്തമജപത്തദാ'। തതഃ സൂര്യായ ജപ്യാന്തേ കര്ണഃ സ്വപ്നം ന്യവേദയത്
രാജശാർദൂളാ, കർണൻ ആചാരപ്രകാരം ഒരു മുഹൂർത്തം മൗനജപം നടത്തി, സൂര്യനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ അവസാനം തന്റെ സ്വപ്നം വിവരിച്ചു.
യഥാ ദൃഷ്ടം യഥാതത്ത്വം യഥോക്തമുഭയോര്നിസി। തത്സര്വമാനുപൂര്വ്യേണ ശശംസാസ്മൈ വൃഷസ്തദാ
രാത്രിയിൽ ഇരുവരും പറഞ്ഞതുപോലെയും, കണ്ടതുപോലെയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെയും, കർണൻ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ സൂര്യദേവനോട് പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്ദേവോ ഭാനുഃ സ്വര്ഭാനുസൂദനഃ। ഉവാച തം തഥേത്യേവ കര്ണം സൂര്യഃ സ്മയന്നിവ
അത് കേട്ട ശേഷം, സ്വർഭാനുവിനെ സംഹരിച്ച ഭഗവാൻ ഭാനു, കർണനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ 'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
തതസ്തത്ത്വമിതി ജ്ഞാത്വാ രാധേയഃ പരവീരഹാ। ശക്തിമേവാഭികാങ്ക്ഷന്വൈ വാസവം പ്രത്യപാലയത്
അങ്ങനെ സത്യം മനസ്സിലാക്കി, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന രാധേയൻ ആ ആയുധം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് വാസവനെ കാത്തുനിന്നു.
കിം തദ്ഗുഹ്യം ന ചാഖ്യാതം കര്ണായേഹോഷ്ണരശ്മിനാ। കീദൃശേകുണ്ഡലേ തേ ച കവചം രചൈവ കീദൃശമ്
പ്രകാശമുള്ളവൻ കർണനോട് പറയാതിരുന്ന ആ രഹസ്യം എന്താണ്? അവന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും കവചവും എങ്ങനെയുള്ളതാണു?