നാന്യസ്മിന്പുരുഷേ സന്തി യേ സത്യവതി വൈ ഗുണാഃ। പ്രദാനമേവ തസ്മാന്മേ രോചതേ ദുഹിതുസ്തവ
സത്യവതിക്കുള്ള ഗുണങ്ങൾ മറ്റാരിലും കാണാനാവില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ എന്റെ മകളെ അവനു നൽകാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.
അവിചാല്യമേതദുക്തം തഥ്യം ച ഭവതാ വചഃ। കരിഷ്യാമ്യേതദേവം ച ഗുരുര്ഹി ഭഗവാന്മമ
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് അചഞ്ചലവും സത്യവുമാണ്; ഗുരുവായിരിക്കുന്ന ഭഗവാനെ ഞാൻ അനുസരിക്കും, ഇതു ഞാൻ നിർബന്ധമായി ചെയ്യും.
അവിഘ്നമസ്തു സാവിത്ര്യാഃ പ്രദാനേ ദുഹിതുസ്തവ। സാധയിഷ്യാമ്യഹം താവത്സര്വേഷാം ഭദ്രമസ്തു വഃ
നിന്റെ മകൾ സാവിത്രിയെ നൽകുന്നതിൽ ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകരുത്; ഞാൻ ഇതു നിർവഹിക്കും, നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏവമുക്ത്വാ സ്വമുത്പത്യ നാരദസ്ത്രിദിവം ഗതഃ। രാജാഽപി ദുഹിതുഃ സജ്ജം വൈവാഹികമകാരയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ എഴുന്നേറ്റ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; രാജാവും തന്റെ മകളുടെ വിവാഹം ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി.
അഥ കന്യാപ്രദാനേ സ തമേവാര്ഥം വിചിന്തയന്। സമാനിത്യേ ച തത്സര്വംഭാണ്ഡം വൈവാഹികം നൃപഃ
അപ്പോൾ രാജാവ് മകളെ നൽകാനുള്ള കാര്യം ആലോചിച്ച്, വിവാഹത്തിനുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി.
തതോ വൃദ്ധാന്ദ്വിജാന്സര്വാനൃത്വിക്സഭ്യപുരോഹിതാന്। സമാഹൂയ ദിനേ പുണ്യേ പ്രയയൌ സഹ കന്യയാ
ശുഭദിനത്തിൽ രാജാവ് എല്ലാ മൂപ്പന്മാരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, യജ്ഞികന്മാരെയും, പുരോഹിതന്മാരെയും വിളിച്ചു, മകളോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
മേധ്യാരണ്യം സ ഗത്വാ ച ദ്യുമത്സേനാശ്രമം നൃപഃ। പദ്ഭ്യാമേവ ദ്വിജൈഃ സാര്ധം രാജര്ഷിം തമുപാഗമത്
അവൻ വിശുദ്ധവനത്തിലേക്ക്, ദ്യുമത്സേനന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം കാലിൽ നടക്കാതെ രാജർഷിയെ സമീപിച്ചു.
തത്രാപശ്യന്മഹാഭാഗം സാലവൃക്ഷമുപാശ്രിതമ്। കൌശ്യാം ബൃസ്യാം സമാസീനം ചക്ഷുര്ഹീനം നൃപം തദാ
അവിടെ അവൻ മഹാഭാഗനായ, കുസശയവും മാൻചർമ്മവും വിരിച്ച്, ശാലവൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ ഇരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചശക്തിയില്ലാത്ത രാജാവിനെ കണ്ടു.
സ രാജാ തസ്യ രാജര്ഷേഃ കൃത്വാപൂജാം യഥാഽര്ഹതഃ। വാചാ സുനിയതോ ഭൂത്വാ ചകാരാത്മനിവേദനമ്
അവൻ രാജർഷിക്ക് യോജിച്ച ആദരം നൽകി, മനസ്സിൽ ശാന്തതയോടെ വന്ദനം അർപ്പിച്ചു.
തസ്യാര്ധ്യമാസം ചൈവ ഗാം ചാവേദ്യസ ധര്മവിത്। കിമാഗമനമിത്യേവം രാജാ രാജാനമബ്രവീത്
ധർമ്മജ്ഞനായ രാജാവ് അവനു അർഘ്യം വെള്ളവും ഒരു പശുവും നൽകി, 'നിങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് വരവ്?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
തസ്യ സര്വമഭിപ്രായമിതികര്തവ്യതാം ച താമ്। സത്യവന്തം സമുദ്ദിശ്യ സര്വമേവ ന്യവേദയത്
അവൻ സത്യവാനെ കുറിച്ചുള്ള തന്റെ മുഴുവൻ ഉദ്ദേശവും കാരണവും രാജർഷിക്ക് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
സാവിത്രീ നാമ രാജര്ഷേ കന്യേയം മമ ശോഭനാ। താം സ്വധര്മേണ ധര്മജ്ഞ സ്നുഷാര്ഥേ ത്വം ഗൃഹാണ മേ
'സാവിത്രി എന്ന മനോഹരിയായ ഈ പെൺകുട്ടി എന്റെ മകളാണ്, ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച്, സ്നുഷയായി അവളെ സ്വീകരിക്കണമെന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.'
ച്യുതാഃ സ്മ രാജ്യാദ്വനവാസമാശ്രിതാ- ശ്ചരാമ ധര്മം നിയതാസ്തപസ്വിനഃ। കഥം ത്വനര്ഹാ വനവാസമാശ്രമേ സഹിഷ്യതി ക്ലേശമിമം സുതാ തവ
'ഞങ്ങൾ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു, വനവാസം സ്വീകരിച്ചു, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചതും തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്; എന്നാൽ, നിങ്ങളുടെ മകൾ ഇങ്ങനെയുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?'
സുഖം ച ദുഃഖം ച ഭവാഭവാത്മകം യദാ വിജാനാതി സുതാഽഹമേവ ച। ന മദ്വിധേ യുജ്യതേവാക്യമീദൃശം വിനിശ്ചയേനാഭിഗതോസ്മി തേ നൃപ
'സുഖവും ദു:ഖവും, ജനനവും മരണമുമെല്ലാം ഞാൻയും എന്റെ മകളും മനസ്സിലാക്കുന്നു; ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ എനിക്ക് യോജിക്കില്ല, രാജാവേ, ഞാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിങ്ങൾക്കു സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ആശാം നാര്ഹസി മേ ഹന്തും സൌഹൃദാത്പ്രണതസ്യ ച। അഭിതശ്ചാഗതം പ്രേമ്ണാ പ്രത്യാഖ്യാതും ന മാഽര്ഹസി
'സ്നേഹത്താലും ആദരവോടെയും ഞാൻ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, എന്റെ പ്രതീക്ഷ തകർക്കരുത്; സ്നേഹത്തോടെ വന്നിരിക്കുന്ന എന്നെ നിരസിക്കരുത്.'
അനുരൂപോ ഹി യുക്തശ്ച ത്വം മമാഹം തവാപി ച। സ്നുഷാം പ്രതീച്ഛ മേ കന്യാം ഭാര്യാം സത്യവതസ്തതഃ
'നിങ്ങളും ഞാനും തമ്മിൽ യോജിച്ചവരാണ്; അതിനാൽ എന്റെ മകളെ സത്യവാന്റെ ഭാര്യയായും നിങ്ങളുടെ സ്നുഷയായും സ്വീകരിക്കണം.'
പൂര്വമേവാഭിലവിതഃ സംബന്ധോ മേ ത്വയാ സഹ। ഭ്രഷ്ടരാജ്യസ്ത്വഹമിതി തത ഏതദ്വിചാരിതമ്
'നിങ്ങളോടുള്ള ബന്ധം ഞാൻ മുമ്പേ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു; രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും ഈ കാര്യം ഞാൻ ആലോചിച്ചത് അതുകൊണ്ടാണ്.'
അഭിപ്രായസ്ത്വയം യോ മേ പൂര്വമേവാഭികാങ്ക്ഷിതഃ। സ നിര്വര്തതു മേഽദ്യൈവ കാങ്ക്ഷിതോ ഹ്യസി മേഽതിഥിഃ
'മുമ്പ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഉദ്ദേശം ഇന്ന് തന്നെ നിറവേറട്ടെ; നിങ്ങൾ എന്റെ ആഗ്രഹിച്ച അതിഥിയാണ്.'
തതഃ സര്വാന്സമാനായ്യ ദ്വിജാനാശ്രമവാസിനഃ। യഥാവിധി സമുദ്വാഹം കാരയാമാസതുര്നൃപൌ
അതിനുശേഷം രാജാക്കന്മാർ അശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരെയും വിളിച്ചു വരുത്തി, വേണ്ട എല്ലാ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് കല്യാണം നടത്തി.
ദത്ത്വാ സോഽശ്വപതിഃ കന്യാം യഥാര്ഹം സപരിച്ഛദമ്। യയൌ സ്വമേവ ഭവനം യുക്തഃ പരമയാ മുദാ
അശ്വപതി തന്റെ മകളെയും അവളുടെ ആഭരണങ്ങളെയും അനുചരികളെയും യോഗ്യമായി നൽകി, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ രാജധാനിയിലേക്ക് മടങ്ങി.
സത്യവാനപി താം ഭാര്യാം ലബ്ധ്വാ സര്വഗുണാന്വിതാമ്। മുമുദേ സാ രച രതം ലബ്ധ്വാ ഭര്താരം മനസേപ്സിതമ്
സത്യവാൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഭാര്യയെ ലഭിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ച ഭാര്യയെ കണ്ടെത്തിയതിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി.
ഗതേ പിതരി സര്വാണി സംന്യസ്യാഭരണാനി സാ। ജഗൃഹേവല്കലാന്യേവ വസ്ത്രം കാഷായമേവ ച
അവളുടെ അച്ഛൻ തിരിച്ചു പോയപ്പോൾ, അവൾ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും മാറ്റി വച്ചു, വൃക്ഷത്തൊലി വസ്ത്രവും കാശായ വസ്ത്രവും മാത്രം ധരിച്ചു.
പരിചാരൈര്ഗുണൈശ്ചൈവ പ്രശ്രയേണ ദമേന ച। സര്വകാമക്രിയാഭിശ്ച സര്വേഷാം തുഷ്ടിമാദധേ
അവളുടെ സേവനത്താൽ, നല്ല സ്വഭാവത്താൽ, വിനയത്താൽ, ആത്മനിയന്ത്രണത്താൽ, എല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയതുകൊണ്ട് അവൾ എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകി.
ശ്വശ്രൂം ശരീരസത്കാരൈഃ സര്വൈരാച്ഛാദനാദിഭിഃ। ശ്വശുരം ദേവസത്കാരൈര്വാചഃ സംയമനേന ച
അവൾ അമ്മായിയമ്മയ്ക്ക് വസ്ത്രം മുതലായ എല്ലാ ശാരീരിക സേവനങ്ങളും നൽകി ആദരിച്ചു; അച്ഛനമ്മാവനെ ദൈവത്തെപ്പോലെ ആദരവും വാക്കിൽ നിയന്ത്രണവും കാണിച്ച് ആദരിച്ചു.
തഥൈവ പ്രിയവാദേന നൈഷുണേന ശമേന ച। രഹശ്ചൈവോപചാരേണ ഭര്താരം പര്യതോഷയത്
അദേഹം ഭർത്താവിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച്, ആരെയും അപവാദം പറയാതെ, ശാന്തതയോടെ, ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പരിചരണത്തിലൂടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ഏവം തത്രാശ്രമേ തേഷാം തദാ നിവസതാം സതാമ്। കാലസ്തപസ്യതാം കശ്ചിദപാക്രാമത ഭാരത
അങ്ങനെ ആ സന്മാർഗ്ഗികൾ അശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവർ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നതിനിടെ കുറേ ദിവസം കടന്നു പോയി.
സാവിത്ര്യാഗ്ലായമാനായാസ്തിഷ്ഠന്ത്യാസ്തു ദിവാനിശമ। നാരദേന യദുക്തം തദ്വാക്യം മനസി വര്തതേ
സാവിത്രി ക്ഷീണിച്ച് പകലും രാത്രിയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, നാരദൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ തുടർച്ചയായി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
തതഃ കാലേ ബഹുതിഥേ വ്യതിക്രാന്തേ കദാചന। പ്രാപ്തഃ സ കാലോ മര്വ്യം യത്രസത്യവതാ നൃപ
അങ്ങനെ അനവധി ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യവാന്റെ മരണത്തിന് വിധിച്ച ദിവസം എത്തി.
ഗണയന്ത്യാശ്ച സാവിത്ര്യാ ദിവസദിവസേ ഗതേ। യദ്വാക്യം നാരദേനോക്തം വര്തതേ ഹൃദി നിത്യശഃ
ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്നായി കടന്നുപോകുമ്പോൾ, സാവിത്രി നാരദൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി ഓർത്തിരുന്നു.
ചതുര്ഥേഽഹനി മര്തവ്യമിതി സംചിന്ത്യ ഭാമിനീ। വ്രതം ത്രിരാത്രമുദ്ദിശ്യ ദിവാരാത്രം സ്ഥിതാഽഭവത്
നാലാം ദിവസം ഭർത്താവ് മരിക്കുമെന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, അവൾ മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസ വ്രതം തുടർന്നു, പകലും രാത്രിയും ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നു.