തസ്യാം ജാതാസി സാ കന്യാ രാജ്ഞോ വീര്യേണ ചൈവഹി। തസ്മാദ്വാസവി ഭദ്രം തേ യാചേ വംശകരം സുതമ്
അവളിൽ നിന്നാണ് നീ, ആ പെൺകുട്ടി, രാജാവിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചത്. അതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യശാലിനിയായ വാസുവിന് വംശം തുടരാൻ ഒരു മകനെ നീ നൽകണമെന്ന് അവൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിച്ചു.
സംഗമം മമ കല്യാണി കുരുഷ്വേത്യഭ്യഭാഷത
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യവതിയായവളേ, എന്നോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കണമെന്നു.'
വിസ്മയാവിഷ്ടസര്വാങ്ഗീ ജാതിസ്മരണതാം ഗതാ। സാബ്രവീത്പശ്യ ഭഗവന്പരപാരേ സ്ഥിതാനൃഷീന്
ആ പെൺകുട്ടി മുഴുവൻ ശരീരവും അത്ഭുതത്തിൽ ആകി, മുൻജന്മം ഓർത്ത് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനേ, അപ്പുറത്തുള്ള തീരത്ത് നിൽക്കുന്ന ഋഷിമാരെ നോക്കൂ.'
ആവയോര്ദൃഷ്ടയോരേഭിഃ കഥം നു സ്യാത്സമാഗമഃ। ഏവം തയോക്തോ ഭഗവാന്നീഹാരമസൃജത്പ്രഭുഃ
'നമ്മളെ ഇവർ കാണുമ്പോൾ എങ്ങനെ ചേർന്ന് ജീവിക്കാൻ കഴിയും?' അങ്ങനെ അവൾ ചോദിച്ചതോടെ, ഭഗവാൻ ഒരു മൂടൽമഞ്ഞ് സൃഷ്ടിച്ചു.
യേന ദേശഃ സ സര്വസ്തു തമോഭൂത ഇവാഭവത്। ദൃഷ്ട്വാ സൃഷ്ടം തു നീഹാരം തതസ്തം പരമര്ഷിണാ
അത് കൊണ്ട് ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ ഇരുണ്ടതുപോലെ ആയി. മഹർഷി സൃഷ്ടിച്ച ആ മൂടൽമഞ്ഞ് കണ്ടു,
വിസ്മിതാ സാഭവത്കന്യാ വ്രീഡിതാ ച തപസ്വിനീ
ആ പെൺകുട്ടി അത്ഭുതവും ലജ്ജയും അനുഭവിച്ചു, തപസ്സിൽ ലയിച്ചു.
ത്വത്സംയോഗാച്ച ദുഷ്യേത കന്യാഭാവോ മമാഽനഘ। കന്യാത്വേ ദൂഷിതേ വാപി കഥം ശക്ഷ്യേ ദ്വിജോത്തമ
നിനക്കൊപ്പം ചേർന്നാൽ എന്റെ കന്യാത്വം നഷ്ടപ്പെടും, പാപരഹിതനേ. കന്യാത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ എങ്ങനെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ?
ഗൃഹ ഗന്തുമുഷേ ചാഹം ധീമന്ന സ്ഥാതുമുത്സഹേ। ഏതത്സംചിന്ത്യ ഭഗവന്വിധത്സ്വ യദനന്തരമ്
മനസ്സിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഇവിടെ തുടരാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഇതെല്ലാം പരിഗണിച്ച്, ഭഗവനേ, പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ദയവായി തീരുമാനിക്കൂ.
ഏവമുക്തവതീം തീം തു പ്രീതിമാനുഷിസത്തമഃ। ഉവാച മത്പ്രിയം കൃത്വാ കന്യൈവ ത്വം ഭവിഷ്യതി
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ അവളോടു, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിയ ശേഷം നീ കന്യകയേപ്പോലെ തന്നെ തുടരും.'
വൃണീഷ്വ ച വരം ഭീരും യം ത്വമിച്ഛസി ഭാമിനി। വൃഥാ ഹി ന പ്രസാദോ മേ ഭൂതപൂര്വഃ ശുചിസ്മിതേ
'ഭയങ്കരിയായവളേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാമിനി. എന്റെ അനുഗ്രഹം ഒരിക്കലും വെറുതെയായിട്ടില്ല, ശുദ്ധസ്മിതയുള്ളവളേ.'
ഏവമുക്താ വരം വവ്രേ ഗാത്രസൌഗന്ധ്യമുത്തമമ്। സചാസ്യൈ ഭഗവാന്പ്രാദാന്മനഃ കാങ്ക്ഷിതം പ്രഭുഃ
അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ അത്യുത്തമമായ സുഗന്ധം ലഭിക്കണമെന്ന ആശംസയോടു കൂടി അനുഗ്രഹം തേടി. ഭഗവാൻ അവളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി.
തതോ ലബ്ധവരാ പ്രീതാ സ്ത്രീഭാവഗുണഭൂഷിതാ। ജഗാമ സഹ സംസര്ഗമൃഷിണാഽദ്ഭുതകര്മണാ
അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച സന്തോഷത്തോടെ, സ്ത്രീസൗന്ദര്യത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവൾ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള മഹർഷിയോടൊപ്പം ഏകതയിൽ ചേർന്നു.
തസ്യാസ്തു യോജനാദ്ഗന്ധമാജിഘ്രന്ത നരാ ഭുവി
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർക്ക് അവളുടെ സുഗന്ധം ഒരു യോജന ദൂരം അകലെക്കു പോലും അനുഭവപ്പെടുകയായിരുന്നു.
തസ്യാ യോജനഗന്ധേതി തതോ നാമാപരം സ്മൃതമ്। ഇതി സത്യവതീ ഹൃഷ്ടാ ലബ്ധ്വാ വരമനുത്തമമ്
അവളുടെ സുഗന്ധം ഒരു യോജന ദൂരം പരക്കുന്നതിനാൽ അവൾക്ക് മറ്റൊരു പേര് ലഭിച്ചു; ഇങ്ങനെ സത്യവതി അതുല്യമായ അനുഗ്രഹം നേടി സന്തോഷിച്ചു.
പരാശരേണ സംയുക്താ സദ്യോ ഗര്ഭം സുഷാവ സാ। ജജ്ഞേ ച യമുനാദ്വീപേ പാരാശര്യഃ സ വീര്യവാന്
പരാശരനോടൊപ്പം ചേർന്ന ഉടനെ അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചു; യമുനാനദിയിലെ ദ്വീപിൽ പരാശരന്റെ ശക്തനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു.
സ മാതരമനുജ്ഞാപ്യ തപസ്യേവ മനോ ദധേ। സ്മൃതോഽഹം ദര്ശയിഷ്യാമി കൃത്യേഷ്വിതി ച സോഽബ്രവീത്
അവൻ അമ്മയുടെ അനുമതി വാങ്ങി തപസ്സിൽ മനസ്സു നിർത്തി; 'എന്നെ ഓർത്താൽ ഞാൻ കാണിച്ചിരിക്കും, ഏത് കാര്യത്തിനും വരാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവം ദ്വൈപായനോ ജജ്ഞേ സത്യവത്യാം പരാശരാത്। ന്യസ്തോദ്വീപേ യദ്ബാലസ്തസ്മാദ്ദ്വൈപായനഃസ്മൃതഃ
ഇങ്ങനെ സത്യവതിക്ക് പരാശരനിൽ നിന്നു ദ്വൈപായനൻ ജനിച്ചു; ബാല്യത്തിൽ ദ്വീപിൽ വെച്ചതുകൊണ്ടു ദ്വൈപായനൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
പാദാപസാരിണം ധര്മം സ തു വിദ്വാന്യുഗേ യുഗേ। ആയുഃ ശക്തിം ച മര്ത്യാനാം യുഗാവസ്ഥാമവേക്ഷ്യച
അവൻ ഓരോ യുഗത്തിനും അനുയോജ്യമായ ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചു; മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ്, ശക്തി, യുഗത്തിന്റെ സ്ഥിതി എന്നിവ കണക്കാക്കി.
ബ്രഹ്മണോ ബ്രാഹ്മണാനാം ച തഥാനുഗ്രഹകാങ്ക്ഷയാ। വിവ്യാസ വേദാന്യസ്മത്സ തസ്മാദ്വ്യാസ ഇതി സ്മൃതഃ
ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അനുഗ്രഹിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, അവൻ വേദങ്ങൾ വിഭജിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ വ്യാസൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
വേദാനധ്യാപയാമാസ മഹാഭാരതപഞ്ചമാന്। സുമന്തും ജൈമിനിം പൈലം ശുകം ചൈവ സ്വമാത്മജമ്
അവൻ വേദങ്ങളും അഞ്ചാമത്തേതായ മഹാഭാരതവും സുമന്തു, ജൈമിനി, പൈല, തന്റെ പുത്രനായ ശുക എന്നിവർക്കും പഠിപ്പിച്ചു.
പ്രഭുര്വരിഷ്ഠോ വരദോ വൈശംപായനമേവ ച। സംഹിതാസ്തൈഃ പൃഥക്ത്വേന ഭാരതസ്യ പ്രകാശിതാഃ
പരമോന്നതനായ അനുഗ്രഹദായകൻ വൈശംപായനനെയും പഠിപ്പിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് ഭാരതത്തിന്റെ സംഹിതകൾ വേർതിരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
തഥാ ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവോ ഗങ്ഗായാമമിതദ്യുതിഃ। വസുവീര്യാത്സമഭവന്മഹാവീര്യോ മഹായശാഃ
അതുപോലെ, ശാന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഗംഗയിൽ ജനിച്ച, അളവറ്റ തേജസ്സുള്ള ഭീഷ്മൻ വസുക്കളുടെ ശക്തിയിൽ നിന്നു മഹാശക്തിയും മഹാപ്രശസ്തിയും ഉള്ളവനായി ജനിച്ചു.
വൈദാര്ഥവിച്ച ഭഗവാനൃഷിര്വിപ്രോ മഹായശാഃ। ശൂലേ പ്രോതഃ പുരാണര്ഷിരചോരശ്ചോരശങ്കയാ
വൈദാർഥവിദ്യയിൽ പ്രഗത്ഭനും മഹാശ്രേഷ്ഠനും ആയിരുന്ന ഭഗവാൻ മഹർഷി, പുരാതനകാലത്ത് ഒരു കുറ്റക്കാരനെന്ന സംശയത്തിൽ ശൂലത്തിൽ കയറ്റപ്പെട്ടു.
അണീമാണ്ഡവ്യ ഇത്യേവം വിഖ്യാതഃ സ മഹായശാഃ। സ ധര്മമാഹൂയ പുരാ മഹര്ഷിരിദമുക്തവാന്
അവൻ അണിമാണ്ഡവ്യൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാണ്; പുരാതനകാലത്ത് മഹർഷി ധർമ്മത്തെ വിളിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഇഷീകയാ മയാ ബാല്യാദ്വിദ്ധാ ഹ്യേകാ ശകുന്തികാ। തത്കില്ബിഷം സ്മരേ ധര്മ നാന്യത്പാപമഹം സ്മരേ
ഞാൻ ബാല്യത്തിൽ ഒരു ഇഷീക കൊണ്ട് ഒരു ശകുന്തികയെ തുരുത്തി; അതാണ് എന്റെ പാപം എന്ന് ഓർക്കുന്നു, ധർമ്മമേ, മറ്റൊന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല.
തന്മേ സഹസ്രമമിതം കസ്മാന്നേഹാജയത്തപഃ। ഗരീയാന്ബ്രാഹ്മണവധഃ സര്വഭൂതവധാദ്യതഃ
എങ്കിൽ എനിക്ക് അളവറ്റമായ തപസ്സിന്റെ ഫലം ലഭിക്കാതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്? ബ്രാഹ്മണഹത്യ എല്ലാ ജീവഹത്യകളിലും വലിയ പാപമാണ്.
തസ്മാത്ത്വം കില്ബിഷാദസ്മാച്ഛൂദ്രയോനൌ ജനിഷ്യസി
അതിനാൽ, ഈ പാപം മൂലം നീ ശൂദ്രസ്ത്രിയിൽ ജനിക്കും.
വിദ്വാന്വിദുരരൂപേണ ധാര്മികഃ കില്ബിഷാത്തതഃ। സംജയോ മുനികല്പസ്തു ജജ്ഞേ സൂതോ ഗവല്ഗണാത്
അവിടെ, പാപഫലമായി, ധാർമ്മികനായ വിദ്യാവാൻ വിദ്യുരനെന്ന രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു; സഞ്ജയൻ, മുനിസമാനനായവൻ, ഗവൽഗണയിൽ നിന്നുള്ള സൂതനായി ജനിച്ചു.
സൂര്യാച്ച കുന്തികന്യായാം ജജ്ഞേ കര്ണോ മഹാബലഃ। സഹജം കവചം ബിഭ്രത്കുണ്ഡലോദ്യോതിതാനനഃ
സൂര്യനിൽ നിന്ന് കുന്തിയുടെ മകളായ കുന്തിക്ക് മഹാശക്തനായ കർണ്ണൻ ജനിച്ചു. അവൻ ജന്മസിദ്ധമായ കവർച്ചയും കുന്ദലങ്ങളും മുഖത്ത് പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അനുഗ്രഹാര്ഥം ലോകാനാം വിഷ്ണുര്ലോകനമസ്കൃതഃ। വസുദേവാത്തു ദേവക്യാം പ്രാദുര്ഭൂതോ മഹായശാഃ
ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ എല്ലാവരും വന്ദിക്കുന്ന വിഷ്ണു, വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് മഹത്തായ കീര്ത്തിയോടെ അവതരിച്ചുവന്നു.