സന്തി മേ ദേവക്ന്യാശ്ച ഗന്ധര്വാണആം ച യോഷിതഃ। സന്തി ദാനവന്യാശ് ദൈത്യാനാം ചാപി യോഷിതഃ। `താസാമദ്യവിശാലാക്ഷി സര്വാസാം മേ ഭവോത്തമാ
എനിക്ക് ദേവകന്യകകളും ഗാന്ധർവസ്ത്രീകളും ഉണ്ട്; ദാനവസ്ത്രീകളും ദൈത്യസ്ത്രീകളും ഉണ്ട്; അവരിൽ ഇന്ന്, വിശാലനേത്രിയായവളേ, നീ എനിക്ക് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവളാകണം.
ചതുര്ദശ പിശാചീനാം കോട്യോ മേ വചനേ സ്ഥിതാഃ। ദ്വിസ്താവത്പുരുഷാദാനാം രക്ഷസാം ഭീമകര്മണാമ്
പതിനാലു കോടി പിശാചികൾ എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുന്നു; അതിനിരട്ടി ഭയാനകകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യഭക്ഷകരായ രാക്ഷസന്മാരുണ്ട്.
തതോ മേ ത്രിഗുണാ യക്ഷാ യേ മദ്വചനകാരിണഃ। കേചിദേവ ധനാധ്യക്ഷം ഭ്രാതരം മേ സമാശ്രിതാഃ
അതിൽ മൂന്നിരട്ടി യക്ഷന്മാർ എന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നു; ചിലർ എന്റെ സഹോദരനായ ധനാധിപതിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗന്ദര്വാപ്സരസോ ഭദ്രേ മാമാപാനഗതം സദാ। ഉപതിഷ്ഠന്തി വാമോരു യഥൈവ ഭ്രാതരം മമ
സൗമ്യയായവളേ, ഗാന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും എപ്പോഴും എന്നെ സേവിക്കുന്നു, മനോഹരമായ ഉരുക്കളുള്ളവളേ, എന്റെ സഹോദരനെപോലെ തന്നെ.
പുത്രോഽഹമപി വിപ്രര്ഷേഃ സാക്ഷാദ്വിശ്രവസോ മുനേഃ। പഞ്ചമോ ലോകപാലാനാമിതി മേ പ്രഥിതം യശഃ
ഞാൻ മഹർഷിയായ വിശ്രവസിന്റെ മകനാണ്; ലോകപാലന്മാരിൽ അഞ്ചാമനെന്നു എന്റെ കീർത്തി പ്രസിദ്ധമാണ്.
ദിവ്യാനി ഭക്ഷ്യഭോജ്യാനി പാനാനി വിവിധാനി ച। യഥൈവ ത്രിദശേശസ്യതഥൈവ മമ ഭാമിനി
ദിവ്യമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, വിഭവങ്ങൾ, വിവിധപാനീയങ്ങൾ, ഭാമിനി, എനിക്ക് ഉണ്ട്, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിക്കുള്ളതുപോലെ തന്നെ.
ക്ഷീയതാം ദുഷ്കൃതം കര്മ വനവാസകൃതം തവ। ഭാര്യാ മേ ഭവസുശ്രോണി യഥാ മണ്ഡോദരീതഥാ
കാട്ടിൽ കഴിയുമ്പോൾ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ കുറയട്ടെ. മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, മണ്ടോദരിക്ക് ഞാൻ എങ്ങനെയോ, നീയും എനിക്ക് ഭാര്യയായ് വരിക.
ഇത്യുക്താ തേന വൈദേഹീ പരിവൃത്യ സുഭാനനാ। തൃണമനതരതഃ കൃത്വാതമുവാച നിശാചരമ്
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മനോഹരമായ മുഖമുള്ള വൈദേഹി തിരിഞ്ഞു, അവര്ക്കിടയിൽ ഒരു പുല്ല് വച്ചു, ആ രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനോട് പറഞ്ഞു.
അശിവേനാതിവാമോരൂരജസ്രം നേത്രവാരിണാ। സ്തനാവപതിതൌ ബാലാ സംഹതാവഭിവര്ഷതീ
അവളുടെ മനോഹരമായ കാലുകൾ വിറയച്ചു, കണ്ണുനീർ ഒഴുകി, അവളുടെ മുലകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, ബാലിക ദു:ഖത്തോടെ പറഞ്ഞു.
വ്യവസ്ഥാപ്യകഥംചിത്സാ വിഷാദാദതിമോഹിതാ'। ഉവാച വാക്യം തം ക്ഷുദ്രം വൈദേഹീ പതിദേവതാ
വലിയ ദു:ഖത്തിലും ആശങ്കയിലും മുഴുകി, എങ്കിലും എങ്ങിനെയോ മനസ്സു ശാന്തമാക്കി, ഭർത്താവിനെ ദൈവമായി കണക്കാക്കുന്ന വൈദേഹി ആ കപടനോടു പറഞ്ഞു.
അസകൃദ്വദതോ വാക്യമീദൃശം രാക്ഷസേശ്വര। വിഷാദയുക്തമേതത്തേ മയാ ശ്രുതമഭാഗ്യയാ। തദ്ഭദ്രമുഖ ഭദ്രം തേ മാനസം വിനിവര്ത്യതാമ്
നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു, രാക്ഷസാധിപതിയേ. ഞാൻ ദു:ഖത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നല്ല മുഖമുള്ളവനേ, മനസ്സു ഇതിൽ നിന്ന് മാറ്റുക.
പരദാരാഽസ്മ്യലഭ്യാ ച സതതം ച പതിവ്രതാ। ന ചൈവൌപയികീ ഭാര്യ മാനുഷീ തവ രാക്ഷസ
ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ്, എപ്പോഴും ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധയായവളാണ്. മനുഷ്യസ്ത്രീ ഒരിക്കലും നിനക്ക് അനുയോജ്യമായ ഭാര്യയല്ല, രാക്ഷസാ.
വിവശാം ധര്ഷയിത്വച കാം ത്വം പ്രീതിമവാപ്സ്യസി। ന ച പാലയസേ ധര്മം ലോകപാലസമഃ കഥമ്
നീ ബലാത്സംഗം ചെയ്ത് ഒരു അശക്തയായ സ്ത്രീയെ നേടുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്ത് സന്തോഷം? ലോകപാലന്മാരെപ്പോലെ ധർമ്മം പാലിക്കണമെന്ന് പറയുന്ന നീ, സ്വയം അതു പാലിക്കാതെ എങ്ങനെ?
ഭ്രാതരം രാജരാജം തം മഹേശ്വരസസ്വം പ്രഭുമ്। ധനേശ്വരം വ്യപദിശന്കഥം ത്വിഹ ന ലജ്ജസേ
നിന്റെ സഹോദരൻ രാജാധിരാജനും മഹേശ്വരനും ധനത്തിന്റെ ഉടമയും ആണെന്ന് നീ വിളിക്കുമ്പോൾ, ഇവിടെ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ?
ഇത്യുക്ത്വാ പ്രാരുദത്സീതാ കമ്പയന്തീ പയോധരൌ। ശിരോധരാം ച തന്വങ്ഗീ മുസ്വം പ്രച്ഛാദ്യവാസസാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, സീത ദു:ഖത്തോടെ കരഞ്ഞു, അവളുടെ മുലകൾ വിറച്ചു, സുന്ദരമായ ശരീരം ചുരുണ്ടു, മുഖം വസ്ത്രത്തിൽ മറച്ചു.
തസ്യ രുദത്യാ ഭാമിത്യാ ദീര്ഘാ വേണീ സുസയതാ। ദദൃശേ സ്വസിതാ സ്നിഗ്ധാ കാലീ വ്യാലീവ മൂര്ധനി
അവൾ കരയുമ്പോൾ, ആ ധൈര്യശാലിനിയുടെ നീണ്ട, നന്നായി ചുരണ്ടിയ കറുത്ത മുടി തലയിൽ കറുത്ത പാമ്പുപോലെ വീണു.
ശ്രുത്വാ തദ്രാവണോ വാക്യം സീതയോക്തം സുനിഷുരമ്। പ്രത്യാഖ്യാതോഽപിദുര്മേധാഃ പുനരേവാബ്രവീദ്വചഃ
സീത ഉറച്ച മനസ്സോടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നിരസിക്കപ്പെട്ടിട്ടും രാവണൻ കഠിനമായ മനസ്സോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
കാമമങ്ഗനി മേ സീതേ ദുനോതു മകരധ്വജഃ। നത്വാമകാമാം സുശ്രോണീം സമേപ്യേ ചാരുഹാസിനീം
സീതേ, മനസ്സില്ലാതെ നീ എങ്കിലും, മനോഹരമായ കമരം ഉള്ളവളേ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിന്നെ ബലമായി സ്പർശിക്കില്ല. മനസ്സു ഉണ്ടെങ്കിൽ കാമദേവൻ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കട്ടെ.
കിംനു ശക്യം മയാ കര്തും യത്ത്വമദ്യാപിമാനുഷമ്। ആഹാരഭൂതമസ്മാകം രാമമേവാനുരുധ്യസേ
നീ മനുഷ്യസ്ത്രീയായിട്ടും, ഞങ്ങളുടെ ആഹാരമായി ജനിച്ചിട്ടും, ഇന്നും രാമനേ മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഞാൻ还能 എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?
ഇത്യുക്ത്വാ താമനിന്ദ്യാങ്ഗീം സ രാക്ഷസമഹേശ്വരഃ। തത്രൈവാന്തര്ഹിതോ ഭൂത്വാ ജഗാമാഭിമതാം ദിശമ്
അവളുടെ ശരീരം കുറ്റമറ്റതാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ആ രാക്ഷസാധിപതി അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി ഇഷ്ടദിശയിലേക്ക് പോയി.
രാക്ഷസീഭിഃ പരിവൃതാവൈദേഹീ ശോകകശിംതാ। സേവ്യമാനാ ത്രിജടയാ തത്രൈവ ന്യവസത്തദാ
രാക്ഷസികൾ ചുറ്റിയിരുന്ന വൈദേഹി, ദു:ഖത്തിലും ആശങ്കയിലും കിടന്നപ്പോൾ, ത്രിജട അവളെ പരിചരിച്ചു, അവിടെ തന്നെയാണ് അവൾ കഴിഞ്ഞത്.
രാഘവഃ സഹസൌമിത്രിഃ സുഗ്രീവേണാഭിപാലിതഃ। വസനമാല്യവതഃ പൃഷ്ഠേ ദദര്ശ വിമലം നഭഃ
രാഘവനും സൗമിത്രിയും സുഗ്രീവൻ കാവലിരുത്തുമ്പോൾ, മാല്യവത്പർവതത്തിന്റെ പുറംഭാഗത്ത് നിന്ന് വാനമുദ്രയായ ആകാശം കണ്ടു.
സദൃഷ്ട്വാവിമലേ വ്യോമ്നി നിര്മലം ശസലക്ഷണമ്। ഗ്രഹനക്ഷത്രതാരാഭിരനുയാന്തമമിത്രഹാ
വിമലമായ ആകാശത്ത്, ചന്ദ്രനെ ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും അനുഗമിക്കുന്നതും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ അതു നോക്കി.
കുമുദോത്പലപദ്മാനാം ഗന്ധമാദായ വായുനാ। മഹീധരസ്ഥഃ ശീതേന സഹസാപ്രതിബോധിതഃ
കുമുദം, ഉത്പലം, താമരം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്നു. മലയിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ തണുപ്പിൽ അവൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണർന്നുപോയി.
പ്രഭാതേ ലക്ഷ്മണം വീരമഭ്യഭാഷത ദുര്മനാഃ। സീതാം സംസ്മൃത് യധര്മാത്മാ രുദ്ധാം രാക്ഷസവേശ്മനി
പ്രഭാതത്തിൽ, മനസ്സിൽ ദുഃഖത്തോടെ, രാമൻ വീരനായ ലക്ഷ്മണനോടു സംസാരിച്ചു. ധർമ്മശീലയായ സീതയെ ഓർത്ത്, രാക്ഷസന്റെ വീട്ടിൽ തടവിൽ കഴിയുന്ന അവളെ ഓർമ്മിച്ചു.
ഗച്ഛ ലക്ഷ്മണ ജാനീഹി കിഷ്കിംദായാം കപീശ്വരമ്। പ്രമത്തം ഗ്രാമ്യധര്മേഷു കൃതഘ്നം സ്വാര്ഥപണ്ഡിതമ്
ലക്ഷ്മണാ, നീ കിഷ്കിന്ദയിലേക്കു പോയി കുരങ്ങുകളുടെ രാജാവിനെ കണ്ടു വരിക. അവൻ ലോകകാര്യങ്ങളിൽ അശ്രദ്ധയും, ഉപകാരമറിയാതെയും, സ്വന്തം കാര്യം മാത്രം നോക്കുന്നവനുമാണ്.
യോസൌ കുലാധമോ മൂഢോ മയാ രാജ്യേഽഭിഷേചിതഃ। സര്വവാനരഗോപുച്ഛാ യമൃക്ഷാശ്ച ഭജന്തി വൈ
അവന്റെ വംശത്തിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനും, മണ്ടനും ആയവനെ ഞാൻ തന്നെ രാജാവാക്കി. എല്ലാ വാനരങ്ങളും, വാലുള്ളവരും, കരടികളും അവനെ സേവിക്കുന്നു.
യദര്ഥം നിഹതോ ബാലീ മയാ രഘുകുലോദ്വഹ। ത്വയാ സഹമഹാബാഹോ കിഷ്കിന്ധോപവനേ തദാ
കിഷ്കിന്ദയുടെ അതിരിൽ, മഹാബാഹുവായ നീയോടൊപ്പം, രഘുകുലത്തിൽ ഉന്നതനായ ഞാൻ ബാലിയെ കൊല്ലേണ്ടി വന്നതും അവനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.
കൃതഘ്നം തമഹം മന്യേ വാനരാപശദം ഭുവി। യോ മാമേവംഗതോ മൂഢോ ന ജാനീതേഽദ്യ ലക്ഷ്മണ
ഇപ്പോൾ ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ തന്നെ തിരിച്ചറിയാത്ത, മനസ്സിൽ മൂടലായിരിക്കുന്ന അവൻ, ഭൂമിയിലെ കുരങ്ങുകളിൽ അപമാനമായും, ഉപകാരമറിയാത്തവനായി ഞാൻ കരുതുന്നു, ലക്ഷ്മണാ.
അസൌ മന്യേ ന ജാനീതേ സമയപ്രതിപാലനമ്। കൃതോപകാരം മാം നൂനമവമത്യാല്പയാ ധിയാ
അവൻ ഉടമ്പടി പാലിക്കേണ്ടതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ചെറിയ മനസ്സുള്ളവൻ, ഉപകാരമനുഷ്ഠിച്ച എന്നെ അവഗണിക്കുന്നു.