തസ്യ തത്സര്വമാചഖ്യൌ ഭഗിനീ രാമവിക്രമമ്। ഖരദൂഷണസംയുക്തം രാക്ഷസാനാം പരാഭവമ്
അവന്റെ സഹോദരി രാമന്റെ വീര്യവും ഖരനും ദൂഷണനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന രാക്ഷസന്മാരുടെ പരാജയവും എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.
തതോ ജ്ഞാതിവധം ശ്രുത്വാ രാവണഃ കാലചോദിതഃ। രാമസ്യ വധമാകാങ്ക്ഷന്മാരീചം മനസാഗമത്
അതിനുശേഷം, ബന്ധുക്കളുടെ വധം കേട്ട രാവണൻ, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, രാമനെ കൊല്ലണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു, മനസ്സിൽ മാരീചനെ ഓർത്തു.
സ നിശ്ചിത്യതതഃ കൃത്യം സാഗരം ലവണാകരമ്। ഊര്ധ്വമാചക്രമേ രാജാ വിധായ നഗരേ വിധിമ്
താൻ ചെയ്യേണ്ടതെന്തെന്ന് ഉറപ്പിച്ച ശേഷം, രാജാവ് തന്റെ നഗരത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തി, ഉപ്പുള്ള സമുദ്രം കടന്നു.
ത്രികൂടം സമതിക്രമ്യ കാലപര്വതമേവ ച। ദദര്ശ മകരാവാസം ഗമ്ഭീരോദം മഹോദധിമ്
തൃകൂറ്റവും കാലപർവതവും കടന്ന്, മകരങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന ആഴമുള്ള മഹാസമുദ്രത്തെ അവൻ കണ്ടു.
തമതീത്യാഥ ഗോകര്ണമഭ്യഗച്ഛദ്ദശാനനഃ। ദയിതം സ്താനമവ്യഗ്രം ശൂലപാണേര്മഹാത്മനഃ
അത് കടന്ന്, രാവണൻ ഗോകർണ്ണം എന്ന പ്രിയസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി, അവിടം ശൂലധാരിയായ മഹാത്മാവിന്റെ ശാന്തമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.
തത്രാഭ്യഗച്ഛന്മാരീചം പൂര്വാമാത്യം ദശാനനഃ। പുരാ രാമഭയാദേവ താപസം പ്രിയജീവിതമ്
അവിടെ, രാവണൻ തന്റെ പഴയ മന്ത്രിയായ മാരീചനെ സമീപിച്ചു. രാമനെ ഭയന്ന്, ജീവൻ പ്രിയപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, മാരീചൻ മുമ്പ് വനംവാസിയായിരുന്നതായിരുന്നു.
മാരീചസ്ത്വഥ സംഭ്രാന്തോ ദൃഷ്ട്വാ രാവണമാഗതമ്। പൂജയാമാസ സത്കാരൈഃ ഫലമൂലാദിഭിസ്തതഃ
മാരീചൻ, രാവണനെ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടപ്പോൾ, ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനെ ഫലവും കിഴങ്ങും നൽകി ആദരിച്ചു.
വിശ്രാന്തം ചൈനമാസീനമന്വാസീനഃ സ രാക്ഷസഃ। ഉവാച പ്രശ്രിതം വാക്യം വാക്യജ്ഞോ വാക്യകോവിദമ്
രാവണൻ വിശ്രമിച്ച് ഇരുന്നപ്പോൾ, മാരീചൻ അടുത്ത് ഇരുന്നു, വിനയപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ന തേ പ്രകൃതിമാന്വര്ണഃ കച്ചിത്ക്ഷേമം പുരേ തവ। കച്ചിത്പ്രകൃതയഃ സര്വാ ഭജന്തേ ത്വാം യഥാ പുരാ
"നിന്റെ മുഖം സാധാരണപോലെ കാണുന്നില്ല. നഗരത്തിൽ എല്ലാം സുഖമാണോ? നിന്റെ ജനങ്ങൾ മുമ്പുപോലെ തന്നെ നിന്നെ സേവിക്കുന്നുണ്ടോ?"
കിമിഹാഗമനേ ചാപി കാര്യം തേ രാക്ഷസേശ്വര। കൃതമിത്യേവ തദ്വിദ്ധി യദ്യപി സ്യാത്സുദുഷ്കരമ്
"ഇവിടെ വരാൻ കാരണം എന്താണ്, രാക്ഷസാധിപതേ? എത്രയും ദുഷ്കരമായാലും, അതെന്തായാലും പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന് വിചാരിക്കൂ."
ശശംസ രാവണസ്തസ്മൈ തത്സര്വം രാമചേഷ്ടിതമ്। സമാസേനൈവ കാര്യാണി ക്രോധാമര്ഷസമന്വിതഃ
രാവണൻ രാമന്റെ പ്രവൃത്തികളും തന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും കോപത്തോടെയും വിരോധത്തോടെയും മാരീച്ചനോട് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞു.
മാരീചസ്ത്വബ്രവീച്ഛ്രത്വാ സമാസേനൈവ രാവണമ്। അലം തേ രാമമാസാദ്യ വീര്യജ്ഞോ ഹ്യസ്മി തസ്യ വൈ
അവയെല്ലാം കേട്ട മാരീചൻ സംക്ഷിപ്തമായി രാവണനോട് പറഞ്ഞു: "രാമനെ നേരിടാൻ നിനക്ക് മതിയാകൂ; അവന്റെ ശക്തി എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം."
ബാണവേഗം ഹി കസ്തസ്യ ശക്തഃ സോഢും മഹാത്മനഃ। പ്രവ്രജ്യായാം ഹി മേ ഹേതുഃ സ ഏവ പുരുഷര്ഷഭഃ। വിനാശമുഖമേതത്തേ കേനാഖ്യാതം ദുരാത്മനാ
അവന്റെ അമ്പുകളുടെ ശക്തിയെ എവിടെയും ആരാണ് സഹിക്കാൻ കഴിയുക, ആ മഹാത്മാവിനെ? അവനാണ് എന്റെ സന്യാസജീവിതത്തിന് കാരണം. ഈ നാശത്തിന്റെ വഴി ആരാണ് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്, എന്ത് ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ?
തമുവാചാഥ സക്രോധോ രാവണഃ പരിഭര്ത്സയന്। അകുര്വതോഽസ്മദ്വചനം സ്യാന്മൃത്യുരപി തേ ധ്രുവമ്
അപ്പോൾ രാവണൻ കോപത്തോടെ അവനെ ശപിച്ച് പറഞ്ഞു: നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മരണവും നിനക്കു ഉറപ്പാണ്.
മരീചശ്ചിന്തയാമാസ വിശിഷ്ടാന്മരണം വരമ്। അവശ്യം മരണേ പ്രാപ്തേ കരിഷ്യാമ്യസ്യ യന്മതമ്
മാരീചൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: രാമന്റെ കൈയിൽ മരണം മറ്റേതിനേക്കാളും നല്ലത്. മരണം അനിവാര്യമായിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ ചെയ്യും.
തതസ്തം പ്രത്യുവാചാഥ മാരീചോ രക്ഷസാംവരമ്। കിം തേ സാഹ്യാം മയാ കാര്യം കരിഷ്യാമ്യവശോപി തത്
അതിനുശേഷം, രാക്ഷസന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മാരീചൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് എന്ത് സഹായം വേണം? എനിക്കിഷ്ടമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ അതു ചെയ്യും.
തമബ്രവീദ്ദശഗ്രീവോ ഗച്ഛ സീതാം പ്രലോഭയ। രത്നശൃങ്ഗോ മൃഗോ ഭൂത്വാ രത്നചിത്രതനൂരുഹഃ
പതിനൊന്ന് തലകളുള്ള രാവണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: നീ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കൊമ്പുകളും ശരീരവും ഉള്ള ഒരു മൃഗമായി മാറി, സീതയെ വഞ്ചിപ്പിക്ക.
ധ്രുവം സീതാ സമാലക്ഷ്യത്വാം രാമം ചോദയിഷ്യതി। അപക്രാന്തേ ച കാകുത്സ്ഥേ സീതാ വശ്യാ ഭവിഷ്യതി
നിശ്ചയമായും, സീതാ നിന്നെ കണ്ടാൽ രാമനെ അതിനെ പിന്തുടരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും; കാകുത്സ്ഥൻ അകന്നുപോകുമ്പോൾ, സീത എന്റെ വശത്താകും.
താമാദായാപനേഷ്യാമി തതഃ സ നഭവിഷ്യതി। ഭാര്യാവിയോഗാദ്ദുര്ബുദ്ധിരേതത്സാഹ്യം കുരുഷ്വ മേ
അപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോകും, രാമൻ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ പോകും. ഭാര്യയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ മണ്ടൻ അകമ്പടിയില്ലാതാകും—അതുകൊണ്ട്, ഈ കാര്യത്തിൽ എന്നെ സഹായിക്കണം.
ഇത്യേവമുക്തോമാരീചഃ കൃത്വോദകമഥാത്മനഃ। രാവണം പുരതോ യാന്തമന്വഗച്ഛത്സുദുഃഖിതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, മാരീചൻ ആത്മാർത്ഥമായി ജലസംസ്കാരം നടത്തി, അതീവ ദുഃഖത്തോടെ പുറപ്പെട്ട രാവണനെ പിന്തുടർന്നു.
തതസ്തസ്യാശ്രമം ഗത്വാരാമസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മണഃ। ചക്രതുസ്തദ്യഥാ സര്വമുഭൌ യത്പൂര്വമന്ത്രിതമ്
അതിനുശേഷം, പാപരഹിതനായ രാമന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, ഇരുവരും മുമ്പ് ആലോചിച്ചതുപോലെ എല്ലാം നടപ്പാക്കി.
രാവണസ്തു യതിര്ഭൂത്വാ മുണ്ഡഃ കുണ്ഡീത്രിദണ്ഡധൃത്। മൃഗശ്ചഭൂത്വാമാരീചസ്തം ദേശമുപജഗ്മതുഃ
രാവണൻ ഒരു സന്യാസിയായി, തല മുണ്ഡനം ചെയ്തും, കിണ്ണവും ത്രിദണ്ഡവും കൈവശം വച്ചും വേഷം ധരിച്ചു; മാരീചൻ മൃഗമായി മാറി, ആ സ്ഥലത്തേക്ക് ഇരുവരും ചേർന്ന് ചെന്നു.
ദര്ശയാമാസ മാരീചോ വൈദേഹീം മൃഗരൂപധൃത്। ചോദയാമാസ തസ്യാര്ഥേ സാ രാമം വിധിചോദിതാ
മാരീചൻ മൃഗരൂപം ധരിച്ച് വൈദേഹിയെ കാട്ടി; വിധിയുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം, അവളത് രാമനെ പിന്തുടരാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
രാമസ്തസ്യാഃ പ്രിയം കുര്വന്ധനുരാദായ സത്വരഃ। രക്ഷാര്ഥേ ലക്ഷ്മണം ന്യസ്യ പ്രയയൌ മൃഗലിപ്സയാ
അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ രാമൻ വേഗത്തിൽ വില്ലെടുത്ത്, അവളെ കാത്തിരിക്കാൻ ലക്ഷ്മണനെ വിട്ട്, മൃഗത്തെ പിടിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
സ ധന്വീ ബദ്ധതൂണീരഃ ഖങ്ഗഗോധാങ്ഗുലിത്രവാന്। അന്വധാവന്മൃഗം രാമോ രുദ്രസ്താരാമൃഗം യഥാ
വില്ലും അമ്പച്ചീറും വാൾയും കൈയുറികളും ധരിച്ച്, രാമൻ ആ മൃഗത്തെ പിന്തുടർന്നു, രുദ്രൻ ഒരിക്കൽ നക്ഷത്രമൃഗത്തെ പിന്തുടർന്നതുപോലെ.
സോഽന്തര്ഹിതഃ പുനസ്തസ്യ ദര്ശനം രാക്ഷസോ വ്രജന്। ചകര്ഷ മഹദധ്വാനം രാമസ്തം വുബുധേ തതഃ
ആ രാക്ഷസൻ അദൃശ്യനായി വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷനായി, രാമനെ ദൂരത്തേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി; പക്ഷേ രാമൻ അവന്റെ കപടം മനസ്സിലാക്കി.
നിശാചരം വിദിത്വാ തം രാഘവഃ പ്രതിഭാനവാന്। അമോഘം ശരമാദായ ജഘാന മൃഗരൂപിണമ്
അവൻ ഒരു നിശാചരൻ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാഘവൻ, അപ്രമാദമായ ഒരു അമ്പ് എടുത്ത്, മൃഗരൂപത്തിലുള്ളവനെ വെടിവച്ചു.
സ രാമവാണാഭിഹതഃ കൃത്വാ രാമസ്വരം തദാ। ഹാ സീതേ ലക്ഷ്മണേത്യേവം ചുക്രോശാര്തസ്വരേണ ഹ
രാമന്റെ അമ്പ് ബാധിച്ചപ്പോൾ, അവൻ രാമന്റെ ശബ്ദത്തിൽ, 'ഹാ സീതേ! ഹാ ലക്ഷ്മണാ!' എന്നു വലിയ ദുഃഖഭരിതമായ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
ശുശ്രാവ തസ്യ വൈദേഹീ തതസ്താം കരുണാം ഗിരമ്। സാപ്രാപതത്തതഃ സീതാ താമുവാചാഥ ലക്ഷ്മണഃ
അവന്റെ ആ ദയനീയമായ വിളി വൈദേഹി കേട്ടു; അതു കേട്ട് സീതാ അതീവ വിഷമത്തോടെ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
അലം തേ ശങ്കയാ ഭീരു കോ രാമം പ്രഹരിഷ്യതി। മുഹൂര്താദ്ദ്രക്ഷ്യസേ രാമം ഭര്താരം ത്വം ശുചിസ്മിതമ്
ലക്ഷ്മണൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭയങ്കരയേ; രാമനെ ആരാണ് തൊടാൻ കഴിയുക? കുറച്ചു നേരത്തിനകം നീ നിന്റെ ഭർത്താവിനെ, ആ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ കാണും.