ഏവമുക്തോ ദശഗ്രീവസ്തുഷ്ടഃ സമഭവത്തദാ। അവമേനേ ഹി ദുര്ബുദ്ധിര്മനുഷ്യാന്പുരുഷാദകഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പത്തുമുഖൻ അതിൽ സംതൃപ്തനായി; എന്നാൽ മനുഷ്യരെ അവൻ അവഗണിച്ചു, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യഭക്ഷകൻ ആയതിനാൽ.
കുമ്ഭകര്ണമഥോവാച തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ। `വരം വൃണീഷ്വ ഭദ്രം തേ പ്രീതോസ്മീതി പുനഃപുനഃ'। സ വവ്രേ മഹതീം നിദ്രാം തമസാ ഗ്രസ്തചേതനഃ
പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവ് കുംഭകർണ്ണനോട് അങ്ങനെ തന്നെ പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്' എന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ കുംഭകർണ്ണൻ, മനസ്സിൽ ഇരുണ്ടത കൊണ്ട്, വലിയ ഉറക്കം ചോദിച്ചു.
തഥാഭവിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ വിഭീഷണമുവാച ഹ। വരം വൃണീഷ്വ പുത്ര ത്വം പ്രീതോഽസ്മീതി പുനഃപുനഃ
'അങ്ങനെ തന്നെയാകും' എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് വിഭീഷണനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്' എന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
പരമാപദ്ഗതസ്യാപി നാധര്മേ മേ മതിര്ഭവേത്। അശിക്ഷിതം ച ഭഗവന്ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രതിഭാതു മേ
എത്ര വലിയ അപകടം വന്നാലും എന്റെ മനസ്സ് ഒരിക്കലും അധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയരുതേ; ഭഗവനേ, ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ബ്രഹ്മാസ്ത്രം എനിക്ക് അറിയാവുന്നവണ്ണം ഉണ്ടാകട്ടെ.
യസ്മാദ്രാക്ഷസയോനൌ തേ ജാതസ്യാമിത്രകര്ശന। നാധര്മേ ധീയതേ ബുദ്ധിരമരത്വം ദദാനി തേ
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, നീ രാക്ഷസകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും അധർമ്മത്തിൽ മനസ്സ് പോകുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ നിനക്ക് അമരത്വം നൽകുന്നു.
രാക്ഷസസ്തു വരംലബ്ധ്വാ ദശഗ്രീവോ വിശാംപതേ। ലങ്കായാശ്ച്യാവയാമാസ യുധി ജിത്വാ ധനേശ്വരമ്
വരങ്ങൾ ലഭിച്ച ശേഷം പത്തുമുഖൻ, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ കുബേരനെ തോൽപ്പിച്ച് ലങ്കയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി.
ഹിത്വാസ ഭഗവാഁല്ലങ്കാമാവിശദ്ഗന്ധമാദനമ്। ഗന്ധര്വയക്ഷാനുഗതോ രക്ഷഃകിംപുരുഷൈഃ സഹ
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ലങ്ക വിട്ട് ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കിംപുരുഷന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിമാനം പുഷ്പകം തസ്യ ജഹാരാക്രമ്യ രാവണഃ। ശശാപ തം വൈശ്രവണോ ന ത്വാമേതദ്വഹിഷ്യതി
രാവണൻ കുബേരന്റെ പുഷ്പകവിമാനം പിടിച്ചെടുത്തു; എന്നാൽ വൈശ്രവണൻ ശപിച്ചു: 'ഇത് നിനക്ക് വഹിക്കില്ല.'
യസ്തു ത്വാം സമരേ ഹന്താ തമേവൈതദ്വഹിഷ്യതി। അവമത്യ ഗുരും മാം ച ക്ഷിപ്രം ത്വംനഭവിഷ്യസി
'യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ കൊല്ലുന്നവനാണ് ഇതിനെ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുക; ഗുരുവിനെയും എന്നെയും അവഗണിച്ചതിനാൽ നീ ഉടൻ നശിക്കും.'
വിഭീഷണസ്തു ധര്മാത്മാ സതാം മാര്ഗമനുസ്മരന്। അന്വഗച്ഛന്മഹാരാജ ശ്രിയാ പരമയാ യുതഃ
വിഭീഷണൻ, ധാർമ്മികനായവൻ, സത്പുരുഷന്മാരുടെ വഴി ഓർത്ത്, മഹാരാജാവേ, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ അവരെ പിന്തുടർന്നു.
തസ്മൈ സ ഭഗവാംസ്തുഷ്ടോ ഭ്രാതാ ഭ്രാത്രേ ധനേശ്വരഃ। സൈനാപത്യം ദദൌ ധീമാന്യക്ഷരാക്ഷസസേനയോഃ
അവന്റെ സഹോദരനായ ധനേശ്വരൻ, സന്തോഷത്തോടെ, യക്ഷസേനക്കും രാക്ഷസസേനക്കും സൈന്യാധിപത്യം വിഭീഷണനു നൽകി.
രാക്ഷസാഃ പുരുഷാദാശ്ച പിശാചാശ്ച മഹാബലാഃ। സര്വേ സമേത്യ രാജാനമഭ്യഷിഞ്ചന്ദശാനനമ്
എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും മനുഷ്യഭക്ഷകരും മഹാബലശാലിയായ പിശാചുകളും ഒത്തുചേർന്ന് പത്തുമുഖനേ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ദശഗ്രീവശ്ചദൈത്യാനാം ദാനവാനാം ബലോത്കടഃ। ആക്രമ്യ രത്നാന്യഹരത്കാമരൂപീ വിഹംഗമ
പത്ത് തലകളുള്ള രാവണൻ, ദൈത്യരും ദാനവരും തമ്മിൽ അതിപ്രഭാവിയായിരുന്നു. ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറി, പക്ഷിയെപ്പോലെ പറന്ന്, അവൻ ബലപ്രയോഗം കൊണ്ട് വിലപ്പെട്ട വസ്തുക്കൾ കവർന്നു.
രാവയാമാസ ലോകാന്യത്തസ്മാദ്രാവണ ഉച്യതേ। ദശഗ്രീവഃ കാമബലോ ദേവാനാം ഭയമാദധത്
അവൻ ലോകങ്ങളെ നടുങ്ങിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് രാവണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. പത്ത് തലകളുള്ള അവൻ, ആഗ്രഹത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ദേവന്മാർക്കു ഭയം ഉണ്ടാക്കി.
തതോ ബ്രഹ്മര്ഷയഃ സര്വേ സിദ്ധാ ദേവര്ഷയസ്തഥാ। ഹവ്യവാഹം പുരസ്കൃത്യ ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
അതിനുശേഷം എല്ലാ ബ്രഹ്മർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും ദേവർഷിമാരും, അഗ്നിദേവനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരണം തേടി.
യോസൌ വിശ്രവസഃ പുത്രോ ദശഗ്രീവോ മഹാബലഃ। അവധ്യോ വരദാനേന കൃതോ ഭഗവതാ പുരാ
വിശ്രവസിന്റെ മകൻ, പത്ത് തലകളുള്ള മഹാബലൻ, ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, പഴയകാലത്ത് അജേയനായി തീർന്നിരുന്നു.
സ ബാധതേ പ്രജാഃ സര്വാ വിപ്രകാരൈര്മഹാബലഃ। തതോ നസ്ത്രാതു ഭഗവാന്നാന്യസ്ത്രാതാ ഹി വിദ്യതേ
അവൻ മഹാബലൻ എല്ലാ ജീവികളെയും അന്യായം ചെയ്തു പീഡിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ ദൈവമേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, മറ്റാരും രക്ഷിക്കാനില്ലല്ലോ.
ന സ ദേവാസുരൈഃ ശക്യോ യുദ്ധേ ജേതും വിഭാവസോ। വിഹിതം തത്രയത്കാര്യമഭിതസ്തസ്യ നിഗ്രഹഃ
ദേവന്മാരാലോ അസുരന്മാരാലോ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, അഗ്നിദേവനേ; അവനെ തടയാൻ വേണ്ടതെല്ലാം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
തദര്ഥമവതീര്ണോഽസൌ മന്നിയോഗാച്ചതുര്ഭുജഃ। വിഷ്ണുഃ പ്രഹരതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സ തത്കര്മ കരിഷ്യതി
അതിനായി എന്റെ കല്പന പ്രകാരം, നാലു കൈകളുള്ള വിഷ്ണു, യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവൻ ആ പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കും.
പിതാമഹസ്തതസ്തേഷാം സംനിധൌ ശക്രമബ്രവീത്। സര്വൈര്ദേവഗണൈഃ സാര്ധം സംഭവ ത്വം മഹീതലേ
അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, പിതാമഹൻ ഇന്ദ്രനോടു പറഞ്ഞു: 'എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടും കൂടെ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കണം.'
വിഷ്ണോഃ സഹായാനൃക്ഷീഷു വാനരീഷു ച സര്വശഃ। ജനയധ്വം സുതാന്വീരാന്കാമരൂപബലാന്വിതാന്
വിഷ്ണുവിന് സഹായികളായി, കരടികളും കുരങ്ങുകളും തമ്മിൽ, നിങ്ങൾ ശക്തിയും ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാനുള്ള കഴിവും ഉള്ള വീരപുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കണം.
തേ യഥോക്താ ഭഗവതാ തത്പ്രതിശ്രുത്യ ശാസനമ്। സസൃജുര്ദേവഗന്ധര്വാഃ പുത്രാന്വാനരരൂപിണഃ
ദൈവത്തിന്റെ കല്പന അംഗീകരിച്ച്, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കുരങ്ങിന്റെ രൂപത്തിൽ പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
തതോ ഭാഗാനുഭാഗേന ദേവഗന്ധര്വദാനവാഃ। അവതര്തും മഹീം സര്വേ മന്ത്രയാമാസുരഞ്ജസാ
അതിനുശേഷം, ഓരോരുത്തരുടെയും ഭാഗം പ്രകാരം, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദാനവന്മാരും, ഭൂമിയിൽ അവതരിക്കാൻ ഒരുമിച്ചു ആലോചിച്ചു.
അവതേരുര്മഹീം സ്വര്ഗാദംശൈശ്ച സഹിതാഃ സുരാഃ। ഋഷയശ്ച മഹാത്മാനഃ സിദ്ധാശ്ച സഹ കിന്നരൈഃ। ചാരണാശ്ചാസൃജന്ഘോരാന്വാനരാന്വനചാരിണഃ
അവർ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് തങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം ഇറങ്ങി. മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും കിന്നരന്മാരും ചാരണമാരും, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ഭയങ്കര കുരങ്ങുകളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രൂപം വേഷസ്തേജശ്ച യദ്വിധമ്। അജായന്ത സമാസ്തേന തസ്യ തസ്യ സുതാസ്തദാ
ഓരോ ദേവന്റെയും രൂപം, വേഷം, പ്രകാശം എന്നിവ പോലെ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ അതേപോലെ ജനിച്ചു.
തേഷാം സമക്ഷം ഗന്ധര്വീ ദുന്ദുഭീം നാമ നാമതഃ। ശശാസ വരദോ ദേവോ ഗച്ഛ കാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ
അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ദയവുള്ള ദേവൻ 'ഡുണ്ടുഭി' എന്ന പേരുള്ള ഗന്ധർവിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: 'നീ പോകൂ, ഈ കാര്യത്തിനായി.'
പിതാമഹവചഃ ശ്രുത്വാ ഗന്ധര്വീ ദുന്ദുഭീ തതഃ। മന്ഥരാ മാനുഷേ ലോകേ കുബ്ജാ സമഭവത്തദാ
പിതാമഹന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഗന്ധർവി ഡുണ്ടുഭി മനുഷ്യലോകത്ത് മന്ഥര എന്ന പേരിൽ കുനിഞ്ഞവളായി ജനിച്ചു.
ശക്രപ്രഭൃതയശ്ചൈവ സര്വേ തേ സുരസത്തമാഃ। വാനരര്ക്ഷവരസ്ത്രീഷു ജനയാമാസുരാത്മജാന്
ഇന്ദ്രൻമുതൽ എല്ലാ പ്രധാന ദേവന്മാരും, കരടികളും കുരങ്ങുകളും തമ്മിൽ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
തേഽന്വവര്തന്പിതൄന്സര്വേ യശസാ ച ബലേന ച। ഭേത്താരോ ഗിരിശൃങ്ഗാണാം സാലതാലശിലായുധാഃ
അവർ എല്ലാവരും പിതാക്കന്മാരുടെ യശസ്സിലും ശക്തിയിലും സമാനരായി. അവർ പർവ്വതശൃംഗങ്ങൾ തകർക്കുന്നവരും, ശാല, താള, കല്ല് മുതലായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരുമായിരുന്നു.
വജ്ചസംഹനനാഃ സര്വേസര്വേഽമോഘവലാസ്തഥാ। കാമവീര്യബലാശ്ചൈവസര്വേ ബുദ്ധിവിശാരദാഃ
അവർക്കെല്ലാവർക്കും വജ്രംപോലുള്ള ശരീരവും, പരാജയമില്ലാത്ത ശക്തിയും, ആഗ്രഹവും വീര്യവും ബുദ്ധിയും സമ്പൂർണ്ണമായി ഉണ്ടായിരുന്നു.