സ ജജ്ഞേ വിശ്രവാ നാമ തസ്യാത്മാര്ധേന വൈ ദ്വിജഃ। പ്രതീകാരായ സക്രോധസ്തതോ വൈശ്രവണസ്യ വൈ
അവന്റെ അർദ്ധഭാഗത്തിൽ നിന്ന് കോപത്തോടെ വിഷ്രവാസ് എന്ന മഹർഷി ജനിച്ചു. വൈശ്രവണനോടുള്ള പ്രതികാരത്തിനായി അങ്ങനെയാണ്.
പിതാമഹസ്തുപ്രീതാത്മാ ദദൌ വൈശ്രവണസ് ഹ। അമരത്വം ധനേശത്വം ലോകപാലത്വമേവ ച
മുത്തശ്ശൻ സന്തോഷത്തോടെ വൈശ്രവണനു അമരത്വവും ധനാധിപത്വവും ലോകപാലകത്വവും നൽകി.
ഈശാനന തഥാ സഖ്യം പുത്രം ച നലകൂവരമ്। രാജധാനീനിവേസം ച ലങ്കാംരക്ഷോഗണാന്വിതാമ്
അവനു ശിവനോടു സ്നേഹവും, നളകൂവരൻ എന്ന പുത്രനെയും, രാക്ഷസർ നിറഞ്ഞ ലങ്ക എന്ന രാജധാനിയെയും നൽകി.
വിമാനം പുഷ്പകം നാമ കാമഗം ച ദദൌ പ്രഭുഃ। യക്ഷാണാമാധിപത്യംച രാജരാജത്വമേവ ച
പ്രഭു അവനു ഇഷ്ടംപോലെ പോകാവുന്ന പുഷ്പകവിമാനവും, യക്ഷന്മാരുടെ അധിപത്വവും, രാജാധിരാജത്വവും നൽകി.
പുലസ്ത്യസ് തു യഃ ക്രോധാദര്ധദേഹോഽഭവന്മുനിഃ। വിശ്രവാനാമ സക്രോധം പിതരം രാക്ഷസേശ്വരഃ
ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് അർദ്ധശരീരനായ പുലസ്ത്യൻ മഹർഷിയായിരുന്നു. വിഷ്രവാസ് എന്ന കോപഭരിതനായവൻ രാക്ഷസാധിപന്റെ പിതാവാണ്.
ബുബുധേ തം തു സക്രോധം പിതരം രാക്ഷസേശ്വരഃ। കുബേരസ്തത്പ്രസാദാര്ഥം യതതേ സ്മ സദാ നൃപ
കുബേരൻ മനസ്സിലാക്കി തന്റെ അച്ഛൻ വിഷ്രവാസ് കോപത്തിലാണ് എന്ന്. അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹം നേടാൻ കുബേരൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രമിച്ചു.
സ രാജരാജോ ലങ്കായാം ന്യവസന്നരവാഹനഃ। രാക്ഷസീഃ പ്രദദൌ തിസ്രഃ പിതുര്വൈ പരിചാരികാഃ
ലങ്കയുടെ രാജാധിരാജാവായ രാവണൻ, തന്റെ പിതാവിന്റെ സേവികയായിരുന്ന മൂന്ന് രാക്ഷസസ്ത്രീയരെ അവനു സമ്മാനിച്ചു.
താഃ സദാ തം മഹാത്മാനം സംതോഷയിതുമുദ്യതാഃ। ഋഷിം ഭരതശാര്ദൂല നൃത്യഗീതവിശാരദാഃ
അവ സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും ആ മഹാത്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; നൃത്തത്തിലും പാട്ടിലും വളരെ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായിരുന്നു.
പുഷ്പോത്കടാ ച രാകാ ച മാലിനീ ച വിശാംപതേ। അന്യോന്യസ്പര്ധയാരാജഞ്ശ്രേയസ്കാമാഃ സുമധ്യമാഃ
പുഷ്പോത്കട, രാക, മാലിനി എന്നിങ്ങനെ മനോഹരമായ നടുവുള്ള ആ സ്ത്രീകൾ പരസ്പരം മത്സരിച്ച് ഉന്നതസ്ഥാനം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
സ താസാം ഭഗവാംസ്തുഷ്ടോ മഹാത്മാ പ്രദദൌ വരാന്। ലോകപാലോപമാന്പുത്രാനകൈകസ്യാ യഥേപ്സിതാന്
അവരുടെ സേവനത്തിൽ സന്തോഷിച്ച മഹാത്മാവായ ഭഗവാൻ, അവർക്കവരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ലോകപാലന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പുത്രന്മാരെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
പുഷ്പോത്കടായാം ജജ്ഞാതേ ദ്വൌ പുത്രൌ രാക്ഷസേശ്വരൌ। കുമ്ഭകര്ണദശഗ്രീവൌ ബലേനാപ്രതിമൌ ഭുവി
പുഷ്പോത്കടയ്ക്ക് രണ്ടുപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; രാക്ഷസാധിപന്മാരായ കുംഭകർണനും ദശഗ്രീവനും, ഭൂമിയിൽ അപാരശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു.
മാലിന ജനയാമാസ പുത്രമേകം വിഭീഷണമ്। രാകാര്യാ മിഥുനം ജജ്ഞേ ഖരഃ ശൂര്പണഖാ തഥാ
മാലിനിക്ക് ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു, അവൻ വിഭീഷണൻ. രാകയ്ക്ക് ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ ജനിച്ചു; ഖരനും ശൂർപണഖയും.
വിഭീഷണസ്തു രൂപേണ സര്വേഭ്യോഽഭ്യധികോഽഭവത്। സ ബഭൂവ മഹാഭാഗോ ധര്മഗോപ്താ ക്രിയാരതിഃ
വിഭീഷണൻ രൂപത്തിൽ എല്ലാവരിലും മികവ് കാണിച്ചു; മഹാഭാഗ്യശാലിയും ധർമ്മത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവനും കർമ്മങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ആയി.
ദശഗ്രീവസ്തു സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠോ രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ। മഹോത്സാഹോ മഹാവീര്യോ മഹാസത്വപരാക്രമഃ
എന്നാൽ ദശഗ്രീവൻ എല്ലാവരിലും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; രാക്ഷസന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയും, മഹാശക്തിയും മഹാസാഹസികനും ആയിരുന്നു.
കുമ്ഭകര്ണഓ ബലേനാസീത്സര്വേഭ്യോഽഭ്യധികോ യുധി। മായാവീ രണശൌണ്ഡശ്ചരൌദ്രശ്ച രജനീചരഃ
കുംഭകർണൻ യുദ്ധത്തിൽ ശക്തിയിൽ എല്ലാവരിലും മേൽക്കൈയുള്ളവനായിരുന്നു; മായാവിയും യുദ്ധവിദഗ്ധനും ഭയങ്കരനും രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
ഖരോ ധനുഷി വിക്രാന്തോ ബ്രഹ്മദ്വിട് പിശിതാശനഃ। സിദ്ധവിഘ്നകരീ ചാപി രൌദ്രീ ശൂര്പണഖാ തദാ
ഖരൻ വില്ലിൽ പ്രാവീണ്യവും ബ്രാഹ്മണദ്വേഷിയും മാംസഭക്ഷകനുമായിരുന്നു; ശൂർപണഖയോ ഭയങ്കരയും സിദ്ധിമാർഗ്ഗത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവളുമായിരുന്നു.
സര്വേ വേദവിദഃ ശൂരാഃ സര്വേസുചരിതവ്രതാഃ। ഊഷുഃ പിത്രാ സഹ രതാ ഗന്ധമാദനപര്വതേ
അവർക്കെല്ലാവർക്കും വേദജ്ഞാനവും വീരത്വവും ഉത്തമവ്രതനിഷ്ഠയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ പിതാവിനൊപ്പം ഗന്ധമാദനപർവതത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
തതോ വൈശ്രവണം തത്ര ദദൃശുര്നരവാഹനമ്। പിത്രാ സാര്ധം സമാസീനമൃദ്ധ്യാ പരമയാ യുതമ്
അവിടെ അവർ സ്വർഗീയവാഹനത്തിൽ ഇരുന്ന വൈശ്രവണനെയും, പിതാവിനൊപ്പം അത്യുത്തമ സമ്പത്തോടെ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ജാതാമര്ഷാസ്തതസ്തേ തു തപസേ ധൃതനിശ്ചയാഃ। ബ്രഹ്മാണം തോഷയാമാസുര്ഘോരേണ തപസാ തദാ
അപ്പോൾ അവർക്കെല്ലാവർക്കും അസൂയയുയർന്നു; അവർ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അതിഷ്ഠദേകപാദേന സഹസ്രം പരിവത്സരാന്। വായുഭക്ഷോ ദശഗ്രീവഃ പഞ്ചാഗ്നിഃ സുസമാഹിതഃ
ദശഗ്രീവൻ ആയിരം വർഷം ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുകയും, വായുവിൽ മാത്രം ജീവിക്കുകയും, അഞ്ചു അഗ്നികളിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കുകയും ചെയ്തു.
അധഃശായീ കുമ്ഭകര്ണോ യതാഹാരോ യതവ്രതഃ। വിഭീഷണഃ ശീര്ണപര്ണമേകമഭ്യവഹാരയന്
കുംഭകർണൻ നിലത്താണ് കിടന്നിരുന്നത്; ഭക്ഷണത്തിലും വ്രതത്തിലും നിയന്ത്രണമുള്ളവനായിരുന്നു. വിഭീഷണൻ ഉണർന്ന ഇല മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് ഒരുനാൾക്ക് ഒരുതവണ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
ഉപവാസരതിര്ധീമാന്സദാ ജപ്യപരായണഃ। തമേവ കാലമാതിഷ്ഠത്തീവ്രം തപ ഉദാരധീഃ
വിഭീഷണൻ ഉപവാസത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി, എപ്പോഴും ജപത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെയും, ആ കാലമൊട്ടും കഠിനമായ തപസ്സിൽ മുഴുകിയും നിന്നു.
സ്വരഃ ശൂര്പണഖാ ചൈവ തേഷാം വൈ തപ്യതാം തപഃ। പരിചര്യാം ച രക്ഷാം ച ചക്രതുര്ഹഷ്ടമാനസൌ
ശൂർപണഖയും സ്വരയും, അവർ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ അവരെ സേവിക്കുകയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേതു ശിരശ്ഛിത്ത്വാ ദശാനനഃ। ജുഹോത്യഗ്നൌ ദുരാധര്ഷസ്തേനാതുഷ്യജ്ജഗത്പ്രഭുഃ
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ദശാനനൻ തന്റെ തല വെട്ടി അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചു; അതിനാൽ ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
തതോ ബ്രഹ്മാ സ്വയം ഗത്വാ തപസസ്താന്ന്യവാരയത്। പ്രലോഭ്യവരദാനേന സര്വാനേവപൃഥക്പൃഥക്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം അവിടേക്ക് ചെന്നു, അവരെ ഓരോരുത്തരെയും വേറേ വേറേ ആകാംക്ഷയോടെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകി തപസ്സിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിച്ചു.
പ്രീതോഽസ്മി വോ നിവര്തധ്വം വരാന്വൃണുത പുത്രകാഃ। യദ്യദിഷ്ടമൃതേ ത്വേകമമരത്വം തഥാഽസ്തു തത്
സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മക്കളേ, തപസ്സ് നിർത്തൂ; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ—അമരത്വം ഒഴികെ മറ്റെന്തും ഞാൻ നൽകാം.'
യദ്യദഗ്നൌ ഹുതം സര്വം ശിരസ്തേ മഹദീപ്സയാ। തഥൈവ താനി തേ ദേഹേ ഭവിഷ്യന്തി യഥേപ്സയാ
നിങ്ങൾ വലിയ ആഗ്രഹത്തോടെ അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, അതേ ആഗ്രഹപ്രകാരം നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകും.'
വൈരൂപ്യം ച ന തേ ദേഹേ കാമരൂപധരസ്തഥാ। ഭവിഷ്യസി രണേഽരീണാം വിജേതാ ന ച സംശയഃ
നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരിക്കലും ദോഷമോ വികലതയോ ഉണ്ടാകില്ല; നീ ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയും; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.'
ഗന്ധര്വദേവാസുരതോ യക്ഷരാക്ഷസതസ്തഥാ। സര്പകിംനരഭൂതേഭ്യോ ന മേ ഭൂയാത്പരാഭവഃ
ഗന്ധർവൻമാർ, ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ, കിന്നരന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ—ഇവരിൽ ആരാലും എനിക്ക് തോൽവിയുണ്ടാകരുതേ.
യ ഏതേ കീര്തിതാഃ സര്വേ ന തേഭ്യോസ്തി ഭയം രതവ। ഋതേ മനുഷ്യാദ്ഭദ്രം തേ തഥാ തദ്വിഹിതം മയാ
ഇവിടെ പറയപ്പെട്ട എല്ലാവരിൽ നിന്നുമാണ് ഭയം വേണ്ടത്, മഹാബലശാലിയേ; മനുഷ്യരെ ഒഴികെ മറ്റാരും നിന്നെ തോൽപ്പിക്കില്ല—നിനക്ക് എല്ലാ ഭാഗ്യവും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.