തഥാഽഽസീനേഷു സര്വേഷു തേഷു രാജസു ഭാരത। `കോടികാശ്യോ ജഗാമാശു സിന്ധുരാജനിവേശനമ്
അവിടെ രാജാക്കന്മാര് എല്ലാവരും ഇരുന്നപ്പോള്, ഭാരതാ, കോടികാശ്യന് വേഗത്തില് സിന്ധുരാജാവിന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.
യദുക്തം കൃഷ്ണയാ സാര്ധം തത്സര്വം പ്രത്യവേദയത്। കോടികാശ്യവചഃ ശ്രുത്വാ ശൈബ്യം സൌവീരകോഽബ്രവീത്
കൃഷ്ണയോടൊപ്പം നടന്ന സംഭാഷണം മുഴുവന് അവന് അറിയിച്ചു. കോടികാശ്യന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടശേഷം ശൈബ്യനോടു് സൗവീരരാജാവ് പറഞ്ഞു.
യദാ വാചം വ്യാഹരന്ത്യാമസ്യാം മേ രമതേ മനഃ। സീമന്തിനീനാം സുഖ്യായാം വിനിവൃത്തഃ കഥം ഭവാന്
അവള് സംസാരിക്കുമ്പോള് എന്റെ മനസ്സ് അതില് ആസ്വദിച്ചു. മഹിളകളില് പ്രശസ്തനായ നീ, അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്നു് നീ എങ്ങനെ വിട്ടുപോയി?
ഏതാം ദൃഷ്ട്വാ സ്ത്രിയോ മേഽന്യാ യഥാ ശാഖാമൃഗസ്ത്രിയഃ। പ്രതിഭാന്തി മഹാബാഹോ സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
അവളെ കണ്ടപ്പോള് മറ്റു സ്ത്രീകള് എല്ലാം ശാഖാമൃഗങ്ങളായ പെണ്ണുകളെപ്പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്, അവള് സിംഹിനിയാണെന്നതുപോലെ. മഹാബാഹുവായവനേ, ഞാന് സത്യം പറയുന്നു.
ദര്ശനാദേവ ഹി മനസ്തയാ മേഽപഹൃതം ഭൃശമ്। താം സമാചക്ഷ്വ കല്യാണീം യദി സ്യാച്ഛൈബ്യ മാനുഷീ
അവളെ കണ്ടതുമാത്രത്തില് എന്റെ മനസ്സ് പൂര്ണമായും ആകൃഷ്ടമായി. ശൈബ്യാ, അവള് മനുഷ്യളാണെങ്കില് ആ ഭാഗ്യവതിയെ കുറിച്ച് എനിക്കു് പറയൂ.
ഏഷാ വൈ ദ്രൌപദീ കൃഷ്ണാ രാജപുത്രീ യശസ്വിനീ। പഞ്ചാനാം പാണ്ഡുപുത്രാണാം മഹിഷീ സംമതാ ഭൃശമ്
അവള് ദ്രൗപദിയും കൃഷ്ണയും, പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരിയും, പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയുമാണ്.
സര്വേഷാം ചൈവ പാര്ഥാനാം പ്രിയാ ബഹുമതാ സതീ। തയാ സമേത്യ സൌവീര സൌവീരാഭിമുഖോ വ്രജ
അവള് പാണ്ഡവന്മാരെല്ലാവര്ക്കും പ്രിയയും ആദരിക്കപ്പെട്ടവളുമാണ്. സൗവീരാ, നീ അവളെ സമീപിച്ച് അവളുടെ സന്നിധിയില് പോവൂ.
ഏവമുക്തഃ പ്രത്യുവാച പശ്യാമി ദ്രൌപദീമിതി। പതിഃ സൌവീരസിന്ധൂനാം ദുഷ്ടഭാവോ ജയദ്രഥഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, സൗവീരരും സിന്ധുരാജാവുമായ ജയദ്രഥന് 'ഞാന് ദ്രൗപദിയെ കാണും' എന്നു പറഞ്ഞു, മനസ്സില് ദുഷ്ടതയോടെ.
സ പ്രവിശ്യാശ്രമം പുണ്യം സിംഹഗോഷ്ഠം വൃകോ യഥാ। ആത്മനാ സപ്തമഃ കൃഷ്ണാമിദം വചനമബ്രവീത്
അവൻ ആ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ കടന്നു, സിംഹങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ചെന്നു കയറിയ ഒരു പുലിയെപ്പോലെ. പിന്നെ, തന്റെ ഏഴാമത്തെ മകനായി, കൃഷ്ണയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കുശലം തേ വരാരോഹേ ഭര്താരസ്തേഽപ്യനാമയാഃ। യേഷാം കുശലകാമാസി തേഽപികച്ചിദനാമയാഃ
സുന്ദരിയായേ, നിനക്ക് സുഖമാണോ? നിന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർക്കും എന്തെങ്കിലും ദോഷമോ കഷ്ടമോ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലേ? നിന്റെ മനസ്സിൽ ആശ്വാസം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും സുഖമാണോ?
അപി തേ കുശലം രാജന്രാഷ്ട്രേ കോശേ ബലേ തഥാ। കച്ചിദേകഃ ശിബീനാഢ്യാന്സൌവീരാന്സഹ സിന്ധുഭിഃ। അനുതിഷ്ഠസി ധര്മേണ യേ ചാന്യേ വിദിതാസ്ത്വയാ
രാജാവേ, നിന്റെ രാജ്യത്തും, ധനശേഖരത്തിലും, സൈന്യത്തിലും എല്ലാം സുഖമാണോ? നീ ശിബികൾ, സൗവീരർ, സിന്ധുക്കൾ എന്നിവരെയും മറ്റുള്ളവരെയും നീതിയോടെ ഒരുവൻ തന്നെ ഭരിക്കുന്നുവോ?
കൌരവ്യഃ കുശലീ രാജാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। അഹം ച ഭ്രാതരശ്ചാസ്യ യാംശ്ചാന്യാന്പരിപൃച്ഛസി
കൗരവനായ രാജാവും കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനും, ഞാനും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും, നീ ചോദിച്ച മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും സുഖത്തിലാണ്.
പാദ്യം പ്രതിഗൃഹാണേദമാസനം ച നൃപാത്മജ। മൃഗാന്വിതാ മൃഗീശ്ചൈവ പ്രാതരാശം ദദാനി തേ
രാജകുമാരാ, ഈ കാൽ കഴുകാനുള്ള വെള്ളവും ഇരിപ്പിടവും സ്വീകരിക്കൂ. നീയോടൊപ്പം വരുന്ന മൃഗങ്ങളോടും മൃഗികളോടും കൂടി ഞാൻ നിനക്ക് പ്രഭാതഭക്ഷണം ഒരുക്കാം.
ഐണേയാന്പൃഷതാന്ന്യങ്കൂന്ഹരിണാഞ്ശരഭാഞ്ശശാന്। ഋക്ഷാവ്രുരൂഞ്ശമ്ബരാംശ്ച ഗവയാംശ്ച മൃഗാന്ബഹൂന്
ഇവിടെ കുരങ്ങുകൾ, പുള്ളിപ്പ്രാവുകൾ, കറുത്തമാൻ, മുയൽ, കരടി, കാട്ടുപോത്ത്, സംബാർമാൻ, മറ്റും അനവധി കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.
വരാഹാമഹിഷാംശ്ചൈവ യാശ്ചാന്യാ മൃഗജാതയഃ। പ്രദാസ്യതി സ്വയം തുഭ്യം കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ടിരഃ
പന്നികൾ, കാട്ടുപോത്തുകൾ, മറ്റും വിവിധതരം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ—കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഇതെല്ലാം നിനക്കു തന്നെ നൽകും.
കുശലം പ്രാതരാശസ്യ സര്വം മേ ദിത്സിതം ത്വയാ। ഏഹി മേ രഥമാരോഹ സുഖമാപ്നുഹി കേവലമ്
നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിനുള്ള എല്ലാം ഞാൻ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. വരൂ, എന്റെ രഥത്തിൽ കയറി സുഖമായി ഇരിക്കൂ.
ഗതശ്രീകാന്ഹൃതരാജ്യാന്കൃപണാന്ഗതചേതസഃ। അരണ്യവാസിനഃ പാര്ഥാന്നാനുരോദ്ധും ത്വമര്ഹസി
സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടും രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടും ദു:ഖത്തിൽ കാട്ടിൽ കഴിയുന്ന പാണ്ഡവരെ നീ പിന്തുണയ്ക്കേണ്ടതില്ല.
നൈവ പ്രാജ്ഞാ ഗതശ്രീകം ഭര്താരമുപയുഞ്ജതേ। യുഞ്ജാനമനുയുഞ്ജീത ന ശരിയഃ സംക്ഷയേ വസേത്
ബുദ്ധിമാനായ സ്ത്രീ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാറില്ല. തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനെ പിന്തുടരാം, പക്ഷേ നാശത്തിലായ ജീവിതത്തിൽ കഴിയരുത്.
ശ്രിയാ വിഹീനാ രാഷ്ട്രാച്ച വിനഷ്ടാഃ ശാശ്വതീഃ സമാഃ। അലം തേ പാണ്ഡുപുത്രാണാം ഭക്ത്യാ ക്ലേശമുപാസിതുമ്
സമ്പത്തും രാജ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അവർ ശാശ്വതമായി നശിച്ചുപോയവർ. പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളോടുള്ള ഭക്തിയാൽ നീ അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാട് ഇത്രയാൽ മതി.
ഭാര്യാ മേ ഭവ സുശ്രോണി ത്യജൈനാന്മുഖമാപ്നുഹി। അഖിലാന്സിന്ധുസൌവീരാനാപ്നുഹി ത്വം മയാ സഹ
സുന്ദരിയായേ, നീ എന്റെ ഭാര്യയാവൂ. അവരെ ഉപേക്ഷിച്ച് എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ. ഞാൻ കൂടെ നിന്നാൽ നീ മുഴുവൻ സിന്ധു, സൗവീര രാജ്യങ്ങൾ നേടും.
ഇത്യുക്താ സിന്ധുരാജേന വാക്യം ഹൃദയകമ്പനമ്। കൃഷ്ണാ തസ്മാദപാക്രാമദ്ദേശാത്സഭ്രുകുടീമുഖീ
സിന്ധുരാജാവ് ഇങ്ങനെ ഹൃദയം വിറയിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കൃഷ്ണാ ഭ്രുകുടിയോടെ ആ സ്ഥലത്തു നിന്നു പിന്മാറി.
അവമത്യാസ്യ തദ്വാംക്യമാക്ഷിപ്യ ച സുമധ്യമാ। മൈവമിത്യബ്രവീത്കൃഷ്ണാ ലജ്ജസ്വേതി ച സൈന്ധവമ്
അവളുടെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച് അവനെ 꾸ശലിച്ച്, സുന്ദരിയായ അവൾ, 'ഇങ്ങനെ പറയരുത്,' എന്നും ലജ്ജിക്കണം എന്നും സിന്ധുരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സാ കാങ്ക്ഷമാണാ ഭര്തൃണാമുപയാതമനിന്ദിതാ। വിലമ്ബയാമാസ പരം വാക്യൈര്വാക്യാനി യുഞ്ജതീ
ഭർത്താക്കന്മാർ എത്തുമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, അകൃത്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത അവൾ അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മറുപടി പറയുമ്പോൾ കുറച്ചു നേരം താമസിച്ചു.
നൈവം വദ മഹാബാഹോ ന്യായ്യം ത്വം ന ച മന്യസേ। പാണ്ഡൂനാം ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം സ്വസാ ചൈവ കനീയസീ
മഹാബാഹുവേ, ഇങ്ങനെ പറയരുത്. നീ എന്താണ് നീതിയെന്ന് ആലോചിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ പാണ്ഡവന്മാരുടെയും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെയും ഇളയ സഹോദരിയാണ്.
ദുശ്ശലാ നാമ തസ്യാസ്ത്വം ഭര്താ രാജകുലോദ്വഹ। മമ ഭ്രാതാ ച ന്യായ്യേന ത്വയാ രക്ഷ്യാ മഹാരഥ
അവളുടെ പേര് ദുശ്ശലാ. രാജകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ അവളുടെ ഭർത്താവാണ്. എന്റെ സഹോദരനായ മഹാരഥനെ നീതിപൂർവ്വം നീ രക്ഷിക്കേണ്ടവനാണ്.
ധര്മിഷ്ഠാനാം കുലേ ജാതോ ന ധര്മം ത്വമവേക്ഷസേ। ഇത്യുക്തഃ സിന്ധുരാജോഥ വാക്യമുത്തരമബ്രവീത്
ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും നീ ധർമ്മം കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സിന്ധുരാജാവ് മറുപടി പറഞ്ഞു.
രാജ്ഞാം ധര്മം ന ജാനീഷേ സ്ത്രിയോ രത്നാനി ചൈവ ഹി। സാധാരണാനി ലോകേഽസ്മിന്പ്രവദന്തി മനീഷിണഃ
രാജാക്കന്മാരുടെ നിയമം, സ്ത്രീകളെ, രത്നങ്ങളെ — ഇതൊന്നും നീ അറിയുന്നില്ല. ഈ ലോകത്ത് ഇവയെല്ലാം എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
സ്വസാ ച സ്വസ്രിയാ ചൈവ ഭ്രാതൃഭാര്യാ തഥൈവ ച। സുഖം ഗൃഹ്ണന്തി രാജാനസ്താശ്ച തത്ര നൃപോദ്ഭവാഃ
സഹോദരിമാരെയും സ്ത്രീ ബന്ധുക്കളെയും സഹോദരന്മാരുടെ ഭാര്യമാരെയും രാജാക്കന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു; രാജകുലത്തിൽ ജനിച്ചവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
സരോഷരാഗോപഹതേന വല്ഗുനാ സരാഗനേത്രേണ നതോന്നതഭ്രുവാ। മുഖേന വിസ്ഫൂര്യ സുവീരരാഷ്ട്രപം തതോഽബ്രവീത്തം ദ്രുപദാത്മജാ പുനഃ
കോപവും ആസക്തിയും നിറഞ്ഞ മുഖം, തീപിടിച്ച കണ്ണുകൾ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ക眉കൾ — ഇങ്ങനെ ദൃപദന്റെ മകൾ വീണ്ടും അതി ശക്തനായ രാജാവിനോട് വാക്കുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു പറഞ്ഞു.
യശസ്വിനസ്തീക്ഷ്ണവിഷാന്മഹാരഥാ- നഭിബ്രുവന്മൂഢ ന ലജ്ജസേ കഥമ്। മഹേന്ദ്രകല്പാന്നിരതാന്സ്വകര്മസു സ്തിതാന്സമൂഹേഷ്വപി യക്ഷരക്ഷസാമ്
മൂഢനേ, മഹത്തായ യശസ്സുള്ള, വിഷംപോലുള്ള ശക്തിയുള്ള മഹാരഥന്മാരോട് നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ? ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള, തങ്ങളുടെ കര്മത്തില് സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നവരെ, യക്ഷരക്ഷസുകളുടെ കൂട്ടത്തിലുമെങ്കിലും.