ഏതൈഃ സഹായൈരുപയാതി രാജാ മരുദ്ഗണൈരിന്ദ്ര ഇവാഭിഗുപ്തഃ। അജാനതാം ഖ്യാപയ നഃ സുകേശി കസ്യാസി ഭാര്യാ ദുഹിതാ ച കസ്യ
ഈ സഖാക്കളോടൊപ്പം രാജാവു് വരുന്നു, ഇന്ദ്രന് മരുത്ഗണങ്ങള് പോലെയുള്ള സംരക്ഷണത്തോടെ. സുന്ദരമായ മുടിയുള്ളവളേ, നീ ആരുടെ ഭാര്യയും ആരുടെ മകളുമാണ് എന്ന് ഞങ്ങള്ക്കു് തുറന്നുപറയണം.
അഥാബ്രവീദ്ദ്രൌപദീ രാജപുത്രീ പൃഷ്ടാ ശിബീനാം കപ്രവരേണ തേന। അവേക്ഷ്യ മന്ദം പ്രവിമുച്യ ശാഖാം സംഗൃഹ്ണതീ കൌശികമുത്തരീയമ്
അപ്പോള് രാജകുമാരി ദ്രൗപദി, ആ ശിബി വംശജന് ചോദിച്ചപ്പോള്, പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി, പിടിച്ചിരുന്ന ശാഖ വിട്ടു, തന്റെ മീതൊടുപ്പു് ഒപ്പമെടുത്തു.
ബുദ്ധ്യാഽഭിജാനാമി നരേനദ്രപുത്ര ന മാദൃശീ ത്വാമഭിഭാഷ്ടുമര്ഹതി। ന ത്വേഹ വക്താഽസ്തി തവേഹ വാക്യ- മന്യോ നരോ വാഽപ്യഥവാഽപി നാരീ
ഞാന് മനസ്സോടെ തിരിച്ചറിയുന്നു, രാജപുത്രാ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീ നിനക്കൊപ്പം സംസാരിക്കേണ്ടതല്ല. എങ്കിലും ഇവിടെ നിനക്ക് ഉത്തരം പറയാന് മറ്റാരുമില്ല, പുരുഷനും സ്ത്രീയും ആരുമില്ല.
ഏകാ ഹ്യഹം സംപ്രതി തേന വാചം ദദാനി വൈ ഭദ്ര നിബോധ ചേദമ്। അഹം ഹ്യരണ്യേകഥമേകമേകാ ത്വാമാലപേയം നിരതാ സ്വധര്മേ
ഇപ്പോള് ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കാണ്, അതുകൊണ്ട് ഈ വാക്കുകള് പറയുന്നു, മഹാനുഭാവാ, കേള്ക്കൂ. എന്റെ കര്ത്തവ്യത്തില് നിലകൊള്ളുന്നവളായ ഞാന്, ഈ കാടില് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കെ നിനക്കൊപ്പം എങ്ങനെ സംസാരിക്കും?
ജാനാമി ച ത്വാം സുരഥസ്യ പുത്രം യം കോടികാശ്യേതി വിദുര്മനുഷ്യാഃ। തസ്മാദഹം ശൈബ്യ തഥൈവ തുഭ്യ- മാഖ്യാമി ബന്ധൂന്പ്രഥിതം കുലം ച
ഞാന് അറിയുന്നു നീ സുരഥന്റെ മകനാണ്, മനുഷ്യര് നിന്നെ കോടികാശ്യന് എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ശൈബ്യാ, ഞാന് നിന്റെ ചോദ്യം സത്യമായി ഉത്തരം പറയും, എന്റെ ബന്ധുക്കളെയും പ്രശസ്തമായ വംശത്തെയും കുറിച്ച് പറയും.
അപത്യമസ്മി ദ്രുപദസ്യ രാജ്ഞഃ കൃഷ്ണേതി മാം ശൈബ്യ വിദുര്മനുഷ്യാഃ। സാഽഹം വൃണേ പഞ്ച ജനാന്പതിത്വേ യേ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥഗതാഃ ശ്രുതാസ്തേ
ഞാന് രാജാവ് ദ്രുപദന്റെ മകളാണ്, മനുഷ്യര് എന്നെ കൃഷ്ണാ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തില് താമസിക്കുന്ന അഞ്ചു പേരെയാണ് ഞാന് ഭര്ത്താക്കളായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
യുധിഷ്ഠിരോ ഭീമസേനാര്ജുനൌ ച മാദ്ര്യാശ്ച പുത്രൌ പുരുഷപ്രവീരൌ। തേ മാം നിവേശ്യഹ ദിശശ്ചതസ്രോ വിബജ്യ പാര്ഥാ മൃഗയാം പ്രയാതാഃ
യുധിഷ്ഠിരന്, ഭീമസേനന്, അര്ജുനന്, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാര്—പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരായ പാണ്ഡവര്—നാലു ദിക്കുകളായി വിഭജിച്ച് വേട്ടയാടാന് പോയിരിക്കുന്നു, എന്നെ ഇവിടെ വെച്ചിട്ടാണ്.
പ്രാചീം രാജാ ദക്ഷിണാം ഭീമസേനോ ജയഃ പ്രതീചീം യമജാവുദീചീമ്। മന്യേ തു തേഷാം രഥസത്തമാനാം കാലോ ബഹുഃ പ്രാപ്താ ഇഹോപയാതുമ്
രാജാവ് കിഴക്കോട്ടും, ഭീമസേനന് തെക്കോട്ടും, ഇരട്ടക്കാര് പടിഞ്ഞാറും വടക്കോട്ടും പോയി. ആ രഥശ്രേഷ്ഠന്മാര് തിരികെ വരാന് വളരെ സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ഞാന് തോന്നുന്നു.
സംമാനിതാ യാസ്യഥ തൈര്യഥേഷ്ടം വിമുച്യ വാഹാനവരോഹയധ്വമ്। പ്രിയാതിഥിര്ധര്മസുതോ മഹാത്മാ പ്രീതോ ഭവിഷ്യത്യഭിവീക്ഷ്യ യുപ്മാന്
അവര് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടംപോലെ ആദരിക്കും; കുതിരകളെ അഴിച്ചു ഇറങ്ങി വന്നു വിശ്രമിക്കൂ. ധര്മപുത്രനായ മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരന് പ്രിയാതിഥിയായ നിങ്ങളെ കണ്ടു സന്തോഷിക്കും.
ഏതാവദുക്ത്വാ ദ്രുപദാത്മജാ സാ ശൈവ്യാത്മജം ചന്ദ്രസുഖീ പ്രതീതാ। വിവേശ താം പര്ണശാലാം പ്രശസ്താം സംചിന്ത്യ തേഷാമതിഥിസ്വധര്മമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദ്രുപദന്റെ മകള് ദ്രൗപദി, സന്തോഷത്തോടും ആത്മവിശ്വാസത്തോടും കൂടി, അത്ഭുതമായ പര്ണശാലയില് കയറി, അതിഥി കര്ത്തവ്യത്തെ മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.
തഥാഽഽസീനേഷു സര്വേഷു തേഷു രാജസു ഭാരത। `കോടികാശ്യോ ജഗാമാശു സിന്ധുരാജനിവേശനമ്
അവിടെ രാജാക്കന്മാര് എല്ലാവരും ഇരുന്നപ്പോള്, ഭാരതാ, കോടികാശ്യന് വേഗത്തില് സിന്ധുരാജാവിന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.
യദുക്തം കൃഷ്ണയാ സാര്ധം തത്സര്വം പ്രത്യവേദയത്। കോടികാശ്യവചഃ ശ്രുത്വാ ശൈബ്യം സൌവീരകോഽബ്രവീത്
കൃഷ്ണയോടൊപ്പം നടന്ന സംഭാഷണം മുഴുവന് അവന് അറിയിച്ചു. കോടികാശ്യന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടശേഷം ശൈബ്യനോടു് സൗവീരരാജാവ് പറഞ്ഞു.
യദാ വാചം വ്യാഹരന്ത്യാമസ്യാം മേ രമതേ മനഃ। സീമന്തിനീനാം സുഖ്യായാം വിനിവൃത്തഃ കഥം ഭവാന്
അവള് സംസാരിക്കുമ്പോള് എന്റെ മനസ്സ് അതില് ആസ്വദിച്ചു. മഹിളകളില് പ്രശസ്തനായ നീ, അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്നു് നീ എങ്ങനെ വിട്ടുപോയി?
ഏതാം ദൃഷ്ട്വാ സ്ത്രിയോ മേഽന്യാ യഥാ ശാഖാമൃഗസ്ത്രിയഃ। പ്രതിഭാന്തി മഹാബാഹോ സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
അവളെ കണ്ടപ്പോള് മറ്റു സ്ത്രീകള് എല്ലാം ശാഖാമൃഗങ്ങളായ പെണ്ണുകളെപ്പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്, അവള് സിംഹിനിയാണെന്നതുപോലെ. മഹാബാഹുവായവനേ, ഞാന് സത്യം പറയുന്നു.
ദര്ശനാദേവ ഹി മനസ്തയാ മേഽപഹൃതം ഭൃശമ്। താം സമാചക്ഷ്വ കല്യാണീം യദി സ്യാച്ഛൈബ്യ മാനുഷീ
അവളെ കണ്ടതുമാത്രത്തില് എന്റെ മനസ്സ് പൂര്ണമായും ആകൃഷ്ടമായി. ശൈബ്യാ, അവള് മനുഷ്യളാണെങ്കില് ആ ഭാഗ്യവതിയെ കുറിച്ച് എനിക്കു് പറയൂ.
ഏഷാ വൈ ദ്രൌപദീ കൃഷ്ണാ രാജപുത്രീ യശസ്വിനീ। പഞ്ചാനാം പാണ്ഡുപുത്രാണാം മഹിഷീ സംമതാ ഭൃശമ്
അവള് ദ്രൗപദിയും കൃഷ്ണയും, പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരിയും, പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയുമാണ്.
സര്വേഷാം ചൈവ പാര്ഥാനാം പ്രിയാ ബഹുമതാ സതീ। തയാ സമേത്യ സൌവീര സൌവീരാഭിമുഖോ വ്രജ
അവള് പാണ്ഡവന്മാരെല്ലാവര്ക്കും പ്രിയയും ആദരിക്കപ്പെട്ടവളുമാണ്. സൗവീരാ, നീ അവളെ സമീപിച്ച് അവളുടെ സന്നിധിയില് പോവൂ.
ഏവമുക്തഃ പ്രത്യുവാച പശ്യാമി ദ്രൌപദീമിതി। പതിഃ സൌവീരസിന്ധൂനാം ദുഷ്ടഭാവോ ജയദ്രഥഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, സൗവീരരും സിന്ധുരാജാവുമായ ജയദ്രഥന് 'ഞാന് ദ്രൗപദിയെ കാണും' എന്നു പറഞ്ഞു, മനസ്സില് ദുഷ്ടതയോടെ.
സ പ്രവിശ്യാശ്രമം പുണ്യം സിംഹഗോഷ്ഠം വൃകോ യഥാ। ആത്മനാ സപ്തമഃ കൃഷ്ണാമിദം വചനമബ്രവീത്
അവൻ ആ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ കടന്നു, സിംഹങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ചെന്നു കയറിയ ഒരു പുലിയെപ്പോലെ. പിന്നെ, തന്റെ ഏഴാമത്തെ മകനായി, കൃഷ്ണയോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കുശലം തേ വരാരോഹേ ഭര്താരസ്തേഽപ്യനാമയാഃ। യേഷാം കുശലകാമാസി തേഽപികച്ചിദനാമയാഃ
സുന്ദരിയായേ, നിനക്ക് സുഖമാണോ? നിന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർക്കും എന്തെങ്കിലും ദോഷമോ കഷ്ടമോ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലേ? നിന്റെ മനസ്സിൽ ആശ്വാസം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും സുഖമാണോ?
അപി തേ കുശലം രാജന്രാഷ്ട്രേ കോശേ ബലേ തഥാ। കച്ചിദേകഃ ശിബീനാഢ്യാന്സൌവീരാന്സഹ സിന്ധുഭിഃ। അനുതിഷ്ഠസി ധര്മേണ യേ ചാന്യേ വിദിതാസ്ത്വയാ
രാജാവേ, നിന്റെ രാജ്യത്തും, ധനശേഖരത്തിലും, സൈന്യത്തിലും എല്ലാം സുഖമാണോ? നീ ശിബികൾ, സൗവീരർ, സിന്ധുക്കൾ എന്നിവരെയും മറ്റുള്ളവരെയും നീതിയോടെ ഒരുവൻ തന്നെ ഭരിക്കുന്നുവോ?
കൌരവ്യഃ കുശലീ രാജാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। അഹം ച ഭ്രാതരശ്ചാസ്യ യാംശ്ചാന്യാന്പരിപൃച്ഛസി
കൗരവനായ രാജാവും കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനും, ഞാനും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും, നീ ചോദിച്ച മറ്റുള്ളവരും എല്ലാവരും സുഖത്തിലാണ്.
പാദ്യം പ്രതിഗൃഹാണേദമാസനം ച നൃപാത്മജ। മൃഗാന്വിതാ മൃഗീശ്ചൈവ പ്രാതരാശം ദദാനി തേ
രാജകുമാരാ, ഈ കാൽ കഴുകാനുള്ള വെള്ളവും ഇരിപ്പിടവും സ്വീകരിക്കൂ. നീയോടൊപ്പം വരുന്ന മൃഗങ്ങളോടും മൃഗികളോടും കൂടി ഞാൻ നിനക്ക് പ്രഭാതഭക്ഷണം ഒരുക്കാം.
ഐണേയാന്പൃഷതാന്ന്യങ്കൂന്ഹരിണാഞ്ശരഭാഞ്ശശാന്। ഋക്ഷാവ്രുരൂഞ്ശമ്ബരാംശ്ച ഗവയാംശ്ച മൃഗാന്ബഹൂന്
ഇവിടെ കുരങ്ങുകൾ, പുള്ളിപ്പ്രാവുകൾ, കറുത്തമാൻ, മുയൽ, കരടി, കാട്ടുപോത്ത്, സംബാർമാൻ, മറ്റും അനവധി കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.
വരാഹാമഹിഷാംശ്ചൈവ യാശ്ചാന്യാ മൃഗജാതയഃ। പ്രദാസ്യതി സ്വയം തുഭ്യം കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ടിരഃ
പന്നികൾ, കാട്ടുപോത്തുകൾ, മറ്റും വിവിധതരം കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ—കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഇതെല്ലാം നിനക്കു തന്നെ നൽകും.
കുശലം പ്രാതരാശസ്യ സര്വം മേ ദിത്സിതം ത്വയാ। ഏഹി മേ രഥമാരോഹ സുഖമാപ്നുഹി കേവലമ്
നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിനുള്ള എല്ലാം ഞാൻ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. വരൂ, എന്റെ രഥത്തിൽ കയറി സുഖമായി ഇരിക്കൂ.
ഗതശ്രീകാന്ഹൃതരാജ്യാന്കൃപണാന്ഗതചേതസഃ। അരണ്യവാസിനഃ പാര്ഥാന്നാനുരോദ്ധും ത്വമര്ഹസി
സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടും രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടും ദു:ഖത്തിൽ കാട്ടിൽ കഴിയുന്ന പാണ്ഡവരെ നീ പിന്തുണയ്ക്കേണ്ടതില്ല.
നൈവ പ്രാജ്ഞാ ഗതശ്രീകം ഭര്താരമുപയുഞ്ജതേ। യുഞ്ജാനമനുയുഞ്ജീത ന ശരിയഃ സംക്ഷയേ വസേത്
ബുദ്ധിമാനായ സ്ത്രീ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാറില്ല. തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവനെ പിന്തുടരാം, പക്ഷേ നാശത്തിലായ ജീവിതത്തിൽ കഴിയരുത്.
ശ്രിയാ വിഹീനാ രാഷ്ട്രാച്ച വിനഷ്ടാഃ ശാശ്വതീഃ സമാഃ। അലം തേ പാണ്ഡുപുത്രാണാം ഭക്ത്യാ ക്ലേശമുപാസിതുമ്
സമ്പത്തും രാജ്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അവർ ശാശ്വതമായി നശിച്ചുപോയവർ. പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളോടുള്ള ഭക്തിയാൽ നീ അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാട് ഇത്രയാൽ മതി.
ഭാര്യാ മേ ഭവ സുശ്രോണി ത്യജൈനാന്മുഖമാപ്നുഹി। അഖിലാന്സിന്ധുസൌവീരാനാപ്നുഹി ത്വം മയാ സഹ
സുന്ദരിയായേ, നീ എന്റെ ഭാര്യയാവൂ. അവരെ ഉപേക്ഷിച്ച് എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ. ഞാൻ കൂടെ നിന്നാൽ നീ മുഴുവൻ സിന്ധു, സൗവീര രാജ്യങ്ങൾ നേടും.