തഃ സ രാജാ സിന്ധൂനാം വാര്ധക്ഷത്രിര്ജയദ്രഥഃ। വിസ്മിതസ്ത്വനവദ്യാങ്ഗീം ദൃഷ്ട്വാ താം ദുഷ്ടമാനസഃ
അപ്പോൾ സിന്ധുരാജാവായ വാർദ്ധക്ഷത്രി ജയദ്രഥൻ, അവളുടെ നിര്പ്പാളിയ ദേഹത്തെ കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു, മനസ്സിൽ ദുഷ്ടതയോടെ നിറഞ്ഞു.
സ കോടികാശ്യം രാജാനമബ്രവീത്കാമമോഹിതഃ। കസ്യ ത്വേഷാഽനവദ്യാങ്ഗീ യദിവാഽപിന മാനുഷീ
കാമത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ അവൻ, രാജാവായ കോടികാശ്യനോട് ചോദിച്ചു: 'ഇവൾ ആരുടേതാണ്? ഇത്രയും നിര്ദോഷമായ ഈ സ്ത്രീ മനുഷ്യരല്ലേ?'
വിവാഹാര്ഥോ ന മേ കശ്ചിദിമാം ദൃഷ്ട്വാഽതിമുന്ദരീമ്। ഏതാമേവാഹമാദായ ഗമിഷ്യാമി സ്വമാലയമ്
എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഈ അത്യന്തം സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടിട്ടും ആരും വന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ ഇവളെ മാത്രം കൂട്ടി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഗച്ഛ ജാനീഹി സൌമ്യേമാം കസ്യ വാഽത്ര കുതോപി വാ। കിമര്ഥമാഗതാ സുഭ്രൂരിദം കഷ്ടകിതം വനമ്
നന്മയുള്ളവളേ, നീ പോയി അറിയിക്കൂ, ഇവൾ ആരുടേതാണ്, എവിടുനിന്നാണ് ഇവൾ വന്നത്, എന്തിനാണ് ഈ മനോഹരഭ്രൂവതിയായ സ്ത്രീ ഈ കഠിനവും മുള്ളുള്ളവുമായ കാടിലേക്ക് വന്നത് എന്ന്.
അപി നാമ വരാരോഹാ മാമേഷാ ലോകസുന്ദരീ। ഭജേദദ്യായതാപാങ്ഗീ സുദതീ തനുമധ്യമാ
ഇന്ന് ഈ ലോകസുന്ദരിയായ, വശീയമായ കണ്ണോട glance ഉം, മനോഹരമായ പല്ലുകളും സുന്ദരമായ നടുവുമുള്ള സ്ത്രീ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമോ എന്ന് അറിയില്ല.
അപ്യഹം കൃതകാമഃ സ്യാമിമാം പ്രാപ്യ വരസ്രിയമ്। ഗച്ഛജാനീഹി കോന്വസ്യാ നാഥ ഇത്യേവ കോടിക
ഈ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ ലഭിച്ചാൽ എനിക്ക് ആഗ്രഹം നിറവേറും എന്ന തോന്നുന്നു. പോവൂ, കോടിക, ഇവളുടെ രക്ഷകൻ ആരാണെന്ന് അന്വേഷിക്കൂ.
സ കോടികാശ്യസ്തച്ഛ്രുത്വാ രഥാത്പ്രസ്കന്ദ്യ കുണ്ഡലീ। ഉപേത്യപപ്രച്ഛ തദാ ക്രോഷ്ടാ വ്യാഘ്രവധൂമിവ
അപ്പോൾ കോടികാശ്യൻ അത് കേട്ടു, രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, കാതിലുണ്ടിയ കുന്ദലങ്ങൾ തിളങ്ങി, കടുവയുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്ന കോയമ്പാടിയെപ്പോലെ അവളെ സമീപിച്ചു ചോദിച്ചു.
കാ ത്വം കദമ്ബസ്യ വിനമ്യ ശാഖാം കിമാശ്രമേ തിഷ്ഠസി ശോഭമാനാ। ദേദീപ്യമാനാഽഗ്നിശിഖേവ നക്തം വ്യാധൂയമാനാ പവനേന സൂഭ്രൂഃ
നീ ആരാണ്, കടമ്പമരത്തിന്റെ ശാഖ വെട്ടി താഴ്ത്തി, ഈ ആശ്രമത്തിൽ നിന്നു നിൽക്കുന്നവളേ? രാത്രിയിൽ തീയുടെ ജ്വാലപോലെ പ്രകാശിച്ച്, കാറ്റിൽ ഭ്രൂകൾ ഇളകുന്നവളേ.
അതീവ രൂപേണ സമന്വിതാ ത്വം ന ചാപ്യരണ്യേഷു ബിഭേഷി കിംനു। ദേവീ നു യക്ഷീ യദിദാനവീ വാ വരാപ്സരാ ദൈത്യവരാങ്ഗനാ വാ
നിനക്ക് അതിവിശിഷ്ടമായ സൗന്ദര്യം ഉണ്ട്, കാടുകളിൽ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. നീ ദേവിയാണോ, യക്ഷിണിയാണോ, ദാനവിയാണോ, സ്വർഗ്ഗനർത്തകിയാണോ, ദൈത്യകുലത്തിലെ മഹിളയാണോ?
വപുഷ്മതീ വോരഗരാജകന്യാ വനേചരീ വാ ക്ഷണദാചരസ്ത്രീ। ത്വം ദേവരാജ്ഞോ വരുണസ്യ പത്നീ യമസ്യ സോമസ്യ ധനേശ്വരസ്യ
നീ പ്രകാശമുള്ള ഒരു നാഗരാജകുമാരിയാണോ, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവളോ, രാത്രിയിൽ നടക്കുന്ന സ്ത്രീയോ? നീ ഇന്ദ്രന്റെ, വരുണന്റെ, യമന്റെ, സോമന്റെ, ധനപതിയുടെ ഭാര്യയാണോ?
ധാതുര്വിധാതുഃ സവിതുര്വിഭോര്വാ ശക്രസ്യ വാ ത്വം സദനാത്പ്രപന്നാ। ന ഹ്യേവ നഃ പൃച്ഛസി യേ വയം സ്മ ന ചാപി ജാനീമ തവേഹ നാഥമ്
നീ ധാതുവിന്റെ, വിധാതാവിന്റെ, സവിതാവിന്റെ, മഹത്വമുള്ളവന്റെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വീടിൽ നിന്നാണോ വന്നത്? നീ ഞങ്ങളെ ആരാണെന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ല, ഞങ്ങൾക്കും ഇവിടെ നിന്റെ രക്ഷകൻ ആരാണെന്ന് അറിയില്ല.
വയം ഹി മാനം തവ വര്ധയന്തഃ പൃച്ഛാമ ഭദ്രേപ്രഭവം പ്രഭും ച। ആചക്ഷ്വ ബന്ധൂംശ്ച പതിം കുലം ച ജാതിം ച യച്ചേഗഹ കരോഷി കാര്യമ്
നിന്റെ മാനം ഉയർത്താൻ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, ഭദ്രയേ, നിന്റെ ഉത്ഭവം, രക്ഷകൻ എന്നിവയെക്കുറിച്ച്. ബന്ധുക്കളെയും ഭർത്താവിനെയും കുടുംബത്തെയും ജാതിയെയും ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്നും പറയൂ.
അഹം തു രാജ്ഞഃ സുരഥസ്യ പുത്രോ യം കോടികാശ്യേതി വിദുര്മനുഷ്യാഃ। `വശ്യേന്ദ്രിയഃ സത്യരതിര്വരോരു വൃദ്ധോപസേവീ ഗുരുപൂജകശ്ച
ഞാനോ, രാജാവ് സുരഥന്റെ മകനാണ്, മനുഷ്യർ എന്നെ കോടികാശ്യൻ എന്ന് അറിയുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, സത്യത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നവൻ, മൂപ്പന്മാരെ സേവിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിനെ ആദരിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരനടുവുള്ളവളേ.
അസൌ തു യസ്തിഷ്ഠതികാഞ്ചനാങ്ഗേ തഥേ ഹുതോഽഗ്നിശ്ചയനേ യഥൈവ। തരിഗര്തരാജഃ കമലായതാക്ഷഃ ക്ഷേമംകരോ നാമ സ ഏഷ വീരഃ
അവിടെ കനകവര്ണമായ അവയവങ്ങളുമായി നിൽക്കുന്നവൻ, യജ്ഞകുണ്ഡത്തിലെ അഗ്നിപോലെ, കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവൻ, രാജാവായ ക്ഷേമങ്കരൻ ആണവൻ, വീരനാണ്.
അസ്മാത്പരസ്ത്വേഷ മഹാധനുഷ്മാ- ന്പുത്രഃ കുലിന്ദാധിപതേര്വരിഷ്ഠഃ। നിരീക്ഷതേ ത്വാം വിപുലായതാക്ഷഃ സുപുഷ്പിതഃ പര്വതവാസനിത്യഃ
അവനു പിന്നിൽ വലിയ വില്ലുമായി, കുലിന്ദരാജാവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠനായ മകനാണ്, വിശാലവും ദീർഘവുമായ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, പുഷ്പഭരിതമായ പർവതത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നവൻ, നിന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
അസൌ തു യഃ പുഷ്കരിണീസമീപേ ശ്യാമോ യുവാ തിഷ്ഠതി ദര്ശനീയഃ। ഇക്ഷ്വാകുരാജഃ സുബലസ്യ പുത്രഃ സ ഏവ ഹന്താ ദ്വിഷതാം സുഗാത്രി
അവിടെ പുഷ്കരിണിയുടെ സമീപം കറുത്തവണ്ണം, യുവാവായ മനോഹരനായവൻ നിൽക്കുന്നു. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ രാജാവ് സുബലന്റെ മകനാണ്, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരവദനവളേ.
യസ്യാനുയാത്രം ധ്വജിനഃ പ്രയാന്തി സൌവീരകാ ദ്വാദശരാജപുത്രാഃ। ശോണാശ്വയുക്തേഷു രഥേഷു സര്വേ മസ്വേഷു ദീപ്താ ഇവ ഇവ്യവാഹാഃ
അവന്റെ അനുയാത്രയിൽ സൗവീരരാജാക്കന്മാരുടെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള കുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറി, എല്ലാം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
അങ്ഗാരകഃ കുഞ്ജരോ ഗുപ്തകശ്ച ശ്രുംജയഃ സംജയസുപ്രവൃദ്ധൌ। പ്രഭംകരോഽഥ ഭ്രമരോ രവിശ്ച ശൂരഃ പ്രതാപഃകുഹനശ്ച നാമ
അംഗാരകൻ, കുഞ്ചരൻ, ഗുപ്തകൻ, ശ്രുഞ്ചയൻ, സംജയൻ, സുപ്രവൃദ്ധൻ, പ്രഭങ്കരൻ, ഭ്രമരൻ, രവി, ശൂരൻ, പ്രതാപൻ, കുഹനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ.
യം ഷട്സഹസ്രാ രഥിനോഽനുയാന്തി നാഗാ ഹയാശ്ചൈവ പദാതിനശ്ച। ജയദ്രഥോ നാമ യദി ശ്രുതസ്തേ സൌവീരരാജഃ സുഭഗേ സ ഏഷഃ
അവനെ ആറായിരം രഥികർ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, പദാതികൾ എന്നിവരും അനുഗമിക്കുന്നു. ജയദ്രഥൻ എന്ന പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഭാഗ്യവതിയേ, അവൻ സൗവീരരാജാവാണ്.
തസ്യാപരേ ഭ്രാതരോഽദീനസത്വാ ബലാഹകാനീകവിദാരണാദ്യാഃ। സൌവീരവീരാഃ പ്രവരാ യുവാനോ രാജാനമേതേ ബലിനോഽനുയാന്തി
അവന്റെ മറ്റു സഹോദരന്മാർ, ഭയമില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവർ, ബാലാഹകനും അനീകവിദാരണമെന്നവനും തുടങ്ങി, സൗവീരരാജ്യത്തിലെ യുവ വീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരാണ്. ഈ ശക്തന്മാർ രാജാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നു.
ഏതൈഃ സഹായൈരുപയാതി രാജാ മരുദ്ഗണൈരിന്ദ്ര ഇവാഭിഗുപ്തഃ। അജാനതാം ഖ്യാപയ നഃ സുകേശി കസ്യാസി ഭാര്യാ ദുഹിതാ ച കസ്യ
ഈ സഖാക്കളോടൊപ്പം രാജാവു് വരുന്നു, ഇന്ദ്രന് മരുത്ഗണങ്ങള് പോലെയുള്ള സംരക്ഷണത്തോടെ. സുന്ദരമായ മുടിയുള്ളവളേ, നീ ആരുടെ ഭാര്യയും ആരുടെ മകളുമാണ് എന്ന് ഞങ്ങള്ക്കു് തുറന്നുപറയണം.
അഥാബ്രവീദ്ദ്രൌപദീ രാജപുത്രീ പൃഷ്ടാ ശിബീനാം കപ്രവരേണ തേന। അവേക്ഷ്യ മന്ദം പ്രവിമുച്യ ശാഖാം സംഗൃഹ്ണതീ കൌശികമുത്തരീയമ്
അപ്പോള് രാജകുമാരി ദ്രൗപദി, ആ ശിബി വംശജന് ചോദിച്ചപ്പോള്, പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി, പിടിച്ചിരുന്ന ശാഖ വിട്ടു, തന്റെ മീതൊടുപ്പു് ഒപ്പമെടുത്തു.
ബുദ്ധ്യാഽഭിജാനാമി നരേനദ്രപുത്ര ന മാദൃശീ ത്വാമഭിഭാഷ്ടുമര്ഹതി। ന ത്വേഹ വക്താഽസ്തി തവേഹ വാക്യ- മന്യോ നരോ വാഽപ്യഥവാഽപി നാരീ
ഞാന് മനസ്സോടെ തിരിച്ചറിയുന്നു, രാജപുത്രാ, എന്നെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീ നിനക്കൊപ്പം സംസാരിക്കേണ്ടതല്ല. എങ്കിലും ഇവിടെ നിനക്ക് ഉത്തരം പറയാന് മറ്റാരുമില്ല, പുരുഷനും സ്ത്രീയും ആരുമില്ല.
ഏകാ ഹ്യഹം സംപ്രതി തേന വാചം ദദാനി വൈ ഭദ്ര നിബോധ ചേദമ്। അഹം ഹ്യരണ്യേകഥമേകമേകാ ത്വാമാലപേയം നിരതാ സ്വധര്മേ
ഇപ്പോള് ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കാണ്, അതുകൊണ്ട് ഈ വാക്കുകള് പറയുന്നു, മഹാനുഭാവാ, കേള്ക്കൂ. എന്റെ കര്ത്തവ്യത്തില് നിലകൊള്ളുന്നവളായ ഞാന്, ഈ കാടില് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കെ നിനക്കൊപ്പം എങ്ങനെ സംസാരിക്കും?
ജാനാമി ച ത്വാം സുരഥസ്യ പുത്രം യം കോടികാശ്യേതി വിദുര്മനുഷ്യാഃ। തസ്മാദഹം ശൈബ്യ തഥൈവ തുഭ്യ- മാഖ്യാമി ബന്ധൂന്പ്രഥിതം കുലം ച
ഞാന് അറിയുന്നു നീ സുരഥന്റെ മകനാണ്, മനുഷ്യര് നിന്നെ കോടികാശ്യന് എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ശൈബ്യാ, ഞാന് നിന്റെ ചോദ്യം സത്യമായി ഉത്തരം പറയും, എന്റെ ബന്ധുക്കളെയും പ്രശസ്തമായ വംശത്തെയും കുറിച്ച് പറയും.
അപത്യമസ്മി ദ്രുപദസ്യ രാജ്ഞഃ കൃഷ്ണേതി മാം ശൈബ്യ വിദുര്മനുഷ്യാഃ। സാഽഹം വൃണേ പഞ്ച ജനാന്പതിത്വേ യേ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥഗതാഃ ശ്രുതാസ്തേ
ഞാന് രാജാവ് ദ്രുപദന്റെ മകളാണ്, മനുഷ്യര് എന്നെ കൃഷ്ണാ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തില് താമസിക്കുന്ന അഞ്ചു പേരെയാണ് ഞാന് ഭര്ത്താക്കളായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
യുധിഷ്ഠിരോ ഭീമസേനാര്ജുനൌ ച മാദ്ര്യാശ്ച പുത്രൌ പുരുഷപ്രവീരൌ। തേ മാം നിവേശ്യഹ ദിശശ്ചതസ്രോ വിബജ്യ പാര്ഥാ മൃഗയാം പ്രയാതാഃ
യുധിഷ്ഠിരന്, ഭീമസേനന്, അര്ജുനന്, മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാര്—പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരായ പാണ്ഡവര്—നാലു ദിക്കുകളായി വിഭജിച്ച് വേട്ടയാടാന് പോയിരിക്കുന്നു, എന്നെ ഇവിടെ വെച്ചിട്ടാണ്.
പ്രാചീം രാജാ ദക്ഷിണാം ഭീമസേനോ ജയഃ പ്രതീചീം യമജാവുദീചീമ്। മന്യേ തു തേഷാം രഥസത്തമാനാം കാലോ ബഹുഃ പ്രാപ്താ ഇഹോപയാതുമ്
രാജാവ് കിഴക്കോട്ടും, ഭീമസേനന് തെക്കോട്ടും, ഇരട്ടക്കാര് പടിഞ്ഞാറും വടക്കോട്ടും പോയി. ആ രഥശ്രേഷ്ഠന്മാര് തിരികെ വരാന് വളരെ സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ഞാന് തോന്നുന്നു.
സംമാനിതാ യാസ്യഥ തൈര്യഥേഷ്ടം വിമുച്യ വാഹാനവരോഹയധ്വമ്। പ്രിയാതിഥിര്ധര്മസുതോ മഹാത്മാ പ്രീതോ ഭവിഷ്യത്യഭിവീക്ഷ്യ യുപ്മാന്
അവര് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടംപോലെ ആദരിക്കും; കുതിരകളെ അഴിച്ചു ഇറങ്ങി വന്നു വിശ്രമിക്കൂ. ധര്മപുത്രനായ മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരന് പ്രിയാതിഥിയായ നിങ്ങളെ കണ്ടു സന്തോഷിക്കും.
ഏതാവദുക്ത്വാ ദ്രുപദാത്മജാ സാ ശൈവ്യാത്മജം ചന്ദ്രസുഖീ പ്രതീതാ। വിവേശ താം പര്ണശാലാം പ്രശസ്താം സംചിന്ത്യ തേഷാമതിഥിസ്വധര്മമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദ്രുപദന്റെ മകള് ദ്രൗപദി, സന്തോഷത്തോടും ആത്മവിശ്വാസത്തോടും കൂടി, അത്ഭുതമായ പര്ണശാലയില് കയറി, അതിഥി കര്ത്തവ്യത്തെ മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.