തസ്മിന്ബഹുമൃഗേഽരണ്യേ അടമാനാ മഹാരഥാഃ। കാമ്യകേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ വിജഹ്വുസ്തേ യഥാമരാഃ
അനേകം മൃഗങ്ങളുള്ള ആ കാട്ടിൽ, ഭാരതവംശത്തിലെ മഹാരഥന്മാർ കാമ്യകവനത്തിൽ അമരന്മാരെപ്പോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
പ്രേക്ഷമാണാ ബഹുവിധാന്വനോദ്ദേശാന്സമന്തതഃ। യഥര്തുകാലരമ്യാശ്ചവനരാജീഃ സുഷുഷ്പിതാഃ
അവർ ചുറ്റും കാടിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളും നോക്കി, കാലാനുസൃതമായി പുഷ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന മനോഹരമായ വനശേഖരങ്ങൾ കണ്ടു.
പാണ്ഡവാ മൃഗയാശീലാശ്ചരന്തസ്തന്മഹദ്വനമ്। വിജഹ്നരിന്ദ്രപ്രിമാഃ കംചിത്കാലമരിംദമാഃ
വന്യജീവികളെ വേട്ടയാടാൻ ഇഷ്ടമായ പാണ്ഡവർ, രാജാക്കന്മാരിൽ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ആ മഹാവനത്തിൽ ചില ദിവസം സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു.
തതസ്തേ യൌഗപദ്യേന യയുഃ സര്വേ ചതുര്ദിശമ്। മൃഗയാം പുരുഷവ്യാഘ്രാ ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ പരതപാഃ
അപ്പോൾ ആ പുരുഷസിംഹന്മാർ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ കാര്യമെന്നോക്കി വേട്ടയാടാൻ പോയി.
ദ്രൌപദീമാശ്രമേ ന്യസ് തൃണബിന്ദോരനുജ്ഞയാ। മഹര്ഷേര്ദീപ്തതപസോ ഘൌമ്യസ്യ ച പുരോധസഃ
അവർ ദ്രൗപദിയെ ഋഷി തൃണബിന്ദുവിന്റെയും മഹാതപസ്സായ ഘൗമ്യൻ പുരോഹിതന്റെയും അനുമതിയോടെ ആശ്രമത്തിൽ വിട്ടു.
തസ്തു രാജാ സിംധൂനാം വാര്ധക്ഷത്രിര്മഹായശാഃ। വിവാഹകാമഃ സാല്വേയാന്പ്രയാതഃ സോഽഭവത്തദാ
അന്നേരം, പ്രശസ്തനായ സിന്ധുരാജാവായ വാർദ്ധക്ഷത്രി വിവാഹം കഴിക്കാൻ സാൽവേയ ദേശത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
മഹതാ പരിബര്ഹേണ രാജയോഗ്യേന സംവൃതഃ। രാജഭിര്ബഹുഭിഃ സാര്ധമുപായാത്കാമ്യകം ച സഃ
രാജാവിന് യോജിച്ച വലിയ അനുചരസമൂഹത്തോടും അനേകം രാജാക്കന്മാരോടും കൂടെ അവൻ കാമ്യകവനത്തിലേക്ക് എത്തി.
തത്രാപശ്യത്പ്രിയാം ഭാര്യാം പാണ്ഡവാനാം യശസ്വിനീമ്। തിഷ്ഠന്തീമാശ്രമദ്വാരി ദ്രൌപദീം നിര്ജനേ വനേ
അവിടെ, പാണ്ഡവരുടെ പ്രശസ്തയായ ഭാര്യ ദ്രൗപദിയെ, ആശ്രമത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ, ഏകാന്തമായ കാട്ടിൽ ഒറ്റക്കായി നില്ക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
വിഭ്രാജമാനാം വപുഷാ ബിഭ്രതീം രൂപമുത്തമമ്। ഭ്രാജയന്തീം വനോദ്ദേശം നീലാഭ്രമിവ വിദ്യുതമ്
അവൾ അത്യുത്തമമായ സൗന്ദര്യത്തോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടു, കാട്ടിന്റെ ഭാഗം മുഴുവൻ മിന്നലുപോലെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
അപ്സരാ ദേവകന്യാ വാ മായാ വാ ദേവനിര്മിതാ। ഇതികൃത്വാഞ്ജലിം സര്വേ ദദൃശൃസ്താമനിന്ദിതാമ്
'ഇവൾ ഒരു അപ്സരസോ ദേവകുമാരിയോ ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച മായയോ?' എന്നിങ്ങനെ കരുതി, എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി ആ നിര്ദോഷയളെ നോക്കി നിന്നു.
തഃ സ രാജാ സിന്ധൂനാം വാര്ധക്ഷത്രിര്ജയദ്രഥഃ। വിസ്മിതസ്ത്വനവദ്യാങ്ഗീം ദൃഷ്ട്വാ താം ദുഷ്ടമാനസഃ
അപ്പോൾ സിന്ധുരാജാവായ വാർദ്ധക്ഷത്രി ജയദ്രഥൻ, അവളുടെ നിര്പ്പാളിയ ദേഹത്തെ കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു, മനസ്സിൽ ദുഷ്ടതയോടെ നിറഞ്ഞു.
സ കോടികാശ്യം രാജാനമബ്രവീത്കാമമോഹിതഃ। കസ്യ ത്വേഷാഽനവദ്യാങ്ഗീ യദിവാഽപിന മാനുഷീ
കാമത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായ അവൻ, രാജാവായ കോടികാശ്യനോട് ചോദിച്ചു: 'ഇവൾ ആരുടേതാണ്? ഇത്രയും നിര്ദോഷമായ ഈ സ്ത്രീ മനുഷ്യരല്ലേ?'
വിവാഹാര്ഥോ ന മേ കശ്ചിദിമാം ദൃഷ്ട്വാഽതിമുന്ദരീമ്। ഏതാമേവാഹമാദായ ഗമിഷ്യാമി സ്വമാലയമ്
എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഈ അത്യന്തം സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടിട്ടും ആരും വന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ ഇവളെ മാത്രം കൂട്ടി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഗച്ഛ ജാനീഹി സൌമ്യേമാം കസ്യ വാഽത്ര കുതോപി വാ। കിമര്ഥമാഗതാ സുഭ്രൂരിദം കഷ്ടകിതം വനമ്
നന്മയുള്ളവളേ, നീ പോയി അറിയിക്കൂ, ഇവൾ ആരുടേതാണ്, എവിടുനിന്നാണ് ഇവൾ വന്നത്, എന്തിനാണ് ഈ മനോഹരഭ്രൂവതിയായ സ്ത്രീ ഈ കഠിനവും മുള്ളുള്ളവുമായ കാടിലേക്ക് വന്നത് എന്ന്.
അപി നാമ വരാരോഹാ മാമേഷാ ലോകസുന്ദരീ। ഭജേദദ്യായതാപാങ്ഗീ സുദതീ തനുമധ്യമാ
ഇന്ന് ഈ ലോകസുന്ദരിയായ, വശീയമായ കണ്ണോട glance ഉം, മനോഹരമായ പല്ലുകളും സുന്ദരമായ നടുവുമുള്ള സ്ത്രീ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമോ എന്ന് അറിയില്ല.
അപ്യഹം കൃതകാമഃ സ്യാമിമാം പ്രാപ്യ വരസ്രിയമ്। ഗച്ഛജാനീഹി കോന്വസ്യാ നാഥ ഇത്യേവ കോടിക
ഈ മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ ലഭിച്ചാൽ എനിക്ക് ആഗ്രഹം നിറവേറും എന്ന തോന്നുന്നു. പോവൂ, കോടിക, ഇവളുടെ രക്ഷകൻ ആരാണെന്ന് അന്വേഷിക്കൂ.
സ കോടികാശ്യസ്തച്ഛ്രുത്വാ രഥാത്പ്രസ്കന്ദ്യ കുണ്ഡലീ। ഉപേത്യപപ്രച്ഛ തദാ ക്രോഷ്ടാ വ്യാഘ്രവധൂമിവ
അപ്പോൾ കോടികാശ്യൻ അത് കേട്ടു, രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, കാതിലുണ്ടിയ കുന്ദലങ്ങൾ തിളങ്ങി, കടുവയുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്ന കോയമ്പാടിയെപ്പോലെ അവളെ സമീപിച്ചു ചോദിച്ചു.
കാ ത്വം കദമ്ബസ്യ വിനമ്യ ശാഖാം കിമാശ്രമേ തിഷ്ഠസി ശോഭമാനാ। ദേദീപ്യമാനാഽഗ്നിശിഖേവ നക്തം വ്യാധൂയമാനാ പവനേന സൂഭ്രൂഃ
നീ ആരാണ്, കടമ്പമരത്തിന്റെ ശാഖ വെട്ടി താഴ്ത്തി, ഈ ആശ്രമത്തിൽ നിന്നു നിൽക്കുന്നവളേ? രാത്രിയിൽ തീയുടെ ജ്വാലപോലെ പ്രകാശിച്ച്, കാറ്റിൽ ഭ്രൂകൾ ഇളകുന്നവളേ.
അതീവ രൂപേണ സമന്വിതാ ത്വം ന ചാപ്യരണ്യേഷു ബിഭേഷി കിംനു। ദേവീ നു യക്ഷീ യദിദാനവീ വാ വരാപ്സരാ ദൈത്യവരാങ്ഗനാ വാ
നിനക്ക് അതിവിശിഷ്ടമായ സൗന്ദര്യം ഉണ്ട്, കാടുകളിൽ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. നീ ദേവിയാണോ, യക്ഷിണിയാണോ, ദാനവിയാണോ, സ്വർഗ്ഗനർത്തകിയാണോ, ദൈത്യകുലത്തിലെ മഹിളയാണോ?
വപുഷ്മതീ വോരഗരാജകന്യാ വനേചരീ വാ ക്ഷണദാചരസ്ത്രീ। ത്വം ദേവരാജ്ഞോ വരുണസ്യ പത്നീ യമസ്യ സോമസ്യ ധനേശ്വരസ്യ
നീ പ്രകാശമുള്ള ഒരു നാഗരാജകുമാരിയാണോ, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവളോ, രാത്രിയിൽ നടക്കുന്ന സ്ത്രീയോ? നീ ഇന്ദ്രന്റെ, വരുണന്റെ, യമന്റെ, സോമന്റെ, ധനപതിയുടെ ഭാര്യയാണോ?
ധാതുര്വിധാതുഃ സവിതുര്വിഭോര്വാ ശക്രസ്യ വാ ത്വം സദനാത്പ്രപന്നാ। ന ഹ്യേവ നഃ പൃച്ഛസി യേ വയം സ്മ ന ചാപി ജാനീമ തവേഹ നാഥമ്
നീ ധാതുവിന്റെ, വിധാതാവിന്റെ, സവിതാവിന്റെ, മഹത്വമുള്ളവന്റെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രന്റെ വീടിൽ നിന്നാണോ വന്നത്? നീ ഞങ്ങളെ ആരാണെന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ല, ഞങ്ങൾക്കും ഇവിടെ നിന്റെ രക്ഷകൻ ആരാണെന്ന് അറിയില്ല.
വയം ഹി മാനം തവ വര്ധയന്തഃ പൃച്ഛാമ ഭദ്രേപ്രഭവം പ്രഭും ച। ആചക്ഷ്വ ബന്ധൂംശ്ച പതിം കുലം ച ജാതിം ച യച്ചേഗഹ കരോഷി കാര്യമ്
നിന്റെ മാനം ഉയർത്താൻ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, ഭദ്രയേ, നിന്റെ ഉത്ഭവം, രക്ഷകൻ എന്നിവയെക്കുറിച്ച്. ബന്ധുക്കളെയും ഭർത്താവിനെയും കുടുംബത്തെയും ജാതിയെയും ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്നും പറയൂ.
അഹം തു രാജ്ഞഃ സുരഥസ്യ പുത്രോ യം കോടികാശ്യേതി വിദുര്മനുഷ്യാഃ। `വശ്യേന്ദ്രിയഃ സത്യരതിര്വരോരു വൃദ്ധോപസേവീ ഗുരുപൂജകശ്ച
ഞാനോ, രാജാവ് സുരഥന്റെ മകനാണ്, മനുഷ്യർ എന്നെ കോടികാശ്യൻ എന്ന് അറിയുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, സത്യത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണുന്നവൻ, മൂപ്പന്മാരെ സേവിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിനെ ആദരിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരനടുവുള്ളവളേ.
അസൌ തു യസ്തിഷ്ഠതികാഞ്ചനാങ്ഗേ തഥേ ഹുതോഽഗ്നിശ്ചയനേ യഥൈവ। തരിഗര്തരാജഃ കമലായതാക്ഷഃ ക്ഷേമംകരോ നാമ സ ഏഷ വീരഃ
അവിടെ കനകവര്ണമായ അവയവങ്ങളുമായി നിൽക്കുന്നവൻ, യജ്ഞകുണ്ഡത്തിലെ അഗ്നിപോലെ, കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവൻ, രാജാവായ ക്ഷേമങ്കരൻ ആണവൻ, വീരനാണ്.
അസ്മാത്പരസ്ത്വേഷ മഹാധനുഷ്മാ- ന്പുത്രഃ കുലിന്ദാധിപതേര്വരിഷ്ഠഃ। നിരീക്ഷതേ ത്വാം വിപുലായതാക്ഷഃ സുപുഷ്പിതഃ പര്വതവാസനിത്യഃ
അവനു പിന്നിൽ വലിയ വില്ലുമായി, കുലിന്ദരാജാവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠനായ മകനാണ്, വിശാലവും ദീർഘവുമായ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, പുഷ്പഭരിതമായ പർവതത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നവൻ, നിന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
അസൌ തു യഃ പുഷ്കരിണീസമീപേ ശ്യാമോ യുവാ തിഷ്ഠതി ദര്ശനീയഃ। ഇക്ഷ്വാകുരാജഃ സുബലസ്യ പുത്രഃ സ ഏവ ഹന്താ ദ്വിഷതാം സുഗാത്രി
അവിടെ പുഷ്കരിണിയുടെ സമീപം കറുത്തവണ്ണം, യുവാവായ മനോഹരനായവൻ നിൽക്കുന്നു. ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ രാജാവ് സുബലന്റെ മകനാണ്, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സുന്ദരവദനവളേ.
യസ്യാനുയാത്രം ധ്വജിനഃ പ്രയാന്തി സൌവീരകാ ദ്വാദശരാജപുത്രാഃ। ശോണാശ്വയുക്തേഷു രഥേഷു സര്വേ മസ്വേഷു ദീപ്താ ഇവ ഇവ്യവാഹാഃ
അവന്റെ അനുയാത്രയിൽ സൗവീരരാജാക്കന്മാരുടെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാർ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള കുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറി, എല്ലാം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
അങ്ഗാരകഃ കുഞ്ജരോ ഗുപ്തകശ്ച ശ്രുംജയഃ സംജയസുപ്രവൃദ്ധൌ। പ്രഭംകരോഽഥ ഭ്രമരോ രവിശ്ച ശൂരഃ പ്രതാപഃകുഹനശ്ച നാമ
അംഗാരകൻ, കുഞ്ചരൻ, ഗുപ്തകൻ, ശ്രുഞ്ചയൻ, സംജയൻ, സുപ്രവൃദ്ധൻ, പ്രഭങ്കരൻ, ഭ്രമരൻ, രവി, ശൂരൻ, പ്രതാപൻ, കുഹനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ.
യം ഷട്സഹസ്രാ രഥിനോഽനുയാന്തി നാഗാ ഹയാശ്ചൈവ പദാതിനശ്ച। ജയദ്രഥോ നാമ യദി ശ്രുതസ്തേ സൌവീരരാജഃ സുഭഗേ സ ഏഷഃ
അവനെ ആറായിരം രഥികർ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, പദാതികൾ എന്നിവരും അനുഗമിക്കുന്നു. ജയദ്രഥൻ എന്ന പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഭാഗ്യവതിയേ, അവൻ സൗവീരരാജാവാണ്.
തസ്യാപരേ ഭ്രാതരോഽദീനസത്വാ ബലാഹകാനീകവിദാരണാദ്യാഃ। സൌവീരവീരാഃ പ്രവരാ യുവാനോ രാജാനമേതേ ബലിനോഽനുയാന്തി
അവന്റെ മറ്റു സഹോദരന്മാർ, ഭയമില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവർ, ബാലാഹകനും അനീകവിദാരണമെന്നവനും തുടങ്ങി, സൗവീരരാജ്യത്തിലെ യുവ വീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരാണ്. ഈ ശക്തന്മാർ രാജാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നു.