ശ്രുത്വാ തേഷാം തഥാ വൃത്തിം നഗരേ വസതാമിവ। ദുര്യോധനോ മഹാരാജ തേഷു പാപമരോചയത്
അവർ നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ ജീവിക്കുന്ന വിവരം കേട്ടപ്പോൾ, മഹാരാജാവായ ദുര്യോധനൻ അവർക്കെതിരെ ദുഷ്ടത ചിന്തിച്ചു.
തഥാ തൈര്നികൃതിപ്രജ്ഞൈഃ കര്ണദുഃശാസനാദിഭിഃ। നാനോപായൈരധം തേഷു ചിന്തയത്സു ദുരാത്മസു
അങ്ങനെ, കർണ്ണനും ദുഃശാസനനും മറ്റു ദുർബുദ്ധികളും, പലവിധ തന്ത്രങ്ങൾ ആലോചിച്ച്, അവർക്കെതിരെ ദുഷ്ടതകൾ വിചാരിച്ചു.
അഭ്യാഗച്ഛത്സ ധര്മാത്മാ തപസ്വീ കസുമഹായശാഃ। ശിഷ്യായുതസമോപേതോ ദുര്വാസാ നാമ കാമതഃ
അപ്പോൾ, ധർമ്മപരനായും തപസ്സുകാരനായും മഹാശ്രേഷ്ഠനായും ആയ ദുർവാസമുനി, അനേകം ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം സ്വമനസ്സുകൊണ്ട് അവിടെ എത്തി.
തമാഗതമഭിപ്രേക്ഷ്യ മുനിം പരമകോപനമ്। സഹിതോ ഭ്രാതൃഭിഃ ശ്രീമാനാതിഥ്യേന ന്യമന്ത്രയത്
അതി ക്രോധശീലനായ ആ മുനിയെ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ളവൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ആദരപൂർവ്വം ക്ഷണിച്ചു.
വിധിവത്പൂജയാമാസ സ്വയം കിംകരവത്സ്ഥിതഃ। അഹാനി കതിചിത്തത്ര തസ്ഥൌ സ മുനിസത്തമഃ
സ്വയം ദാസനായി നിന്നുകൊണ്ട്, യഥാവിധി ആ മുനിയെ ആദരിച്ചു. ആ മഹാമുനി അവിടെ കുറെ ദിവസങ്ങൾ താമസിച്ചു.
തം ച പര്യചരദ്രാജാ ദിവാരാത്രമതന്ദ്രിതഃ। ദുര്യോധനോ മഹാരാജ ശാപാത്തസ്യ വിശങ്കിതഃ
രാജാവ്, ദുര്യോധനൻ, ശാപം ഭയന്ന്, രാവും പകലും അവനെ അശ്രാന്തമായി സേവിച്ചു.
ക്ഷുധിതോഽസ്മി ദദസ്വാന്നം ശീഘ്രം മമ നരാധിപ। ഇത്യുക്ത്വാ ഗച്ഛതി സ്നാതും പ്ര്യാഗച്ചതി വൈ ചിരാത്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് വിശക്കുന്നു, രാജാവേ, ഉടൻ ഭക്ഷണം തരിക.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കുളിക്കാൻ പോയി, ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് മാത്രം തിരിച്ചു വന്നു.
ന ഭോക്ഷ്യാമ്യദ്യമേ നാസ്തി ക്ഷുധേത്യുക്ത്വൈത്യദര്ശനമ്। അകസ്മാദേത്യ ച ബ്രൂതേ ഭോജനയാസ്മാംസ്ത്വരാന്വിതഃ
'ഇന്ന് ഞാൻ ഭക്ഷിക്കില്ല, വിശപ്പില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷനായി; പിന്നെ പെട്ടെന്ന് വീണ്ടും വന്ന്, ഭക്ഷണം വേഗം ഒരുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കദാചിച്ച നിശീഥേ സ ഉത്ഥായ നികൃതൌ സ്ഥിതഃ। പൂര്വവത്കാരയിത്വാഽന്നം ന ഭുങ്ക്തേ ഗര്ഹയന്സ്മ സഃ
ഒരിക്കൽ അർദ്ധരാത്രിയിൽ എഴുന്നേറ്റ്, മുമ്പുപോലെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു, പക്ഷേ ഭക്ഷിക്കാതെ അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
വര്തമാനേ തഥാ തസ്മിന്യദാ ദുര്യോധനോ നൃപഃ। വികൃതിം നൈതി ന ക്രോധം തദാ തുഷ്ടോഽഭവന്മുനിഃ
അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ, രാജാവ് ദുര്യോധനൻ അസഹിഷ്ണുതയും കോപവും കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ആ മുനി സന്തോഷിച്ചു.
ആഹചൈനം ദുരാധര്ഷോ വരദോഽസ്മീതി ഭാരത
അവന് പറഞ്ഞു: 'എന്നെ നേരിടാന് എളുപ്പമല്ല, ഞാന് വരങ്ങള് നല്കുന്നവനാണ്.'
വരം വരയ ഭദ്രം തേ യത്തേ മനസി വര്തതേ। മയി പ്രീതേ തു യദ്ധര്മ്യം നാലഭ്യം വിദ്യതേ തവ
'നിന്റെ മനസ്സില് എന്താണ് ആഗ്രഹം, അതു വരമായി ചോദിക്കൂ. നീ സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചാല്, നീതിയുള്ള കാര്യങ്ങളില് നിന്നെ ലഭിക്കാത്തത് ഒന്നുമില്ല.'
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ മഹര്ഷേര്ഭാവിതാത്മനഃ। അമന്യത പുനര്ജാതമാത്മാനം സ സുയോധനഃ
ആ മഹര്ഷിയുടെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ടു, suyodhanan തനിക്ക് വീണ്ടും ജനിച്ചപോലെയാണ് എന്നു കരുതി.
പ്രാഗേവ മന്ത്രിതം ചാസീത്കര്ണദുഃശാസനാദിഭിഃ। യാചനീയം മുനേസ്തുഷ്ടാദിതി നിശ്ചിത്യ ദുര്മതിഃ
ഇതിനുമുമ്പേ തന്നെ കര്ണ്ണനും ദുഃശാസനനും മറ്റുള്ളവരും അവനെ ഉപദേശിച്ചിരുന്നു: 'മുനിവന് സന്തോഷിച്ചാല് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണം' എന്ന്. അതിനാല് ആ ദുഷ്ടന് മനസ്സില് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.
അതിഹര്ഷാന്വിതോ രാജന്വരമേനമയാചത। ശിഷ്യൈഃ സഹ മമ ബ്രഹ്മന്യഥാ ജാതോഽതിഥിര്ഭവാന്
വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, രാജാവേ, അവന് ഇങ്ങനെ ഒരു വരം ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങള് നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം എനിക്ക് അതിഥിയായതുപോലെ—'
അസ്മത്കുലേ മഹാരാജോ ജ്യേഷ്ഠഃ ശ്രേഷ്ഠോ യുധിഷ്ഠിരഃ। വനേ വസതി ധര്മാത്മാ ഭ്രാതൃഭിഃ പരിവാരിതഃ। ഗുണവാഞ്ശീലസംപന്നസ്തസ്യ ത്വമതിഥിര്ഭവ
'ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തില് വലിയ രാജാവായ യുദിഷ്ഠിരന് മൂത്തവനും ഏറ്റവും നല്ലവനുമാണ്. അവന് തന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം കാട്ടില് വാസം ചെയ്യുന്നു, ധര്മ്മപരനായും ഗുണസമ്പന്നനുമായവനാണ്. അവനോടും അതിഥിയായിരിക്കുക.'
യദാ ച രാജപുത്രീ സാ സുകുമാരീ യശസ്വിനീ। ഭോജയിത്വാ ദ്വിജാന്സര്വാന്പതീംശ്ച വരവര്ണിനീ
'അവിടെ രാജകുമാരിയായ ആ സുന്ദരിയും പ്രശസ്തയുമായ ദ്രൗപദി എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഭര്ത്താക്കളെയും ഭക്ഷണം നല്കി—'
വിശ്രാന്താ ച സ്വയം ഭുക്ത്വാ സുഖാസീനാ ഭവേദ്യദാ। തദാ ത്വം തത്രഗച്ഛേഥാ യദ്യനുഗ്രാഹ്യതാ മയി
'അവള് സ്വയം വിശ്രമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് സുഖമായി ഇരുന്ന് കഴിഞ്ഞാല്, അപ്പോള് നീ അവിടെ എത്തണം—എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില്.'
തഥാ കരിഷ്യേ ത്വത്പ്രീത്യേത്യേവമുക്ത്വാ സുയോധനമ്। ദുര്വാസാ അപിവിപ്രേന്ദ്രോ യഥാഗതമഗാത്തതഃ
'നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി അങ്ങനെ ചെയ്യും' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദുർവാസാ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന് suyodhananോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ ദുർവാസാ അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് തിരിച്ചു പോയി.
കൃതാര്ഥമപി ചാത്മാനം തദാ മേനേ സുയോധനഃ। കരേണ ച കരം ഗൃഹ്യ കര്ണസ്യ മുദിതോ ഭൃശമ്
തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം സാധിച്ചിട്ടും suyodhanan തനിക്ക് പൂര്ത്തിയായതുപോലെ തോന്നി; അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ കര്ണ്ണന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
കര്ണോപി ഭ്രാതൃസഹിതമിത്യുവാച നൃപം മുദാ। ദുഷ്ട്യാ കാമഃ സുസംവൃത്തോദിഷ്ട്യാ കൌരവ വര്ധസേ। ദിഷ്ട്യാ തേ ശത്രവോ മഗ്നാ ദുസ്തരേ വ്യസനാര്ണവേ
കര്ണ്ണനും സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ആഗ്രഹം നല്ല വിധിയില് പൂര്ത്തിയായി; നിന്റെ ശത്രുക്കള് വലിയ ദുരിതസമുദ്രത്തില് മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.'
ദുര്വാസഃക്രോധജേ വഹ്നൌ പതിതാഃ പാണ്ഡുനന്ദനാഃ। സ്വൈരേവ തേ മഹാപാപൈര്ഗതാ വൈ ദുസ്തരം തമഃ
ദുർവാസയുടെ കോപാഗ്നിയില് പാണ്ഡുവംശജന്മാര് വീണിരിക്കുന്നു; അവരുടെ സ്വന്തം വലിയ പാപങ്ങളാല് അവര് കടുത്ത ഇരുണ്ടതിലേക്കാണ് പോയത്.
ഇത്ഥം തേ നികൃതിപ്രജ്ഞാ രാജന്ദുര്യോധനാദയഃ। ഹസന്തഃ പ്രീതമനസോ ജഗ്മുഃ സ്വംസ്വം നികേതനമ്
ഇങ്ങനെ, ദുർയോധനനും കൂട്ടരും, വഞ്ചനയില് നിപുണരായവര്, ചിരിച്ചും സന്തോഷത്തോടെ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോയി.
തതഃ കദാചിദ്ദുര്വാസാഃ സുഖാസീനാംസ്തു പാണ്ഡവാന്। ഭുക്ത്വാ ചാവസ്ഥിതാം കൃഷ്ണാം ജ്ഞാത്വാ തസ്മിന്വനേ മുനിഃ। അഭ്യാഗച്ഛത്പരിവൃതഃ ശിഷ്യൈരയുതസംമിതൈഃ
അതിനുശേഷം, ഒരു ദിവസം, ദുർവാസാ മഹര്ഷി പാണ്ഡവന്മാര് സുഖമായി ഇരിക്കുന്നതും കൃഷ്ണയും അവിടെ കാട്ടില് ഉണ്ടെന്നുമറിഞ്ഞ്, പത്ത് ആയിരം ശിഷ്യന്മാരുമായി അവിടെ എത്തി.
ദൃഷ്ട്വാ യാന്തം തമതിഥിം സ ച രാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ। ജഗാമാഭിമുഖഃ ശ്രീമാന്സഹ ഭ്രാതൃഭിരച്യുതഃ
ആ അതിഥിയെ വരവേല്ക്കുന്നതു കണ്ട യുദിഷ്ഠിരന് രാജാവും സഹോദരന്മാരും അച്യുതനുമൊത്ത് നേരെ ചെന്നു.
തസ്മൈ ബദ്ധ്വാഞ്ജലിം സമ്യഗുപവേശ്യ വരാസനേ। വിധിവത്പൂജയിത്വാ തമാതിഥ്യന ന്യമന്ത്രയത്। ആഹ്നികം ഭഗവന്കൃത്വാ ശീഘ്രമേഹീതി ചാബ്രവീത്
അവനോട് കയ്യൊപ്പിച്ച്, നല്ല ഇരിപ്പിടത്തില് ഇരുത്തി, ആചാരപ്രകാരം ആദരിച്ച്, അതിഥിയായി ക്ഷണിച്ചു: 'ഭഗവാനേ, നിങ്ങളുടെ ദൈനംദിന കര്മ്മം കഴിഞ്ഞ് വേഗം വരിക' എന്നു പറഞ്ഞു.
ജഗാമ ച മുനിഃ സോപി സ്നാതും ശിഷ്യൈഃ സഹാനഘഃ। ഭോജയേത്സഹശിഷ്യം മാം കഥമിത്യവിചിന്തയന്
മഹര്ഷിയും ശിഷ്യന്മാരുമൊത്ത് കുളിക്കാന് പോയി, 'എങ്ങനെ ഇവരെല്ലാവരെയും ഭക്ഷണം നല്കാം' എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
ന്യമജ്ജത്സലിലേ ചാപി മുനിസങ്ഘഃ സമാഹിതഃ
മുനിസംഘം മനസ്സില് ഏകാഗ്രതയോടെ വെള്ളത്തില് മുങ്ങി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജന്ദ്രൌപദീ യോപിതാം വരാ। ചിന്താമവാപ പരമാമന്നഹേതോഃ പതിവ്രതാ
അപ്പോള് രാജാവേ, ഭര്ത്താവിനോടു പൂര്ണ്ണമായ ഭക്തിയുള്ള ദ്രൗപദി, അന്നം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടു വലിയ വിഷമത്തിലായി.
സാ ചിന്തയന്തീ ച യദാ നാന്നഹേതുമവിന്ദത। മനസാ ചിന്തയാമാസ കൃഷ്ണം കംസനിഷൂദനമ്
അവള് അന്നം കിട്ടാത്തതിന്റെ കാരണമെന്താണെന്നു ചിന്തിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അപ്പോള് അവള് മനസ്സില് കംസനെ സംഹരിച്ച കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിച്ചു.