കേ ഗുണാസ്തത്രവസതാം കിം തപഃ കശ്ച നിശ്ചയഃ। സ്വര്ഗേ തത്രസുഖം കിം ച ദോഷോ വാ ദേവദൂതക
'അവിടെ വസിക്കുന്നവരുടെ ഗുണങ്ങൾ എന്തെല്ലാം? അവരുടെ തപസ്സും, മനസ്സിലെ ഉറച്ച തീരുമാനം എന്താണ്? സ്വർഗത്തിൽ എങ്ങനെയുള്ള സുഖം ഉണ്ട്? ദൈവദൂതാ, അവിടെ എന്തെങ്കിലും ദോഷമുണ്ടോ?'
സതാം സാപ്തപദം മിത്രമാഹുഃ സന്തഃ കുലോചിതാഃ। മിത്രതാം ച പുരസ്കൃത്യ പൃച്ഛാമി ത്വാമഹം വിഭോ
'സത്പുരുഷന്മാർ പറയുന്നു, ഏഴു പടികൾ കൂടി നടക്കുമ്പോൾ സൗഹൃദം ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന്. നല്ലവർ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് യോജിച്ച രീതിയിൽ പെരുമാറുന്നു. നമ്മുടെ സൗഹൃദം കണക്കിലെടുത്ത് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, മഹാനേ.'
യദത്ര തഥ്യം പഥ്യം ച തദ്ബ്രവീഹ്യവിചാരയന്। ശ്രുത്വാ തഥാ കരിഷ്യാമി വ്യവസായം ഗിരാ തവ
'ഇവിടെ യഥാർത്ഥവും ഉപകാരപ്രദവുമായത് നീ സംശയമില്ലാതെ പറയണം. ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.'
മഹര്ഷേഽകാര്യബുദ്ധിസ്ത്വം യഃ സ്വര്ഗസുഖമുത്തമമ്। സംപ്രാപ്തം പ്രതിപത്തവ്യം വിമൃശസ്യബുധോ യഥാ
'മഹർഷേ, ചെയ്യേണ്ടതിൽ നിന്നു നീ മനസ്സു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഉന്നതമായ സ്വർഗസുഖം ലഭിച്ചാൽ, വിവേകത്തോടെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.'
ഉപരിഷ്ടാദയം ലോകോ യോഽയം സ്വരിതി സംജ്ഞിതഃ। ഊര്ധ്വഗഃ സത്പഥഃ ശശ്വദ്ദേവയാനചരോ മുനേ
'മുകളിൽ സ്വർഗം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലോകം ഉണ്ട്. അത് ദൈവങ്ങളുടെ പുണ്യപഥം, എപ്പോഴും ഉന്നതവും ശുദ്ധവുമാണ്, മഹർഷേ.'
നാതപ്തതപസഃ പുംസോ നാമഹായജ്ഞയാജിനഃ। നാനൃതാ നാസ്തികാശ്ചൈവ തത്രഗച്ഛന്തി മുദ്ഗല
'തപസ്സ് ചെയ്യാത്തവരും മഹായജ്ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കാത്തവരും, സത്യം പാലിക്കാത്തവരും, ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കുന്നവരും, മുദ്ഗലാ, അവിടെ എത്താൻ കഴിയില്ല.'
ധര്മാത്മാനോ ജിതാത്മാനഃ ശാന്താ ദാന്താ വിമത്സരാഃ। ദാനധര്മരതാഃ പുംസഃ ശൂരാശ്ചാഹിതലക്ഷണാഃ
'ധർമ്മനിഷ്ഠരും ആത്മസംയമനമുള്ളവരും, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നവരും, അസൂയ ഇല്ലാത്തവരും, ദാനധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവരും, ഉത്സാഹമുള്ളവരും, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരും അവിടെ എത്തുന്നു.'
തത്രഗച്ഛന്തി ധര്മാഗ്ര്യം കൃത്വാ ശമദമാത്മകമ്। ലോകാന്പുണ്യകൃതാം ബ്രഹ്മന്സദ്ഭിരാചരിതാന്നൃഭിഃ
'ശാന്തിയും സംയമവും ഉള്ള മനസ്സോടെ ഉത്തമധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചവരാണ്, ബ്രാഹ്മണാ, പുണ്യശീലികൾ വസിക്കുന്ന ആ ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നത്.'
ദേവാഃ സാധ്യാസ്തഥാ വിശ്വേ തഥൈവ ച മഹര്ഷയഃ। യാമാ ധാമാശ്ച മൌദ്ഗല്യ ഗന്ധര്വാപ്സരസസ്തഥാ
'ദേവന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, മഹർഷികൾ, യമന്മാർ, ധർമന്മാർ, മുദ്ഗലഗോത്രജനായവാ, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും അവിടെ വസിക്കുന്നു.'
ഏഷാം ദേവനികായാനാം പൃഥക്പൃഥഗനേകശഃ। ഭാസ്വന്തഃ കാമസംപന്നാ ലോകാസ്തേജോമയാഃ ശുഭാഃ
'ഈ ദൈവികസംഘങ്ങൾ ഓരോരുത്തർക്കും തുല്യമായും, വേറേ വേറെയും, പ്രകാശമുള്ളതും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ മനോഹരലോകങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു.'
ത്രയസ്ത്രിംശത്സഹസ്രാണി യോജനാനി ഹിരണ്മയഃ। മേരുഃ പര്വതരാഡ്യത്രദേവോദ്യാനാനി മുദ്ഗല
'മുപ്പത്തിമൂവ്വായിരം യോജനവ്യാപ്തിയുള്ള സ്വർണ്ണമയമായ മെരു എന്ന മഹാപർവ്വതത്തിൽ, ദേവതകളുടെ ഉദ്യാനങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, മുദ്ഗലാ.'
നന്ദനാന്യതിരമ്യാണി തത്രോദ്യാനാനി മുദ്ഗല। സര്വകാമഫലൈര്വൃക്ഷൈഃ ശോഭിതാനി സമന്തതഃ
'അവിടെ, മുദ്ഗലാ, അത്യന്തം ആകർഷകമായ നന്ദനാദി ഉദ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ട്. എല്ലാ ദിശകളിലും എല്ലാ ആഗ്രഹഫലങ്ങളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവ മനോഹരമാണ്.'
നന്ദനാദീനി പുണ്യാനി വിഹാരാഃ പുണ്യകര്മണാമ്। ന ക്ഷുത്പിപാസേ ന ഗ്ലാനിര്ന ശീതോഷ്ണേ ഭയം തഥാ
'നന്ദനാദി പുണ്യോദ്യാനങ്ങൾ പുണ്യകർമ്മം ചെയ്തവർക്കാണ്. അവിടെ വിശപ്പോ ദാഹമോ ഇല്ല, ക്ഷീണമോ ചൂടോ തണുപ്പോ ഭയമോ ഇല്ല.'
ബീഭത്സമശുഭം വാഽപി രോഗോ വാ തത്ര കശ്ചന। മനോജ്ഞാഃ സര്വതോ ഗന്ധാഃ സുഖസ്പര്ശാശ്ച സര്വശഃ
'അവിടെ അസ്വച്ഛമായതോ ദോഷമുള്ളതോ രോഗമോ ഒന്നുമില്ല. എല്ലായിടത്തും മനോഹരമായ സുഗന്ധങ്ങളും സുഖകരമായ സ്പർശങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
ശബ്ദാഃ ശ്രുതിമനോഗ്രാഹ്യാഃ സര്വതസ്തത്രവൈ മുനേ। ന ശോകോ ന ജരാ തത്ര നായാസപരിദേവനേ
'അവിടെ എല്ലാ ദിശകളിലും ചെവിക്കും മനസ്സിനും ആസ്വാദ്യമായ ശബ്ദങ്ങൾ മാത്രം. ദുഃഖമോ വയസ്സാകലോ ക്ഷീണമോ വിലാപമോ അവിടെ ഇല്ല, മഹർഷേ.'
ഈദൃശഃ സ മുനേ ലോകഃ സ്വകര്മഫലഹേതുകഃ। സുകൃതൈസ്തത്രപുരുഷാഃ സംഭവന്ത്യാത്മകര്മഭിഃ
'മഹർഷേ, അങ്ങനെയാണ് ആ ലോകം, ഓരോരുത്തന്റെ സ്വന്തം കർമ്മഫലത്തിൽ നിന്നു ഉദിക്കുന്നത്. നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തവരാണ് അവിടെ ജനിക്കുന്നത്.'
തൈജസാനി ശരീരാണി ഭവന്ത്യ്രോപപദ്യതാമ്। കര്മജാന്യേവ മൌദ്ഗല്യ ന മാതൃപിതൃജാന്യുത
തേജസ്സിൽ നിന്നുള്ള ശരീരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, മൗദ്ഗല്യ, അവയെ അമ്മയോ അച്ഛനോ ജനിപ്പിക്കുന്നതല്ല, മാത്രമല്ല, അവ കർമ്മഫലമായാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
രന സംസ്വേദോ ന ദൌര്ഗന്ധ്യം പുരീഷം മൂത്രമേവ ച। തേഷാം ന ച രജോവസ്ത്രം ബാധതേ തത്രവൈ മുനേ
അവർക്കു യുദ്ധത്തിൽ ചോർച്ചയോ ദുർഗന്ധമോ മലമൂത്രമോ ഉണ്ടാകില്ല; മഹർഷേ, അവർക്കു സ്ത്രീകളുടെ മാസവസ്ത്രം പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നില്ല.
ന മ്ലായന്തി സ്രജസ്തേഷാം ദിവ്യഗന്ധാ മനോരമാഃ। സമൂഹ്യന്തേ വിമാനൈശ്ച ബ്രഹ്മന്നേവംവിധാ ഹി തേ
അവരുടെ മാലകൾ ഉണങ്ങാറില്ല, ദിവ്യഗന്ധവും ആഹ്ലാദകരവുമാണ്; ബ്രാഹ്മണാ, അവരെ ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നു, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവർ.
ഈര്ഷ്യാശോകക്ലമാപേതാ മോഹമാത്സര്യവര്ജിതാഃ। സുഖം സംര്ഗജിതസ്തത്രവര്തയന്തേ മഹാമുനേ
അവർക്കു അസൂയയോ ദുഃഖമോ ക്ഷീണമോ ഇല്ല, അവിടുത്തെല്ലാം മോഹവും മത്സരവും വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു; മഹാമുനീ, അവിടെ അവർ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
തേഷാം തഥാവിധാനാം തു ലോകാനാം മുനിപുങ്ഗവ। ഉപര്യുപരി ശക്രസ് ലോകാ ദിവ്യാ ഗുണാന്വിതാഃ
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങനെയുള്ള ലോകങ്ങൾക്കുമുകളിൽ, ഇന്ദ്രന്റെ ദിവ്യലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവ നല്ല ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്.
പരതോ ബ്രഹ്മണസ്തസ്യ ലോകസ്തേജോമയഃ ശുഭഃ। യത്ര യാന്ത്യൃഷയോ ബ്രഹ്മന്പൂതാഃ സ്വൈഃ കര്മഭിഃ ശുഭൈഃ
അതിനുമുകളിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രകാശമുള്ള, ശുഭമായ ലോകം ഉണ്ട്; അവിടേക്ക് ശുദ്ധമായ കർമ്മങ്ങളാൽ ശുദ്ധരായ ഋഷിമാർ എത്തുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ.
ഋഭവോ നാമ തത്രാന്യേ ദേവാനാമപി ദേവതാഃ। തേഷാം ലോകാഃ പരതരേ യാന്യജന്തീഹ ദേവതാഃ
അവിടെ, 'ഋഭു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ദേവന്മാർക്കു പോലും ദേവന്മാരായ മറ്റൊരുവർ ഉണ്ട്; അവരുടെ ലോകങ്ങൾ അതിലും ഉയർന്നതാണ്, ഇവിടെയുള്ള ദേവതകൾ ആരാധിക്കുന്നതും അതാണ്.
സ്വയംപ്രഭാസ്തേ ഭാസ്വന്തോ ലോകാഃ കാമദുഘാഃ പരേ। ന തേഷാം സ്ത്രീകൃതസ്താപോ ന ഭോഗൈശ്വര്യമത്സരഃ
അവരുടെ ലോകങ്ങൾ സ്വയം പ്രകാശമുള്ളതും ഭാസ്വരവുമായതും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകുന്നതുമാണ്; അവിടെ സ്ത്രീകളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖമോ, ആസ്വാദനത്തിലും സമ്പത്തിലും അഹങ്കാരമോ ഇല്ല.
ന വര്തയന്ത്യാഹുതിഭിസ്തേ നാപ്യമൃതഭോജനാഃ। തഥാ ദിവ്യശരീരാസ്തേ ന ച വിഗ്രഹമൂര്തയഃ
അവർ യാഗാഹുതികളാൽ ജീവിക്കുന്നതുമല്ല, അമൃതം ഭക്ഷിക്കുന്നതുമല്ല; അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ദിവ്യമാണ്, അവർക്ക് വാദവിവാദങ്ങളോ കലഹങ്ങളോ ഇല്ല.
നാസുഖാഃ സുഖകാമാസ്തേ ദേവദേവാഃ സനാതനാഃ। ന കല്പപരിവര്തേഷു പരിവര്തന്തി തേ തഥാ
അവ ദേവദേവന്മാർ, ശാശ്വതർ, അവർ സന്തോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നതുമല്ല; കാലചക്രത്തിൽ അവർക്കു മാറ്റമൊന്നുമില്ല.
രജരാ മൃത്യുഃ കുതസ്തേഷാം ഹര്ഷഃ പ്രീതിഃ സുഖം ന ച। ന ദുഃഖം ന സുഖം ചാപി രാഗദ്വേഷൌ കുതോ മുനേ
മുനീ, അവർക്കു മോഹം, മരണം, ആനന്ദം, സ്നേഹം, സന്തോഷം ഒന്നുമില്ല; ദുഃഖമോ സുഖമോ ഇല്ല, ആസക്തിയോ ദ്വേഷമോ ഇല്ല.
ദേവാനാമപി മൌദ്ഗല്യകാങ്ക്ഷിതാ സാ ഗതിഃ പരാ। ദുഷ്പ്രാപാ പരമാ സിദ്ധിരഗമ്യാ കാമഗോചരൈഃ
മൗദ്ഗല്യ, ആ പരമാവസ്ഥ ദേവന്മാർക്കു പോലും ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ്; അതിൽ എത്താൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, അതാണ് പരമസിദ്ധി, ആഗ്രഹങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയവർക്കു അതിൽ പ്രവേശനം ഇല്ല.
ത്രയസ്ത്രിംശദിമേ ലോകാഃ ശേഷാ ലോകാ മനീഷിഭിഃ। ഗമ്യന്തേ നിയമൈഃ ശ്രേഷ്ഠൈര്ദാനൈര്വാ വിധിപൂര്വകൈഃ
ഈ മുപ്പത്തിമൂന്ന് ലോകങ്ങളും ശേഷിക്കുന്ന ലോകങ്ങളും, ജ്ഞാനികൾക്കു ഉത്തമമായ നിയന്ത്രണങ്ങളാലോ, നിർദേശപ്രകാരം ദാനം ചെയ്താലോ ലഭ്യമാണ്.
സേയം ദാനകൃതാ വ്യുഷ്ടിരനുപ്രാപ്താ സുഖം ത്വയാ। താം രഭുങ്ക്ഷ്വ സുകൃതൈര്ലബ്ധാം തപസാ ദ്യോതിതപ്രഭഃ
നിനക്ക് ലഭിച്ച ഈ ഐശ്വര്യം ദാനഫലമായാണ് വന്നത്, അതിനാൽ നീ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിക്കണം; നല്ല പ്രവൃത്തിയാൽ ലഭിച്ച ഈ ഐശ്വര്യം, തപസ്സിന്റെ പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനേ, അനുഭവിക്കൂ.