പൂര്വാം ദിശം വിനിര്ജിത്യ വത്സഭൂമിം തഥാഽഗമത്
കിഴക്കൻ ദിക്കിൽ വിജയം നേടിയ ശേഷം, അവൻ വത്സഭൂമിയിലേക്കും എത്തി.
വത്സഭൂമിം വിനിര്ജിത്യ കേവലാം മൃത്തികാവതീമ്। മോഹനം പത്തനം ചൈവ ത്രിപുരീം കോസലാം തഥാ
വത്സഭൂമിയും ശുദ്ധമായ മണ്ണുള്ള പ്രദേശവും, മോഹനം എന്ന നഗരവും, ത്രിപുരിയും, കോസലവും അവൻ കീഴടക്കി.
ഏതാന്സര്വാന്വിനിര്ജിത്യ കരമാദായ സര്വശഃ। ദക്ഷിണാം ദിശമാസ്ഥായ കര്ണോ ജിത്വാ മഹാരഥാന്। രുക്മിണം ദാക്ഷിണാത്യേഷു യോധയാമാസ സൂതജഃ
ഇവയെല്ലാം ജയിച്ച്, അവരിൽ നിന്ന് നികുതി വാങ്ങി, കർണൻ മഹാരഥന്മാരെ തോൽപ്പിച്ച് ദക്ഷിണ ദിക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ദക്ഷിണഭാഗങ്ങളിൽ, സുതപുത്രൻ രുക്മിയുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
സ യുദ്ധം തുമുലം കൃത്വാ രുക്മീ പ്രോവാച സൂതജമ്। പ്രീതോസ്മി തവ രാജേന്ദ്ര വിക്രമേണ ബലേന ച
കഠിനമായ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രുക്മി സുതപുത്രനോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വീര്യത്തിലും ശക്തിയിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, മഹാരാജാവേ.'
ന തേ വിഘ്നം കരിഷ്യാമി പ്രതിജ്ഞാം സമപാലയമ്। പ്രീത്യാ ചാഹം പ്രയച്ഛാമി ഹിരണ്യം യാവദിച്ഛസി
'ഞാൻ നിന്നെ തടയില്ല; നീ എടുത്ത വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റുക. സ്നേഹത്താൽ, നീ എത്ര സ്വർണം ആഗ്രഹിച്ചാലും ഞാൻ നൽകുന്നു.'
സമേത്യ രുക്മിണാ കര്ണഃ പാണ്ഡ്യം ശൈലം ച സോഗമത്
രുക്മിയുമായി കൂടിക്കാഴ്ച കഴിഞ്ഞ്, കർണൻ പാണ്ഡ്യരാജ്യത്തേക്കും മലകളിലേക്കും പോയി.
സ കേവലം രണഏ ചൈവ നീലം ചാപി മഹീപതിമ്। വേണുദാരിസുതം ചൈവ യേ ചാന്യേ നൃപസത്തമാഃ। ദക്ഷിണസ്യാം ദിശി നൃപാന്കരാന്സര്വാനദാപയത്
അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ, നീല രാജാവിനെയും വേണുദാരിയുടെ മകനെയും, ദക്ഷിണ ദിക്കിലെ മറ്റ് മഹാരഥന്മാരായ രാജാക്കളെയും കീഴടക്കി, അവരിൽ നിന്ന് നികുതി വാങ്ങിച്ചു.
ശൈശുപാലിം തതോ ഗത്വാ വിജിഗ്യേ സൂതനന്ദനഃ। പാര്ശ്വസ്ഥാംശ്ചാപി നൃപതീന്വശേ ചക്രേ മഹാബലഃ
ശൈശുപാലനിലേക്കും പോയി, സുതപുത്രൻ അവനെ ജയിച്ചു. അതുപോലെ സമീപപ്രദേശങ്ങളിലെ രാജാക്കളെയും തന്റെ അധികാരത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
ആവന്ത്യാംശ്ച വശേ കൃത്വാ സാമ്നാ ച ഭരതര്ഷഭ। വൃഷ്ണിഭിഃ സഹ സംമ്യ പശ്ചിമാമപി നിര്ജയത്
അവന്തികളെ സൗഹൃദത്തോടെ കീഴടക്കി, ഭാരതവംശത്തിലെ വീരനേ, വൃഷ്ണികളുമായി ചേർന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിലും വിജയം നേടി.
വാരുണീം ദിശമാഗമ്യ യാവനാന്വര്ബരാംസ്തഥാ। നൃപാന്പശ്ചിമഭൂമിസ്ഥാന്ദാപയാമാസ വൈ കരാന്
വാരുണി ദിക്കിലെത്തിയ ശേഷം, അവൻ യവനന്മാരെയും ബർബരന്മാരെയും പടിഞ്ഞാറൻ ദേശങ്ങളിലെ രാജാക്കളെയും നികുതി നൽകാൻ നിർബന്ധിച്ചു.
വിജിത്യ പൃഥിവീം സര്വാം സപൂര്വാപരദക്ഷിണാമ്। സമ്ലേച്ഛാടവികാന്വീരഃ സപര്വതനിവാസിനഃ
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ദക്ഷിണവും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ഭൂമിയും കീഴടക്കി, വീരൻ മ്ലേച്ഛന്മാരെയും കാടിലുള്ളവരെയും മലകളിൽ താമസിക്കുന്നവരെയും കീഴടക്കി.
ഭദ്രാന്രോഹിതകാംശ്ചൈവ ആഗ്രേയാന്മാലവാനപി। ഗണാന്സര്വാന്വിനിര്ജിത്യ നീതികൃത്പ്രഹസന്നിവ
ഭദ്രകർ, രോഹിതകർ, ആഗ്രേയർ, മാലവർ എന്നിവരെയും എല്ലാ ഗോത്രങ്ങളെയും നയപൂർവ്വം കീഴടക്കി, ഹാസ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചു.
ശശകാന്യവനാംശ്ചൈവ വിജിഗ്യേ സൂതനന്ദനഃ। നഗ്നജിത്പ്രമുഖാംശ്ചൈവ ഗണാഞ്ജിത്വാ മഹാരഥാന്
ശശകന്മാരെയും യവനന്മാരെയും, നഗ്നജിത് മുഖ്യനായ മഹാരഥന്മാരെയും ജയിച്ച്, സുതപുത്രൻ എല്ലാ ഗോത്രങ്ങളെയും കീഴടക്കി.
ഏവം സ പൃഥിവീം സര്വാം വശേ കൃത്വാ മഹാരഥഃ। വിജിത്യ പുരുഷവ്യാഘ്രോ നാഗസാഹ്വയമാഗമത്
ഇങ്ങനെ, മുഴുവൻ ഭൂമിയും കീഴടക്കി, മഹാരഥനായ പുരുഷസിംഹൻ നാഗസാഹ്വയത്തിലേക്ക് എത്തി.
തമാഗതം മഹേഷ്വാസം ധാര്തരാഷ്ട്രോ ജനാധിപഃ। പ്രത്യുദ്ഗത്യ മഹാരാജ സഭ്രാതൃപിതൃബാന്ധവഃ
അവിടെ എത്തിയ മഹാബാണധാരിയെ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ രാജാവും സഹോദരന്മാരും പിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് സ്വീകരിച്ചു, മഹാരാജാവേ.
അര്ചയാമാസ വിധിനാ കര്ണമാഹവശോഭിനമ്। ആശ്രാവയച്ച തത്കര്മ പ്രീയമാണോ ജനേശ്വരഃ
യുദ്ധത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന കർണനെ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ യഥാവിധി ആദരിച്ചു. സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ കീർത്തി എല്ലാവർക്കും അറിയിച്ചു.
യന്ന ഭീഷ്മാന്ന ച ദ്രോണാന്ന കൃപാന്ന ച വാഹ്ലികാത്। പ്രാപ്തവാനസ്മി ഭദ്രം തേ ത്വത്തഃപ്രാപ്തം മയാ ഹി തത്
'ഭീഷ്മനിൽ നിന്നോ ദ്രോണനിൽ നിന്നോ കൃപനിൽ നിന്നോ വാഹ്ലികനിൽ നിന്നോ ഞാൻ ലഭിക്കാത്തത്, ഭാഗ്യവാനേ, നിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ ലഭിച്ചു.'
ബഹുനാ ച കിമുക്തേന ശൃണു കര്ണ വചോ മമ। സനാഥോസ്മി മഹാബാഹോ ത്വയാ നാഥേന സത്തമ
'കൂടുതൽ പറയേണ്ടതില്ല, കർണാ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു: നീ എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നു, മഹാബാഹുവേ, നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഏറ്റവും നല്ല രക്ഷകനാണ്.'
ന ഹി തേ പാണ്ഡവാഃ സര്വേ കലാമര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്। അന്യേവാ പുരുഷവ്യാഘ്ര രാജാനോഽഭ്യുദിതോദിതാഃ
മനുഷ്യരിൽ സിംഹനായവനേ, പാണ്ഡവന്മാർ എല്ലാവരും ചേർന്നാലും, നിന്റെ പാദത്തിലെ പത്തിരണ്ടിലൊന്നിനും തുല്യമല്ല. മറ്റു രാജാക്കന്മാർ വന്നും പോയും കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ നീ മാത്രം അതുലനാണ്.
സ ഭവാന്ധൃതരാഷ്ട്രം തം ഗാന്ധാരീം ച യശസ്വിനീമ്। പശ്യ കര്ണ മഹേഷ്വാസ അദിതിം വജ്രഭൃദ്യഥാ
ബലവാനായ കർണാ, നീ ധൃതരാഷ്ട്രനെയും മഹത്വമുള്ള ഗാന്ധാരിയെയും, ഇന്ദ്രൻ ആദിതിയെ കാണുന്നതുപോലെ ആദരത്തോടെ കാണണം.
തതോ ഹലഹലാശബ്ദഃ പ്രാദുരാസീദ്വിശാംപതേ। ഹാഹാകാരാശ്ച ബഹവോ നഗരേ നാഗസാഹ്വയേ
അപ്പോൾ, ജനങ്ങളുടെ രാജാവേ, നഗരമായ നാഗസാഹ്വയയിൽ വലിയ കലഹശബ്ദവും, പലരും വിലാപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഹാഹാകാരവും ഉയർന്നു.
രകേചിദേനം പ്രശംസന്തി നിന്ദന്തി സ്മ തഥാ പരേ। തൂഷ്ണീമാസംസ്തഥാ ചാന്യേ നൃപാസ്തത്ര ജനാധിപ
അവിടെ കൂടിയിരുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ ചിലർ അവനെ പ്രശംസിച്ചു, ചിലർ അപമാനിച്ചു, മറ്റുചിലർ ഒന്നും പറയാതെ മൗനമായി നിന്നു, രാജാവേ.
ഏവം വിജിത്യ രാജേന്ദ്ര കര്ണഃ ശസ്ത്രഭൃതാംവരഃ। സപര്വതവനാകാശാം സസമുദ്രാം സനുഷ്കുടാമ്
രാജാധിരാജാവേ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണൻ, പർവതങ്ങളും കാടുകളും ആകാശവും സമുദ്രങ്ങളും ഉണക്കഭൂമികളും ഉൾപ്പെടെ ഭൂമിയെ ജയിച്ചു കീഴടക്കി.
ദേശൈരുച്ചാവചൈഃ പൂര്ണാം പത്തനൈര്നഗരൈരപി। ദ്വീപൈശ്ചാനൂപസംപൂര്ണൈഃ പൃഥിവീം പൃഥിവീപതേ
ഭൂമിപതിയായ രാജാവേ, ഉയരവും താഴ്വാരവും നിറഞ്ഞ ദേശങ്ങളും, പട്ടണങ്ങളും നഗരങ്ങളും ദ്വീപുകളും, ചതുപ്പുനിലങ്ങളും എല്ലാം കർണൻ ഭൂമിയിൽ നിറച്ചു.
കാലേന നാതിദീര്ഘേണ വശേ കൃത്വാ തു പാര്ഥിവാന്। അക്ഷയം ധനമാദായ സൂതജോ നൃപമഭ്യയാത്
കൂടുതൽ സമയം ചെലവാക്കാതെ, രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി, സൂതപുത്രൻ അക്ഷയമായ ധനം സഹിതം രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ തിരിച്ചെത്തി.
പ്രവിശ്യ ച ഗൃഹം രാജന്നഭ്യന്തരമരിംദമ। ഗാന്ധാരീസഹിതം വീരോ ധൃതരാഷ്ട്രം ദദര്ശ സഃ
രാജാവേ, അകത്തുള്ള ഗൃഹഭാഗത്തേക്ക് കയറി, ആ വീരൻ ഗാന്ധാരിയോടൊപ്പം ധൃതരാഷ്ട്രനെ കണ്ടു.
പുത്രവച്ച നരവ്യാഘ്ര പാദൌ ജഗ്രാഹ ധര്മവിത്। ധൃതരാഷ്ട്രേണ ചാശ്ലിഷ്യ പ്രേമ്ണാ ചാപി വിസര്ജിതഃ
മനുഷ്യസിംഹനായവനേ, ധർമ്മജ്ഞനായ കർണൻ, ഒരു മകൻപോലെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു; ധൃതരാഷ്ട്രൻ സ്നേഹത്തോടെ അവനെ അങ്കലാപ്പിച്ച് വിടപറഞ്ഞു.
തദാപ്രഭൃതി രാജാ ച ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ। ജാനാതേ നിര്ജിതാന്പാര്ഥാന്കര്ണേന യുധി ഭാരത
അന്നുമുതൽ, ഭാരതാവംശജനായ രാജാവും സുബലപുത്രനായ ശകുനിയും, യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവന്മാർ കർണനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
ജിത്വാ തു പൃഥിവീം രാജന്സൂതപുത്രോ ജനാധിപ। അബ്രവീത്പരവീരഘ്നോ ദുര്യോധനമിദം വചഃ
രാജാവേ, ഭൂമിയെ ജയിച്ച ശേഷം, സൂതപുത്രനും ജനങ്ങളുടെ അധിപതിയും ആയ കർണൻ, ശത്രുക്കളുടെ വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ദുര്യോധനനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദുര്യോധന നിബോധേദം യത്ത്വാം വക്ഷ്യാമി കൌരവ। ശ്രുത്വാ വാചം തഥാ സര്വം കര്തുമര്ഹസ്യരിംദമ
ദുര്യോധനാ, ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നതു കേൾക്കു, കൌരവനേ; എന്റെ വാക്കുകൾ മുഴുവനും കേട്ടശേഷം, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, അതനുസരിച്ച് നീ പ്രവർത്തിക്കണം.