തസ്യാഭിപതതസ്തൂര്ണം ഗദാഹസ്തസ്യ സംയുഗേ। ഗദാം സര്വായസീം പാര്ഥഃ ശരൈശ്ചിച്ഛേദ സപ്തധാ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗദയുമായി വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്ന ചിത്രസേനന്റെ ഇരുമ്പ് ഗദയെ പാർത്ഥൻ ഏഴായി അമ്പുകൊണ്ട് തകർത്തു.
സ ഗദാം ബഹുധാ ദൃഷ്ട്വാ കൃത്താം ബാണൈസ്തരസ്വിനാ। സംവൃത്യ വിദ്യയാഽഽത്മാനം യോധയാമാസ പാണ്ഡവം
തന്റെ ഗദ പല ഭാഗങ്ങളായി അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ചിത്രസേനൻ മന്ത്രവൈദ്യത ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ശരീരം മറച്ചു, പാണ്ഡവനോടൊപ്പം യുദ്ധം തുടരുകയായിരുന്നു.
അസ്ത്രാണഇ തസ്യ ദിവ്യാനി സംപ്രയുക്താനി സര്വശഃ। ദിവ്യൈരസ്ത്രൈസ്തദാ വീരഃ പര്യവാരയദര്ജുനഃ
അവൻ ഉപയോഗിച്ച എല്ലാ ദിവ്യായുധങ്ങൾക്കും അർജുനൻ ദിവ്യായുധങ്ങൾകൊണ്ടു തന്നെ പ്രതിരോധം നടത്തി.
സ വാര്യമാണസ്തൈരസ്ത്രൈരര്ജുനേന മഹാത്മനാ। ഗന്ധര്വരാജോ ബലവാന്മായയാഽന്തര്ഹിതസ്തദാ
മഹാത്മാവായ അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് തടയപ്പെട്ടിട്ടും, ശക്തനായ ഗന്ധർവർ രാജാവ് ആ സമയത്ത് മന്ത്രവൈദ്യത കൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.
അന്തര്ഹിതം തമാലക്ഷ്യ പ്രഹരന്തമഥാര്ജുനഃ। താഡയാമാസ ഖചരൈര്ദിവ്യാസ്ത്രപ്രതിമന്ത്രിതൈഃ
അദൃശ്യനായി ആക്രമിച്ചവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ അർജുനൻ, ആകാശത്തിലൂടെ പോകുന്ന ദിവ്യമന്ത്രശക്തിയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു.
അന്തര്ധാനവധം ചാസ്യ ചക്രേ ക്രുദ്ധോഽര്ജുനസ്തദാ। ശബ്ദവേഷം സമാശ്രിത്യ ബഹുരൂപോ ധനംജയഃ
അപ്പോൾ കോപത്തോടെ അർജുനൻ അദൃശ്യനായി യുദ്ധം ചെയ്തു; ധനഞ്ജയൻ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ശബ്ദം കേട്ട് ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തി.
രസ വധ്യമാനസ്തൈരസ്ത്രൈരര്ജുനേന മഹാത്മനാ। തതോഽസ്യ ദര്ശയാമാസ തദാഽഽത്മാനം പ്രിയഃ സഖാ
മഹാത്മാവായ അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രിയ സുഹൃത്ത് അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ രൂപം കാണിച്ചു.
ചിത്രസേനസ്തഥോവാച സഖായം യുധി വിദ്ധി മാമ്। ചിത്രസേനമഥാലക്ഷ്യ സഖായമിതി വിസ്മിതഃ
ചിത്രസേനൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ നിന്റെ സുഹൃത്ത് എന്ന് അറിയണം.' ചിത്രസേനനെ സുഹൃത്ത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അർജുനൻ അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
സംജഹാരാസ്ത്രമഥം തത്പ്രസൃഷ്ടം പാണ്ഡവര്ഷഭഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠൻ അർജുനൻ താൻ വിട്ട അയുധം പിന്വലിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ തു പാണ്ഡവാഃ സര്വേ സംഹൃതാസ്ത്രം ധനംജയമ്। സംജഹ്രുഃ പ്രദ്രുതാനശ്വാഞ്ശരവേഗാന്ധനൂംഷി ച
ധനഞ്ജയൻ അയുധം പിന്വലിച്ചത് കണ്ടു, എല്ലാ പാണ്ഡവരും ഓടി പോയ കുതിരകളും വില്ലുകളും തിരിച്ചു വിളിച്ചു.
ചിത്രസേനശ്ച ഭീമശ്ച സവ്യസാചീ യമാവപി। പൃഷ്ട്വാ കൌശലമന്യോന്യം രഥേഷ്വേവാവതസ്ഥിരേ
ചിത്രസേനൻ, ഭീമൻ, സവ്യസാചി, യമജന്മാക്കൾ—അവരൊക്കെ പരസ്പരം സുഖം ചോദിച്ച ശേഷം, തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ തന്നെ നിന്നു.
തതോഽര്ജുനശ്ചിത്രസേനം പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത്। മധ്യേ ഗന്ധര്വസൈന്യാനാം മഹേഷ്വാസോ മഹാദ്യുതിഃ
അപ്പോൾ അർജുനൻ, ഗന്ധർവസൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ, മഹാശക്തനായ ചിത്രസേനനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
കിം തേ വ്യവസിതം വീര കൌരവാണാം വിനിഗ്രഹേ। കിമര്ഥം ച സദാരോഽയം നിഗൃഹീതഃ സുയോധനഃ
'വീരാ, കൌരവരെ തടയാൻ നിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണ്? സുയോധനനും അവന്റെ ഭാര്യമാരും പിടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണവും എന്താണ്?'
വിദിതോഽയമഭിപ്രായസ്തത്രസ്ഥേന ദുരാത്മനഃ। ഇന്ദ്രേണ ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ സകര്ണസ്യ ധനംജയ
'അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ദുഷ്ടന്റെ ഈ ഉദ്ദേശം ഇന്ദ്രന് അറിയാമായിരുന്നു, ധനഞ്ജയ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനും കർണ്ണനും സംബന്ധിച്ചാണ്.'
വനസ്ഥാന്ഭവതോ ജ്ഞാത്വാ ക്ലിശ്യമാനാനനര്ഹവത്। സമസ്ഥോ വിഷമസ്ഥാംസ്താന്ദ്രക്ഷ്യാമീത്യനവസ്ഥിതാന്
'നിങ്ങൾ കാടിൽ താമസിച്ച് അനർഹമായി ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, ഒരിക്കൽ സമൃദ്ധിയിലായിരുന്നവരും ഇപ്പോൾ കഷ്ടതയിൽ കഴിയുന്നവരെയും, സ്ഥിരതയില്ലാത്തവരെയും കാണണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.'
ഇമേഽവഹസിതും പ്രാപ്താ ദ്രൌപദീം ച യശസ്വിനീമ്। ജ്ഞാത്വാ ചികീര്ഷിതം ചൈഷാം മാമുവാച സുരേശ്വരഃ
'ഈ ആളുകൾ പ്രശസ്തയായ ദ്രൗപദിയെ അപമാനിക്കാൻ എത്തിയതാണ്; അവരുടെ ഉദ്ദേശം അറിഞ്ഞ് ദേവേന്ദ്രൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു.'
ഗച്ഛ ദുര്യോധനം ബദ്ധ്വാ സഹാമാത്യമിഹാനയ। ധനംജയശ്ച തേ രക്ഷ്യഃ രസഹ ഭ്രാതൃഭിരാഹവേ
നീ പോയി ദുര്യോധനനെയും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും പിടിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് ഇവിടെ എത്തിക്കണം. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ ധനഞ്ജയനും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും സുരക്ഷിതരാകണം.
സ ച പ്രിയഃ സഖാ തുഭ്യം ശിഷ്യശ് തവ പാണ്ഡവഃ। വചനാദ്ദേവരാജസ് തതോഽസ്മീഹാഗതോ ദ്രുതമ്
അവൻ നിന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും ശിഷ്യനുമാണ്, ആ പാണ്ഡവൻ. ദേവേന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ വേഗത്തിൽ ഇവിടെ എത്തി.
അയം ദുരാത്മാ ബദ്ധശ്ച ഗമിഷ്യാമി സുരാലയമ്। നേഷ്യാമ്യേനം കദുരാത്മാനം പാകശാസനശാസനാത്
ഇവൻ ദുഷ്ടൻ ഇപ്പോൾ പിടിയിലായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പോകും, ഈ ദുഷ്ടഹൃദയനെയും വജ്രധാരിയുടെ കല്പനപ്രകാരം കൊണ്ടുപോകും.
ഉത്സൃജ്യതാം ചിത്രസേന ഭ്രാതാഽസ്മാകം സുയോധനഃ। ധര്മരാജസ്യ സംദേശാന്മമ ചേദിച്ഛസി പ്രിയമ്
ചിത്രസേന, നീ എന്റെ ഇഷ്ടം ആകണമെങ്കിൽ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനായ സുയോധനനെ വിട്ടയക്കൂ.
പാപോഽയം നിത്യസംദുഷ്ടോ ന വിമോക്ഷണമര്ഹതി। പ്രലബ്ധാ ധര്മരാജസ്യ കൃഷ്ണായാശ്ച ധനംജയ
ഇവൻ പാപിയും എപ്പോഴും ദുഷ്ടനും ആണു, വിടുതൽ അർഹിക്കുന്നില്ല. ധർമ്മരാജാവിനെയും കൃഷ്ണയെയും ധനഞ്ജയനെയും അവൻ അപമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നേദം ചികീര്ഷിതം തസ് കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। ജാനാതി ധര്മരാജോ ഹി ശ്രുത്വാ കുരു യഥേച്ഛസി
കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് ഇതാണ് ആഗ്രഹമല്ല. ധർമ്മം അറിയുന്ന രാജാവ് കേട്ടിരിക്കുന്നു, നീ ഇഷ്ടംപോലെ ചെയ്യാം.
തേ സര്വ ഏവ രാജനമഭിജഗ്മുര്യുധിഷ്ഠിരമ്। അഭിഗമ്യ ച തത്സര്വം ശശംസുസ്തസ്യ ചേഷ്ടിതമ്
അവരൊക്കെയും രാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു സമീപിച്ചു. സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവൻക്ക് വിവരിച്ചു.
അജാതശത്രുസ്തച്ഛ്രുത്വാ ഗന്ധര്വസ്യ വചസ്തദാ। മോക്ഷയാമാസ താന്സര്വാന്ഗന്ധര്വാന്പ്രശശംസ ച
അജാതശത്രു ആ സമയത്ത് ഗന്ധർവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവിടെയുള്ള എല്ലാ ഗന്ധർവന്മാരെയും വിട്ടയച്ചു, അവരെ പ്രശംസിച്ചു.
ചിത്രസേനസ്തദാ വാക്യമുവാച പ്രൌഢയാ ഗിരാ। മുഞ്ചധ്വംസാനുജാമാത്യം സദാരം ച സുയോധനമ്
അപ്പോൾ ചിത്രസേന ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'സുയോധനനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും മന്ത്രിമാരെയും ഭാര്യമാരെയും വിട്ടയക്കൂ.'
ഗന്ധര്വാസ്തു വചഃ ശ്രുത്വാ ചിത്രസേനസ്യ വൈ ദ്രുതമ്। രാജാനം മോചയാമാസുര്ബദ്ധം നിഗഡബന്ധനൈഃ
ചിത്രസേനയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗന്ധർവർ വേഗത്തിൽ ഇരുമ്പ് കെട്ടികളിൽ പിടിയിലായിരുന്ന രാജാവിനെ വിട്ടയച്ചു.
സദാരം സാനുഗാമാത്യം ബാലജാലമയേന യേ। ലുഛന്തശ്ചാപി തേ സര്വേ യുധിഷ്ഠിരസമീപതഃ
ഭാര്യകളും അനുചിതരും മന്ത്രിമാരും കുടുങ്ങിയവരും എല്ലാവരും മോചിതരായി യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
പതിതാ ലജ്ജിതാശ്ചൈവ തസ്ഥുശ്ചാധോമുഖാസ്തദാ। യുധിഷ്ഠിരോപി ദയയാ താന്സമീക്ഷ്യ തഥാഗതാന്
വീണു ലജ്ജിതരായി, തല താഴ്ത്തി അവർ നിൽക്കുമ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അവരെ ദയയോടെ നോക്കി.
ദിഷ്ട്യാ ഭവദ്ഭിര്ബലിഭിഃ ശക്തൈഃ സര്വൈര്ന ഹിംസിതഃ। ദുര്വൃത്തോ ധാര്തരാഷ്ട്രോഽയം സാമാത്യജ്ഞാതിബാന്ധവഃ
നിങ്ങൾ ശക്തരും ബലവാന്മാരുമാണെങ്കിലും, ഈ ദുഷ്പ്രവർത്തകനായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെയും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും ബന്ധുക്കളെയും ആരെയും നിങ്ങൾക്ക് ദോഷം സംഭവിച്ചില്ലെന്നത് ഭാഗ്യമാണ്.
ഉപകാരോ മസാംസ്താത കൃതോഽയം മമ ഖേചര। കുലം ന പരിഭൂതം മേ മോക്ഷേണാസ്യ ദുരാത്മനഃ
കേളാവാസി, ഈ ഉപകാരം നിങ്ങൾ എനിക്ക് ചെയ്തു. ഈ ദുഷ്ടനെ വിട്ടയച്ചതുകൊണ്ട് എന്റെ കുടുംബത്തിന് അപമാനം സംഭവിച്ചില്ല.