തതോ ദിവ്യാസ്ത്രസംപന്നാ ഗന്ധര്വാ ഹേമമാലിനഃ। വിസൃജന്തഃ ശരാന്ദീപ്താന്സമന്താത്പര്യവാരയന്
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞു ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും ചുറ്റും തീപിടിച്ച അമ്പുകൾ വിട്ട് വഴിയെ തടഞ്ഞു.
ചതുരഃ പാണ്ഡവാന്വീരാന്ഗന്ധര്വാശ്ച സഹസ്രശഃ। രണേ സംന്യപതന്രാജംസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
നാലു വീരനായ പാണ്ഡവരും ആയിരക്കണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, രാജാവേ, അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായിരുന്നു.
യഥാ കര്ണസ്യ ച രഥോ ധാര്തരാഷ്ട്രസ് ചോഭയോഃ। ഗന്ധര്വൈഃ ശതശശ്ഛിന്നൌ തഥാ തേഷാം പ്രചക്രിതരേ
കർണ്ണന്റെയും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെയും രഥങ്ങൾ ഗന്ധർവന്മാർ നൂറുകണക്കിന് തകർത്തതുപോലെ, അവർക്ക് എതിരെ പാണ്ഡവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
താന്സമാപതതോ രാജന്ഗധര്വാഞ്ഛതശോ രണേ। പ്രത്യഗൃഹ്ണന്നരവ്യാഘ്രാഃ ശരവര്ഷൈരനേകശഃ
രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, കടുവപോലെയുള്ള പാണ്ഡവ വീരന്മാർ പലവശത്തുനിന്നും അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവരെ തടഞ്ഞു.
തേ കീര്യമാണാഃ ഖഗമാഃ ശരവര്ഷൈഃ സമന്തതഃ। ന ശേകുഃ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമീപേ പരിവര്തിതുമ്
ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ആ ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മൂടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് വരാനോ ചുറ്റിനടക്കാനോ കഴിയാതെപോയി.
അഭിക്രുദ്ധാനഭിക്രുദ്ധോ ഗന്ധര്വാനര്ജുനസ്തദാ। ലക്ഷയിത്വാഽഥ ദിവ്യാനി മഹാസ്ത്രാണ്യുപചക്രമേ
അപ്പോൾ അർജുനൻ സ്വയം കോപിതനല്ലെങ്കിലും, ഗന്ധർവന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ വന്നതറിഞ്ഞ് ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി പ്രാഹിണോദ്യമസാദനമ്। അജേയാനര്ജുനഃ സങ്ഖ്യേ ഗന്ധര്വാണാം ബലോത്കടഃ
അർജുനൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വിട്ട് അവരെ കീഴടക്കി; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തൻ ആയ അർജുനൻ ഗന്ധർവന്മാരെ ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
തഥാ ഭീമോ മഹേഷ്വാസഃ സംയുഗേ ബലിനാംവരഃ। ഗന്ധര്വാഞ്ശതശോ രാജഞ്ചഘാന നിശിതൈഃ ശരൈഃ
അതുപോലെ തന്നെ മഹാബലശാലിയായ ഭീമനും മഹാനായ വില്ലാളി ആയതിനാൽ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിച്ചു.
മാദ്രീപുത്രാവപി തഥാ യുധ്മാനൌ ബലോത്കടൌ। പരിഗൃഹ്യാഗ്രതോ രാജഞ്ജഘ്നതുഃ ശതശഃ പരാന്
അതുപോലെ തന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ശക്തരായ മാദ്രിദേവിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും മുന്നിൽ നിന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചു.
തേവധ്യമാനാ ഗന്ധര്വാ ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്മഹാരഥൈഃ। ഉത്പേതുഃ ഖമുപാദായ ധൃതരാഷ്ട്രസുതാംസ്തതഃ
മഹാരഥന്മാർ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, ആ ഗന്ധർവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ എടുത്തുകൊണ്ട് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
സതാനുത്പതിതാനദൃഷ്ട്വാ കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ। മഹതാ ശരജാലേന സമന്താത്പര്യവാരയത്
അവർ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നത് കണ്ട കുന്തിദേവിയുടെ പുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ വലിയ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ അവരെ മുഴുവൻ ചുറ്റി മൂടി.
തേ ബ്രദ്ധാഃ ശരജാലേന ശകുന്താ ഇവ പഞ്ജരേ വവര്പുരര്ജുനം ക്രോധാദ്ഗദാശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടിഭിഃ
അമ്പുകളുടെ വലയിൽ കുടുങ്ങിയ അവർ, കൂട്ടിലടച്ച പക്ഷികളെപ്പോലെ, കോപത്തോടെ അർജുനനെ ഗദ, കുന്തം, ഇഷ്ടിക എന്നിവയുടെ മഴയിൽ ആക്രമിച്ചു.
ഗദാശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടീസ്താ നിഹത്യ പരമാസ്ത്രവിത്। ഗാത്രാണി ചാഹനദ്ഭല്ലൈര്ഗന്ധര്വാണാം ധനംജയഃ
പറമായുധവിദ്യയുള്ള അർജുനൻ ആ ഗദ, കുന്തം, ഇഷ്ടിക എന്നിവയുടെ മഴ തകർത്തു; പിന്നെ ഗന്ധർവന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വിശാലതലയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
ശിരോഭിഃ പ്രപതദ്ഭിശ്ച ചരണൈര്ബാഹുഭിസ്തഥാ। അശ്മവൃഷ്ടിരിവാഭാതി പരേഷാമഭവദ്ഭയമ്
തലകളും കാലുകളും കൈകളും വീണു വീണു, ശത്രുക്കളുടെ ഇടയിൽ കല്ലുകളുടെ മഴപോലെയായി; അതു കണ്ടപ്പോൾ ഭയം പടർന്നു.
തേ വധ്യമാനാ ഗന്ധര്വാഃ പാണ്ഡവേന മഹാത്മനാ। ഭൂമിഷ്ഠമന്തരിക്ഷസ്ഥാഃ ശരവര്ഷൈരവാകിരന്
മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവൻ അവരെ വധിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും നിന്നു ഗന്ധർവന്മാർ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവനെ ആക്രമിച്ചു.
തേഷാം തു ശരവര്ഷാണി സവ്യസാചീ പരംതപഃ। അസ്ത്രൈഃ സംവാര്യ തേജസ്വീ ഗന്ധര്വാന്പ്രത്യവിധ്യത
പക്ഷേ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സവ്യാസാചി അവരുടെ അമ്പുകളുടെ മഴ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൊണ്ടു തടഞ്ഞു; തന്റെ തേജസ്സോടെ ഗന്ധർവന്മാരെ പ്രഹരിച്ചു.
സ്ഥൂണാകര്ണേന്ദ്രജാലം ച സൌരം ചാപി തഥാഽര്ജുനഃ। ആഗ്നേയം ചാപി സൌമ്യം ച സസര്ജ കുരുനനദനഃ
കുരുവംശജനായ അർജുനൻ, തൂണായുധം, കർണ്ണായുധം, മായായുധം, സൂര്യായുധം, അഗ്നിയുധം, ചന്ദ്രായുധം എന്നിവയും വിട്ടു.
തേ ദഹ്യമാനാ ഗന്ധര്വാഃ കുന്തീപുത്രസ്യ സായകൈഃ। ദൈതേയാ ഇവ ശക്രേണ വിഷാദമഗമന്പരമ്
കുന്തിപുത്രന്റെ അമ്പുകളിൽ ദഹിച്ച ഗന്ധർവന്മാർ, ഇന്ദ്രനോട് ദൈത്യന്മാർപോലെ, വലിയ വിഷാദത്തിലായി.
ഊര്ധ്വമാക്രമമാണാശ്ച ശരജാലേന വാരിതാഃ। വിസര്പമാണാ ഭല്ലൈശ്ച വാര്യന്തേ സവ്യസാചിനാ
അവർ മേലോട്ടു കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അമ്പുകളുടെ മഴ അവരെ തടഞ്ഞു; പടർന്നു പോവാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും സവ്യസാചി തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവരെ തടഞ്ഞു.
ഗന്ധര്വാംസ്ത്രാസിതാന്ദൃഷ്ട്വാ കുന്തീപുത്രേണ ഭാരത। ചിത്രസേനോ ഗദാം ഗൃഹ്യ സവ്യസാചിനമനാദ്രവത്
കുന്തിദേവിയുടെ മകനാൽ ഗന്ധർവർ ഭയപ്പെട്ടു പോയത് കണ്ടു, ഭാരത, ചിത്രസേനൻ തന്റെ ഗദ പിടിച്ച് സവ്യസാചിക്കു നേരെ ഓടിയെത്തി.
തസ്യാഭിപതതസ്തൂര്ണം ഗദാഹസ്തസ്യ സംയുഗേ। ഗദാം സര്വായസീം പാര്ഥഃ ശരൈശ്ചിച്ഛേദ സപ്തധാ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗദയുമായി വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്ന ചിത്രസേനന്റെ ഇരുമ്പ് ഗദയെ പാർത്ഥൻ ഏഴായി അമ്പുകൊണ്ട് തകർത്തു.
സ ഗദാം ബഹുധാ ദൃഷ്ട്വാ കൃത്താം ബാണൈസ്തരസ്വിനാ। സംവൃത്യ വിദ്യയാഽഽത്മാനം യോധയാമാസ പാണ്ഡവം
തന്റെ ഗദ പല ഭാഗങ്ങളായി അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ചിത്രസേനൻ മന്ത്രവൈദ്യത ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ശരീരം മറച്ചു, പാണ്ഡവനോടൊപ്പം യുദ്ധം തുടരുകയായിരുന്നു.
അസ്ത്രാണഇ തസ്യ ദിവ്യാനി സംപ്രയുക്താനി സര്വശഃ। ദിവ്യൈരസ്ത്രൈസ്തദാ വീരഃ പര്യവാരയദര്ജുനഃ
അവൻ ഉപയോഗിച്ച എല്ലാ ദിവ്യായുധങ്ങൾക്കും അർജുനൻ ദിവ്യായുധങ്ങൾകൊണ്ടു തന്നെ പ്രതിരോധം നടത്തി.
സ വാര്യമാണസ്തൈരസ്ത്രൈരര്ജുനേന മഹാത്മനാ। ഗന്ധര്വരാജോ ബലവാന്മായയാഽന്തര്ഹിതസ്തദാ
മഹാത്മാവായ അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് തടയപ്പെട്ടിട്ടും, ശക്തനായ ഗന്ധർവർ രാജാവ് ആ സമയത്ത് മന്ത്രവൈദ്യത കൊണ്ട് അദൃശ്യനായി.
അന്തര്ഹിതം തമാലക്ഷ്യ പ്രഹരന്തമഥാര്ജുനഃ। താഡയാമാസ ഖചരൈര്ദിവ്യാസ്ത്രപ്രതിമന്ത്രിതൈഃ
അദൃശ്യനായി ആക്രമിച്ചവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ അർജുനൻ, ആകാശത്തിലൂടെ പോകുന്ന ദിവ്യമന്ത്രശക്തിയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു.
അന്തര്ധാനവധം ചാസ്യ ചക്രേ ക്രുദ്ധോഽര്ജുനസ്തദാ। ശബ്ദവേഷം സമാശ്രിത്യ ബഹുരൂപോ ധനംജയഃ
അപ്പോൾ കോപത്തോടെ അർജുനൻ അദൃശ്യനായി യുദ്ധം ചെയ്തു; ധനഞ്ജയൻ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ശബ്ദം കേട്ട് ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തി.
രസ വധ്യമാനസ്തൈരസ്ത്രൈരര്ജുനേന മഹാത്മനാ। തതോഽസ്യ ദര്ശയാമാസ തദാഽഽത്മാനം പ്രിയഃ സഖാ
മഹാത്മാവായ അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രിയ സുഹൃത്ത് അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ രൂപം കാണിച്ചു.
ചിത്രസേനസ്തഥോവാച സഖായം യുധി വിദ്ധി മാമ്। ചിത്രസേനമഥാലക്ഷ്യ സഖായമിതി വിസ്മിതഃ
ചിത്രസേനൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ നിന്റെ സുഹൃത്ത് എന്ന് അറിയണം.' ചിത്രസേനനെ സുഹൃത്ത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അർജുനൻ അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
സംജഹാരാസ്ത്രമഥം തത്പ്രസൃഷ്ടം പാണ്ഡവര്ഷഭഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠൻ അർജുനൻ താൻ വിട്ട അയുധം പിന്വലിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ തു പാണ്ഡവാഃ സര്വേ സംഹൃതാസ്ത്രം ധനംജയമ്। സംജഹ്രുഃ പ്രദ്രുതാനശ്വാഞ്ശരവേഗാന്ധനൂംഷി ച
ധനഞ്ജയൻ അയുധം പിന്വലിച്ചത് കണ്ടു, എല്ലാ പാണ്ഡവരും ഓടി പോയ കുതിരകളും വില്ലുകളും തിരിച്ചു വിളിച്ചു.