നൈതദ്ഗന്ധര്വരാജസ്യ യുക്തം കര്മ ജുഗുപ്സിതമ്। പരദാരാഭിമര്ശശ്ച മാനുഷൈശ്ച സമാഗമഃ
ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി ശരിയല്ല, ഇത് അപമാനകരമാണ്; മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ സ്പർശിക്കുകയും മനുഷ്യരോടൊപ്പം കലരുകയും ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്.
ഉത്സൃജധ്വം മഹാവീര്യാന്ധൃതരാഷ്ട്രസുതാനിമാന്। ദാരാംശ്ചൈഷാം പ്രമുഞ്ചധ്വം ധര്മരാജസ്യ ശാസനാത്
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ മഹാവീരന്മാരെ വിട്ടയക്കൂ, അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും മോചിപ്പിക്കൂ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം.
ത ഏവമുക്താ ഗന്ധര്വാഃ പാണ്ഡവേന യശസ്വിനാ। ഉത്സ്മയന്തസ്തദാ പാര്ഥമിദം വചനമബ്രുവന്
പ്രശസ്തനായ പാണ്ഡവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗന്ധർവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏകസ്യൈവ വയം താത കുര്യാമ വചനം ഭുവി। യസ്യ ശാസനമാജ്ഞായ ചരാമോ വിഗതജ്വരാഃ
പ്രിയനേ, ഭൂമിയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരാളുടെ മാത്രമാണ് ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നത്; അവന്റെ കല്പനയനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
തേനൈകേന രകയഥാദിഷ്ടം തഥാ വര്താമ ഭാരത। ന ശാസ്താ വിദ്യതേഽസ്മാകമന്യസ്തസ്മാത്സുരേശ്വരാത്
അവൻ ഒരുവൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്, ഭാരത; ആ ദേവേന്ദ്രനു പുറമെ ഞങ്ങൾക്ക് വേറൊരു അധിപതിയില്ല.
ഏവമുക്തഃ സ ഗന്ധര്വൈഃ കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ। ഗന്ധര്വാന്പുനരേവൈതാന്വചനം പ്രത്യഭാഷത
ഗന്ധർവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തിപുതനായ അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും അവരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി സാമ്നാ ന മുഞ്ചധ്വം ഗന്ധര്വാ ധൃതരാഷ്ട്രജാന്। മോക്ഷയിഷ്യാമി വിക്രമ്യ സ്വയമേവ സുയോധനമ്
ഗന്ധർവരേ, നിങ്ങൾ സാന്ത്വനത്തോടെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ വിട്ടയക്കില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ ശക്തിപ്രയോഗം ചെയ്ത് സുയോധനനെ മോചിപ്പിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ തതഃ പാര്ഥഃ സവ്യസാചീ ധനംജയഃ। സസര്ജ നിശിതാന്ബാണാന്ഖചരാന്ഖചരാന്പ്രതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പാർത്ഥനായ അർജ്ജുനൻ, രണഭൂമിയിൽ ഗന്ധർവരെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് കൂർമമായ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
തഥൈവ ശരവര്ഷേണ ഗന്ധര്വാസ്തേ ബലോത്കാടാഃ। പാണ്ഡവാനഭ്യവര്തന്ത പാണ്ഡവാശ്ച ദിവൌകസഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ശക്തിയുള്ള ഗന്ധർവർ അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ച് പാണ്ഡവരെ ആക്രമിച്ചു; പാണ്ഡവർ ദേവതകളായ അവരെ തിരിച്ചാക്രമിച്ചു.
തതഃ സുതുമുലം യുദ്ധം ഗന്ധര്വാണാം തരസ്വിനാമ്। ബഭൂവ ഭീമവേഗാനാം ച ഭാത
അപ്പോൾ അതിവേഗമുള്ള ഗന്ധർവരും ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു, ഭാരത.
തതോ ദിവ്യാസ്ത്രസംപന്നാ ഗന്ധര്വാ ഹേമമാലിനഃ। വിസൃജന്തഃ ശരാന്ദീപ്താന്സമന്താത്പര്യവാരയന്
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞു ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും ചുറ്റും തീപിടിച്ച അമ്പുകൾ വിട്ട് വഴിയെ തടഞ്ഞു.
ചതുരഃ പാണ്ഡവാന്വീരാന്ഗന്ധര്വാശ്ച സഹസ്രശഃ। രണേ സംന്യപതന്രാജംസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
നാലു വീരനായ പാണ്ഡവരും ആയിരക്കണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, രാജാവേ, അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായിരുന്നു.
യഥാ കര്ണസ്യ ച രഥോ ധാര്തരാഷ്ട്രസ് ചോഭയോഃ। ഗന്ധര്വൈഃ ശതശശ്ഛിന്നൌ തഥാ തേഷാം പ്രചക്രിതരേ
കർണ്ണന്റെയും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെയും രഥങ്ങൾ ഗന്ധർവന്മാർ നൂറുകണക്കിന് തകർത്തതുപോലെ, അവർക്ക് എതിരെ പാണ്ഡവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
താന്സമാപതതോ രാജന്ഗധര്വാഞ്ഛതശോ രണേ। പ്രത്യഗൃഹ്ണന്നരവ്യാഘ്രാഃ ശരവര്ഷൈരനേകശഃ
രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, കടുവപോലെയുള്ള പാണ്ഡവ വീരന്മാർ പലവശത്തുനിന്നും അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവരെ തടഞ്ഞു.
തേ കീര്യമാണാഃ ഖഗമാഃ ശരവര്ഷൈഃ സമന്തതഃ। ന ശേകുഃ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമീപേ പരിവര്തിതുമ്
ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ആ ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മൂടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് വരാനോ ചുറ്റിനടക്കാനോ കഴിയാതെപോയി.
അഭിക്രുദ്ധാനഭിക്രുദ്ധോ ഗന്ധര്വാനര്ജുനസ്തദാ। ലക്ഷയിത്വാഽഥ ദിവ്യാനി മഹാസ്ത്രാണ്യുപചക്രമേ
അപ്പോൾ അർജുനൻ സ്വയം കോപിതനല്ലെങ്കിലും, ഗന്ധർവന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ വന്നതറിഞ്ഞ് ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി പ്രാഹിണോദ്യമസാദനമ്। അജേയാനര്ജുനഃ സങ്ഖ്യേ ഗന്ധര്വാണാം ബലോത്കടഃ
അർജുനൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വിട്ട് അവരെ കീഴടക്കി; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തൻ ആയ അർജുനൻ ഗന്ധർവന്മാരെ ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
തഥാ ഭീമോ മഹേഷ്വാസഃ സംയുഗേ ബലിനാംവരഃ। ഗന്ധര്വാഞ്ശതശോ രാജഞ്ചഘാന നിശിതൈഃ ശരൈഃ
അതുപോലെ തന്നെ മഹാബലശാലിയായ ഭീമനും മഹാനായ വില്ലാളി ആയതിനാൽ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിച്ചു.
മാദ്രീപുത്രാവപി തഥാ യുധ്മാനൌ ബലോത്കടൌ। പരിഗൃഹ്യാഗ്രതോ രാജഞ്ജഘ്നതുഃ ശതശഃ പരാന്
അതുപോലെ തന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ശക്തരായ മാദ്രിദേവിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും മുന്നിൽ നിന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചു.
തേവധ്യമാനാ ഗന്ധര്വാ ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്മഹാരഥൈഃ। ഉത്പേതുഃ ഖമുപാദായ ധൃതരാഷ്ട്രസുതാംസ്തതഃ
മഹാരഥന്മാർ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, ആ ഗന്ധർവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ എടുത്തുകൊണ്ട് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
സതാനുത്പതിതാനദൃഷ്ട്വാ കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ। മഹതാ ശരജാലേന സമന്താത്പര്യവാരയത്
അവർ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നത് കണ്ട കുന്തിദേവിയുടെ പുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ വലിയ അമ്പുകളുടെ വലയാൽ അവരെ മുഴുവൻ ചുറ്റി മൂടി.
തേ ബ്രദ്ധാഃ ശരജാലേന ശകുന്താ ഇവ പഞ്ജരേ വവര്പുരര്ജുനം ക്രോധാദ്ഗദാശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടിഭിഃ
അമ്പുകളുടെ വലയിൽ കുടുങ്ങിയ അവർ, കൂട്ടിലടച്ച പക്ഷികളെപ്പോലെ, കോപത്തോടെ അർജുനനെ ഗദ, കുന്തം, ഇഷ്ടിക എന്നിവയുടെ മഴയിൽ ആക്രമിച്ചു.
ഗദാശക്ത്യൃഷ്ടിവൃഷ്ടീസ്താ നിഹത്യ പരമാസ്ത്രവിത്। ഗാത്രാണി ചാഹനദ്ഭല്ലൈര്ഗന്ധര്വാണാം ധനംജയഃ
പറമായുധവിദ്യയുള്ള അർജുനൻ ആ ഗദ, കുന്തം, ഇഷ്ടിക എന്നിവയുടെ മഴ തകർത്തു; പിന്നെ ഗന്ധർവന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വിശാലതലയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
ശിരോഭിഃ പ്രപതദ്ഭിശ്ച ചരണൈര്ബാഹുഭിസ്തഥാ। അശ്മവൃഷ്ടിരിവാഭാതി പരേഷാമഭവദ്ഭയമ്
തലകളും കാലുകളും കൈകളും വീണു വീണു, ശത്രുക്കളുടെ ഇടയിൽ കല്ലുകളുടെ മഴപോലെയായി; അതു കണ്ടപ്പോൾ ഭയം പടർന്നു.
തേ വധ്യമാനാ ഗന്ധര്വാഃ പാണ്ഡവേന മഹാത്മനാ। ഭൂമിഷ്ഠമന്തരിക്ഷസ്ഥാഃ ശരവര്ഷൈരവാകിരന്
മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവൻ അവരെ വധിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും നിന്നു ഗന്ധർവന്മാർ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവനെ ആക്രമിച്ചു.
തേഷാം തു ശരവര്ഷാണി സവ്യസാചീ പരംതപഃ। അസ്ത്രൈഃ സംവാര്യ തേജസ്വീ ഗന്ധര്വാന്പ്രത്യവിധ്യത
പക്ഷേ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന സവ്യാസാചി അവരുടെ അമ്പുകളുടെ മഴ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൊണ്ടു തടഞ്ഞു; തന്റെ തേജസ്സോടെ ഗന്ധർവന്മാരെ പ്രഹരിച്ചു.
സ്ഥൂണാകര്ണേന്ദ്രജാലം ച സൌരം ചാപി തഥാഽര്ജുനഃ। ആഗ്നേയം ചാപി സൌമ്യം ച സസര്ജ കുരുനനദനഃ
കുരുവംശജനായ അർജുനൻ, തൂണായുധം, കർണ്ണായുധം, മായായുധം, സൂര്യായുധം, അഗ്നിയുധം, ചന്ദ്രായുധം എന്നിവയും വിട്ടു.
തേ ദഹ്യമാനാ ഗന്ധര്വാഃ കുന്തീപുത്രസ്യ സായകൈഃ। ദൈതേയാ ഇവ ശക്രേണ വിഷാദമഗമന്പരമ്
കുന്തിപുത്രന്റെ അമ്പുകളിൽ ദഹിച്ച ഗന്ധർവന്മാർ, ഇന്ദ്രനോട് ദൈത്യന്മാർപോലെ, വലിയ വിഷാദത്തിലായി.
ഊര്ധ്വമാക്രമമാണാശ്ച ശരജാലേന വാരിതാഃ। വിസര്പമാണാ ഭല്ലൈശ്ച വാര്യന്തേ സവ്യസാചിനാ
അവർ മേലോട്ടു കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അമ്പുകളുടെ മഴ അവരെ തടഞ്ഞു; പടർന്നു പോവാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും സവ്യസാചി തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവരെ തടഞ്ഞു.
ഗന്ധര്വാംസ്ത്രാസിതാന്ദൃഷ്ട്വാ കുന്തീപുത്രേണ ഭാരത। ചിത്രസേനോ ഗദാം ഗൃഹ്യ സവ്യസാചിനമനാദ്രവത്
കുന്തിദേവിയുടെ മകനാൽ ഗന്ധർവർ ഭയപ്പെട്ടു പോയത് കണ്ടു, ഭാരത, ചിത്രസേനൻ തന്റെ ഗദ പിടിച്ച് സവ്യസാചിക്കു നേരെ ഓടിയെത്തി.