അഭേദ്യാനി തതഃ സര്വേ സമനഹ്യന്ത ഭാരത। ജാമ്ബൂനദവിചിത്രാണി കവചാനി മഹാരഥാഃ। ആയുധാനി ച ദിവ്യാനി വിവിധാനി സമാദധുഃ
അതിനുശേഷം, ഭാരതാ, മഹാരഥന്മാർ എല്ലാവരും തിളങ്ങുന്ന ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായ ദുർജ്ജയമായ കാവചങ്ങൾ ധരിച്ചു, വിവിധ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്തു.
തേ ദംശിതാ രഥൈഃ സര്വേ ധ്വജിനഃ സശരാസനാഃ। പാണ്ഡവാഃ പ്രത്യദൃശ്യന്ത ജ്വലിതാ ഇവപാവകാഃ
അവർ എല്ലാവരും അലങ്കരിച്ചവരായി, പതാകയുള്ള രഥങ്ങളിൽ കയറി, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, പാണ്ഡവന്മാർ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ദൃശ്യമായിരുന്നു.
താന്രഥാന്സാധുസംപന്നാന്സംയുക്താഞ്ജവനൈര്ഹയൈഃ। ആസ്ഥായ രഥശാര്ദൂലാഃ ശീഘ്രമേവ യയുസ്തതഃ
ആ സിംഹസ്വഭാവമുള്ള യോദ്ധാക്കൾ നല്ല രീതിയിൽ ഒരുക്കിയ, വേഗമേറിയ കുതിരകളാൽ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറി, അതിവേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ കൌരവസൈന്യാനാം പ്രാദുരാസീന്മഹാസ്വനഃ। പ്രയാതാന്സഹിതാന്ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡുപുത്രാന്മഹാരഥാന്
പാണ്ഡവരായ മഹാരഥന്മാർ ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കൗരവസൈന്യത്തിൽ വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനം ഉയർന്നു.
ജിതകാശിനശ്ച സ്വചരാസ്ത്വരിതാശ്ച മഹാരഥാഃ। ക്ഷണേനൈവ വനേ തസ്മിന്സമാജഗ്മുരഭീതവത്
വിജയിച്ചിരുന്ന ഗന്ധർവരും അവരുടെ സൈന്യവും വേഗതയുള്ള മഹാരഥന്മാരും, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഭയമില്ലാതെ ആ കാട്ടിൽ ഒത്തുചേർന്നു.
ന്യവര്തന്ത തതഃ സര്വേ ഗന്ധര്വാ ജിതകാശിനഃ। ദൃഷ്ട്വാ രഥഗതാന്വീരാന്പാണ്ഡവാംശ്ചതുരോ രണേ
രഥങ്ങളിൽ കയറിയ നാലു പാണ്ഡവ വീരന്മാരെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ, കൗരവരെ ജയിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ഗന്ധർവരും അവിടെനിന്ന് പിന്മാറി.
താംസ്തു വിഭ്രാജിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ലോകപാലാനിവോദ്യതാന്। വ്യൂഢാനീകാ വ്യതിഷ്ഠന്ത ഗന്ധമാദനവാസിനഃ
അവർ ലോകപാലന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായിരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഗന്ധമാദനത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഗന്ധർവർ തങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ നിരത്തി.
രാജ്ഞസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ ധര്മപുത്രസ്യ ധീമതഃ। ക്രമേണ മൃദുനാ യുദ്ധമുപക്രാന്തം ച ഭാരത
ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, യുദ്ധം ക്രമമായി, മൃദുവായ രീതിയിൽ ആരംഭിച്ചു, ഭാരത.
ന തു ഗന്ധര്വരാജസ്യ സൈനികാ മന്ദചേതസഃ। ശക്യന്തേ മൃദുനാ ശ്രേയഃ പ്രതിപാദയിതും തദാ
ആ സമയത്ത് ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ സൈനികരെ മൃദുവായ രീതിയിൽ നല്ലതിലേക്ക് നയിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവർ മനസ്സിലാക്കാൻ വൈകിയവരായിരുന്നു.
തതസ്താന്യുധി ദുര്ധര്ഷാന്സവ്യസാചീ പരംതപഃ। സാന്ത്വപൂര്വമിദം വാക്യമുവാച ഖചരാന്രണേ
അപ്പോൾ ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരനായ അർജ്ജുനൻ, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ആ ഗന്ധർവരോട് ആദ്യം സാന്ത്വനത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നൈതദ്ഗന്ധര്വരാജസ്യ യുക്തം കര്മ ജുഗുപ്സിതമ്। പരദാരാഭിമര്ശശ്ച മാനുഷൈശ്ച സമാഗമഃ
ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി ശരിയല്ല, ഇത് അപമാനകരമാണ്; മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ സ്പർശിക്കുകയും മനുഷ്യരോടൊപ്പം കലരുകയും ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്.
ഉത്സൃജധ്വം മഹാവീര്യാന്ധൃതരാഷ്ട്രസുതാനിമാന്। ദാരാംശ്ചൈഷാം പ്രമുഞ്ചധ്വം ധര്മരാജസ്യ ശാസനാത്
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ മഹാവീരന്മാരെ വിട്ടയക്കൂ, അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും മോചിപ്പിക്കൂ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം.
ത ഏവമുക്താ ഗന്ധര്വാഃ പാണ്ഡവേന യശസ്വിനാ। ഉത്സ്മയന്തസ്തദാ പാര്ഥമിദം വചനമബ്രുവന്
പ്രശസ്തനായ പാണ്ഡവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗന്ധർവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏകസ്യൈവ വയം താത കുര്യാമ വചനം ഭുവി। യസ്യ ശാസനമാജ്ഞായ ചരാമോ വിഗതജ്വരാഃ
പ്രിയനേ, ഭൂമിയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരാളുടെ മാത്രമാണ് ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നത്; അവന്റെ കല്പനയനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
തേനൈകേന രകയഥാദിഷ്ടം തഥാ വര്താമ ഭാരത। ന ശാസ്താ വിദ്യതേഽസ്മാകമന്യസ്തസ്മാത്സുരേശ്വരാത്
അവൻ ഒരുവൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്, ഭാരത; ആ ദേവേന്ദ്രനു പുറമെ ഞങ്ങൾക്ക് വേറൊരു അധിപതിയില്ല.
ഏവമുക്തഃ സ ഗന്ധര്വൈഃ കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ। ഗന്ധര്വാന്പുനരേവൈതാന്വചനം പ്രത്യഭാഷത
ഗന്ധർവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തിപുതനായ അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും അവരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി സാമ്നാ ന മുഞ്ചധ്വം ഗന്ധര്വാ ധൃതരാഷ്ട്രജാന്। മോക്ഷയിഷ്യാമി വിക്രമ്യ സ്വയമേവ സുയോധനമ്
ഗന്ധർവരേ, നിങ്ങൾ സാന്ത്വനത്തോടെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ വിട്ടയക്കില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ ശക്തിപ്രയോഗം ചെയ്ത് സുയോധനനെ മോചിപ്പിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ തതഃ പാര്ഥഃ സവ്യസാചീ ധനംജയഃ। സസര്ജ നിശിതാന്ബാണാന്ഖചരാന്ഖചരാന്പ്രതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പാർത്ഥനായ അർജ്ജുനൻ, രണഭൂമിയിൽ ഗന്ധർവരെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് കൂർമമായ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
തഥൈവ ശരവര്ഷേണ ഗന്ധര്വാസ്തേ ബലോത്കാടാഃ। പാണ്ഡവാനഭ്യവര്തന്ത പാണ്ഡവാശ്ച ദിവൌകസഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ശക്തിയുള്ള ഗന്ധർവർ അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ച് പാണ്ഡവരെ ആക്രമിച്ചു; പാണ്ഡവർ ദേവതകളായ അവരെ തിരിച്ചാക്രമിച്ചു.
തതഃ സുതുമുലം യുദ്ധം ഗന്ധര്വാണാം തരസ്വിനാമ്। ബഭൂവ ഭീമവേഗാനാം ച ഭാത
അപ്പോൾ അതിവേഗമുള്ള ഗന്ധർവരും ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു, ഭാരത.
തതോ ദിവ്യാസ്ത്രസംപന്നാ ഗന്ധര്വാ ഹേമമാലിനഃ। വിസൃജന്തഃ ശരാന്ദീപ്താന്സമന്താത്പര്യവാരയന്
അപ്പോൾ സ്വർണ്ണഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞു ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും ചുറ്റും തീപിടിച്ച അമ്പുകൾ വിട്ട് വഴിയെ തടഞ്ഞു.
ചതുരഃ പാണ്ഡവാന്വീരാന്ഗന്ധര്വാശ്ച സഹസ്രശഃ। രണേ സംന്യപതന്രാജംസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
നാലു വീരനായ പാണ്ഡവരും ആയിരക്കണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, രാജാവേ, അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായിരുന്നു.
യഥാ കര്ണസ്യ ച രഥോ ധാര്തരാഷ്ട്രസ് ചോഭയോഃ। ഗന്ധര്വൈഃ ശതശശ്ഛിന്നൌ തഥാ തേഷാം പ്രചക്രിതരേ
കർണ്ണന്റെയും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെയും രഥങ്ങൾ ഗന്ധർവന്മാർ നൂറുകണക്കിന് തകർത്തതുപോലെ, അവർക്ക് എതിരെ പാണ്ഡവന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
താന്സമാപതതോ രാജന്ഗധര്വാഞ്ഛതശോ രണേ। പ്രത്യഗൃഹ്ണന്നരവ്യാഘ്രാഃ ശരവര്ഷൈരനേകശഃ
രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, കടുവപോലെയുള്ള പാണ്ഡവ വീരന്മാർ പലവശത്തുനിന്നും അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവരെ തടഞ്ഞു.
തേ കീര്യമാണാഃ ഖഗമാഃ ശരവര്ഷൈഃ സമന്തതഃ। ന ശേകുഃ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമീപേ പരിവര്തിതുമ്
ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന ആ ഗന്ധർവന്മാർ ചുറ്റും അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മൂടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പാണ്ഡുപുത്രന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് വരാനോ ചുറ്റിനടക്കാനോ കഴിയാതെപോയി.
അഭിക്രുദ്ധാനഭിക്രുദ്ധോ ഗന്ധര്വാനര്ജുനസ്തദാ। ലക്ഷയിത്വാഽഥ ദിവ്യാനി മഹാസ്ത്രാണ്യുപചക്രമേ
അപ്പോൾ അർജുനൻ സ്വയം കോപിതനല്ലെങ്കിലും, ഗന്ധർവന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ വന്നതറിഞ്ഞ് ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി പ്രാഹിണോദ്യമസാദനമ്। അജേയാനര്ജുനഃ സങ്ഖ്യേ ഗന്ധര്വാണാം ബലോത്കടഃ
അർജുനൻ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വിട്ട് അവരെ കീഴടക്കി; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തൻ ആയ അർജുനൻ ഗന്ധർവന്മാരെ ശക്തമായി ആക്രമിച്ചു.
തഥാ ഭീമോ മഹേഷ്വാസഃ സംയുഗേ ബലിനാംവരഃ। ഗന്ധര്വാഞ്ശതശോ രാജഞ്ചഘാന നിശിതൈഃ ശരൈഃ
അതുപോലെ തന്നെ മഹാബലശാലിയായ ഭീമനും മഹാനായ വില്ലാളി ആയതിനാൽ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിച്ചു.
മാദ്രീപുത്രാവപി തഥാ യുധ്മാനൌ ബലോത്കടൌ। പരിഗൃഹ്യാഗ്രതോ രാജഞ്ജഘ്നതുഃ ശതശഃ പരാന്
അതുപോലെ തന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ശക്തരായ മാദ്രിദേവിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും മുന്നിൽ നിന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, നൂറുകണക്കിന് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചു.
തേവധ്യമാനാ ഗന്ധര്വാ ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്മഹാരഥൈഃ। ഉത്പേതുഃ ഖമുപാദായ ധൃതരാഷ്ട്രസുതാംസ്തതഃ
മഹാരഥന്മാർ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, ആ ഗന്ധർവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ എടുത്തുകൊണ്ട് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.