ന ഹ്യസ്ത്യധികമേതസ്മാദ്യദാപന്നഃ സുയോധനഃ। ത്വദ്ബാഹുബലമാശ്രിത്യ ജീവിതം പരിമാര്ഗതേ
ഇതിൽക്കാൾ വലിയ കാര്യം ഒന്നുമില്ല: ദുരിതത്തിൽ പെട്ട സുയോധനൻ, നിന്റെ ഭുജബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്.
സ്വയമേവ പ്രധാവേയം യദി ന സ്യാദ്വൃകോദര। വിതതോ മേ ക്രതുര്വീര ന ഹി മേഽത്ര വിചാരണാ
വൃക്കോദരാ, എന്റെ യാഗം നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കാത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നെ നേരിട്ട് പോകുമായിരുന്നു; ഇതിൽ എനിക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല.
സാമ്നൈവ തു യഥാ ഭീമ മോക്ഷയേഥാഃ സുയോധനമ്। തഥാ സര്വൈരുപായൈസ്ത്വം യതേഥാഃ കുരുനന്ദന
ഭീമാ, നീക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ സാന്ത്വനത്തിലൂടെ സുയോധനനെ മോചിപ്പിക്കൂ; അതാവശ്യമായില്ലെങ്കിൽ, കുരുനന്ദനാ, എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ശ്രമിക്കൂ.
ന സാമ്നാ പ്രതിപദ്യേത യദി ഗന്ധര്വരാഡസൌ। പരാക്രമേണ മൃദുനാ മോക്ഷയേഥാഃ സുയോധനമ്
ഗന്ധർവരാജാവ് സാന്ത്വനത്തിൽ സമ്മതിക്കാത്തപക്ഷം, ഭീമാ, മൃദുവായ ശക്തിയാൽ സുയോധനനെ മോചിപ്പിക്കൂ.
അഥാസൌ മൃദുയുദ്ധേന ന മുഞ്ചേദ്ഭീമ കൌരവാന്। സര്വോപായൈര്പിമോച്യാസ്തേ നിഗൃഹ്യ പരിപന്ഥിനഃ
ഭീമാ, മൃദുവായ യുദ്ധം കൊണ്ടും ഗന്ധർവൻ കൗരവരെ വിട്ടയക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവരെ കീഴടക്കി അവരെ മോചിപ്പിക്കൂ.
ഏതാവദ്ധി മയാ ശക്യം സംദേഷ്ടും വൈ വൃകോദര। വൈതാനേ കര്മണി തതേ വര്തമാനേ ച ഭാരത। `വരപ്രദാനം സുമഹദ്യാചകസ്യ പ്രകീര്തിതമ്
വൃക്കോദരാ, എന്റെ യാഗം നടക്കുമ്പോൾ ഇത്രയേറെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാൻ കഴിയൂ, ഭാരതാ; വലിയ വരം അപേക്ഷിക്കുന്നവന് നൽകുന്നത് യാഗത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്.
അജാതസത്രോര്വചനം തച്ഛ്രുത്വാ തു ധനംജയഃ। പ്രതിജജ്ഞേ ഗുരോര്വാക്യം കൌരവാണാം വിമോക്ഷണമ്
അജാതശത്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധനഞ്ജയൻ, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ച് കൗരവരെ മോചിപ്പിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
യദി കകസാമ്നാ ന മോക്ഷ്യന്തി ഗന്ധര്വാ ധൃതരാഷ്ട്രജാന്। അദ്യ ഗന്ധര്വരാജസ്യ ഭൂമിഃ പാസ്യതി ശോണിതമ്
ഗന്ധർവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ സാന്ത്വനത്തിലൂടെ വിട്ടയക്കാത്തപക്ഷം, ഇന്ന് ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ രക്തം ഭൂമി കുടിക്കും.
അര്ജുനസ്യ തു താം ശ്രുത്വാ പ്രതിജ്ഞാം സത്യവാദിനഃ। കൌരവാണാം തദാ രാജന്പുനഃ പ്രത്യാഗതം മനഃ
സത്യം പറയുന്ന അർജുനന്റെ ആ പ്രതിജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവേ, കൗരവരുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ആശ്വാസം പിറന്നു.
യുധിഷ്ഠിരവചഃ ശ്രുത്വാ ഭീമസേനപുരോഗമാഃ। പ്രഹൃഷ്ടവദനാഃ സര്വേ സമുത്തസ്ഥുര്നരര്ഷഭാഃ
യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭീമസേനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, എല്ലാവരും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളോടെ എഴുന്നേറ്റു.
അഭേദ്യാനി തതഃ സര്വേ സമനഹ്യന്ത ഭാരത। ജാമ്ബൂനദവിചിത്രാണി കവചാനി മഹാരഥാഃ। ആയുധാനി ച ദിവ്യാനി വിവിധാനി സമാദധുഃ
അതിനുശേഷം, ഭാരതാ, മഹാരഥന്മാർ എല്ലാവരും തിളങ്ങുന്ന ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായ ദുർജ്ജയമായ കാവചങ്ങൾ ധരിച്ചു, വിവിധ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്തു.
തേ ദംശിതാ രഥൈഃ സര്വേ ധ്വജിനഃ സശരാസനാഃ। പാണ്ഡവാഃ പ്രത്യദൃശ്യന്ത ജ്വലിതാ ഇവപാവകാഃ
അവർ എല്ലാവരും അലങ്കരിച്ചവരായി, പതാകയുള്ള രഥങ്ങളിൽ കയറി, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, പാണ്ഡവന്മാർ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ദൃശ്യമായിരുന്നു.
താന്രഥാന്സാധുസംപന്നാന്സംയുക്താഞ്ജവനൈര്ഹയൈഃ। ആസ്ഥായ രഥശാര്ദൂലാഃ ശീഘ്രമേവ യയുസ്തതഃ
ആ സിംഹസ്വഭാവമുള്ള യോദ്ധാക്കൾ നല്ല രീതിയിൽ ഒരുക്കിയ, വേഗമേറിയ കുതിരകളാൽ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറി, അതിവേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ കൌരവസൈന്യാനാം പ്രാദുരാസീന്മഹാസ്വനഃ। പ്രയാതാന്സഹിതാന്ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡുപുത്രാന്മഹാരഥാന്
പാണ്ഡവരായ മഹാരഥന്മാർ ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കൗരവസൈന്യത്തിൽ വലിയ ഒരു ഗർജ്ജനം ഉയർന്നു.
ജിതകാശിനശ്ച സ്വചരാസ്ത്വരിതാശ്ച മഹാരഥാഃ। ക്ഷണേനൈവ വനേ തസ്മിന്സമാജഗ്മുരഭീതവത്
വിജയിച്ചിരുന്ന ഗന്ധർവരും അവരുടെ സൈന്യവും വേഗതയുള്ള മഹാരഥന്മാരും, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഭയമില്ലാതെ ആ കാട്ടിൽ ഒത്തുചേർന്നു.
ന്യവര്തന്ത തതഃ സര്വേ ഗന്ധര്വാ ജിതകാശിനഃ। ദൃഷ്ട്വാ രഥഗതാന്വീരാന്പാണ്ഡവാംശ്ചതുരോ രണേ
രഥങ്ങളിൽ കയറിയ നാലു പാണ്ഡവ വീരന്മാരെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ, കൗരവരെ ജയിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ഗന്ധർവരും അവിടെനിന്ന് പിന്മാറി.
താംസ്തു വിഭ്രാജിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ലോകപാലാനിവോദ്യതാന്। വ്യൂഢാനീകാ വ്യതിഷ്ഠന്ത ഗന്ധമാദനവാസിനഃ
അവർ ലോകപാലന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായിരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഗന്ധമാദനത്തിൽ താമസിക്കുന്ന ഗന്ധർവർ തങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ നിരത്തി.
രാജ്ഞസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ ധര്മപുത്രസ്യ ധീമതഃ। ക്രമേണ മൃദുനാ യുദ്ധമുപക്രാന്തം ച ഭാരത
ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, യുദ്ധം ക്രമമായി, മൃദുവായ രീതിയിൽ ആരംഭിച്ചു, ഭാരത.
ന തു ഗന്ധര്വരാജസ്യ സൈനികാ മന്ദചേതസഃ। ശക്യന്തേ മൃദുനാ ശ്രേയഃ പ്രതിപാദയിതും തദാ
ആ സമയത്ത് ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ സൈനികരെ മൃദുവായ രീതിയിൽ നല്ലതിലേക്ക് നയിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവർ മനസ്സിലാക്കാൻ വൈകിയവരായിരുന്നു.
തതസ്താന്യുധി ദുര്ധര്ഷാന്സവ്യസാചീ പരംതപഃ। സാന്ത്വപൂര്വമിദം വാക്യമുവാച ഖചരാന്രണേ
അപ്പോൾ ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരനായ അർജ്ജുനൻ, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ആ ഗന്ധർവരോട് ആദ്യം സാന്ത്വനത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നൈതദ്ഗന്ധര്വരാജസ്യ യുക്തം കര്മ ജുഗുപ്സിതമ്। പരദാരാഭിമര്ശശ്ച മാനുഷൈശ്ച സമാഗമഃ
ഗന്ധർവരാജാവിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി ശരിയല്ല, ഇത് അപമാനകരമാണ്; മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ സ്പർശിക്കുകയും മനുഷ്യരോടൊപ്പം കലരുകയും ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്.
ഉത്സൃജധ്വം മഹാവീര്യാന്ധൃതരാഷ്ട്രസുതാനിമാന്। ദാരാംശ്ചൈഷാം പ്രമുഞ്ചധ്വം ധര്മരാജസ്യ ശാസനാത്
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരായ മഹാവീരന്മാരെ വിട്ടയക്കൂ, അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും മോചിപ്പിക്കൂ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം.
ത ഏവമുക്താ ഗന്ധര്വാഃ പാണ്ഡവേന യശസ്വിനാ। ഉത്സ്മയന്തസ്തദാ പാര്ഥമിദം വചനമബ്രുവന്
പ്രശസ്തനായ പാണ്ഡവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗന്ധർവർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാർത്ഥനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഏകസ്യൈവ വയം താത കുര്യാമ വചനം ഭുവി। യസ്യ ശാസനമാജ്ഞായ ചരാമോ വിഗതജ്വരാഃ
പ്രിയനേ, ഭൂമിയിൽ ഞങ്ങൾ ഒരാളുടെ മാത്രമാണ് ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നത്; അവന്റെ കല്പനയനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
തേനൈകേന രകയഥാദിഷ്ടം തഥാ വര്താമ ഭാരത। ന ശാസ്താ വിദ്യതേഽസ്മാകമന്യസ്തസ്മാത്സുരേശ്വരാത്
അവൻ ഒരുവൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്, ഭാരത; ആ ദേവേന്ദ്രനു പുറമെ ഞങ്ങൾക്ക് വേറൊരു അധിപതിയില്ല.
ഏവമുക്തഃ സ ഗന്ധര്വൈഃ കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ। ഗന്ധര്വാന്പുനരേവൈതാന്വചനം പ്രത്യഭാഷത
ഗന്ധർവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തിപുതനായ അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും അവരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി സാമ്നാ ന മുഞ്ചധ്വം ഗന്ധര്വാ ധൃതരാഷ്ട്രജാന്। മോക്ഷയിഷ്യാമി വിക്രമ്യ സ്വയമേവ സുയോധനമ്
ഗന്ധർവരേ, നിങ്ങൾ സാന്ത്വനത്തോടെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ വിട്ടയക്കില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ ശക്തിപ്രയോഗം ചെയ്ത് സുയോധനനെ മോചിപ്പിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ തതഃ പാര്ഥഃ സവ്യസാചീ ധനംജയഃ। സസര്ജ നിശിതാന്ബാണാന്ഖചരാന്ഖചരാന്പ്രതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം പാർത്ഥനായ അർജ്ജുനൻ, രണഭൂമിയിൽ ഗന്ധർവരെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് കൂർമമായ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
തഥൈവ ശരവര്ഷേണ ഗന്ധര്വാസ്തേ ബലോത്കാടാഃ। പാണ്ഡവാനഭ്യവര്തന്ത പാണ്ഡവാശ്ച ദിവൌകസഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ശക്തിയുള്ള ഗന്ധർവർ അമ്പുകളുടെ മഴപെയ്യിച്ച് പാണ്ഡവരെ ആക്രമിച്ചു; പാണ്ഡവർ ദേവതകളായ അവരെ തിരിച്ചാക്രമിച്ചു.
തതഃ സുതുമുലം യുദ്ധം ഗന്ധര്വാണാം തരസ്വിനാമ്। ബഭൂവ ഭീമവേഗാനാം ച ഭാത
അപ്പോൾ അതിവേഗമുള്ള ഗന്ധർവരും ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള പാണ്ഡവരും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു, ഭാരത.