മഹതാ രഥസങ്ഘേന രഥചാരേണ ചാപ്യുത। വൈകര്തനം പരീപ്സന്തോ ഗന്ധര്വാഃ പ്രത്യവാരയന്। തതഃ സംന്യപതന്സര്വേ ഗന്ധര്വാഃ കൌരവം പ്രതി
വലിയ രഥസേനയും രഥയുദ്ധനൈപുണ്യവും ഉപയോഗിച്ച്, ഗന്ധർവർ വൈകർത്തനനെ പിടിക്കാനായി ശ്രമിച്ചു. പിന്നെ എല്ലാ ഗന്ധർവരും കൗരവനെതിരെ ആക്രമിച്ചു.
തദാ സുതുമുലം യുദ്ധമഭവദ്രോമഹര്ഷണമ്। തതസ്തേ മൃദവോഽഭൂവനഗന്ധര്വാഃ ശരപീഡിതാഃ
അപ്പോൾ അത്യന്തം ഭയാനകവും രോമാഞ്ചകരവുമായ യുദ്ധം ഉണ്ടായി; അമ്പുകളുടെ വേദനയിൽ ഗന്ധർവർ ക്ഷീണിച്ചു.
ഉച്ചുക്രുശുശ്ച കൌരവ്യാഗന്ധര്വാന്പ്രേക്ഷ്യ പീഡിതാന്
ഗന്ധർവർ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കൗരവർ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ആഹ്ലാദിച്ചു.
ഗന്ധര്വാംസ്ത്രാസിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ചിത്രസേനോ ഹ്യമര്ഷണഃ। ഉത്പപാതാസനാത്ക്രുദ്ധോ വധേ തേഷാം സമാഹിതഃ
ഗന്ധർവർ ഭയപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, ചിത്രസേനൻ കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ മനസ്സുറച്ച്.
തതോ മായാസ്ത്രമാസ്ഥായ യുയുധേ ചിത്രമാര്ഗവിത്। `വിയത്സംഛാദയാമാസ ന വവൌ തത്ര മാരുതഃ
അപ്പോൾ മായാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, മായാവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ചിത്രസേനൻ യുദ്ധം നടത്തി ആകാശം മൂടി; അവിടെ കാറ്റ് പോലും വീശിയില്ല.
ഹസ്ത്യാരോഹാ ഹതാഃ പേതുര്ഹസ്തിഭിഃ സഹ ഭാരത। ഹയാരോഹാഃ സഹ ഹയൈ രഥൈശ്ച രഥിനസ്തദാ
ഭാരതാ, ആനയോടൊപ്പം ആനയോടു കയറിയവരും, കുതിരയോടൊപ്പം കുതിരച്ചേവകരും, രഥങ്ങളോടൊപ്പം രഥികന്മാരും വീണു മരിച്ചു.
പത്തയശ്ച തഥാപേതുര്വിശസ്താഃ ശരവൃഷ്ടിഭിഃ'। തയാഽമുഹ്യന്ത കൌരവ്യാശ്ചിത്രസേനസ്യ മായയാ
അങ്ങനെ, അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ കുത്തേറ്റ് കാലാളുകളും വീണു; ചിത്രസേനന്റെ മായാവിദ്യയാൽ കൗരവർ മുഴുവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി.
ഏകൈകോ ഹി തദാ യോധോ ധാര്താരഷ്ട്രസ്യ ഭാരത। പര്യവാര്യത ഗന്ധര്വൈര്ദശഭിര്ദശഭിര്യുധി
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ഓരോ യോദ്ധാവിനെയും പത്ത് പത്ത് ഗന്ധർവർ യുദ്ധത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
തതഃ സംപീഡ്യമാനാസ്തേ ബലേന മഹതാ തദാ। പ്രാദ്രവന്ത രണേ ഭീതാ യത്രരാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ
വലിയ ശക്തിയാൽ അവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭയന്ന് അവർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് രാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ അടുക്കൽ ഓടി.
ഭജ്യമാനേഷ്വനീകേഷു ധാര്തരാഷ്ട്രേഷു സര്വശഃ। കര്ണോ വൈകര്തനോ രാജംസ്തസ്ഥൌ ഗിരിരിവാചലഃ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ സൈനികരുടെ നിരകൾ എല്ലായിടത്തും തകർന്ന് പോകുമ്പോഴും, വൈകർത്തനന്റെ മകൻ കർണൻ ഒരു പർവ്വതംപോലെ അചഞ്ചലമായി നിന്നു.
ദുര്യോധനശ്ച തേജസ്വീ ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ। ഗന്ധര്വാന്യോധയാമാസുഃ സമരേ ഭൃശവിക്ഷതാഃ
ശക്തിയുള്ള ദുര്യോധനനും സുബലപുത്രനായ ശകുനിയും, ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റിട്ടും, യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗന്ധർവന്മാരെ നേരിട്ട് പോരാടിച്ചു.
സര്വ ഏവ തു ഗന്ധര്വാഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ। ജിഘാംസമാനാഃ സംരബ്ധാഃ കര്ണമഭ്യദ്രവത്രണേ
അതിനുശേഷം, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉള്ള ഗന്ധർവന്മാർ, കോപത്തോടെ കര്ണനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവനെ ആക്രമിച്ചു.
അസിഭിഃ പട്ടസൈഃ ശൂലൈര്ഗദാഭിശ്ച മഹാബലാഃ। സൂതപുത്രം ജിഘാംസന്തഃ സമന്താത്പര്യവാരയന്
വാളുകളും പറ്റാസുകളും കുന്തങ്ങളും ഗദകളും കൈവശം വെച്ച ശക്തരായ ആ യോദ്ധാക്കൾ, സാരഥിയുടെ മകനായ കര്ണനെ ചുറ്റി നിന്നു, അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
അന്യേഽസ്യ യുഗമച്ഛിന്ദന്ധ്വജമന്യേ ന്യപാതയന്। ഈഷാമന്യേ ഹയാനന്യേ സൂതമന്യേ ന്യപാതയന്
അവരിൽ ചിലർ അവന്റെ രഥത്തിന്റെ യുകം വെട്ടി, ചിലർ പതാക വീഴ്ത്തി, ചിലർ അമ്പുകൾ തകർത്തു, മറ്റുള്ളവർ കുതിരകളെ വീഴ്ത്തി, ചിലർ സാരഥിയെ നിലത്തിട്ടു.
അന്യേ ച്ഛത്രം വരൂഥം ച ബന്ധുരം ച തഥാ പരേ। `അന്യേ സംചൂര്ണയാമാസുശ്ഛത്രേ ചാക്ഷൌ തഥാ പരേ
ചിലർ അവന്റെ കുടയും കാവചവും തകർത്തു, മറ്റുള്ളവർ അലങ്കാരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു; മറ്റുചിലർ കുടയും രഥചക്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായും തകർത്തു.
ഗന്ധര്വാ ബഹുസാഹസ്രാസ്തിലശോ വ്യധമന്രഥമ് ।। തതോ രഥാദവപ്ലുത്യ സൂതപുത്രോഽസിചര്മഭൃത്
ആയിരക്കണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാർ അവന്റെ രഥം തിലപോലെ ചിതറിച്ചു; അതിനുശേഷം സാരഥിയുടെ മകൻ വാൾയും കവചവും എടുത്ത് രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
അംസാവലമ്ബിതധനുര്ധാവമാനോ മഹാബലഃ'। വികര്ണരഥമാസ്ഥായ മോക്ഷായാശ്വാനചോദയത്
വില്ല് തോളിൽ ചുമന്ന് ആ ശക്തനായ യോദ്ധാവ് ഓടി, വികർണ്ണന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, കുതിരകളെ ഓടിച്ചു രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഗന്ധര്വൈസ്തു മഹാരാജ ഭഗ്നേ കര്ണേ മഹാരഥേ। സംപ്രാദ്രവച്ചമൂഃ സര്വാ ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ പശ്യതഃ
മഹാരാജാവേ, ഗന്ധർവന്മാർ കര്ണനെ തോൽപ്പിച്ചപ്പോൾ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ ദ്രവതഃ സര്വാന്ധാര്തരാഷ്ട്രാന്പരാങ്മുഖാന്। ദുര്യോധനോ മഹാരാജോ നാസീത്തത്ര പരാങ്മുഖഃ
ധൃതരാഷ്ട്രപുതന്മാർ എല്ലാവരും പുറകു തിരിഞ്ഞ് ഓടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, മഹാരാജാവായ ദുര്യോധനൻ മാത്രം അവിടെ നിന്ന് പിൻവാങ്ങിയില്ല.
താമാപതന്തീം സംപ്രേക്ഷ്യ ഗന്ധര്വാണാം മഹാചമൂമ്। മഹതാ ശരവര്ഷേണ സോഽഭ്യവര്ഷദരിംദമഃ
ഗന്ധർവന്മാരുടെ വലിയ സൈന്യം മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന അവൻ വലിയ അമ്പുവർഷം അവരിലേക്ക് മഴപോലെ പെയ്യിച്ചു.
അചിന്ത്യ ശരവര്ഷം തു ഗന്ധര്വാസ്തസ്യ തം രഥമ്। ദുര്യോധനം ജിഘാംസന്തഃ സമന്താത്പര്യവാരയന്
എന്നാൽ, ഗന്ധർവന്മാർ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ അമ്പുവർഷം കൊണ്ട് ദുര്യോധനന്റെ രഥം ചുറ്റി, അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
യുഗമീഷാം വരൂഥം ച തഥൈവ ധ്വജസാരഥീ। അശ്വാംസ്ത്രിവേണുമക്ഷം ച തിലശോ വ്യധമഞ്ഛരൈഃ
അവരുടെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, അവന്റെ രഥത്തിന്റെ യുകും ഇഷയും കാവചവും പതാകയും സാരഥിയും കുതിരകളും മൂന്നു കെട്ടിയ ആക്സിലും എല്ലാം തിലപോലെ തകർത്തു.
ദുര്യോധനം ചിത്രസനോ വിരഥം പതിതം ഭുവി। അഭിദ്രുസ്യ മഹാബാഹുര്ജീവഗ്രാഹമഥാഗ്രഹീത്
ധൃതരാഷ്ട്രപുതനായ ദുര്യോധനൻ രഥം നഷ്ടപ്പെടുത്തി നിലത്ത് വീണിരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, ശക്തനായ ചിത്രസേനൻ ഓടിയെത്തി അവനെ ജീവനോടെ പിടിച്ചു.
തസ്യ ബാഹൂ മഹാരാജ ബദ്ധ്വാ രജ്ജ്വാ മഹാരഥമ്। ആരോപ്യസ മഹാബാഹുശ്ചിത്രസേനോ നനാദ ഹ
അവന്റെ കൈകൾ കയറ്റികെട്ടി, ശക്തനായ ചിത്രസേനൻ മഹാരഥിയെ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറ്റി, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
തസ്മിന്ഗൃഹീതേ രാജേന്ദ്ര സ്ഥിതം ദുഃശാസനം രഥേ। പര്യഗൃഹ്ണന്ത ഗന്ധര്വാഃ പരിവാര്യ സമന്തതഃ
അവനെ പിടിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, ദുഃശാസനൻ രഥത്തിൽ നിന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, ഗന്ധർവന്മാർ അവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു.
വിധിശതിം ചിത്രസേനമാദായാന്യേ വിദുദ്രുവുഃ। വിന്ദാനുവിന്ദാവപരേ രാജദാരാംശ്ച സര്വശഃ
ചില ഗന്ധർവന്മാർ ചിത്രസേനനെ പിടിച്ച് ഓടി, മറ്റുള്ളവർ വിന്ദനും അനുവിന്ദനും രാജകുമാരിമാരെയും പിടിച്ചു.
സേനാസ്തു ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ ഗന്ധര്വൈഃ സമഭിദ്രുതാഃ। പൂര്വം പ്രഭഗ്നൈഃ സഹിതാഃ പാണ്ഡവാനഭ്യയുസ്തദാ
ഗന്ധർവന്മാർ ആക്രമിച്ച് നേരത്തെ തന്നെ തകർത്ത ധൃതരാഷ്ട്ര സൈന്യം, പിന്നീട് പാണ്ഡവരോട് ചേർന്നു.
ശകടാപണവേശാശ്ച യാനയുഗ്യം ച സര്വശഃ। ശരണം പാണ്ഡവാഞ്ജഗ്മുര്ഹിയമാണേ മഹീപതൌ
ക്യാമ്പിലെ ആളുകളും വ്യാപാരികളും രഥങ്ങളും കുതിരയോക്കുകളും ഉള്ളവർ, രാജാവിനെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, പാണ്ഡവരിൽ അഭയം തേടി.
പ്രിയദര്ശീ മഹാബാഹോ ധാര്തരാഷ്ട്രോ മഹാബലഃ। ഗന്ധര്വൈര്ഹ്രിയതേ രാജാ പാര്ഥാസ്തമനുധാവത
പ്രിയദർശിയും മഹാബലശാലിയുമായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ഗന്ധർവന്മാരാൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; പ്രിതപുത്രന്മാരേ, രാജാവിനെ പിന്തുടരുവിൻ.
ദുഃശാസനോ ദുര്വിഷഹോ ദുര്മുഖോ ദുര്മുഖോ ദുര്ജയസ്തഥാ। ബദ്ധ്വാ ഹ്രിയന്തേ ഗന്ധര്വൈ രാജദാരാശ്ച സര്വശഃ
ദുഃശാസനനും ദുര്വിഷഹനും ദുര്മുഖനും ദുര്ജയനും ഗന്ധർവന്മാർ കെട്ടി രാജകുലസ്ത്രീകളോടൊപ്പം മുഴുവനായി കൊണ്ടുപോകുന്നു.