യൂയംചാപ്യപരാധ്യേയുര്ദര്പമോഹസമന്വിതാഃ। തതോ വിനിര്ദഹേയുസ്തേ തപസാ ഹി സമന്വിതാഃ
നിങ്ങൾ അഭിമാനത്തിലും മോഹത്തിലും നിറഞ്ഞ് അവരെ അപമാനിച്ചാൽ, അവർ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ നിങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും.
അഥവാ സായുധാവീരാ മന്യുനാഽഭിപരിപ്ലുതാഃ। സഹിതാ ബദ്ധനിസ്ത്രിശാ ദഹേയുഃ ശസ്ത്രതേജസാ
അല്ലെങ്കിൽ, ആയുധധാരികളായ വീരന്മാർ, കോപത്തിൽ മുങ്ങി, വാൾ പിടിച്ച് ഒരുമിച്ച് നിന്നാൽ, അവരുടെ ആയുധശക്തിയാൽ നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ചേക്കാം.
അഥ യൂയം ബഹുത്വാത്താന്നാരഭധ്വം കഥംചന। അനാര്യം പരമം തത്സ്യാദശക്യം തച്ച വൈ മതമ്
അതിനാൽ, അവർ കൂടുതൽ പേരാണെന്നു കൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എങ്ങനെയും അവരെ ആക്രമിക്കരുത്; അതു ഏറ്റവും അശുദ്ധവും, അസാധ്യവുമാണ്—ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
ഉഷിതോ ഹി മഹാബാഹുരിന്ദ്രലോകേ ധനംജയഃ। ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണ്യവാപ്യാഥ തതഃ പ്രത്യാഗതോ വനം
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള ധനഞ്ജയൻ ഇന്ദ്രലോകത്ത് താമസിച്ചു ദിവ്യായുധങ്ങൾ നേടിയെടുത്തു, പിന്നെ കാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
അകൃതാസ്ത്രേണ പൃഥിവീ ജിതാ ബീഭത്സുനാ പുരാ। കിം പുനഃ സകൃതാസ്ത്രോഽദ്യ ന ഹന്യാദ്വോ മഹാരഥഃ
പണ്ടു ബീഭത്സു ആയുധങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോഴും ഭൂമി ജയിച്ചു; ഇപ്പോൾ ആയുധങ്ങളോടെ, ആ മഹാരഥൻ നിങ്ങളെ സംഹരിക്കില്ലേ?
അഥവാ മദ്വചഃ ശ്രുത്വാ തത്ര യത്താ ഭവിഷ്യഥ। ഉദ്വിഗ്രവാസാ വിസ്രബ്ധാ ദുഃഖം തത്രഗമിഷ്യഥ
അല്ലെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് നിങ്ങൾ അവിടെ സജ്ജരായി പോയാൽ, ഭയത്തോടെയും ആശങ്കയോടെയും അവിടെ ദുഃഖം അനുഭവിക്കും.
അഥവാ സൈനികാഃ കേചിദപകുര്യുര്യുധിഷ്ഠിരേ। തദബുദ്ധികൃതംകര്മ ദോഷമുത്പാദയേച്ച വഃ
അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ചില സൈനികർ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് തെറ്റ് ചെയ്യാം; അതു അവിടെയുണ്ടാകുന്ന അന്യായം നിങ്ങൾക്കു കുറ്റം വരുത്തും.
തസ്മാദന്യേ നരാ യാന്തു സ്മാരണായാപ്തകാരിണഃ। ന സ്വയം തത്രഗമനം രോചയേ തവ ഭാരത
അതിനാൽ, മറ്റു ആളുകൾ അവിടെ പോയി ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യട്ടെ; നീയോ സ്വയം അവിടെ പോകുന്നത് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല, ഭാരത.
ധര്മജ്ഞഃ പാണ്ഡവോ ജ്യേഷ്ഠഃ പ്രതിജ്ഞാതം ച സംസദി। തേന ദ്വാദശവര്ഷാണി വസ്തവ്യാനീതി ഭാരത
ധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന പാണ്ഡവന്മാരിൽ മൂത്തവനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ സഭയിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു, ഭാരതാ, പന്ത്രണ്ട് വർഷം അവർ വനവാസം തുടരേണ്ടതാണെന്ന്.
അനുവൃത്താശ്ച രതം സര്വേ പാണ്ഡവാ ധര്മചാരിണഃ। യുധിഷ്ഠിരസ്തു കൌന്തേയോ ന നഃ കോപം കരിഷ്യതി
ധർമ്മപാലകന്മാരായ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ എല്ലാറ്റിലും അനുസരിക്കുന്നു; കൂടാതെ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ നമ്മോടു കോപിക്കുകയില്ല.
മൃഗയാം ചൈവ നോ ഗന്തുമിച്ഛാ സംവര്ധതേ ഭൃശമ്। സ്മാരണം തു ചികീര്ഷാമോ ന തു പാണ്ഡവദര്സനമ്
വന്യജീവി വേട്ടയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം നമ്മിൽ വളരെ ശക്തമായി വളരുന്നു; പാണ്ഡവരെ കാണാൻ അല്ല, ഓർമ്മപ്പെടുത്താൻ മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
ന ചാനാര്യസമാചാരഃ കശ്ചിത്തത്ര ഭവിഷ്യതി। ന ച തത്ര ഗമിഷ്യാമോ യത്ര തേഷാം പ്രതിശ്രയഃ
അവിടെ ആരും അശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയില്ല; പാണ്ഡവർ അഭയം പ്രാപിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ പോകുകയും ചെയ്യില്ല.
ഏവമുക്തഃ ശകുനിനാ ധൃതരാഷ്ട്രോ ജനേശ്വരഃ। ദുര്യോധനം സഹാമാത്യമനുജജ്ഞേ ന കാമതഃ
ശകുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇഷ്ടമില്ലാതിരുന്നിട്ടും ദുര്യോധനനും മന്ത്രിമാരും പോകാൻ സമ്മതം നൽകി.
അനുജ്ഞാതസ്തു ഗാന്ധാരിഃ കര്ണേന സഹിതസ്തദാ। നിര്യയൌ ഭരതശ്രേഷ്ഠോ ബലേന മഹതാ വൃതഃ
അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, ഭാരതവംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദുര്യോധനൻ ഗാന്ധാരിയും കർണ്ണനും കൂടെ, വലിയൊരു സൈന്യത്തോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
ദുഃശാസനേന ച തഥാ സൌബലേന ച ധീമതാ। സംവൃതോ ഭ്രാതൃഭിശ്ചാന്യൈഃ സ്ത്രീഭിശ്ചാപി സഹസ്രശഃ
അവനോടൊപ്പം ദുര്യോധനന്റെ സഹോദരൻ ദുഃശാസനനും, ബുദ്ധിശാലിയായ ശകുനിയും, മറ്റു സഹോദരന്മാരും ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തം നിര്യാന്തം മഹാബാഹും ദ്രഷ്ടും ദ്വൈതവനം സരഃ। പൌരാശ്ചാനുയയുഃ സര്വേസഹദാരാ വനം ച തത്
ആ മഹാബാഹുവായവൻ ദ്വൈതവനത്തിലെ തടാകം കാണാൻ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, നഗരവാസികൾ അവരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ആ വനത്തിലേക്ക് പിന്തുടർന്നു.
അഷ്ടൌ രഥസഹസ്രാണി ത്രീണി നാഗായുതാനി ച। പത്തയോ ബഹുസാഹസ്രാ ഹയാശ്ച നവതിഃ ശതാഃ
അവിടെ എട്ടായിരം രഥങ്ങൾ, മൂന്നു ആയിരം ആനകൾ, അനവധി പടയാളികൾ, ഒപ്പം തൊണ്ണൂറ് ശതം കുതിരപ്പടകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ശകടാപണവേശാശ്ച വണിജോ വന്ദിനസ്തഥാ। നരാശ്ച മൃഗയാശീലാഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
അവിടെ കച്ചവടക്കാർ, പണ്ടാരങ്ങൾ, വാണിഭക്കാർ, ഗായകർ, നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് വേട്ടക്കാർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ പ്രയാണേ നൃപതേഃ സുമഹാനഭവത്സ്വനഃ। പ്രാവൃഷീവ മഹാവായോരുത്ഥിതസ്യ വിശാംപതേ
രാജാവ് യാത്ര ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, മഴക്കാലത്ത് വലിയ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദംപോലൊരു മഹാശബ്ദം അവിടെ ഉയർന്നു.
ഗവ്യൂതിമാത്രേന്യവസദ്രാജാ ദുര്യോധനസ്തദാ। പ്രയാതോ വാഹനൈഃ സര്വൈസ്തതോ ദ്വൈതവനം സരഃ
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ തന്റെ എല്ലാ വാഹനങ്ങളോടും കൂടി ദ്വൈതവനത്തിലെ തടാകത്തിൽ ഒരു പശുവിന്റെ ദൂരം വിട്ട് താവളം ഇറക്കി.
അഥ ദുര്യോധനോ രാജാ തത്രതത്ര വനേ വസന്। ജഗാമ ഘോഷാനഭിതസ്തത്ര ചക്രേ നിവേശനമ്
അതിനുശേഷം രാജാവായ ദുര്യോധനൻ വനത്തിൽ ഇവിടെ അവിടെ താമസിച്ച്, പശുപാലന കേന്ദ്രങ്ങൾ ചുറ്റി നടന്നു, അവിടെ താവളം ഒരുക്കി.
രമണീയേ സമാജ്ഞാതേ സോദകേ സമഹീരുഹേ। ദേശേ സര്വഗുണോപേതേ ചക്രുരാവസഥാന്നരാഃ
നല്ല വെള്ളവും വൃക്ഷങ്ങളും ഉള്ള മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്, എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ളിടത്ത്, പുരുഷന്മാർ രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം താമസസ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കി.
തഥൈവ തത്സമീപസ്ഥാന്പൃഥഗാവസഥാന്ബഹൂന്। കര്ണസ്യ ശകുനേശ്ചൈവ ഭ്രാതൄണാം ചൈവ സര്വശഃ
അതു പോലെ തന്നെ, സമീപത്ത് കർണ്ണനും ശകുനിയും സഹോദരന്മാരും താമസിക്കാൻ വേർതിരിച്ച പല വീടുകളും ഒരുക്കി.
പശ്യന്തസ്തേ തദാ ഗാവഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ। അങ്കര്ലക്ഷൈശ്ച താഃ സര്വാ ലക്ഷയാമാസ പാര്ഥിവഃ
അവിടെ അവർ നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളെ കണ്ടു; രാജാവ് അവയെ ലക്ഷക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങളായി എണ്ണി.
അങ്കയാമാസ വത്സാംശ്ച ജജ്ഞേ ചോപസൃതാംസ്ത്വപി। ബാലവത്സാശ്ച യാം ഗാവഃ കാലയാമാസ താ അപി
അവൻ കാളക്കുട്ടികളെയും സമീപത്തേക്ക് വന്നവയെയും എണ്ണി; കുഞ്ഞുങ്ങളുള്ള പശുക്കളെയും അവൻ എണ്ണി.
അഥ സ സ്മാരണം കൃത്വാ ലക്ഷയിത്വാ ത്രിഹായനാന്। വൃതോ ഗോപാലകൈഃ പ്രീതോ വ്യാഹരത്കുരുനന്ദനഃ
അങ്ങനെ മൂന്നു വർഷം അവയെ കുറിച്ച് ഓർമ്മിച്ചു എണ്ണിയ ശേഷം, ഗോപന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, കുരുവംശജനായ അവൻ തന്റെ ഉദ്ദേശം പറഞ്ഞു.
സ ച പൌരജനഃ സര്വഃ സര്വഃ സൈനികാശ്ച സഹസ്രശഃ। യഥോപജോഷം ചിക്രീഡുര്വനേ തസ്മിന്യഥാഽമരാഃ
അവിടത്തെ എല്ലാ നഗരവാസികളും ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരും ആ വനത്തിൽ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള പോലെ ദേവന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു.
തതോഽധ്വഗമനാച്ഛ്രാന്തം കുശലാ നൃത്യവാദിതൈഃ। ധാര്തരാഷ്ട്രമുപാതിഷ്ഠന്കന്യാശ്ചൈവ സ്വലംകൃതാഃ
യാത്രയിൽ ക്ഷീണിച്ച ധൃതരാഷ്ട്രൻറെ സന്തോഷത്തിനായി നൃത്തഗാനകലയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർയും അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ സുന്ദരികളുമൊക്കെ അവനെ സേവിച്ചു.
സ സ്ത്രീഗണവൃതോ രാജാ പ്രഹൃഷ്ടഃ പ്രദദൌ വസു। തേഭ്യോ യഥാര്ഹമന്നാനി പാനാനി വിവിധാനി ച
സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന രാജാവ് അവർക്കു സമ്പത്തും, ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണവും പലവിധ പാനീയങ്ങളും നൽകി.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ തരക്ഷൂന്മഹിഷാന്മൃഗാന്। ഗവയര്ക്ഷവരാഹാംശ്ച സമന്താത്പര്യവാരയന്
അവരൊക്കെയും ചേർന്ന് കാട്ടുപോത്തുകളും കാട്ടുപോവുകളും മാൻമൃഗങ്ങളും, ഗവയമൃഗങ്ങൾ, കരടി, പന്നി എന്നിവയെ ചുറ്റി വളഞ്ഞു.