അഥവാഽപ്യനുബുധ്യേത നൃപോഽസ്മാകം ചികീര്ഷിതമ്। ഏതാമപ്യായതിം രക്ഷന്നാഭ്യനുജ്ഞാതുമര്ഹതി
അല്ലെങ്കില് രാജാവ് നമ്മുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, ഈ ഐക്യം സംരക്ഷിക്കാന് ശ്രമിച്ച്, അനുമതി നല്കാതിരിക്കാം.
ന ഹി ദ്വൈതവനേ കിംചിദ്വിദ്യതേഽന്യത്പ്രയോജനമ്। ഉന്മാഥനമൃതേ തേഷാം വനസ്ഥാനാമപി ദ്വിഷാമ്
ദ്വൈതവനത്തില് നമ്മുടെ ശത്രുക്കളായ അവിടെ താമസിക്കുന്നവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പ്രധാന ലക്ഷ്യമില്ല.
ജാനാസിഹി യഥാ ക്ഷത്താ ദ്യൂതകാല ഉപസ്ഥിതേ। അബ്രവീദ്യച്ച മാം ത്വാം ച സൌബലം വചനം തദാ
നിനക്കും എനിക്കും സൗബലനും, പാശുരം കളിയുടെ സമയത്ത് ആ രഥികൻ പറഞ്ഞത് നീ അറിയുന്നില്ലേ.
താനിസര്വാണി വാക്യാനി യച്ചാന്യത്പരിദേവിതമ്। വിചിന്ത്യ നിശ്ചയ ഗച്ഛേ ഗമനായേതരായ വാ
അവൻ പറഞ്ഞതും മറ്റുള്ളവരും പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഓർത്തു, പോകണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നീ തീരുമാനിക്കണം.
മമാപി ഹിമഹാന്ഹര്ഷോ യദഹം ഭീമഫല്ഗുനൌ। ക്ലിഷ്ടാവരണ്യേ പശ്യേയം കൃഷ്ണയാ സഹിതാവിതി
ഹിമപർവ്വതങ്ങളിൽ എനിക്ക് എത്ര സന്തോഷം കിട്ടിയാലും, കൃഷ്ണയോടൊപ്പം കഷ്ടപ്പെട്ട് കാട്ടിൽ നടക്കുന്ന ഭീമനും അർജുനനും കണ്ടാൽ അതിലധികം സന്തോഷം എനിക്ക് ഉണ്ടാകും.
ന തഥാ ഹ്യാപ്നുയാം പ്രീതിമവാപ്യ വസുധാമിമാമ്। ദൃഷ്ട്വാ യഥാ പാണ്ഡുസുതാന്വല്കലാജിനവാസസഃ
ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കിയാലും, വൽക്കലവും മാൻതോലും ധരിച്ച പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന സന്തോഷം അതിനേക്കാൾ കൂടുതലാണ്.
കിംനു സ്യാദധികം തസ്മാദ്യദഹം ദ്രുപദാത്മജാമ്। ദ്രൌപദീം കര്ണ പശ്യേയം കാഷായവസനാം വനേ
കാട്ടിൽ കാശായവസ്ത്രം ധരിച്ച ദ്രുപദന്റെ മകൾ ദ്രൗപദിയെ കാണുന്നത് അതിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം എന്താണ്, കർണാ?
യദി മാം ദര്മരാജശ്ച ഭീമസേനശ്ച പാണ്ഡവഃ। യുക്തം രപരമയാ ലക്ഷ്മ്യാ പശ്യേതാം ജീവിതം ഭവേത്
ധർമ്മരാജാവും ഭീമസേനനും, മഹത്തായ ഐശ്വര്യമുള്ളവർ, എന്നെ കണ്ടാൽ എനിക്ക് ജീവൻ അർത്ഥവത്താകും.
ഉപായം ന തു പശ്യാമി യേന ഗച്ഛേമ തദ്വനമ്। യഥാചാഭ്യനുജാനീയാദ്ഗച്ഛന്തം മാം മഹീപതിഃ
നമുക്ക് ആ കാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ രാജാവിന് സമ്മതം ലഭിക്കുമെന്ന വിധത്തിൽ എങ്ങനെ പോകാമെന്ന് എനിക്ക് ഒരു വഴിയും കാണുന്നില്ല.
സ സൌബലേന സഹിതസ്തഥാ ദുഃശാസനേന ച। ഉപായം പശ്യ രനിപുണം യേന ഗച്ഛേമ തദ്വനമ്
നീ സൗബലനും ദുഃശാസനനും കൂടെ ചേർന്ന് ആ കാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ യോജിച്ചൊരു മാർഗം കണ്ടെത്തണം.
അഹമപ്യനുഗച്ഛാമി ഗമനായേതരായ ച। കല്യമേവ ഗമിഷ്യാമി സമീപം പാര്ഥിവസ്യ ഹ
പോകാൻ വേണ്ടിയോ വേണ്ടയോ എന്നത് എങ്കിൽ പോലും ഞാൻ കൂടെ വരാം; ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ രാജാവിനോടു നേരിട്ട് സംസാരിക്കും.
മയി തത്രോപവിഷ്ടേ തു ഭീഷ്മേ ച കുരുസത്തമേ। ഉപായോ യോ ഭവേദ്ദൃഷ്ടസ്തം ബ്രൂയാഃ സഹസൌബലഃ
ഞാനും കുരുവംശത്തിലെ ഭീഷ്മനും അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, യാതൊരു മാർഗവും കണ്ടാൽ, നീ സൗബലനോടൊപ്പം അതു പറയണം.
തതോ ഭീഷ്മസ്യ രാജ്ഞശ്ച നിശമ്യ രഗമനം പ്രതി। വ്യവസായം കരിഷ്യേഽഹമനുനീയ പിതാമഹമ്
ഭീഷ്മനും രാജാവും യാത്രയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേട്ടശേഷം, പിതാമഹനെ സമ്മതിപ്പിച്ചു ഞാൻ തീരുമാനമെടുക്കും.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു തേ സര്വേഗ്മുരാവസഥാന്പ്രതി। വ്യുഷിതായാം രജന്യാം തു കര്ണോ രാജാനമഭ്യയാത്
അങ്ങനെ 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ താമസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി; രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കർണൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനം കര്ണഃ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത്। ഉപായഃ പരിദൃഷ്ടോഽയം തം നിബോധജനേശ്വര
അപ്പോൾ കർണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു: 'ഒരു മാർഗം ഞാൻ കണ്ടു; അതു കേൾക്കു, രാജാവേ.'
ഘോഷാ ദ്വൈതവനേ സര്വേത്വത്പ്രതീക്ഷാ നരാധിപ। ഘോഷയാത്രാപദേശേന ഗമിഷ്യാമോ ന സംശയഃ
എല്ലാ പശുപാലരും ദ്വൈതവനത്തിൽ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു, രാജാവേ; പശുവെടുപ്പിന്റെ പേരിൽ നമുക്ക് അവിടെ പോകാം, സംശയമില്ല.
ഉചിതം ഹി സദാ ഗന്തും ഘോഷയാത്രാം വിശാംപതേ। ഏവം ചേത്ത്വാം പിതാ രാജന്സമനുജ്ഞാതുമര്ഹതി
പശുവെടുപ്പിന് പോകുന്നത് എപ്പോഴും ശരിയാണ്, ജനങ്ങളുടെ നാഥാ; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ രാജാവായ നിന്റെ അച്ഛൻ തീർച്ചയായും അനുമതി നൽകും.
തഥാ കഥയമാനൌ തു ഘോഷയാത്രാവിനിശ്ചയമ്। ഗാന്ധാരരാജഃ ശകുനിരിത്യുവാച ഹസന്നിവ
അവർ പശുവെടുപ്പ് തീരുമാനിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഗന്ധാരരാജാവായ ശകുനി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഉപായോഽയംമയാ ദൃഷ്ടോ ഗമനായ നിരാമയഃ। അനുജ്ഞാസ്യതിനോ രാജാ ചോദയിഷ്യതി ചാപ്യുത
'നമുക്ക് പോകാൻ ഈ മാർഗം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ഇതിൽ തടസ്സമൊന്നുമില്ല. രാജാവും അനുമതി നൽകും, പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.'
ഘോഷാ ദ്വൈതവ്രനേ സര്വേത്വത്പ്രതീക്ഷാ നരാധിപ। ഘോഷയാത്രാപദേശേന ഗമിഷ്യാമഃ സരഃ പ്രതി
എല്ലാ പശുപാലരും ദ്വൈതവനത്തിൽ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു, രാജാവേ; പശുവെടുപ്പിന്റെ പേരിൽ നമുക്ക് തടാകത്തേക്ക് പോകാം.
തതഃ പ്രഹസിതാഃ സര്വേ തേഽന്യോന്യസ്യ തലാന്ദദുഃ। തദേവ ച വിനിശ്ചേത്യ ദദൃശുഃ കുരുസത്തമമ്
അപ്പോൾ എല്ലാവരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈയടിച്ചു; അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചശേഷം, അവർ കുരുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവനെ നോക്കി.
ധൃതരാഷ്ട്രം തതഃ സര്വേദദൃശുര്ജനമേജയ। ദൃഷ്ട്വാ സുഖമഥോ രാജ്ഞഃ പൃഷ്ടാ രാജ്ഞാ ച ഭാരത
അതിനുശേഷം, ജനമേജയ, എല്ലാവരും ധൃതരാഷ്ട്രനെ നോക്കി; രാജാവിനെ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ടപ്പോൾ, അവരെ രാജാവു ചോദ്യം ചെയ്തു, ഭാരത.
തതസ്തൈര്വിഹിതഃ പൂര്വം സംഗവോ നാമ വല്ലവഃ। സമീപസ്ഥാസ്തദാ ഗാവോ ധൃതരാഷ്ട്രേ ന്യവേദയത്
അപ്പോൾ അവരാൽ മുൻകൂട്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സംഘവ എന്ന പശുപാലകൻ അടുത്ത് നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രനോട് പശുക്കളുടെ വിവരം അറിയിച്ചു.
അനന്തരം ച രാധേയഃ ശകുനിശ്ച വിശാംപതേ। ആഹതുഃ പാര്ഥിവശ്രേഷ്ഠം ധൃതരാഷ്ട്രം ജനാധിപമ്
അടുത്തുതന്നെ, രാജാവേ, കര്ണനും ശകുനിയും മഹാനായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് സംസാരിച്ചു.
രമണീയേഷു ദേശേഷു ഘോഷാഃ സംപ്രതി കൌരവ। സ്മാരണേ സമയഃ പ്രാപ്തോ വത്സാനാമപി ചാങ്കനമ്
കൗരവാ, ഈ മനോഹരമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ, കാളക്കുട്ടികളെ അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ട സമയവും, പശുപാലകരുടെ കാര്യങ്ങളും ഓർക്കേണ്ട സമയവും എത്തിയിരിക്കുന്നു.
മൃഗയാ ചോചിതാ രാജന്നസ്മിന്കാലേ സുതസ്യതേ। ദുര്യോധനസ്യ ഗമനം ത്വമനുജ്ഞാതുമര്ഹസി
രാജാവേ, ഈ സമയത്ത് നിങ്ങളുടെ മകനായ ദുര്യോധനൻക്ക് വേട്ടയാടൽ പതിവാണ്; അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവനെ പോകാൻ അനുമതി നൽകണം.
മൃഗയാ ശോഭനാ താത ഗവാം ഹി സമവേക്ഷണമ്। വിസ്രമ്ഭസ്തു ന ഗന്തവ്യോ വല്ലവാനാമിതി സ്മരേ
കുഞ്ഞേ, വേട്ടയാടലും പശുക്കളെ പരിശോധിക്കുന്നതും സന്തോഷകരമാണ്; പക്ഷേ, പശുപാലകർ അശ്രദ്ധയോടെ പോകരുതെന്ന് ഓർമ്മിക്കണം.
തേ തു തത്രനരവ്യാഘ്രാഃ സമീപ ഇതി നഃ ശ്രുതമ്। അതോ നാഭ്യനുജാനാമി ഗമനം തത്ര വഃ സ്വയമ്
നമുക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, മനുഷ്യസിംഹന്മാരേ, അവർ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടെന്ന്; അതിനാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ അവിടെ പോകാൻ അനുമതിയില്ല.
ഛദ്മനാ നിര്ജിതാസ്തേ തു കര്ശിതാശ്ച മഹാവനേ। തപോനിത്യാശ്ച രാധേയ സമര്ഥാശ്ച മഹാരഥാഃ
വഞ്ചനയാൽ അവർ ജയിക്കപ്പെട്ടു, വലിയ കാട്ടിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടു; അവർ എപ്പോഴും തപസ്സിൽ ലീനരായവരും, ശക്തരായ മഹാരഥന്മാരുമാണ്, രാധേയ.
ധര്മരാജോ ന സംക്രുദ്ധ്യേദ്ഭീമസേനസ്ത്വമര്ഷണഃ। യജ്ഞസേനസ് ദുഹിതാ തേജ ഏവതു കേവലമ്
ധർമ്മരാജൻ കോപിക്കില്ല, പക്ഷേ ഭീമസേനൻ അതികോപിയാണു; യജ്ഞസേനയുടെ മകളും സ്വഭാവത്തിൽ തീക്ഷ്ണയാണു.