താവകൈര്ഭക്ഷിതാശ്ചാന്യേ ദാനവാഃ ശതസങ്ഘശഃ। അജേയസ്ത്വം രണേഽരീണാമുമാപതിരിവ പ്രഭുഃ
നിന്റെ അനുചിതർ നൂറുകണക്കിന് കൂട്ടങ്ങളായി മറ്റു ദാനവരെ തിന്നുകളഞ്ഞു; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ് നീ, ഉമാപതിയെപ്പോലെ പ്രഭുവാണ്.
ഏതത്തേ പ്രഥമം ദേവ ഖ്യാതം കര്മ ഭവിഷ്യതി। ത്രിഷു ലോകേഷു കീര്തിശ്ച തവാക്ഷയ്യാ ഭവിഷ്യതി। വശഗാശ്ച ഭവിഷ്യനതി സുരാസ്തവ മഹാഭുജ
ദേവാ, ഇതാണ് നിന്റെ ആദ്യപ്രസിദ്ധമായ കർമ്മം; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്റെ കീർത്തി അക്ഷയമായിരിക്കും; മഹാബാഹുവേ, ദേവന്മാർ നിന്റെ വശമായിരിക്കും.
മഹാസേനമേവമുക്ത്വാ നിവൃത്തഃ സഹ ദൈവതൈഃ। അനുജ്ഞാതോ ഭഗവതാ ത്ര്യമ്ബകേണ ശചീപതിഃ
ശചീദേവിയുടെ ഭർത്താവായ ഇന്ദ്രൻ മഹാസൈന്യത്തോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദേവതകളോടൊപ്പം പിന്മാറി. ഭഗവാൻ ത്ര്യമ്പകന്റെ അനുമതി ലഭിച്ചിട്ടായിരുന്നു ഇത്.
ഗതോ ഭദ്രവടംരുദ്രോ നിവൃത്താശ്ച ദിവൌകസഃ। ഉക്താശ്ച ദേവാ രുദ്രേണ സ്കന്ദം പശ്യത മാമിവ
രുദ്രൻ ഭദ്രവട്ടയിലേക്കു പോയി; ദേവതകളും പിന്മാറി. ദേവന്മാരോടു രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾ എനിക്ക് കാണുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് സ്കന്ദനെയും കാണേണ്ടത്.'
സ ഹത്വാ ദാനവഗണാന്പൂജ്യമാനോ മഹര്ഷിഭിഃ। ഏകാഹ്നൈവാജയത്സര്വം ത്രൈലോക്യം വഹ്നിനന്ദനഃ
അഗ്നിപുത്രനായ സ്കന്ദൻ ദാനവഗണങ്ങളെ സംഹരിച്ചു, മഹർഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടു, ഒരുദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ചു.
സ്കന്ദസ് യ ഇദം വിപ്രഃ പഠേജ്ജന്മ സമാഹിതഃ। `ശൃണുയാദ്ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ യഃ ശ്രാവയേദ്വാവിചേതനമ്
ഏതെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണൻ ശ്രദ്ധയോടെ സ്കന്ദന്റെ ജനനം വായിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് കേൾക്കുകയോ, മനസ്സില്ലാത്തവർക്ക് കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ—
ധനമായുര്യശോ ദീപ്തിം പുത്രാഞ്ശത്രുജയംതഥാ'। സപുഷ്ടിമിഹസംപ്രാപ്യ സ്കന്ദസാലോക്യമാപ്നുയാത്
അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ ധനം, ദീർഘായുസ്, പ്രശസ്തി, തേജസ്, പുത്രന്മാർ, ശത്രുജയം, സമൃദ്ധി എന്നിവയും, സ്കന്ദനെ നേരിൽ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യവും നേടും.
ഭഗവഞ്ശ്രോതുമിച്ഛാമി നാമാനി ച മഹാത്മനഃ। തരിഷു ലോകേഷു യാന്യസ്യ വിഖ്യാതാനി ദ്വിജോത്തമ
ഭഗവനെ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ ലോകങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായ നാമങ്ങൾ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഇത്യുക്തഃ പാണ്ഡവേയേന മഹാത്മാ ഋഷിസന്നിധൌ। ഉവാച ഭഗവാംസ്തത്ര മാര്കണ്ഡേയോ മഹാതപാഃ
പാണ്ഡവൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹർഷിയുടെ സന്നിധിയിൽ മഹാതപസ്സായ ഭഗവാൻ മാർകണ്ഡേയൻ അവിടെ പറഞ്ഞു.
ആഗേയശ്ചൈവ സ്കനദശ്ച ദീപ്തകീര്തിരനാമയഃ। മയൂരകേതുര്ധര്മാത്മാ ഭൂതേശോ മഹിഷാര്ദനഃ
ആഗേയൻ, സ്കന്ദൻ, തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവൻ, രോഗമില്ലാത്തവൻ, മയൂരധ്വജൻ, ധാർമ്മികൻ, ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥൻ, മഹിഷാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ—
കാമജിത്കാമദഃ കാന്തഃ സത്യവാഗ്ഭുവനേശ്വരഃ। ശിശുഃ ശീഘ്രഃ ശുചിശ്ചണ്ഡോ ദീപ്തവര്ണഃ ശുഭാനനഃ
കാമത്തെ ജയിച്ചവൻ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, പ്രിയനായവൻ, സത്യവാദി, ലോകനാഥൻ, ബാലൻ, വേഗനായവൻ, ശുദ്ധൻ, ഉഗ്രൻ, ദീപ്തവർണ്ണൻ, മംഗളമുഖൻ—
അമോഘസ്ത്വനഘോ രൌദ്രഃ പ്രിയശ്ചന്ദ്രാനനസ്തഥാ। ദീപ്തശക്തിഃ പ്രശാന്താത്മാ നദ്രകുക്കുടമോഹനഃ
വിഫലമാകാത്തവൻ, പാപരഹിതൻ, ഭയങ്കരൻ, പ്രിയനായവൻ, ചന്ദ്രമുഖൻ, ജ്വലിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ളവൻ, ശാന്തനായവൻ, മയിലിനെയും കോഴിയെയും ആകർഷിക്കുന്നവൻ—
ഷഷ്ഠീപ്രിയശ്ച ധര്മാത്മാ പവിത്രോ മാതൃവത്സലഃ। കന്യാഭര്താ വിഭക്തശ്ച സ്വാഹേയോ രേവതീസുതഃ
ഷഷ്ഠിദേവിയുടെ പ്രിയൻ, ധാർമ്മികൻ, വിശുദ്ധൻ, മാതാക്കളോടു സ്നേഹമുള്ളവൻ, കന്യയുടെ ഭർത്താവ്, വിഭജിച്ചവൻ, ഹോമാർഹൻ, രേവതിയുടെ പുത്രൻ—
പ്രഭുര്നേതാ വിശാഖശ്ച നൈഗമേയഃ സുദുശ്ചരഃ। സുവ്രതോ ലലിതശ്ചൈവബാലക്രീഡനകപ്രിയഃ
പ്രഭു, നേതാവ്, വിശാഖൻ, നൈഗമേയൻ, പ്രാപിക്കാൻ ദുഷ്കരൻ, നല്ല വ്രതമുള്ളവൻ, മനോഹരൻ, ബാലകളുടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ—
ഖചാരീ ബ്രഹ്മചാരീ ച ശൂരഃ ശരവണോദ്ഭവഃ। വിശ്വാമിത്രപ്രിയശ്ചൈവ ദേവസേനാപ്രിയസ്തഥാ। വാസുദേവപ്രിയശ്ചൈവ പ്രിയഃ പ്രിയകൃദേവ തു
ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മചാരിയായ ധീരൻ, ശരവണത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, വിശ്വാമിത്രന്റെ പ്രിയൻ, ദേവസേനയുടെ പ്രിയൻ, വാസുദേവന്റെ പ്രിയൻ, പ്രിയം ചെയ്യുന്നവർക്കും പ്രിയൻ.
നാമാന്യേതാനി ദിവ്യാനി കാര്തികേയസ്യ യഃ പഠേത്। സ്വര്ഗം കീര്തിം ധനം ചൈവ സ ലഭേന്നാത്ര സംശയഃ
കാർത്തികേയന്റെ ഈ ദിവ്യനാമങ്ങൾ ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ സ്വർഗ്ഗവും, കീർത്തിയും, ധനവും നേടും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സ്തോഷ്യാമി ദേവൈര്ഋഷിഭിശ്ച ജുഷ്ടം ശക്ത്യാ ഗുഹംനാമഭിരപ്രമേയമ്। ഷഡാനനം ശക്തിധരം സുവീരം നിബോധ ചൈതാനി കുരുപ്രവീര
ദേവന്മാരാൽ മഹർഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന, അളവുകിട്ടാത്ത, ആറുമുഖങ്ങളുള്ള, ശക്തിയുള്ള വീരനായ ഗുഹയെ ഞാൻ നാമങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കും; കുരുവംശശ്രേഷ്ഠ, നീ ഇവ കേൾക്കു.
ബ്രഹ്മണ്യോ വൈ ബ്രഹമജോ ബ്രഹ്മവിച്ച ബ്രഹ്മേശയോ ബ്രഹ്മവതാംവരിഷ്ഠഃ। ബ്രഹ്മപ്രിയോ ബ്രാഹ്മണസര്വമന്ത്രീ ത്വം ബ്രഹ്മണാം ബ്രാഹ്മണാനാംച നേതാ
ബ്രഹ്മണിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ നാഥൻ, ബ്രഹ്മവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ബ്രഹ്മപ്രിയൻ, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ഉപദേഷ്ടാവ്, ബ്രഹ്മണന്മാരുടെയും നേതാവ് നീ തന്നെയാണ്.
സ്വാഹാ സ്വധാ ത്വംപരമം പവിത്രം മന്ത്രസ്തുതസ്ത്വംപ്രഥിതഃ ഷഡര്ചിഃ। സംവത്സരസ്ത്വമൃതവശ്ച ഷഡ്വൈ മാസാര്ധമാസാശ്ചദിനം ദിശശ്ച
നീ സ്വാഹയും സ്വധയും പരമശുദ്ധിയും മന്ത്രങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനും ആറു ജ്വാലകളുള്ളവനും ആകുന്നു; നീ സംവത്സരവും ആറു ঋതുക്കളും മാസവും പകുതിമാസവും ദിവസവും ദിശകളും ആകുന്നു.
ത്വംപുഷ്കരാക്ഷസ്ത്വരവിന്ദവക്രഃ സഹസ്രചക്ഷോസി സഹസ്രബാഹുഃ। ത്വം ലോകപാലഃ പരമം ഹവിശ്ച ത്വം ഭാവനഃ സര്വസുരാസുരാണാമ്
നീ താമരക്കണ്ണൻ, താമരപോലെയുള്ള മുഖമുള്ളവൻ, ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം കൈകളും ഉള്ളവൻ, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ, പരമഹോമം, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സ്രഷ്ടാവും ആകുന്നു.
ത്വമേവ സേനാധിപതിഃ പ്രചണ്ഡഃ പ്രഭുര്വിഭുശ്ചാപ്യഥ ശക്രജേതാ। സഹസ്രപാത്ത്വം ധരണീ ത്വമേവ സഹസ്രതുഷ്ടിശ്ച സഹസ്രഭുക്വ
നീ തന്നെയാണ് സൈന്യത്തിന്റെ ഭയങ്കരനായ നായകൻ, മഹാശക്തിയുള്ള പ്രഭു, ഇന്ദ്രനെയും ജയിച്ചവൻ. ആയിരം കൈകളുള്ളവൻ നീയാണ്, ഭൂമി നീയാണ്, ആയിരം തൃപ്തിയും ആയിരം അനുഭവവും നീയാണ്.
സഹസ്രശീര്ഷസ്ത്വമനന്തരൂപഃ। സഹസ്രപാത്ത്വംദശശക്തിധാരീ। ഗങ്ഗാസുതസ്ത്വം സ്വമതേന ദേവ സ്വാഹാമഹീകൃത്തികാനാം തഥൈവ
നീ ആയിരം തലകളുള്ളവനും അനന്തരൂപനുമാണ്. നീ ആയിരം കൈകളുള്ളവനും പത്ത് ശക്തികൾ ഉള്ളവനും. ഗംഗയുടെ മകനായ ദേവനേ, നീ സ്വമതപ്രകാരം ജനിച്ചവനാണ്, സ്വാഹായുടെയും കൃതിക്കകളുടെയും ഹോമം നീയാണ്.
ത്വം ക്രീഡസേ ഷണ്മുഖ കുക്കുടേന യഥേഷ്ടനാനാവിധകാമരൂപീ। ദീക്ഷാഽസി സോമോ മരുതഃ സദൈവ ധര്മോഽസി വായുരചലേന്ദ്ര ഇന്ദ്രഃ
ആറ് മുഖങ്ങളുള്ളവനേ, നീ കോഴിയുമായി കളിക്കുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. നീ ദീക്ഷയും, സോമനും, എന്നും മരുതുകളും, നീ ധർമ്മവും, വായുവും, പർവതങ്ങളുടെ രാജാവും, ഇന്ദ്രനുമാണ്.
സനാതനാനാമപി ശാശ്വതസ്ത്വം പ്രഭുഃ പ്രഭൂണാമപി ചോഗ്രധന്വാ। ഋതസ്യ കര്താ ദിതിജാന്തകസ്ത്വം ജതാ രിപൂണാം പ്രവരഃ സുരാണാമ്
നീ ശാശ്വതന്മാരിൽ ശാശ്വതനും, പ്രഭുക്കളിൽ പ്രഭുവും, ഭയങ്കര ആയുധം കൈവശമുള്ളവനും. നീ സത്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ദിതിയുടെ മക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ശത്രുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനുമാണ്.
സൂക്ഷ്മം തപസ്തത്പരമം ത്വമേവ പരാവരജ്ഞോസി പരാവരസ്ത്വമ്। ധര്മസ്യ കാമസ്യ പരസ്യ ചൈവ ത്വത്തേജസാ കത്സ്നമിദം മഹാത്മന്
സൂക്ഷ്മമായ പരമമായ തപസ്സു നീയാണ്. ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും അറിയുന്നവൻ നീയാണ്, അതെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്. മഹാത്മാവേ, നീയുടേത് ആ ശക്തിയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ധർമ്മം, കാമം, പരമം എന്നിവയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വ്യാപ്തം ജഗത്സര്വസുരപ്രവീര ശക്ത്യാ മയാ സംസ്തുത ലോകനാഥ। നമോസ്തു തേ ദ്വാദശനേത്രബാഹോ അതഃ പരം വേദ്മി ഗതിം ന തേഽഹമ്
ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനനായ ലോകനാഥാ, ഈ സകല ലോകവും നിന്റെ ശക്തിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഞാൻ പാടിയവനേ. പന്ത്രണ്ടു കണ്ണുകളും പന്ത്രണ്ടു കൈകളും ഉള്ളവനേ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു. ഇതിന് അപ്പുറം നിന്റെ വഴി എനിക്ക് അറിയില്ല.
സ്കന്ദസ്യ യ ഇദം വിപ്രഃ പഠേജ്ജന്മ സമാഹിതഃ। ശ്രാവയേദ്ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ യഃ ശൃണുയാദ്വാ ദ്വിജേരിതമ്
ആർക്കെങ്കിലും, സമാധാനത്തോടെ, സ്കന്ദന്റെ ജനനം ഈശ്വരന്റെ കഥ പാരായണം ചെയ്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദ്വിജന്മാർ പറയുന്നതു കേട്ടാൽ,
ധനമായുര്യശോ ദീപ്തം പുത്രാഞ്ശത്രുജയം തഥാ। സ പുഷ്ടിതുഷ്ടീ സംപ്രാപ്യ സ്കന്ദസാലോക്യമാപ്നുയാത്
അവൻ ധനം, ദീർഘായുസ്സ്, പ്രസിദ്ധി, പുത്രന്മാർ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കൽ, സമൃദ്ധി, സന്തോഷം എന്നിവയും, അവസാനം സ്കന്ദനെ നേരിൽ കാണുന്നതും നേടും.
ഉപാസീനേഷു വിപ്രേഷു പാണ്ഡവേഷു ച ഭാരത। ദ്രൌപദീ സത്യഭാമാ ച വിവിശാതേ തദാ സമമ്
വിദ്വാൻമാരും പാണ്ഡവന്മാരും ഇരുന്നപ്പോൾ, ഭാരതാ, ദ്രൗപദിയും സത്യഭാമയും ഒരുമിച്ച് അപ്പോൾ അകത്തു കടന്നു.
പ്രവിശ്യ ചാശ്രമം പുണ്യമുഭേ തേ പരമസ്ത്രിയൌ'। ജാഹസ്യമാനേ സുപ്രീതേ സുഖം തത്ര നിഷീദതുഃ
അവർക്കു ഇരുവരും ആ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെയും സന്തുഷ്ടരായും അവിടെ സുഖമായി ഇരുന്നു.