മിഥുനം വൈ മഹാഭാഗ തത്ര തദ്രുദ്രസംഭവമ്'। സംഭൂതം ലോഹിതോദേ തു ശുക്രശേഷമവാപതത്
'അവിടെ, മഹാഭാഗവേ, രുദ്രസംബന്ധമായ ഒരു ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു; അവിടെ നിന്നുള്ള രക്തത്തിൽ ശേഷിച്ച വിത്ത് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.'
സൂര്യരശ്മിഷു ചാപ്യനയദന്യച്ചൈവാപതദ്ഭുവി। ആസക്തമന്യദ്വൃക്ഷേഷു തദേവം പ്ചധാഽപതത്
'അത് ചിലത് സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ കൊണ്ടുപോയി, ചിലത് ഭൂമിയിൽ വീണു, മറ്റൊന്ന് മരങ്ങളിൽ ചേർന്നു; അങ്ങനെ അഞ്ചു വിധത്തിൽ അത് വീണു.'
തത്ര തേ വിവിധാകാരാ ഗണാ ജ്ഞേയാ മനീഷിഭിഃ। തവ പാരിഷദാ ഘോരാ യ ഏതേ പിശിതാശിനഃ
'അവിടെ, വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള സംഘങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ അറിയേണ്ടതാണ്; അവൻ്റെ ഭയങ്കരമായ അനുചരന്മാർ, ഇവരാണ് മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ.'
ഏവമസ്ത്വിതി ചാപ്യുക്ത്വാ മഹാസേനോ മഹേശ്വരമ്। അപൂജയദമേയാത്മാ പിതരം പിതൃവത്സലഃ
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, അളവുകൂടാത്ത ആത്മാവുള്ള മഹാസേനൻ, പിതാവായ മഹേശ്വരനെ, പിതൃഭക്തനായവൻ, ആരാധിച്ചു.
അര്കപുഷ്പൈസ്തു തേ പഞ് ഗണാഃ പൂജ്യാ ധനാര്ഥിഭിഃ। വ്യാദിപ്രശമനാര്ഥം ചതേഷാം പൂജാം സമാചരേത്
അർക്കപൂവുകൾകൊണ്ട് ആ അഞ്ചു സംഘങ്ങളെ ധനാർത്ഥികൾ പൂജിക്കണം; രോഗശാന്തിക്കായി ഇവരുടെ പൂജ നടത്തണം.
മിഞ്ജികാമിഞ്ജികം ചൈവ മിഥുനം രുദ്രസംഭവമ്। നമസ്കാര്യം സദൈവേഹ ബാലാനാം ഹിതമിച്ഛതാ
മിഞ്ചികാമിഞ്ചിക എന്ന രുദ്രസംബന്ധമായ ദമ്പതികളെ, കുട്ടികളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും ഇവിടെ നമസ്കരിക്കണം.
സ്ത്രിയോ മാനുഷമാംസാദാ വൃക്ഷകാ നാമ നാമതഃ। വൃക്ഷേഷു ജാതാസ്താ ദേവ്യോ നമസ്കാര്യാഃ പ്രജാര്ഥിഭിഃ
മനുഷ്യമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ വൃക്ഷകാ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; മരങ്ങളിൽ ജനിച്ച ആ ദേവികളെ സന്താനാർത്ഥികൾ നമസ്കരിക്കണം.
ഏഷാമേവ പിശാചാനാമസങ്ഖ്യേയഗണാഃ സ്മൃതാഃ। ഘണ്ടായാഃ സപതാകായാഃ ശൃണു മേ സംഭവം നൃപ
ഇവരിൽ തന്നെയുള്ള പിശാചുകളുടെ സംഘങ്ങൾ അനവധി എന്നാണ് പറയുന്നത്; രാജാവേ, ഘണ്ടയുടെയും പതാകയുടെയും ഉത്ഭവം ഞാൻ പറയാം.
ഐരാവതസ്യ ഘണ്ടേ ദ്വേ വൈജയന്ത്യാവിതി ശ്രുതേ। ഗുഹസ്യ തേ സ്വയം ദത്തേ ക്രമേണാനായ്യ ധീമതാ
എരാവതത്തിന് വൈജയന്തി എന്ന പേരിലുള്ള രണ്ട് ഘണ്ടകൾ ഉണ്ടെന്ന് കേൾക്കപ്പെടുന്നു; അവ ഗുഹൻ തന്നെ ക്രമമായി നിനക്ക് നൽകി, ജ്ഞാനിയേ.
ഏകാ തത്രവിശാഖസ്യ ഘണ്ടാ സ്കന്ദസ്യ ചാപരാ। പതാകാ കാര്തികേയസ് വിശാഖസ്യ ച ലോഹിതാ
അവയിൽ ഒന്നാണ് വിശാഖനു വേണ്ടിയുള്ള ഘണ്ട, മറ്റൊന്ന് സ്കന്ദനു; പതാക കാർത്തികേയന്റേതും ചുവന്നത് വിശാഖന്റേതുമാണ്.
യാനി ക്രീഡനകാന്യസ്യ ദേവൈര്ദത്താനി വൈ തദാ। തൈരേവ രമതേ ദേവോ മഹാസേനോ മഹാബലഃ
ദേവന്മാർ അന്നേരം അവനു നൽകിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് മഹാബലനായ മഹാസേനൻ സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നത്.
സ സംവൃതഃ പിശാചാനാം ഗണൈര്ദേവഗണൈസ്തഥാ। ശുശുഭേ കാഞ്ചനേ ശൈലേ ദീപ്യമാനഃ ശ്രിയാ വൃത്തഃ
പിശാചുകളുടെ സംഘങ്ങളും ദേവസംഘങ്ങളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ മഹാസേനൻ, പൊന്നുപോലുള്ള പർവ്വതത്തിൽ, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു.
തേന വീരേണ ശുശുഭേ സ ശൈലഃ ശുഭകാനനഃ। ആദിത്യേനേവാംശുമതാ മന്ദരശ്ചാരുകന്ദരഃ
ആ വീരനാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ പർവ്വതം മനോഹരമായ കാടുകളോടെ പ്രകാശിച്ചു. അതുപോലെ മന്ദരപർവ്വതം മനോഹരമായ ഗുഹകളോടെ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനാൽ.
സംതാനകവനൈഃ ഫുല്ലൈഃ കരവീരവനൈരപി। പാരിജാതവനൈശ്ചൈവ ജപാശോകവനൈസ്തഥാ
അവിടെ പുഷ്പിച്ച സന്താനവനങ്ങൾ, കരവീരക്കാടുകൾ, പാർിജാതവനങ്ങൾ, ജപാ, അശോകവനങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടു ആ പർവ്വതം ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
കദമ്ബതരുഷണ്ഡൈശ്ച ദിവ്യൈര്മൃഗഗണൈരപി। ദിവ്യൈഃ പക്ഷിഗണൈശ്ചൈവ ശുശുഭേ ശ്വേതപര്വതഃ
കദംബമരങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ദിവ്യമായ മൃഗസംഘങ്ങളും ദിവ്യപക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും കൊണ്ടു ശ്വേതപർവ്വതം അതിമനോഹരമായി തെളിഞ്ഞു.
തത്രദേവഗണാഃ സര്വേസര്വേ ദേവര്ഷയസ്തഥാ। മേഘതൂര്യരവാശ്ചൈവ ക്ഷുബ്ധോദധിസമസ്വനാഃ
അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളും ദേവർഷിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. മേഘങ്ങളുടെ തുര്യശബ്ദവും ഉലഞ്ഞ സമുദ്രത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെയുള്ള ശബ്ദവും അവിടെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.
തത്രദേവാശ്ച ഗന്ധര്വാ നൃത്യന്തേഽപ്സരസസ്തഥാ। ഹൃഷ്ടാനാം തത്രഭൂതാനാം ശ്രൂയതേ നിനദോ മഹാന്
അവിടെ ദേവതകളും ഗന്ധർവന്മാരും നൃത്തം ചെയ്തു, അപ്സരസുകളും കൂടെ. സന്തോഷത്തോടെ അവിടെയുള്ള ഭൂതങ്ങളുടെ വലിയ ഉല്ലാസശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങുന്നു.
ഏവം സേന്ദ്രം ജഗത്സര്വം ശ്വേതപര്വതസംസ്ഥിതമ്। പ്രഹൃഷ്ടം പ്രേക്ഷതേ സ്കന്ദം ന ച ഗ്ലായതി ദര്ശനാത്
ഇങ്ങനെ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം മുഴുവൻ ലോകവും ശ്വേതപർവ്വതത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ സ്കന്ദനെ നോക്കി, ആ ദർശനത്തിൽ ഒരിക്കലും തളരുന്നില്ല.
യദാഽഭിഷിക്തോ ഭഗവാന്സൈനാപത്യേ തു പാവകിഃ। തദാ സംപ്രസ്ഥിതഃ ശ്രീമാന്ഹൃഷ്ടോ ഭദ്രവടം ഹരഃ
അഗ്നിപുത്രനായ ഭഗവാൻ സൈന്യാധിപതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള സന്തോഷത്തോടെ ഹരൻ ഭദ്രവടയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
രഥേനാദിത്യവര്ണേന പാര്വത്യാ സഹിതഃ പ്രഭുഃ। `അനുയാതഃ സുരൈഃ സര്വൈഃ സഹസ്രാക്ഷപുരോഗമൈഃ
സൂര്യപ്രഭയുള്ള രഥത്തിൽ പാർവതിയോടൊപ്പം ആ പ്രഭു യാത്രയായി. ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ മുന്നിൽ നയിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും അവനെ അനുഗമിച്ചു.
സഹസ്രം തസ്യ സിംഹാനാം തസ്മിന്യുക്തം രഥോത്തമേ। ഉത്പപാത ദിവം ശുഭ്രം കാലേനാഭിപ്രചോദിതമ്
ആ മഹാരഥത്തിൽ ആയിരം സിംഹങ്ങൾ കെട്ടിയിരുന്നു. കാലം പ്രേരിപ്പിച്ചതുപോലെ ആ രഥം വെളിച്ചമുള്ള ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
തേപിബന്ത ഇവാകാശം ത്രാസയന്തക്ഷരാചരാന്। സിംഹാ നഭസ്യഗച്ഛന്ത നദന്തശ്ചാരുകേസരാഃ
ആ മനോഹരമായ കേശമുള്ള സിംഹങ്ങൾ ആകാശത്ത് ചാടി, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് ചലിക്കുന്നവരെയും അചലങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും ആകാശം കുടിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നിക്കുകയും ചെയ്തു.
തസ്മിന്രഥേ പശുപതിഃ സ്ഥിതോ ഭാത്യുമയാ സഹ। വിദ്യുതാ സഹിതഃ സൂര്യഃ സേന്ദ്രചാപേ ഘനേ യഥാ
ആ രഥത്തിൽ ഉമയോടൊപ്പം പശുപതി പ്രകാശിച്ചു. മേഘത്തിൽ ഇന്ദ്രധനുസ്സും മിന്നലും കൂടെ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ.
അഗ്രതസ്തസ്യ ഭഗവാന്ധനേശോ ഗുഹ്യകൈഃ സഹ। ആസ്ഥായ രുചിരം യാതി പുഷ്പകം നരവാഹനഃ
അവന്റെ മുന്നിൽ ധനത്തിന്റെ ഭഗവാൻ ഗുഹ്യകരോടൊപ്പം മനോഹരമായ പുഷ്പകരഥത്തിൽ കയറി മുന്നോട്ട് യാത്ര ചെയ്തു.
ഐരാവതം സമാസ്ഥായ ശക്രശ്ചാപി സുരൈഃ സഹ। പൃഷ്ഠതോഽനുയയൌ യാന്തം വരദം വൃഷഭധ്വജമ്
ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഐരാവതത്തിൽ കയറി, വരദനായ വൃഷഭധ്വജനെ പിന്തുടർന്ന് പിന്നിൽനിന്ന് യാത്ര ചെയ്തു.
ജൃമ്ഭകൈര്യക്ഷരക്ഷോഭിഃ സ്രഗ്വിഭിഃ സമലംകൃതഃ। യാത്യമോഘോ മഹായക്ഷോ ദക്ഷിണം പക്ഷമാസ്ഥിതഃ
ജൃംഭകന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞ് അലയുന്ന മഹായക്ഷൻ വലതുവശത്ത് നിർഭാഗ്യമായി മുന്നോട്ട് പോന്നു.
തസ്യ ദക്ഷിണതോ ദേവാ ബഹവശ്ചിത്രയോധിനഃ। ഗച്ഛന്തി വസുഭിഃ സാര്ധം രുദ്രൈശ്ച സഹ സംഗതാഃ
അവന്റെ വലതുവശത്ത് യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള അനേകം ദേവന്മാർ വസുക്കളോടും രുദ്രന്മാരോടും ചേർന്ന് യാത്ര ചെയ്തു.
യമശ്ച മൃത്യുനാ സാര്ധം സര്വതഃ പരിവാരിതഃ। ഘോരൈര്വ്യാധിശതൈര്യാതി ഘോരരൂപവപുസ്തഥാ
യമൻ, മരണനോടും ഭയങ്കരമായ നൂറുകണക്കിന് രോഗങ്ങളോടും ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
യമസ്യ പൃഷ്ഠതശ്ചൈവ രഘോരസ്ത്രിശിഖരഃ ശിതഃ। വിജയോ നാമ രുദ്രസ്യ യാതി ശൂലഃ സ്വലംകൃതഃ
യമന്റെ പിന്നാലെ രുദ്രന്റെ വിജയമെന്ന മൂന്നു മൂർച്ചയുള്ള ഉഗ്രമായ കുന്തം ഭംഗിയായി മുന്നോട്ട് പോന്നു.
തമുഗ്രപാശോ വരുണോ ഭഗവാന്സലിലേശ്വരഃ। പരിവാര്യ ശനൈര്യാതി യാദോഭിര്വിവിധൈര്വൃതഃ
ജലങ്ങളുടെ ഭഗവാനായ വരുൺ, ഉഗ്രമായ പാശം കൈവശം വച്ച്, വിവിധയാദുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പതുക്കെ അവനെ ചുറ്റി മുന്നോട്ട് പോന്നു.