ധനിഷ്ഠാദിസ്തദാ കാലോ ബ്രഹ്മണാ പരികല്പിതഃ। പൂര്വകാലേ രോഹിണ്യാരമ്ഭേ ഏവ ചന്ദ്ര, സൂര്യ ഏവം ഗുരോഃ യോഗം ഭവതി സ്മ। - ടിപ്പണീ രോഹിണീ ഹ്യഭവത്പൂര്വമേവം സങ്ഖ്യാ സമാഭവത്
അന്നേരത്ത് ധനിഷ്ഠ തുടങ്ങിയ കാലം ബ്രഹ്മാവ് നിശ്ചയിച്ചു. അതിന് മുമ്പ്, രോഹിണി ആരംഭമായിരുന്നപ്പോള്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗുരുവും ഒന്നിച്ച് നിന്നിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് രോഹിണി ആദ്യം എണ്ണപ്പെട്ടത്.
ഏവമുക്തേ തു ശക്രേണ ത്രിദിവം കൃത്തികാ ഗതാഃ। നക്ഷത്രം സപ്തശീര്ഷാഭംം ഇതി പാഠഭേദഃ നക്ഷത്രം ശകടാകാരം ഭാതി തദ്വഹ്നിദൈവതമ്
ഇങ്ങനെ ശക്രൻ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം കൃത്തികകൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. ആ നക്ഷത്രം ഏഴു തലകളുള്ളതുപോലെയോ ചക്കയാകൃതിയിലോ തിളങ്ങുന്നു; അതിന്റെ ദേവത അഗ്നിയാണ്.
വിനതാ ചാബ്രവീത്സ്കന്ദം മമ ത്വം പിണ്ഡദഃ സുതഃ। ഇച്ഛാമി നിത്യമേവാഹം ത്വയാ പുത്ര സഹാസിതുമ്
വിനതാ സ്കന്ദനോടു പറഞ്ഞു: നീ എന്റെ മകൻ, അർപ്പണങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ. എനിക്ക് എന്നും നിന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.
ഏവമസ്തു നമസ്തേഽസ്തു പുത്രസ്നേഹാത്പ്രശാധി മാമ്। സ്നുഷയാ പൂജ്യമാനാ വൈ ദേവി വത്സ്യസി നിത്യദാ
അങ്ങനെ തന്നെ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. മകന്റെ സ്നേഹത്താൽ, നീ എന്നെ ഭരിച്ചുകൊൾക. മരുമകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ദേവി, നീ എപ്പോഴും ഇവിടെ വസിക്കും.
അഥ മാതൃഗണഃ സര്വഃ സ്കന്ദം വചനമബ്രവീത്। വയം സര്വസ്യ ലോകസ്യ മാതരഃ കവിഭിഃ സ്തുതാഃ। ഇച്ഛാമോ മാതരസ്തുഭ്യം ഭവിതും പൂജയസ്വ നഃ
അപ്പോൾ എല്ലാ മാതാക്കളും സ്കന്ദനോടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ലോകം മുഴുവൻ്റെ മാതാക്കളായി കവിൾ പാടുന്നവരാണ്. ഞങ്ങൾക്കും നിന്റെ മാതാക്കളാകാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്; ഞങ്ങളെ ആദരിക്കണം.
താസാം തു വചനം ശ്രുത്വാസ്കന്ദോ വചനമബ്രവീത്'। മാതരോ ഹി ഭവത്യോ മേ ഭവതീനാമഹം സുതഃ। ഉച്യതാം യന്മയാ കാര്യം ഭവതീനാമഥേപ്സിതമ്
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എന്റെ മാതാക്കളാണ്, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകനാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതെന്താണെന്നു പറയൂ.
യാസ്തു താ മാതരഃ പൂര്വം ലോകസ്യാസ്യ പ്രകല്പിതാഃ। അസ്മാകം തു ഭവേത്സ്ഥാനം താസാം ചൈവ ന തദ്ഭവേത്
മുന്പ് ഈ ലോകത്തിന് വേണ്ടി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട മാതാക്കൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനം ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ; അവരുടെ സ്ഥാനം ഞങ്ങൾക്കില്ല.
ഭവേമ പൂജ്യാ ലോകസ്യ ന താഃ പൂജ്യാഃ സുരര്ഷഭ। പ്രജാഽസ്മാകം ഹൃതാസ്താഭിസ്ത്വത്കൃതേ താഃ പ്രയച്ഛ നഃ
ലോകം ഞങ്ങളെ ആദരിക്കട്ടെ, അവരെ അല്ല, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ. ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളെ അവർ എടുത്തു; അവയെ ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചു തരിക.
വൃത്താഃ പ്രജാ ന താഃ പ്രക്യാ ഭവതീഭിര്നിഷേവിതുമ്। അന്പ്രാം വഃ കാം പ്രയച്ഛാമി പ്രജാം യാം മനസേച്ഛഥാ
സന്തതികൾ ഇനി ഇല്ല; അവയെ നിങ്ങൾക്ക് പരിചരിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്തതികളെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം.
ഇച്ചാമ താസാം മാതൄണാം പ്രജാ ഭോക്തും പ്രയച്ഛ നഃ। ത്വയാ സഹ പൃഥഗ്ഭൂതാ യേ ച താസാമഥേശ്വരാഃ
അവരുടെ മാതാക്കളുടെ സന്തതികളെ അനുഭവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവയും അവരിൽ നിന്നു വേറിട്ടിരിക്കുന്നവരും അവരുടെ ഭർത്താക്കളും ഞങ്ങൾക്ക് തരിക.
പ്രജാ വോ ദദ്മി കഷ്ടം തു ഭവതീഭിരുദാഹൃതമ്। പരിരക്ഷത ഭദ്രം വഃ പ്രജാ സാധുനമസ്കൃതാഃ
ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സന്തതികളെ നൽകുന്നു, എങ്കിലും നിങ്ങൾ ചോദിച്ചത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാണ്. അവർ നല്ലവണ്ണം ആദരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവരെ സംരക്ഷിക്കണം; നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ.
പരിരക്ഷാമ ഭദ്രം തേ പ്രജാഃ സ്കന്ദ യഥേച്ഛസി। ത്വയാ നോ രോചതേ സ്കന്ദ സഹവാസശ്ചിരംപ്രഭോ
നിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, സ്കന്ദ, നിന്റെ സന്തതികളെ ഞങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കും. നീയോടൊപ്പം ദീർഘകാലം വസിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പ്രഭോ.
യാവത്ഷോഡശ വര്ഷാണി ഭവന്തി തരുണാഃ പ്രജാഃ। പ്രബാധത മനുഷ്യാണാം താവദ്രൂപൈഃ പൃഥഗ്വിധൈഃ
പതിനാറു വയസ്സുവരെ സന്തതികൾ യൗവനത്തിൽ ഇരിക്കും; ആ കാലം മുഴുവൻ, നിങ്ങൾ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ മനുഷ്യരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണം.
അഹം ച വഃ പ്രദാസ്യാമി രൌദ്രമാത്മാനമവ്യയമ്। പരമം തേന സഹിതാഃ സുഖം വത്സ്യഥ പൂജിതാഃ
ഞാൻ എന്റെ ഭയങ്കരവും അക്ഷയവുമായ രൂപം നിങ്ങൾക്ക് നൽകും; അതിനൊപ്പം നിങ്ങൾ ആദരിക്കപ്പെടുകയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും.
തതഃ ശരീരാത്സ്കന്ദസ്യ പരുഷഃ പാവകപ്രഭഃ। ഭോക്തും പ്രജാഃ സ മര്ത്യാനാം നിഷ്പപാത മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം സ്കന്ദന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തീപോലുള്ള കഠിനമായ ഒരു ശക്തൻ പുറത്ത് വന്നു; അവൻ മനുഷ്യരുടെ സന്തതികളെ ഭക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറായി.
അപതത്സഹസാ ഭൂമൌ വിസംജ്ഞോഽഥ ക്ഷുധാര്ദിതഃ। സ്കന്ദേന സോഽഭ്യനുജ്ഞാതോ രൌദ്രരൂപോഽഭവദ്ഗ്രഹഃ
അവൻ പെട്ടെന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു, ബോധംകെട്ട് വിശപ്പാൽ പീഡിതനായി. സ്കന്ദൻ അനുമതി നൽകിയതോടെ, അവൻ ഭയങ്കരമായ ഒരു ഗ്രഹമായി.
സ്കന്ദാപസ്മാര ഇത്യാഹുര്ഗൃഹം തം ദ്വിജസത്തമാഃ। വിനതാ തു മഹാരൌദ്രാ കഥ്യതേ ശകുനിഗ്രഹഃ
അവനെ സ്കന്ദാപസ്മാരൻ എന്നു ദ്വിജന്മാർ വിളിക്കുന്നു; വിനതാ അതിവിശാലമായ പക്ഷിഗ്രഹം എന്നാണു പറയപ്പെടുന്നത്.
മാതൄണാം രാക്ഷസംപ്രാഹുസ്തം വിദ്യാത്പൂതനാഗ്രഹമ്। കഷ്ടാ ദാരുണരൂപേണ ഘോരരൂപാ നിശാചരീ
മാതാക്കൾക്കിടയിൽ ഒരു രാക്ഷസൻ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു; അവനെ പൂതനാഗ്രഹം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. അവൾ കഠിനസ്വഭാവവും ഭയങ്കരമായ രൂപവും ഉള്ള, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭയാനകിയാണ്.
പശാചീ രദാരുണാകാരാ കഥ്യതേ ശീതപൂതനാ। ഗര്ഭാന്സാ മാനുഷീണാം തു ഹരതേ ഘോരദര്ശനാ
പശാചി എന്ന ഭയങ്കരിയായ ദുഷ്ടസ്ത്രീ, രക്തം നിറഞ്ഞ പല്ലുകളോടെ ശീതപൂതനാ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. അവൾ ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ മനുഷ്യസ്ത്രീകളുടെ ഗർഭം അപഹരിക്കുന്നു.
അദിതിം രേവതീം പ്രാഹുര്ഗ്രഹസ്തസ്യാസ്തു രൈവതഃ। സോഽപി ബാലാന്മഹാഗോരോ ബാധതേ വൈ മഹാഗ്രഹഃ
അദിതിയെ രേവതിയായി വിളിക്കുന്നു; അവളുടെ ഗ്രഹം രൈവതം എന്നാണ്. ആ ഭയങ്കരമായ വലിയ ഗ്രഹം കുട്ടികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
ദൈത്യാനാം യാ ദിതിര്മാതാ താമാഹുര്മുഖമണ്ഡികാമ്। അത്യര്ഥം ശിശുമാംസേന സംപ്രഹൃഷ്ടാ ദുരാസദാ
ദൈത്യരുടെ അമ്മയായ ദിതിയെ മുഖമണ്ഡികാ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവൾ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മാംസം വളരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്, അവളെ സമീപിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെടാറില്ല.
കുമാരാശ്ച കുമാര്യശ് യേ പ്രോക്താഃ സ്കന്ദസംഭവാഃ। തേഽപി ഗര്ഭഭുജഃ സര്വേ കൌരവ്യസുമഹാഗ്രഹാഃ
സ്കന്ദനിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബാലന്മാരും ബാലികമാരും, കൌരവ്യ, ഇവരും ഗർഭം തിന്നുന്നവരും മഹാശക്തിയുള്ള ഗ്രഹങ്ങളുമാണ്.
താസാമേവ തു പത്നീനാം പതയസ്തേ പ്രകീര്തിതാഃ। ആജായമാനാന്ഗൃഹ്ണന്തി ബാലകാന്രൌദ്രകര്മണഃ
ഈ ഭാര്യമാരുടെ ഭർത്താക്കന്മാരെയും പരാമർശിക്കുന്നു; അവർ പുതുതായി ജനിച്ച കുട്ടികളെ പിടിച്ച് ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
ഗവാം മാതാ തു യാ പ്രാജ്ഞൈഃ കഥ്യതേ സുരഭിര്നൃപ। ശകുനിസ്താമഥാരുഹ്യസഹ ഭുങ്ക്തേ ശിശൂന്ഭുവി
ഗവികളുടെ അമ്മയായ സുരഭിയെ ജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു, രാജാവേ. ഒരു പക്ഷി അവളിൽ കയറി, ഇരുവരും ചേർന്ന് ഭൂമിയിൽ കാളക്കുട്ടികളെ തിന്നുന്നു.
സരമാ നാമ യാ മാതാ ശുനാം ദേവീ ജനാധിപ। സാഽപിഗര്ഭാന്സമാദത്തേ മാനുഷീണാം സദൈവ ഹി
നായ്ക്കളുടെ അമ്മയായ സരമാ എന്ന ദേവിയെ മനുഷ്യരിൽ രാജാവേ, അവളും മനുഷ്യസ്ത്രീകളുടെ ഗർഭം എപ്പോഴും അപഹരിക്കുന്നു.
പാദപാനാം ച യാ മാതാ കരഞ്ജനിലയാ ഹി സാ। വരദാ സാ ഹി സൌമ്യാ ച നിത്യം ഭൂതാനുകമ്പിനീ
വൃക്ഷങ്ങളുടെ അമ്മയായവൾ കരഞ്ഞവൃക്ഷത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവൾ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവളും, സുന്ദരവും, എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികൾക്ക് കരുണയുള്ളവളുമാണ്.
കരഞ്ജേ താം നമസ്യന്തി തസ്മാത്പുത്രാര്ഥിനോ നരാഃ। ഇമേ ത്വഷ്ടാദശാന്യേ വൈ ഗ്രഹാ മാംസമധുപ്രിയാഃ
അതിനാൽ, പുത്രസന്താനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവളെ കരഞ്ഞവൃക്ഷത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഇവരാണ് മാംസവും തേനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പതിനെട്ട് ഗ്രഹങ്ങൾ.
ദ്വിപഞ്ചരാത്രം തിഷ്ഠന്തി സതതം സൂതികാഗൃഹേ। കദ്രൂഃ സൂക്ഷ്മവപുര്ഭൂത്വാ ഗര്ഭിണീം പ്രവിശത്യഥ
അവർ രണ്ടോ അഞ്ചോ രാത്രികൾ തുടർച്ചയായി പ്രസവമുറിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. കദ്രു സൂക്ഷ്മരൂപം ധരിച്ച് ഗർഭിണിയിലേക്കു കടക്കുന്നു.
ഭുങ്ക്തേ സാ തത്ര തം ഗര്ഭം സാ തു നാഗം പ്രസൂയതേ। ഗന്ധര്വാണാം തു യാ മാതാ സാ ഗര്ഭം ഗൃഹ്യ ഗച്ഛതി
അവിടെ അവൾ ആ ഗർഭം തിന്നുന്നു, പിന്നെ പാമ്പിനെ പ്രസവിക്കുന്നു. ഗാന്ധർവരുടെ അമ്മയും ഗർഭം എടുത്ത് കടന്നു പോകുന്നു.
തതോ വിലീനഗര്ഭാ സാ മാനുഷീ ഭുവി ദൃശ്യതേ। യാ ജനിത്രീ ത്വപ്സരസാം ഗര്ഭമാസ്തേ പ്രഗൃഹ്യ സാ
അപ്പോൾ ഗർഭം ഇല്ലാതായി അവൾ മനുഷ്യസ്ത്രീയായി ഭൂമിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അപ്സരസുകളുടെ അമ്മയും ഗർഭം പിടിച്ച് സൂക്ഷിക്കുന്നു.