സഏവ ദുഷ്യന്തോ വിശ്വാമിത്രദുഹിതരം ശകുന്തലാം നാമോപയേമേ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ ഭരതഃ
അവൻ ദുശ്യന്തൻ വിശ്വാമിത്രന്റെ മകളായ ശകുന്തളയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ഭരതൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.
തത്രേമൌ ശ്ലോകൌ ഭവതഃ। മാതാ ഭസ്ത്രാ പിതുഃ പുത്രോ യസ്മാജ്ജാതഃ സ ഏവ സഃ। ഭരസ്വ പുത്രം ദൌഷ്യന്തിം സത്യമാഹ ശകുന്തലാ
അവിടെ ഇങ്ങനെ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ പറയുന്നു: അമ്മ കുഴൽപോലെയാണ്, അച്ഛൻ ആണ് വിതയിടുന്നത്; ആരിൽ നിന്ന് പുത്രൻ ജനിച്ചോ, അവൻ തന്നെയാണ് അച്ഛൻ. ദൗശ്യന്തപുത്രാ, നീ നിന്റെ മകനെ അംഗീകരിക്കണം; ശകുന്തള സത്യം പറയുന്നു.
രേതോധാഃ പുത്ര ഉന്നയതി നരദേവ യമക്ഷയാത്। ത്വം ചാസ്യ ധാതാ ഗര്ഭസ്യ സത്യമാഹ ശകുന്തലാ
രാജാവേ, വിതം നൽകുന്നവൻ യമലോകത്തിൽ നിന്ന് പുത്രനെ ഉയർത്തുന്നു; നീ തന്നെയാണ് ഗർഭത്തിലെ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണം. ശകുന്തള സത്യം പറയുന്നു.
തതോഽസ്യ ഭരതത്വമ്। ഭരതസ്തു ഖലു കാശേയീം സാര്വസേനീമുപയേമേ സുനന്ദാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ ഭുമന്യുഃ
അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഭരതൻ എന്ന് വിളിച്ചത്. ഭരതൻ സാർവസേനന്റെ മകളായ കാശേയിയായ സുനന്ദയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ഭൂമന്യു ജനിച്ചു.
ഭുമന്യുസ്തു ഖലു ദാശാര്ഹീമുപയേമേ സുവര്ണാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ സുഹോത്രഃ
ഭൂമന്യു ദാശാർഹ വംശത്തുള്ള സുവർണയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് സുഹോത്രൻ ജനിച്ചു.
സുഹോത്രസ്തു ഖല്വൈക്ഷ്വാകീമുപയേമേ ജയന്തീം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ ഹസ്തീ। യ ഇദം പുരം നിര്മാപയാമാസ
സുഹോത്രൻ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിലെ ജയന്തിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ഹസ്തി ജനിച്ചു. അവൻ തന്നെയാണ് ഈ നഗരത്തെ പണിതത്.
തസ്മാദ്ധാസ്തിനപുരത്വമ്। ഹസ്തീ ഖലു ത്രൈഗര്തീമുപയേമേ യശോദാം നാമ തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ വികുഞ്ജതഃ
അവനാൽ ഈ നഗരം ഹസ്തിനപുരം എന്നായി. ഹസ്തി ത്രൈഗർത വംശത്തിലെ യശോദയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് വികുഞ്ചൻ ജനിച്ചു.
വികുഞ്ജനസ്തു ഖലു ദാശാര്ഹീമുപയേമേ സുന്ദരാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേഽജമീഢഃ
വികുഞ്ചൻ ദാശാർഹ വംശത്തിലെ സുന്ദരയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് അജമീഢൻ ജനിച്ചു.
അജമീഢസ്യ തു ചതുര്വിംശതിപുത്രശതം ബഭൂവ। കൈകയ്യാം നാഗായാം ഗാന്ധാര്യാം വിമലായാമൃക്ഷായാമിതി
അജമീഢന് കൈകേയി, നാഗ, ഗന്ധാരി, വിമല, ഋക്ഷ എന്നീ ഭാര്യമാരിൽ നിന്ന് നൂറിരുപത്തിനാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി.
പൃഥഗ്വംശകര്താരോ നൃപതയഃ। തത്ര അജമീഢാദൃക്ഷായാം സംവരണോ ജജ്ഞേ സ വംശകരഃ
അവരിൽ നിന്ന് പല രാജാക്കന്മാർക്കും വേറേ വേറേ വംശങ്ങൾ ഉണ്ടായി. അജമീഢനും ഋക്ഷയും ചേർന്ന് സംവർണൻ എന്ന പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് വംശം തുടരുന്നത്.
സവരണസ്തു വൈവസ്വതീം തപതീം നാമോപയേമേ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ കുരുഃ
സംവർണൻ വൈവസ്വതന്റെ മകളായ തപതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് കുറു ജനിച്ചു.
കുരുസ്തു ഖലു ദാശാര്ഹീമുപയേമേ ശുഭാങ്ഗീം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ വിദൂരഥഃ
കുറു ദാശാർഹ വംശത്തിലെ ശുഭാംഗിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് വിദൂരഥൻ ജനിച്ചു.
വിദൂരഥസ്തു ഖലു മാഗധീമുപയേമേ സംപ്രിയാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേഽനശ്വാന്
വിദൂരഥൻ മാഗധ വംശത്തിലെ സംപ്രിയയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് അനശ്വാൻ ജനിച്ചു.
അനശ്വാംസ്തു ഖലു മാഗധീമുപയേമേഽമൃതാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ പരിക്ഷിത്
അനശ്വാൻ മാഗധ വംശത്തിലെ അമൃതയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് പരിചിതൻ ജനിച്ചു.
പരിക്ഷിത്ഖലു ബാഹുകാമുപയേമേ സുവേഷാം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ ഭീമസേനഃ
പരിചിതൻ ബാഹുക വംശത്തിലെ സുവേഷയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ഭീമസേനൻ ജനിച്ചു.
ഭീമസേനസ്തു ഖലു കൈകയീമുപയേമേ സുകുമാരീം നാമ। തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ പരിശ്രവാഃ
ഭീമസേനൻ കൈകേയി വംശത്തിലെ സുകുമാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് പരിശ്രവാസ് ജനിച്ചു.
യമാഹുഃ പ്രതീപ ഇതി। പ്രതീപസ്തു ഖലു ശൈബ്യാമുപയേമേ സുനന്ദീം നാമ। തസ്യാം ത്രീന്പുത്രാനുത്പാദയാമാസ ദേവാപിം ശന്തനും ബാഹ്ലീകം ചേതി
അവനെ പ്രതീപൻ എന്നും പറയുന്നു. പ്രതീപൻ ശൈബ്യ വംശത്തിലെ സുനന്ദിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ദേവാപി, ശന്തനു, ബാഹ്ലികൻ.
ദേവാപിസ്തു ഖലു ബാല ഏവാരണ്യം പ്രവിവേശ। ശന്തനുസ്തു മഹീപാലോഽഭവത്
ദേവാപി ബാലനിരിക്കെ കാടിലേക്ക് പോയി. ശന്തനു രാജാവായി.
തത്ര ശ്ലോകോ ഭവതി। യം യം കരാഭ്യാം സ്പൃശതി ജീര്ണം സ സുഖമശ്നുതേ। പുനര്യുവാ ച ഭവതി തസ്മാത്തം ശന്തനും വിദുഃ
അവിടെ ഒരു ശ്ലോകം പറയുന്നു: ശാന്തനു എന്നവൻ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുന്ന പഴയതെന്തും സുഖമായി അനുഭവിക്കും, പിന്നെ വീണ്ടും യൗവനത്തിലാകും. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ശാന്തനു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തദസ്യ ശന്തനുത്വം। ശന്തനുസ്തു ഖലു ഗങ്ഗാം ഭാഗീരഥീമുപയേമേ തസ്യാമസ്യ ജജ്ഞേ ദേവവ്രതഃ। യമാഹുര്ഭീഷ്മ ഇതി
ഇവനു ശാന്തനു എന്ന പേര് ലഭിച്ചതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്. ശാന്തനു ഭാഗീരഥിയുടെ മകൾ ഗംഗയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ദേവവ്രതൻ ജനിച്ചു; അവനെയാണ് ഭീഷ്മൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ഭീഷ്മസ്തു ഖലു പിതുഃ പ്രിയചികീര്ഷയാ സത്യവതീമാനയാമാസ മാതരം। യാമാഹുഃ കാലീതി
ഭീഷ്മൻ, അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാൻ, സത്യവതിയെ അമ്മയായി വീട്ടിലെത്തിച്ചു. അവളെയാണ് ചിലർ കാലി എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
തസ്യാം പൂര്വം പുരാശരാത്കന്യാഗര്ഭോ ദ്വൈപായനഃ। തസ്യാമേവ ശന്തനോര്ദ്വൌ പുത്രൌ ബഭൂവതുഃ ചിത്രാങ്ഗദോ വിചിത്രവീര്യശ്ച
അവളിൽ മുമ്പ് പരാശരമുനിയിൽ നിന്ന് ദ്വൈപായനൻ ജനിച്ചു. അതേ സത്യവതിയിൽ ശാന്തനുവിന് രണ്ട് മക്കൾ ഉണ്ടായി—ചിത്രാംഗദനും വിചിത്രവീര്യനും.
ചിത്രാങ്ഗദസ്തു പ്രാപ്തരാജ്യ ഏവ ഗന്ധര്വേണ നിഹൃതഃ। തതോ വിചിത്രവീര്യോ രാജാ ബഭൂവ
ചിത്രാംഗദൻ രാജ്യം കൈവശമാക്കിയപ്പോൾ ഒരു ഗന്ധർവനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. പിന്നെ വിചിത്രവീര്യൻ രാജാവായി.
വിചിത്രവീര്യസ്തു ഖലുകാശിരാജസ്യ സുതേ അമ്ബികാമ്ബാലികേ ഉദവഹത്। വിചിത്രവീര്യോഽനുത്പന്നാപത്യ ഏവ വിദേഹത്വം പ്രാപ്തഃ
വിചിത്രവീര്യൻ കാശിരാജാവിന്റെ പെൺമക്കളായ അംബികയെയും അംബാലികയെയും വിവാഹം ചെയ്തു. എന്നാൽ വിചിത്രവീര്യൻ മക്കളില്ലാതെ മരിച്ചു.
തതഃ സത്യവതീ ചിന്തയാമാസ കഥം നു ഖലു ശന്തനോഃ പിണ്ഡവിച്ഛേദോ ന സ്യാദിതി
അതിനുശേഷം സത്യവതി ചിന്തിച്ചു: 'എങ്ങിനെയാണ് ശാന്തനുവിന്റെ വംശം നിലച്ചു പോകാതിരിക്കുക?'
സാഥ ദ്വൈപായനം ചിന്തയാമാസ സോഽഗ്രതഃ സ്ഥിതഃ കിം കരവാണീതി। തം സത്യവത്യുവാച ഭ്രാതാ തേഽനപത്യ ഏവ സ്വര്ഗതഃ തസ്യാര്ഥേഽപത്യമുത്പാദയേതി
അവൾ ദ്വൈപായനനെ ഓർത്തു. അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു: 'എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ' എന്നു പറഞ്ഞു. സത്യവതി പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ സഹോദരൻ മക്കളില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; അവന്റെ പേരിൽ മക്കളെ ജനിപ്പിക്കണം.'
സ പരമിത്യുവാച സ തത്ര ത്രീന്പുത്രാനുത്പാദയാമാസ ധൃതരാഷ്ട്രം പാണ്ഡും വിദുരം ചേതി
അവൻ സമ്മതിച്ചു: 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞു. അവിടെ അവൻ മൂന്നു മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു—ധൃതരാഷ്ട്രൻ, പാണ്ഡു, വിദുരൻ.
ധൃതരാഷ്ട്രാത്പുത്രശതം ബഭൂവ ഗാന്ധാര്യാം വരദാനാദ്ദ്വൈപായനസ്യ തേഷാം ച ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം ചത്വാരഃ പ്രധാനാഃ ദുര്യോധനോ ദുശ്ശാസനോ വികര്ണശ്ചിത്രസേനശ്ചേതി
ധൃതരാഷ്ട്രനിൽ നിന്ന് ഗന്ധാരിയുടെ ഗർഭത്തിൽ, ദ്വൈപായനന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നൂറ് മക്കൾ ജനിച്ചു. അവരിൽ നാലുപേർ പ്രധാനരാണ്: ദുര്യോധനൻ, ദുഷ്ശാസനൻ, വികർണൻ, ചിത്രസേനൻ.
പാണ്ഡോസ്തു കുന്തീ മാദ്രീതി സ്ത്രീരത്നേ ബഭൂവതുഃ। സ മൃഗയാം ചരന്മൈഥുനഗതമൃഷിം മൃഗചാരിണം ബാണേന ജഘാന
പാണ്ഡുവിന് രണ്ട് ഉത്തമഭാര്യമാർ ഉണ്ടായി—കുന്തിയും മാദ്രിയും. ഒരു വേട്ടയ്ക്കിടെ, കാമഭോഗത്തിൽ ലീനനായ ഒരു മൃഗരൂപിയായ മുനിയെ അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
സ ബാണവിദ്ധ ഉവാച പാണ്ഡുമ്। അത്ര ശ്ലോകോ ഭവതി
അമ്പേറ്റ് വീണ ആ മുനി പാണ്ഡുവിനോട് പറഞ്ഞു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം ഉണ്ട്.