അഥ സപ്തര്ഷയഃ ശ്രുത്വാ ജാതം പുത്രം മഹൌജസമ്। തത്യജുഃ ഷട് തദാ പത്നീര്വിനാ ദേവീമരുന്ധതീമ്। ഷഡ്ഭിരേവ തദാ ജാതമാഹുസ്തദ്വനവാസിനഃ
അപ്പോൾ, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചുവെന്നു കേട്ട സപ്തർഷിമാർ, അരുന്ധതിയെ ഒഴികെ ആറ് പേർ അവരുടെ ഭാര്യമാരെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ വനവാസികൾ പറഞ്ഞു: 'അവൻ ആറ് പേരുടെ ഭാര്യകളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്'.
സപ്തര്ഷീനാഹ ച സ്വാഹാ മമ പുത്രോഽയമിത്യുത। അഹം ഹേതുര്നൈതദേവമിതി രാജന്പുനഃ പുനഃ
സ്വാഹാ സപ്തർഷിമാരോടു പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ എന്റെ മകനാണ്.' രാജാവേ, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ഞാനാണ് ഇതിന് കാരണം, ഭാര്യമാർ അല്ല.'
വിശ്വാമിത്രസ്തു കൃത്വേഷ്ടിം സപ്തര്ഷീണാം മഹാമുനിഃ। പാവകം കാമസംതപ്തമദൃഷ്ടഃ പൃഷ്ഠതോഽന്വഗാത്। തത്തേന നിഖിലം സര്വമവബുധ്യ യഥാതഥമ്
മഹർഷിയായ വിശ്വാമിത്രൻ, സപ്തർഷിമാർക്കായി യാഗം നടത്തി. അദൃശ്യനായി, ആഗ്രഹത്തിൽ കത്തിയ അഗ്നിയെ പിന്തുടർന്നു. അങ്ങനെ അവൻ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി.
വിശ്വാമിത്രസ്തു പ്രഥമം കുമാരം ശരണം ഗതഃ। സ്തവം ദിവ്യം സംപ്രചക്രേ മഹാസേനസ് ചാപി സഃ
വിശ്വാമിത്രൻ ആദ്യം കുട്ടിയുടെ ശരണം തേടി. മഹാസേനനു വേണ്ടി ദിവ്യമായ ഒരു സ്തുതി രചിച്ചു.
മങ്ഗലാനി ച സര്വാണി കൌമാരാണി ത്രയോദശ। ജാതകര്മാദികാസ്തസ് ക്രിയാശ്ചക്രേ മഹാമുനിഃ
ജനനകർമ്മം തുടങ്ങി, മക്കൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള പതിമൂന്ന് മംഗളകർമ്മങ്ങൾ മഹർഷി നിർവഹിച്ചു.
പഡ്വക്രസ്യ തു മാംഹാത്മ്യം കുക്കുടസ്യ തു സാധനമ്। ശക്ത്യാ ദേവ്യാഃ സാധനം ച തഥാ പാരിഷദാമഷി
മയിൽപ്പക്ഷിയുടെ മഹത്വവും, കോഴിയുടെ ശക്തിയും, ദേവിയുടെ ശക്തിയാൽ നേടിയ സിദ്ധിയും, അങ്ങനെ തന്നെ അനുചരന്മാരുടെ സിദ്ധിയും വിശ്വാമിത്രൻ സ്ഥാപിച്ചു.
വിശ്വാമിത്രശ്ചകാരൈതത്കര്മ ലോകഹിതായ വൈ। തസ്മാദൃഷിഃ കുമാരസ് വിശ്വാമിത്രോഽഭവത്പ്രിയഃ
ലോകക്ഷേമത്തിനായി വിശ്വാമിത്രൻ ഈ പ്രവർത്തികൾ നടത്തി. അതുകൊണ്ടു കുമാരനു ഈ ഋഷി പ്രിയനായി.
അന്വജാനാച്ച സ്വാഹായാ രൂപാന്യത്വം മഹാമുനിഃ। അബ്രവീച്ച മുനീന്സര്വാനനാപരാധ്യന്തി വൈ സ്ത്രിയഃ। ശ്രുത്വാ തു തത്വതസ്തസ്മാത്തേ പത്നീഃ സര്വതോത്യജന്
സ്വാഹയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ മഹർഷി മനസ്സിലാക്കി. പിന്നെ എല്ലാ മുനികൾോടും പറഞ്ഞു: 'സ്ത്രീകൾക്ക് പാപമില്ല.' അത് കേട്ടു അവർ എല്ലായിടത്തും ഭാര്യമാരെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
സ്കന്ദം ശ്രുത്വാ തദാ ദേവാ വാസവം സഹിതാഽബ്രുവന്। അവിഷഹ്യം വലം സ്കന്ദം ജഹി ശക്രാശു മാചിര്
അപ്പോൾ, സ്കന്ദനെക്കുറിച്ച് കേട്ട ദേവന്മാർ വാസവനോടൊപ്പം പറഞ്ഞു: 'സ്കന്ദന്റെ ശക്തി അതിരില്ലാത്തതാണ്; ഇന്ദ്രാ, നീ ഉടൻ അവനെ സംഹരിക്കണം.'
യദി വാ ന നിഹംസ്യേനമദ്യേന്ദ്രോഽയം ഭവിഷ്യതി। ത്രൈലോക്യം സന്നിഗൃഹ്യാസ്മാംസ്ത്വാം ച ശക്ര മഹാബലാ
'ഇന്ന് നീ അവനെ കൊല്ലാത്തപക്ഷം, അവൻ ഇന്ദ്രനാകും; തന്റെ മഹാശക്തിയാൽ മൂന്നു ലോകവും, ഞങ്ങളെയും നിന്നെയും കീഴടക്കും, ഇന്ദ്രാ.'
സ താനുവാച വ്യഥിതോ വാലോഽയം സുമഹാബലഃ। സ്രഷ്ടാരമപി ലോകാനാം യുധി വിക്രമ്യ നാശയേത്। [ന ബാലമുത്സഹേ ഹന്തുമിതി ശക്രഃ പ്രഭാഷതേ
അവൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ഈ ബാലൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവനാണ്; ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിനെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ. ഞാൻ ഒരു ബാലനെ കൊല്ലാൻ ധൈര്യമില്ല,' എന്നു ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.
തേഽബ്രുവന്നാസ്തി തേ വീര്യം യത ഏവം പ്രഭാസേ।] സര്വാസ്ത്വദ്യാഭിഗച്ഛന്തു സ്കന്ദം ലോകസ്യ മാതരഃ
അവർ പറഞ്ഞു: 'നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് നിന്നിൽ ശക്തിയില്ലെന്നു കാണിക്കുന്നു. ഇന്ന് ലോകത്തിലെ എല്ലാ മാതാക്കളും സ്കന്ദനോടു സമീപിക്കട്ടെ.'
കാമവീര്യാ ഘ്നന്തു ചൈനം തഥേത്യുക്ത്വാ ച താ യയുഃ। തമപ്രതിബലം ദൃഷ്ട്വാ വിഷണ്ണവദനാസ്തു താഃ
"കാമശക്തി അവനെ നശിപ്പിക്കട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവര് അവിടെ നിന്ന് പോയി. അവന് തുല്യശക്തിയില്ലാത്തവനാണെന്ന് കണ്ടപ്പോള് അവരുടെ മുഖങ്ങള് വിഷാദം നിറഞ്ഞതായി മാറി.
അശക്യോഽയംവിചിന്ത്യൈവം തമേവ ശരണം യയുഃ। ഊചുശ്ചൈനം ത്വമസ്മാകം പുത്രോഽസ്മാഭിര്ധൃതംജഗത്
'ഇവനെ ജയിക്കാന് കഴിയില്ല' എന്ന് വിചാരിച്ച്, അവര് അവനില് അഭയം തേടി. അവന് അവര് പറഞ്ഞു: "നീ ഞങ്ങളുടെ മകനാണ്, ലോകം ഞങ്ങളാല് നിലനില്ക്കുന്നു."
അഭിനന്ദ്യ തതഃ സര്വാഃ പ്രസ്നുതാഃ സ്നേഹവിക്ലബാഃ। [താസാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പാതുകാമഃ സ്തനാന്പ്രഭുഃ]
അതിനുശേഷം, സ്നേഹത്തില് തുളുമ്പി, സ്നേഹഭാരത്തില് കുലുങ്ങി, അവരൊക്കെയും സന്തോഷിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള്, പ്രഭു അവരുടെ മുലകള് കുടിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ചു.
താഃ സംപൂജ്യ മഹാസേനഃകാമാംശ്ചാസാം പ്രദായ സഃ। അപശ്യദഗ്നിമായാന്തം പിതരം ബലിനാം ബലീ
മഹാസേനന് അവരെ ആദരിച്ചു, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റി. അതിനുശേഷം, അതിശക്തനായ അവന് അഗ്നിയെ, തന്റെ പിതാവിനെ, സമീപത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു.
സ തു സംപൂജിതസ്തേന സഹ മാതൃഗണേന ഹ। പരിവാര്യ മഹാസേനം രക്ഷമാണഃ സ്ഥിതഃ ശിവഃ
അവനാല് ആദരിക്കപ്പെട്ട ശിവന്, മാതാക്കളോടൊപ്പം മഹാസേനനെ ചുറ്റി നിന്നു, അവനെ കാത്തു രക്ഷിച്ചു.
സര്വാസാം യാ തു മാതൄണാം നാരീ ക്രോധസമുദ്ഭവാ। ധാത്രീ സ്വപുത്രവത്സ്കന്ദം ശൂലഹസ്താഽഭ്യരക്ഷത
മാതാക്കളില് കോപത്തില് നിന്നു ജനിച്ച സ്ത്രീ, തന്റെ സ്വന്തം മകനെപ്പോലെ സ്കന്ദനെ മുഷ്ടിയിലൊരു കുന്തം പിടിച്ച് കാത്തു.
ലോഹിതസ്യോദധേഃ കന്യാ ക്രൂരാ ലോഹിതഭോജനാ। പരിഷ്വജ്യ മഹാസേനം പുത്രവത്പര്യരക്ഷത
ചുവന്ന കടലിന്റെ ക്രൂരയായ മകള്, രക്തം ഭക്ഷിക്കുന്നവള്, മഹാസേനനെ മകനായി ആലിംഗനം ചെയ്തു കാത്തു.
അഗ്നിര്ഭൂത്വാ നൈഗമേയശ്ഛാഗവക്രോ ബഹുപ്രജഃ। രമയാമാസ ശൈലസ്തം ബാലം ക്രീഡനകൈരിവ
അഗ്നിയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, ആടിന്റെ മുഖവും അനേകം മക്കളും ഉള്ള നൈഗമേയന്, മലയില് ബാലനെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളാല് സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ബ്രഹാഃ സോപഗ്രഹാശ്ചൈവ ഋഷയോ മാതരസ്തഥാ। ഹുതാശനമുഖാശ്ചൈവ ദൃപ്താഃ പാരിഷദാം ഗണാഃ
ബ്രഹ്മാദേവന്മാരും അവരുടെ അനുചിതരായ ഗ്രഹങ്ങളും, ഋഷിമാരും, മാതാക്കളും, ഹോമാഗ്നിയില് നിന്നു ജനിച്ച അഭിമാനമുള്ള സേവകരുടെ കൂട്ടങ്ങളും,
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ ഘോരാസ്ത്രിദിവവാസിനഃ। പരിവാര്യ മഹാസേനം സ്ഥിതാ മാതൃഗണൈഃ സഹ
ഇവരും മറ്റും അനേകം ഭയാനകമായ സ്വര്ഗ്ഗവാസികളും, മാതാക്കളോടൊപ്പം മഹാസേനനെ ചുറ്റി നിന്നു.
സംദിഗ്ധം വിജയം ദൃഷ്ട്വാ വിജയേപ്സുഃ സുരേശ്വരഃ। ആരുഹ്യൈരാവതസ്കന്ധം പ്രയയൌ ദൈവതൈഃ സഹ
വിജയം സംശയാസ്പദമാണെന്ന് കണ്ടു, ജയിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ നാഥന് ഐരാവതത്തിന്റെ തോളിലേറി ദേവന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
ആദായ വജ്രം ബവാന്സര്വൈര്ദേവഗണൈര്വൃതഃ। വിജിഘാംസുര്മഹാസേനമിന്ദ്രസ്തൂര്ണതരം യയൌ
വജ്രായുധം എടുത്ത്, എല്ലാ ദേവസേനകളും ചുറ്റിയുള്ള ഇന്ദ്രന്, മഹാസേനനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് വേഗത്തില് മുന്നേറി.
ഇന്ദ്രസ്തസ്യ മഹാവേഗം ദൃഷ്ട്വാഽദ്ഭുതപരാക്രമമ്। വിസ്മിതശ്ചാഭവദ്രാജന്ദേവാനീകമചോദയത്
അവന്റെ അതിവേഗവും അത്ഭുതമായ വീര്യവും കണ്ടു, രാജാവേ, ഇന്ദ്രന് അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ദേവസേനയെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ഉഗ്രം തം ച മഹാനാദം ദേവാനീകം മഹാപ്രഭമ്। വിചിത്രധ്വജസന്നാഹം നാനാവാഹനകാര്മുകമ്
ഭയാനകവും ശക്തിയേറിയതുമായ ദേവസേന, ഭംഗിയായ പതാകകളും കാവലും, വിവിധമായ വാഹനങ്ങളും വില്ലുകളും അണിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.
പ്രവരാമ്ബരസംവീതം ശ്രിയാ ജുഷ്ടമലംകൃതമ്। വിജിഘാംസും തമായാന്തം കുമാരഃ ശക്രമന്വയാത്
ഉത്തമവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ആഭരണങ്ങളാലും മഹത്വത്താലും ഭാസ്വരമായ ദേവസേന, കൊല്ലുവാനായി വരുന്ന ഇന്ദ്രനെ നേരിടാന് കുമാരന് മുന്നോട്ട് പോയി.
വിയത്പതിഃ സ ശക്രസ്തു ദ്രുതമായാന്മഹാബലഃ। സംഹര്പയന്ദേവസേനാം ജിഘാംസുഃ പാവകാത്മജമ്
ആകാശത്തിന്റെ നാഥനായ ശക്തനായ ഇന്ദ്രന്, ദേവസേനയെ കൂട്ടിച്ചേര്ത്ത്, അഗ്നിയുടെ മകനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് വേഗത്തില് എത്തി.
സംപൂജ്യമാനസ്ത്രിദശൈസ്തഥൈവ പരമര്ഷിഭിഃ। സമീപമഥ സംപ്രാപ്തോ വഹ്നിപുത്രസ്യ വാസവഃ
ദേവന്മാരാലും പരമഋഷിമാരാലും ആദരിക്കപ്പെട്ട വാസവന്, അഗ്നിപുത്രന്റെ അടുത്തേക്ക് സമീപിച്ചു.
സിംഹനാദം തതശ്ചക്രേ ദേവേശഃ സഹിതൈഃ സുരൈഃ। ഗുഹോഽപിശബ്ദം തം ശ്രുത്വാ വ്യനദാത്സാഗരോ യഥാ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദേവാധിപന് സിംഹനാദം മുഴക്കി. ആ ശബ്ദം കേട്ട ഗുഹന് സമുദ്രം പോലെ ഉച്ചത്തില് മുഴക്കി മറുപടി പറഞ്ഞു.