പ്രേക്ഷന്തേ ലോകവൃത്താനി വിവിധാനി ദ്വിജോത്തമാഃ। അതിഷുണ്യാനി ദാനാനി താനി ദ്വിജവരോത്തമ
ലോകത്തിലെ വിവിധ രീതികൾ ദ്വിജന്മാർ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുന്നു; എന്നാൽ, ദാനം ചെയ്യുന്നത് വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാപ്രജ്ഞം യഥാശ്രുതമ്। ശിഷ്ടാചാരഗുണാന്ബ്രഹ്മന്പുരസ്കൃത്യ ദ്വിജര്ഷഭ
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയതും കേട്ടതും പോലെ, നല്ല ആചാരങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ മുൻനിർത്തി, ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
സ തു വിപ്രമഥോവാച ധര്മവ്യാധോ യുധിഷ്ഠിര। യദഹം ഹ്യാചരേ കര്മ ഘോരമേതദസംശയമ്
അപ്പോൾ ധർമ്മവ്യാധൻ യുദിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ജോലി ഭയങ്കരമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
വിധിസ്തു ബലവാന്ബ്രഹ്മന്ദുസ്തരം ഹി പുരാ കൃതമ്। പുരാ കൃതസ് പാപസ്യ കര്മദോഷോ ഭവത്യയമ്
ഭാഗ്യം വളരെ ശക്തമാണ്, ബ്രാഹ്മണാ; പുരാതനകാലത്ത് കടുത്ത വിധി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു, അതിൽ നിന്നാണ് പാപകരമായ പ്രവൃത്തിയുടെ ദോഷം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ദോപസ്യൈതസ്യ വൈ ബ്രഹ്മന്വിഘാതേ യത്നവാനഹമ്। വിധിനാ ഹി ഹതേ പൂര്വം നിമിത്തം ഘാതകോ ഭവേത്
ഈ പാപം ഒഴിവാക്കാൻ ഞാൻ വളരെ ശ്രമിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ; പക്ഷേ, വിധി മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചാൽ, കൊല്ലുന്നവൻ വെറും ഉപാധിയാകും.
നിമിത്തഭൂതാ ഹി വയം കര്മണോഽസ്യ ദ്വിജോത്തമ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ നമ്മൾ വെറും ഉപാധികൾ മാത്രമാണ്.
യേഷാം ഹതാനാം മാംസാനി വിക്രീണീമോ വയം ദ്വിജ। തേഷാമപി ഭവേദ്ധര്മ ഉപയോഗേന ഭക്ഷണാത്। ദേവതാതിഥിഭൃത്യാനാം പിതൃണാം ചാപി പൂജനാത്
ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ കൊല്ലുന്നവരുടെ മാംസം വിൽക്കുമ്പോഴും, അതു ഭക്ഷണമായി ഉപയോഗിച്ചാലും, ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും ഭൃത്യന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ആദരിക്കുന്നതിലൂടെ അവർക്കും ധർമ്മം ലഭിക്കും.
ഓഷധ്യോ വീരുധശ്ചൈവ പശവോ മൃഗപക്ഷിണഃ। അന്നാദ്യഭൂതാ ലോകസ്യ ഇത്യപി ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ
ഔഷധികളും ചെടികളും പശുക്കളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ലോകത്തിന് ഭക്ഷണമായി വേണമെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു.
ആത്മമാംസപ്രസാദേന ശിബിരൌശീനരോ നൃപഃ। സ്വര്ഗം സുദുര്ലഭം പ്രാപ്തഃ ക്ഷമാവാന്ദ്വിജസത്തമ
തൻ്റെ സ്വന്തം മാംസം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ക്ഷമയുള്ള ഉശീനര വംശത്തിലെ ശിബി രാജാവ് ദുർലഭമായ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
രാജ്ഞോ മഹാനസേ പൂര്വം രന്തിദേവസ്യ വൈ ദ്വിജ। [ദ്വേ സഹസ്രേ തു പച്ഛേതേ പശൂനാമന്വഹം തദാ।] അഹന്യഹനി പച്യേതേ ദ്വേ സഹസ്രേ ഗവാം തഥാ
ബ്രാഹ്മണാ, റന്തിദേവൻ്റെ അന്നശാലയിൽ ഓരോ ദിവസവും ഇരുപതിനായിരം മൃഗങ്ങളും അതുപോലെ തന്നെ പശുക്കളും പാകം ചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്നു.
സ മാസം ദദതോ ഹ്യന്നം രന്തിദേവസ്യ നിത്യശഃ। അതുലാ കീര്തിരഭവന്നൃപസ്യ ദ്വിജസത്തമ
ഒരു മാസം ദിവസേന അന്നം ദാനം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, റന്തിദേവൻ്റെ കീർത്തി തുല്യമായില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ചാതുര്മാസ്യേ ച പശവോ വധ്യന്ത ഇതി നിത്യശഃ। അഗ്നയോ മാംസകാമാശ്ചഇത്യപി ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ
ചതുര്മാസ്യത്തിൽ മൃഗങ്ങളെ നിത്യമായി കൊല്ലുന്നതായി, അഗ്നികൾക്കും മാംസം ആഗ്രഹമുണ്ടെന്നതായും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു.
യജ്ഞേഷു പശവോ ബ്രഹ്മന്വധ്യന്തേ സതതം ദ്വിജൈഃ। സംസ്കൃതാഃ കില മന്ത്രൈശ്ച തേഽപി സ്വര്ഗമവാപ്നുവന്
യാഗങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ എപ്പോഴും മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ; മന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ചവരും സ്വർഗം പ്രാപിക്കുന്നു.
യദി നൈവാഗ്നയോ ബ്രഹ്മന്മാംസകാമാഽഭവന്പുരാ। ഭക്ഷ്യം നൈവാഭവന്മാംസം കസ്യചിദ്ദ്വിജസത്തമ
ബ്രാഹ്മണാ, പുരാതനകാലത്ത് അഗ്നികൾക്ക് മാംസം ആഗ്രഹമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, മാംസം ഒരാള്ക്കും ഭക്ഷ്യമായി മാറിയേനെ.
അത്രാപി വിധിരുക്തശ് മുനിഭിര്മാംസഭക്ഷണേ
മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഇവിടെ മുനികൾ വിധി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ദേവതാനാം പിതൃണാം ച ശുങ്ക്തേ ദത്ത്വാഽപിയഃ സദാ। യഥാവിധി യഥാശ്രദ്ധം ന സ ദുഷ്യേത ഭക്ഷണാത്
ദേവന്മാര്ക്കും പിതാക്കള്ക്കും യഥാവിധി വിശ്വാസപൂർവ്വം അർപ്പണം നടത്തി പാനീയം ഒഴിച്ചാൽ, ഭക്ഷണത്തിൽ ദോഷമില്ല, ബ്രാഹ്മണാ.
അമാംസാശീ ഭവത്യേവമിത്യപി ശ്രൂയതേ ശ്രുതിഃ। ഭാര്യാം ഗച്ഛന്ബ്രഹ്മചാരീ ഋതൌ ഭവതി ബ്രാഹ്മണഃ
ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ മാംസം കഴിക്കാത്തവനാകുമെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു; ബ്രഹ്മചാരി തന്റെ ഭാര്യയെ ശരിയായ സമയത്ത് സമീപിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണനായി തുടരുന്നു.
സത്യാനൃതേ വിനിശ്ചിത്യ അത്രാപി വിധിരുച്യതേ। സൌദാസേന തദാ രാജ്ഞാ മാനുഷാ ഭക്ഷിതാ ദ്വിജ। ശാപാഭിഭൂതേന ഭൃശമത്ര കിം പ്രതിഭാതി തേ
സത്യം-അസത്യം പരിശോധിച്ച്, ഇവിടെ ഒരു വിധി പറയപ്പെടുന്നു: ശാപം ബാധിച്ച സൗദാസ രാജാവ് ഒരിക്കൽ മനുഷ്യമാംസം ഭക്ഷിച്ചു, ബ്രാഹ്മണാ; ഇതിനെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
സ്വധര്മ ഇതികൃത്വാ തു ന ത്യജാമി ദ്വിജോത്തമ। പുരാ കൃതമിതി ജ്ഞാത്വാ രജീവാമ്യേതേന കര്മണാ
സ്വധർമ്മം എന്നതിനെ ഞാൻ എന്റെ കടമയെന്നു കരുതുന്നു, അതിനാൽ ഞാൻ അതു ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഇത് മുമ്പ് ചെയ്തതാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, ഈ പ്രവൃത്തി ഞാൻ കമലപൂവിനെപ്പോലെ ആസ്വദിക്കുന്നു.
സ്വധര്മം ത്യജതോ ബ്രഹ്മന്നധര്മ ഇഹ ദൃശ്യതേ। സ്വകര്മനിരതോ യസ്തു ധര്മഃ സ ഇതി നിശ്ചയഃ
സ്വധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനിൽ അധർമ്മം കാണപ്പെടുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ. എന്നാൽ തന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവനിൽ തന്നെ ധർമ്മമുണ്ടെന്നു ഉറപ്പാണ്.
കുലേ ഹി വിഹിതം കര്മ ദേഹീ തം ന വിമുഞ്ചതി। ധാത്രാ വിധിരയം ദൃഷ്ടോ ബഹുധാ കര്മനിര്മയേ
കുടുംബത്തിൽ നിർദേശിച്ച കർമ്മം ശരീരധാരി ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല. ദാതാവായ സ്രഷ്ടാവ് കർമ്മങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ പലവിധത്തിൽ ഈ നിയമം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദ്രഷ്ടവ്യസ്തു ഭവേദ്ബ്രഹ്മന്ധര്മോ ധര്മവിനിശ്ചയേ। കഥം കര്മ ശുഭം കുര്യാം കഥം മുച്യേ പരാഭവാത്
ധർമ്മം എന്താണെന്നു തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ അതു മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്, ബ്രാഹ്മണാ. ഞാൻ എങ്ങനെ ശുഭമായ കർമ്മം ചെയ്യണം? എങ്ങനെ പരാജയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകാം?
കര്മണസ്തസ്യ ഘോരസ് വസുധാ നിര്ണയോ ഭവേത്। ദാനേ ച സത്യവാക്യേ ച ഗുരുശുശ്രൂണേ തഥാ। ദ്വിജാതിപൂജനേ ചാഹം ധര്മേ ച നിരതഃ സദാ
കർമ്മത്തിന്റെ കഠിനമായ ഫലം ഭൂമി നിർണയിക്കുന്നു. ദാനം, സത്യവാക്ക്, ഗുരുവിനെ സേവിക്കൽ, ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കൽ, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത—ഇവയിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അതിമാനാതിവാദാഭ്യാം നിവൃത്തോസ്മി ദ്വിജോത്തമ। കൃഷിം സാധ്വീതി മന്യന്തേ തത്ര ഹിംസാ പരാ സ്മൃതാ
അതിമാനം, വാദം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഞാൻ വിട്ടുനിൽക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. കൃഷി നല്ലതാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഹിംസ ഉണ്ടെന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
കര്ഷന്തോ ലാങ്ഗലൈരുര്വീം ഘ്നന്തി ഭൂമിശയാന്ബഹൂന്। ജീവാനന്യാംശ്ച ബഹുശസ്തത്രകിം പ്രതിഭാതി തേ
നാട്ടിൽ ഉഴുവിട്ട് കൃഷി ചെയ്യുന്നവർ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന അനേകം ജീവികളെ കൊല്ലുന്നു; മറ്റ് ജീവികളും അവിടെ നശിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
ധാന്യബീജാനി യാന്യാഹുര്വ്രീഹ്യാദീനി ദ്വിജോത്തമ। സര്വാണ്യേതാനി ജീവാ ഹി തത്ര കിം പ്രതിഭാതി തേ
അന്നം, അരി തുടങ്ങിയ ധാന്യബീജങ്ങൾ എല്ലാം ജീവികളാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ഇതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
അധ്യാക്രമ് പശൂംശ്ചാപി ഘ്നന്തി വൈ ഭക്ഷയന്തി ച। വൃക്ഷാംസ്തഥൌഷധീശ്ചാപി ഛിന്ദന്തി പുരുഷാ ദ്വിജ
മനുഷ്യർ മൃഗങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൊല്ലുകയും അവയെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മരങ്ങളും ഔഷധികളും അവർ വെട്ടുന്നു, ദ്വിജൻ.
ജീവാ ഹി ബഹവോ ബ്രഹ്മന്വൃക്ഷേഷു ച ഫലേഷു ച। ഉദകേ ബഹവശ്ചാപി തത്രകിം പ്രതിഭാതി തേ
മരങ്ങളിലും ഫലങ്ങളിലും അനേകം ജീവികൾ ഉണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ; വെള്ളത്തിലും അനേകം ജീവികൾ ഉണ്ട്. ഇതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
സര്വം വ്യാപ്തമിദം ബ്രഹ്മന്പ്രാണിഭിഃ പ്രാണിജീവനൈഃ। മത്സ്യാന്ഗ്രസന്തേ മത്സ്യാശ്ച തത്രകിം പ്രതിഭാതി തേ
ഈ ലോകം മുഴുവൻ ജീവികളും അവരുടെ ജീവനും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ. മീനുകൾ മറ്റുമീനുകളെ തിന്നുന്നു; ഇതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
സത്വൈഃ സത്വാനി ജീവന്തി ബഹുധാ ദ്വിജസത്തമ। പ്രാണിനോഽന്യോന്യഭക്ഷാശ്ച തത്രകിം പ്രതിഭാതി തേ
ജീവികൾ പലവിധത്തിൽ മറ്റുജീവികളെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. ജീവികൾ പരസ്പരം തിന്നുന്നു; ഇതിൽ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?