രാജ്യം വിഹതഭൂയിഷ്ഠം പ്രത്യപദ്യന്ത പാണ്ഡവാഃ। `ഇഷ്ട്വാ ക്രതൂംശ്ച വിവിധാനശ്വമേധാദികാന്ബഹൂന്
പാണ്ഡവന്മാർക്ക് വളരെ കുറഞ്ഞുപോയ രാജ്യം തിരികെ ലഭിച്ചു. അവർ അശ്വമേധം ഉൾപ്പെടെ പലവിധ യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
ധൃതരാഷ്ട്രേ ഗതേ സ്വര്ഗം വിദുരേ പഞ്ചതാം ഗതേ। ഗമയിത്വാ ക്രിയാം സ്വര്ഗ്യാം രാജ്ഞാമമിതതേജസാമ്
ധൃതരാഷ്ട്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്കും വിദ്യുരൻ മരിച്ചുപോയതും കഴിഞ്ഞ്, അത്യന്തം മഹത്വമുള്ള ആ രാജാക്കന്മാർക്ക് സ്വർഗപ്രാപ്തിക്കായുള്ള കർമ്മങ്ങൾ പാണ്ഡവർ നിർവഹിച്ചു.
സ്വം ധാമ യാതേ വാര്ഷ്ണേയേ കൃഷ്ണദാരാന്പ്രരക്ഷ്യ ച। മഹാപ്രസ്ഥാനികം കൃത്വാ ഗതാഃ സ്വര്ഗമനുത്തമമ്
വാർഷ്ണേയനായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയശേഷം, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരെ സംരക്ഷിച്ച്, പാണ്ഡവർ മഹാപ്രസ്ഥാനം നടത്തി, അതിനുശേഷം പരമമായ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു.
ഏവമേതത്പുരാവൃത്തം തേഷാമക്ലിഷ്ടകര്മണാമ്। ഭേദോ രാജ്യവിനാശശ്ച ജയശ്ച ജയതാംവര
ഇങ്ങനെ, പാപമില്ലാത്തവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പുരാതനകാലത്ത് ഈ സംഭവങ്ങൾ നടന്നു – വിഭജനം, രാജ്യം നശിച്ചത്, വിജയവും.
കഥിതം വൈ സമാസേന ത്വയാ സര്വം ദ്വിജോത്തമ। മഹാഭാരതമാഖ്യാനം കുരൂണാം ചരിതം മഹത്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, മഹാഭാരതം എന്ന കുരുവംശത്തിന്റെ മഹത്തായ കഥ നീ സംക്ഷിപ്തമായി മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതീർന്നു.
കഥാം ത്വനഘ ചിത്രാര്ഥാം കഥയസ്വ തപോധന। വിസ്തരശ്രവണേ ജാതം കൌതൂഹലമതീവ മേ
പാപമില്ലാത്തവനേ, തപസ്സിന്റെ ധനമേ, അതിലെ മനോഹരമായ അർത്ഥങ്ങൾ സഹിതം ആ കഥ നീ വിശദമായി പറയണം. കാരണം, മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ എന്റെ കൗതുകം വളരെ വർദ്ധിച്ചു.
സ ഭവാന്വിസ്തരേണേമാം പുനരാഖ്യാതുമര്ഹതി। ന ഹി തൃപ്യാമി പൂര്വേഷാം ശൃണ്വാനശ്ചരിതം മഹത്
നീ ഈ കഥ വീണ്ടും വിശദമായി പറയണം. പുരാതനവീരരുടെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ ഞാൻ എത്ര കേട്ടാലും മതിയാവുന്നില്ല.
ന തത്കാരണമല്പം വൈ ധര്മജ്ഞാ യത്ര പാണ്ഡവാഃ। അവധ്യാന്സര്വശോ ജഘ്നുഃ പ്രശസ്യന്തേ ച മാനവൈഃ
ധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന പാണ്ഡവർ കുറ്റമില്ലാത്തവരായിട്ടും എല്ലാ കഷ്ടതകളും സഹിച്ചു ജയിച്ചു, മനുഷ്യരിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. അതിന് ചെറിയ കാരണമല്ല.
കിമര്ഥം തേ നരവ്യാഘ്രാഃ ശക്താഃ സന്തോ ഹ്യനാഗസഃ। പ്രയുജ്യമാനാന്സംക്ലേശാന്ക്ഷാന്തവന്തോ ദുരാത്മനാമ്
ശക്തരും പാപമില്ലാത്തവരുമായ ആ മഹാന്മാർ ദുഷ്ടന്മാർ വരുത്തിയ കഷ്ടതകൾ എങ്ങനെ സഹിച്ചു?
കഥം നാഗായുതപ്രാണോ ബാഹുശാലീ വൃകോദരഃ। പരിക്ലിശ്യന്നപി ക്രോധം ധൃതവാന്വൈ ദ്വിജോത്തമ
പത്ത് ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള വൃക്കോദരൻ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചിട്ടും തന്റെ കോപം എങ്ങനെ നിയന്ത്രിച്ചു?
കഥം സാ ദ്രൌപദീ കൃഷ്ണാ ക്ലിശ്യമാനാ ദുരാത്മഭിഃ। ശക്താ സതീ ധാര്തരാഷ്ട്രാന്നാദഹത്ക്രോധചക്ഷുഷാ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ദ്രൗപദിയെ ദുർമ്മാർഗ്ഗികൾ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ, സതിയായ കൃഷ്ണ ദ്രൗപദി എങ്ങനെ തന്റെ കോപം അടക്കി?
കഥം വ്യസനിനം ദ്യൂതേ പാര്ഥൌ മാദ്രീസുതൌ തദാ। അന്വയുസ്തേ നരവ്യാഘ്രാ ബാധ്യമാനാ ദുരാത്മഭിഃ
ദുഷ്ടന്മാർ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ, മാദ്രിദേവിയുടെ മക്കൾ അപ്പോൾ ജൂയിലേക്കു അടിമയായിരുന്ന പാർത്ഥനെ എങ്ങനെ പിന്തുടർന്നു?
കഥം ധര്മഭൃതാം ശ്രേഷ്ഠഃ സുതോ ധര്മസ്യ ധര്മവിത്। അനര്ഹഃ പരമം ക്ലേശം സോഢവാന്സ യുധിഷ്ഠിരഃ
ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും നല്ലവനായി അറിഞ്ഞ, ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അർഹതയില്ലാതിരുന്നിട്ടും അത്യന്തം വലിയ കഷ്ടം എങ്ങനെ സഹിച്ചു?
കഥം ച ബഹുലാഃ സേനാഃ പാണ്ഡവഃ കൃഷ്ണസാരഥിഃ। അസ്യന്നേകോഽനയത്സര്വാഃ പിതൃലോകം ധനംജയഃ
കൃഷ്ണൻ രഥസാരഥിയായിരുന്നപ്പോൾ, ധനഞ്ജയൻ എങ്ങനെ അനേകം സൈന്യങ്ങളെ തനിക്കൊന്നായി ജയിച്ച് അവരെ പിതൃലോകത്തേക്ക് അയച്ചു?
ഏതദാചക്ഷ്വ മേ സര്വം യഥാവൃത്തം തപോധന। യദ്യച്ച കൃതവന്തസ്തേ തത്രതത്ര മഹാരഥാഃ
തപസ്സിന്റെ ധനമേ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെ നടന്നു എന്ന് നീ എനിക്ക് പറയണം. മഹാരഥന്മാർ ഇവിടെ അവിടെ ചെയ്ത മറ്റ് കാര്യങ്ങളും പറയണം.
ക്ഷണം കുരു മഹാരാജ വിപുലോഽയമനുക്രമഃ। പുണ്യാഖ്യാനസ്യ വക്തവ്യഃ കൃഷ്ണദ്വൈപായനേരിതഃ
മഹാരാജാവേ, ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക. ഈ കഥയുടെ വിവരണം വളരെ വലിയതാണ്. കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പറഞ്ഞ ഈ പുണ്യകഥ മുഴുവനായി പറയേണ്ടതുണ്ട്.
മഹര്ഷേഃ സര്വലോകേഷു പൂജിതസ്യ മഹാത്മനഃ। പ്രവക്ഷ്യാമി മതം കൃത്സ്നം വ്യാസസ്യാമിതതേജസഃ
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹാത്മാവായ മഹർഷി വ്യാസന്റെ മുഴുവൻ ഉപദേശം ഞാൻ പറയാം.
ഇദം ശതസഹസ്രം ഹി ശ്ലോകാനാം പുണ്യകര്മണാമ്। സത്യവത്യാത്മജേനേഹ വ്യാഖ്യാതമമിതൌജസാ
സത്യവതിയുടെ മകനായ അതുല്യശക്തിയുള്ള വ്യാസൻ ഇവിടെ ഈ ലക്ഷക്കണക്കിന് പുണ്യശ്ലോകങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു.
ഉപാഖ്യാനൈഃ സഹ ജ്ഞേയം ശ്രാവ്യം ഭാരതമുത്തമമ്। സംക്ഷേപേണ തു വക്ഷ്യാമി സര്വമേതന്നരാധിപ
ഇതിലെ കഥകളോടൊപ്പം മഹാഭാരതം കേൾക്കുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം. രാജാവേ, എന്നാൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെ മുഴുവൻ അർത്ഥം ചുരുക്കമായി പറയാം.
അധ്യായാനാം സഹസ്രേ ദ്വേ പര്വണാം ശതമേവ ച। ശ്ലോകാനാം തു സഹസ്രാണി നവതിശ്ച ദശൈവ ച। തതോഽഷ്ടാദശഭിഃ പര്വൈഃ സംഗൃഹീതം മഹര്ഷിണാ
ഇതിൽ ഇരുപതിനായിരം അധ്യായങ്ങളും നൂറ് ഭാഗങ്ങളും ഉണ്ട്; അഞ്ഞൂറ്റി പത്തായിരത്തി പത്തു ശ്ലോകങ്ങൾ. മഹർഷി ഇതിനെ പതിനെട്ട് ഭാഗങ്ങളായി ക്രമീകരിച്ചു.
യ ഇദം ശ്രാവയേദ്വിദ്വാന്യേ ചേദം ശൃണുയുര്നരാഃ। തേ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമേത്യ പ്രാപ്നുയുര്ദേവതുല്യതാമ്
യാരെങ്കിലും പണ്ഡിതൻ ഇതു വായിച്ചാൽ, അതു ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കുന്നവരും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു ദേവന്മാരെപ്പോലെ ഉയർന്നിരിക്കും.
ഇദം ഹി വേദൈഃ സമിതം പവിത്രമപി ചോത്തമമ്। ശ്രാവ്യാണാമുത്തമം ചേദം പുരാണമൃഷിസംസ്തുതമ്
ഇത് വേദങ്ങൾക്കു സമം, വിശുദ്ധവും ഉത്തമവുമാണ്; കേൾക്കേണ്ടതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, പുരാതന ഋഷിമാർ പുകഴ്ത്തിയതുമാണ്.
അസ്മിന്നര്ഥശ്ച കാമശ്ച നിഖിലേനോപദേക്ഷ്യതേ। ഇതിഹാസേ മഹാപുണ്യേ ബുദ്ധിശ്ച പരിനൈഷ്ഠികീ
ഈ മഹാപുണ്യമായ ഇതിഹാസത്തിൽ ജീവിതലക്ഷ്യവും ആഗ്രഹങ്ങളും മുഴുവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം ഉറച്ച ബുദ്ധിയും ഇവിടെ കാണാം.
അക്ഷുദ്രാന്ദാനശീലാംശ്ച സത്യശീലാനനാസ്തികാന്। കാര്ഷ്ണം വേദമിമം വിദ്വാഞ്ഛ്രാവയിത്വാഽര്ഥമശ്നുതേ
നല്ല മനസ്സും സത്യസന്ധതയും ഉള്ളവരെ ഈ കാർഷ്ണവേദം കേൾപ്പിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻ അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായി നേടും.
ഭ്രൂണഹത്യാകൃതം ചാപി പാപം ജഹ്യാദസംശയമ്। ഇതിഹാസമിമം ശ്രുത്വാ പുരുഷോഽപി സുദാരുണഃ
ഗർഭഹത്യ പോലുള്ള ഭയങ്കര പാപം ചെയ്തവനും ഈ ഇതിഹാസം കേട്ടാൽ സംശയമില്ലാതെ ആ പാപം വിട്ടൊഴിയും.
മുച്യതേ സര്വപാപേഭ്യോ രാഹുണാ ചന്ദ്രമാ യഥാ। ജയോ നാമേതിഹാസോഽയം ശ്രോതവ്യോ വിജിഗീഷുണാ
രാഹു ചന്ദ്രനിൽ നിന്നു വിടുന്നപോലെ, എല്ലാപാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം; ജയ എന്ന പേരിലുള്ള ഈ കഥ വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കേൾക്കണം.
മഹീം വിജയതേ രാജാ ശത്രൂംശ്ചാപി പരാജയേത്। ഇദം പുംസവനം ശ്രേഷ്ഠമിദം സ്വസ്ത്യയനം മഹത്
രാജാവ് ഭൂമിയെ ജയിക്കുകയും ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും; ഇത് ഏറ്റവും നല്ല പുത്രപ്രാപ്തി ചടങ്ങും വലിയ ആശീർവാദവും ആണ്.
മഹിഷീയുവരാജാഭ്യാം ശ്രോതവ്യം ബഹുശസ്തഥാ। വീരം ജനയതേ പുത്രം കന്യാം വാ രാജ്യഭാഗിനീമ്
മഹിഷിയും യുവരാജാവും പലതവണ ഇതു കേൾക്കണം; അങ്ങനെ വീരനായ പുത്രനോ, രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യയായ മകളോ ജനിക്കും.
ധര്മശാസ്ത്രമിദം പുണ്യമര്ഥശാസ്ത്രമിദം പരമ്। മോക്ഷശാസ്ത്രമിദം പ്രോക്തം വ്യാസേനാമിതബുദ്ധിനാ
ഇത് ധർമ്മശാസ്ത്രവും ഉത്തമമായ അർത്ഥശാസ്ത്രവും മോക്ഷശാസ്ത്രവും ആണെന്ന് അതിഗംഭീരബുദ്ധിയുള്ള വ്യാസൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ധര്മേ ചാര്ഥേ ച കാമേ ച മോക്ഷേ ച ഭരതര്ഷഭ। യദിഹാസ്തി തദന്യത്ര യന്നേഹാസ്തി ന കുത്രചിത്। ഇദം ഹി ബ്രാഹ്മണൈര്ലോകേ ആഖ്യാതം ബ്രാഹ്മണേഷ്വിഹ
ഭരതകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും കാമത്തിലും മോക്ഷത്തിലും ഇവിടെ ഉള്ളത് മറ്റിടത്തും ഉണ്ട്; എന്നാൽ ഇവിടെ ഇല്ലാത്തത് എവിടെയും ഇല്ല. ലോകത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇതു പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.