കല്കീ വിഷ്ണുയശാ നാമ ദ്വിജഃ കാലപ്രചോദിതഃ। ഉത്പത്സ്യതേ മഹാവീര്യോ മഹാബുദ്ധിപരാക്രമഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം വഹിക്കുന്ന കൽക്കി എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, സമയത്തിന്റെ പ്രേരണയിൽ, മഹാശക്തിയും ബുദ്ധിയും വീര്യവും ഉള്ളവനായി ജനിക്കും.
സംഭൂതഃ സംഭലഗ്രാമേ ബ്രാഹ്മണാവസഥേ ശുഭേ। `മഹാത്മാ വൃത്തസംപന്നഃ പ്രജാനാം ഹിതകൃന്നൃപ
അവൻ ശംഭല ഗ്രാമത്തിലെ ശുദ്ധമായ ബ്രാഹ്മണഗൃഹത്തിൽ ജനിക്കും; മഹാത്മാവും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനും ജനങ്ങളുടെ ഹിതം കാണുന്നവനും ആയിരിക്കും, രാജാവേ.
മനസാ തസ്യ സര്വാണി വാഹനാന്യായുധാനി ച। ഉപസ്താസ്യന്തി യോധാശ്ച ശസ്ത്രാണി കവചാനി ച
അവനു മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചാൽ തന്നെ എല്ലാ വാഹനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും, യോദ്ധാക്കളും ആയുധങ്ങളും കവചങ്ങളും ലഭിക്കും.
സ ധര്മവിജയീ രാജാ ചക്രവര്തീ ഭവിഷ്യതി। സചേമം സംകുലം ലോകം പ്രസാദമുപനേഷ്യതി
അവൻ ധർമ്മത്തിൽ ജയിക്കുന്ന രാജാവായും ചക്രവർത്തിയായും ഈ കലഹഭരിതമായ ലോകത്ത് സമാധാനം കൊണ്ടുവരും.
ഉത്ഥിതോ ബ്രാഹ്മണോ ദീപ്തഃ ക്ഷയാന്തകൃദുദാരധീഃ। സംക്ഷേപകോ ഹി സര്വസ്യ യുഗസ്യ പരിവര്തകഃ
പ്രഭയോടെ ഉദിച്ചുയരുന്ന, ക്ഷയം ഇല്ലാതാക്കുന്ന, വിശാലമായ മനസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ, എല്ലാം സംക്ഷേപമായി പറഞ്ഞ്, കാലചക്രം തിരിക്കുന്നവനാണ്.
സ സര്വത്ര ഗതാന്ക്ഷുദ്രാന്ബ്രാഹ്മണൈഃ പരിവാരിതഃ। ഉത്സാദയിഷ്യതി തദാ സര്വമ്ലേച്ഛഗണാന്ദ്വിജഃ
അവൻ എല്ലായിടത്തും ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ സമയത്ത് വിദേശികളായവരെ മുഴുവനും പുറത്താക്കും.
തതശ്ചോരക്ഷയംകൃത്വാദ്വിജേഭ്യഃ പൃഥിവീമിമാമ്। വാജിമേധേ മഹായജ്ഞേ വിധിവത്കല്പയിഷ്യതി
അവൻ കള്ളന്മാരെ നശിപ്പിച്ച ശേഷം, ഈ ഭൂമി ദ്വിജന്മാർക്ക് സമർപ്പിച്ച്, വിധിപ്രകാരം വലിയ അശ്വമേധയാഗം നടത്തും.
സ്ഥാപയിത്വാ ച മര്യാദാഃ സ്വയംഭുവിഹിതാഃ ശുഭാഃ। പുനഃ പുണ്യയശഃകര്മ ജരയാ സംശ്രയിഷ്യതി
സ്വയംഭുവായ ദൈവം നിർദ്ദേശിച്ച നല്ല പരിധികൾ സ്ഥാപിച്ച്, വീണ്ടും നല്ല പേരും പുണ്യവും ഉള്ള പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്ത്, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലേക്ക് കടക്കും.
തച്ഛീലമനുവര്സ്യന്തി മനുഷ്യാ ലോകവാസിനഃ। വിപ്രൈശ്ചോരക്ഷയേ ചൈവ കൃതേക്ഷേമം ഭവിഷ്യതി
ലോകവാസികൾ ആ നല്ല സ്വഭാവം അനുസരിക്കും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ കള്ളന്മാരെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, സമൃദ്ധി ഉണ്ടാകും.
കൃഷ്ണാജിനാനി ശക്തീശ്ച ത്രിശൂലാന്യായുധാനി ച। സ്ഥാപയന്ദ്വിജശാര്ദൂലോ ദേശേഷു വിജിതേഷു ച
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, കറുത്ത മയില്പുറങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, ത്രിശൂലങ്ങൾ, മറ്റ് ആയുധങ്ങൾ എന്നിവ ജയിച്ച ദേശങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കും.
സംസ്തൂയമാനോ വിപ്രേന്ദ്രൈര്മാനയാനോ ദ്വിജോത്തമാന്। കല്കീചരിഷ്യതി മഹീം സദാ ദസ്യുവധേ രതഃ
ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖന്മാർ അവനെ പുകഴ്ത്തി, ഉത്തമ ദ്വിജന്മാരെ ആദരിച്ച്, കല്കി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ എപ്പോഴും താൽപര്യത്തോടെ ഇരിക്കും.
ഹാ മാതസ്താത പുത്രേതി താസ്താ വാചഃ സുദാരുണാഃ। വിക്രോശമാനാന്സുഭൃശം ദസ്യൂനനേഷ്യതി സംക്ഷയമ്
‘അയ്യോ അമ്മേ! അച്ഛാ! മകനേ!’ എന്നിങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ ഈ നിലവിളികൾ ഉയരുമ്പോൾ, അവൻ ദുഷ്ടന്മാരെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കും.
തതോഽധറ്മവിനാശോ വൈ ധര്മവൃദ്ധിശ്ച ഭാരത। ഭവിഷ്യതി കൃതേപ്രാപ്തേ ക്രിയാവാംശ്ച ജനസ്തഥാ
അതിനുശേഷം, ഭാരത, അധർമ്മം നശിച്ച്, ധർമ്മം വളരും; കൃതയുഗം എത്തിയപ്പോൾ, ജനങ്ങൾ നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടും.
ആരാമാശ്ചൈവ ചൈത്യാശ്ച തടാകാവസഥാസ്തഥാ। പുഷ്കരിണ്യശ്ച വിവിധാ ദേവതായതനാനി ച
തോട്ടങ്ങൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ, വസതികൾ, വിവിധതരം പുഷ്കരിണികൾ, ദേവതകളുടെ ആലയങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാകും.
യജ്ഞക്രിയാശ്ച വിവിധാ ഭവിഷ്യന്തി കൃതേ യുഗേ। ബ്രാഹ്മണാഃ സാധവശ്ചൈവ മുനയശ്ച തപസ്വിനഃ
കൃതയുഗത്തിൽ വിവിധയാഗങ്ങൾ നടക്കും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ, സദാചാരികൾ, തപസ്സുചെയ്യുന്ന മുനികൾ—all ഇവർ വളരും.
ആശ്രമാ ഹതപാഷണ്ഡാഃ സ്ഥിതാഃ സത്യേ ജനാസ്തദാ। ജായന്തി സര്വഭൂതാനി ശുധ്യമാനാനി ചൈവ ഹി
കപടവിദ്യകൾ ഇല്ലാത്ത ആശ്രമങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെടും; ജനങ്ങൾ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കും; എല്ലാ ജീവികളും ശുദ്ധരാകും.
സര്വേഷ്വൃതുഷു രാജേന്ദ്ര സര്വം സസ്യം ഭവിഷ്യതി। നരാ ദാനേഷു നിരതാ വ്രതേഷു നിയമേഷു ച
എല്ലാ കാലാവസ്ഥകളിലും എല്ലാ വിളകളും സമൃദ്ധിയായി വളരും; മനുഷ്യർ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലും, വ്രതങ്ങളിലും, നിയന്ത്രണങ്ങളിലും താൽപര്യത്തോടെ ഇരിക്കും.
ജപയജ്ഞപരാ വിപ്രാ ധര്മകാമാ മുദാ യുതാഃ। പാലയിഷ്യന്തി രാജാനോ ധര്മേണേമാം വസുംധരാമ്
ജപവും യാഗവും ചെയ്യുന്നതിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ താൽപര്യത്തോടെ, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും; രാജാക്കന്മാർ ഈ ഭൂമിയെ ധർമ്മപാലനത്തിലൂടെ സംരക്ഷിക്കും.
വ്യവഹാരരതാ വൈശ്യാ ഭവിഷ്യന്തി കൃതേ യുഗേ। ഷട്കര്മനിരതാ വിപ്രാഃ ക്ഷത്രിയാ രക്ഷണേ രതാഃ
കൃതയുഗത്തിൽ വൈശ്യന്മാർ വ്യാപാരത്തിൽ താൽപര്യത്തോടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആറു കര്മങ്ങളിലും, ക്ഷത്രിയർ സംരക്ഷണത്തിൽ താൽപര്യത്തോടെ ഇരിക്കും.
ശുശ്രൂഷായാം രതാഃ ശൂദ്രാസ്തഥാ വര്ണത്രയസ്യ ച। ഏഷ ധര്മഃ കൃതയുഗേ ത്രേതായാം ദ്വാപരേ തഥാ
ശൂദ്രന്മാർ മറ്റു മൂന്നു വർണ്ണങ്ങളെയും സേവിക്കാൻ താൽപര്യത്തോടെ ഇരിക്കും; ഇതാണ് കൃതയുഗത്തിലെ ധർമ്മം, ത്രേതായുഗത്തിലും ദ്വാപരയുഗത്തിലും ഇതുപോലെയാണ്.
പശ്ചിമേ യുഗകാലേ ച യഃ സ തേ സംപ്രകീര്തിതഃ। സര്വലോകസ് വിദിതാ യുഗസഹ്ഖ്യാ ച പാണ്ഡവ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം ഇതാണ് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്; യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം എല്ലാവർക്കും അറിയാമാണ്, പാണ്ഡവ.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതമതീതാനാഗതം മയാ। വായുപ്രോക്തമനുസ്മൃത്യപുരാണമൃഷിസംസ്തുതമ്
ഇതെല്ലാം, കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; വായു പറഞ്ഞതും, പുരാതനമുനികൾ പുകഴ്ത്തിയതും ഓർത്ത്.
ഏവം സംസാരമാര്ഗാ മേ ബഹുശശ്ചിരജീവിനഃ। ദൃഷ്ടാശ്ചൈവാനുഭൂതാശ്ച കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇങ്ങനെ, ദീർഘായുസ്സുള്ളവനേ, ഞാൻ ഈ ലോകജീവിതത്തിന്റെ പല വഴികളും കണ്ടിട്ടുണ്ട്, അനുഭവിച്ചുമുണ്ട്. ഇനി നീ എന്താണ് കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഇദം ചൈവാപരം ഭൂയഃ സഹ ഭ്രാതൃഭിരച്യുത। ധര്മസംശയമോക്ഷാര്ഥം നിബോധ വചനം മമ
ഇനി അച്യുതനേ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം നീ എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം; നീയുള്ള ധർമ്മസന്ദേഹങ്ങൾ തീർക്കാനാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
ന തേഽന്യഥാഽത്ര വിജ്ഞേയോ ധര്മോ ധര്മഭൃതാംവര। ധര്മാത്മാ ഹി സുഖം രാജന്പ്രേത്യ ചേഹ ച നന്ദതി
ധർമ്മം മറ്റെന്തെങ്കിലും വിധത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതല്ല, ധർമ്മത്തെ പാലിക്കുന്നവരുടെ մեջ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ. ധാർമ്മികനായവൻ ഈ ലോകത്തും മരണത്തിന് ശേഷവും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
ന ബ്രാഹ്മണേ പരിഭവഃ കര്തവ്യസ്തേ കദാചന। ബ്രാഹ്മണഃ കുപിതോഽഹന്യാദപി ലോകാന്പ്രതിജ്ഞയാ
ബ്രാഹ്മണനെ ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കരുത്; കാരണം, ബ്രാഹ്മണൻ കോപിതനാകുമ്പോൾ തന്റെ പ്രതിജ്ഞയാൽ ലോകങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
മാര്കണ്ഡേയവചഃ ശ്രുത്വാ കുരൂണാം പ്രവരോ നൃപഃ। ഉവാച വചനം ധീമാന്പരമം പരമദ്യുതിഃ
മാർകണ്ഡേയന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കുരുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനും മഹത്വമുള്ളവനുമായ രാജാവ്, ബുദ്ധിമാനായവൻ, ഉജ്വലമായവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഏതച്ഛ്രുത്വാ മയാ കിം സ്യാത്കര്തവ്യം മുനിസത്തമ। കഥം ചായം ജിതോലോകോ രക്ഷിതവ്യോ ഭവിഷ്യതി
മഹർഷിയേ, ഞാൻ ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? ജയിച്ച ഈ ലോകം എങ്ങനെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കണം?
കസ്മിന്ധര്മേ മയാ സ്ഥേയം പ്രജാഃ സംരക്ഷതാ മുനേ। കഥംച വര്തമാനോ വൈ ന ച്യവേയം സ്വധര്മതഃ
മഹർഷിയേ, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഏത് ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കണം? അങ്ങനെ ജീവിക്കുമ്പോൾ എന്റെ സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ തെറ്റിപ്പോകാതെ ഇരിക്കാം?
ദയാവാന്സര്വബൂതേഷു ഹിതോ രക്തോഽനസൂയകഃ। ഉപത്യാനാമിവ സ്നേഹാത്പ്രജാനാം രക്ഷണേ രതഃ
എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയുള്ളവനായി, അവർക്കു നല്ലതിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടാകണം, അസൂയയില്ലാത്തവനായി, അച്ഛൻ കുട്ടികളോടുള്ള സ്നേഹത്തോടുപോലെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആസ്വദിക്കണം.