ന ക്ഷംസ്യതി പിതാ പുത്രം പുത്രശ്ച പിതരം തഥാ। ഭാര്യാശ്ച പതിശുശ്രൂഷാം ന കരിഷ്യന്തി സംക്ഷയേ
അപ്പനും മകനെയും മകനും അപ്പനെയും ക്ഷമിക്കില്ല; ഭാര്യമാർ ഭർത്താക്കന്മാരെ സേവിക്കാനും തയ്യാറാകില്ല ഈ കാലാവസാനത്തിൽ.
യേ യവാന്നാ ജനപദാ ഗോധൂമാന്നാസ്തഥൈവ ച। താന്ദേശാന്സംശ്രയിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
യവവും ഗോതമ്പും പ്രധാന ആഹാരമായ ദേശങ്ങളിലേക്കാണ് കാലാവസാനത്തിൽ ആളുകൾ അഭയം തേടുന്നത്.
സ്വൈരാഹാരാശ്ച പുരുഷാ യോഷിതശ്ച വിശാംപതേ। അന്യോന്യം ന സഹിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ഭക്ഷിക്കും; കാലാവസാനത്ത് അവർ തമ്മിൽ സഹിക്കാനാവില്ല.
മ്ലേച്ഛഭൂതം ജഗത്സര്വം ഭവിഷ്യതി യുധിഷ്ഠിര। ശ്രാദ്ധേ ന ദേവാന്ന പിതൄഁസ്തര്പയിഷ്യന്തി മാനവാഃ
യുധിഷ്ഠിരാ, ലോകം മുഴുവൻ അന്യജാതികളുപോലെയാകും; ശ്രാദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യർ ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തില്ല.
ന കശ്ചിത്കസ്യചിച്ഛ്രോതാ ന കശ്ചിത്കസ്യചിദ്ഗുരുഃ। തമോഗ്രസ്തസ്തദാ ലോകോ ഭവിഷ്യതി ജനാധിപ
ആർക്കും ആരോടും കേൾക്കാനോ ആരും ആരുടെ ഗുരുവാവാനോ തയ്യാറാകില്ല; അപ്പോൾ ലോകം ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങും.
പരമായുശ്ച ഭവിതാ തദാ വര്ഷാണി ഷോഡശ। തതഃ പ്രാണാന്വിമോക്ഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
അപ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ പരമായുസ്സ് പതിനാറു വർഷം മാത്രമായിരിക്കും; അതിന് ശേഷം കാലാവസാനത്തിൽ അവർ ജീവൻ വിട്ട് പോകും.
പഞ്ചമേ വാഽഥ ഷഷ്ഠേ വാ വര്ഷേ കന്യാ പ്രസൂയതേ। സപ്തവര്ഷാഷ്ടവര്ഷാശ്ച പ്രജാസ്യന്തി നരാസ്തദാ
അപ്പോൾ അഞ്ചാം അല്ലെങ്കിൽ ആറാം വയസ്സിൽ പെൺകുട്ടികൾ പ്രസവിക്കും; ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സിൽ പുരുഷന്മാർക്ക് സന്താനമുണ്ടാകും.
പത്യൌ സ്ത്രീ തു തദാ രാജന്പുരുഷോ വാ സ്ത്രിയം പ്രതി। യുഗാന്തേ രാജശാര്ദൂല ന തോഷമുപയാസ്യതി
രാജാവേ, കാലാവസാനത്ത് ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടും ഭർത്താവ് ഭാര്യയോടും തൃപ്തി അനുഭവിക്കില്ല.
അല്പദ്രവ്യാ വൃഥാലിങ്ഗാ ഹിംസാ ച പ്രഭവിഷ്യതി। ന കശ്ചിത്കസ്യചിദ്ദാതാ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
അപ്പോൾ ആളുകൾക്ക് സ്വത്ത് കുറയും, ഭാവനാപരമായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കും, ഹിംസയും അധികരിക്കും; ആരും ആര്ക്കും ഒന്നും കൊടുക്കില്ല.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ്ചതുഷ്പഥാഃ। കേശശൂലാഃ സ്ത്രിയശ്ചാപി ഭവിഷ്യനതി യുഗക്ഷയേ
പട്ടണങ്ങൾ കള്ളന്മാരാൽ നിറയും, ചതുരശ്ശുകൾ കൊലയാളികളാൽ; സ്ത്രീകളും പിടിച്ചുപറിക്കുന്നവരായി മാറും.
മ്ലേച്ഛാചാരാഃ സര്വമഭക്ഷാ ദാരുണാ സര്വകര്മസു। ഭാവിന പശ്ചിമേ കാലേ മനുഷ്യാ നാത്ര സംശയഃ
അപ്പോൾ മനുഷ്യർ അന്യജാതികളുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കും, നിരോധിതം ഭക്ഷിക്കും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും കഠിനരായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ക്രയവിക്രയകാലേ ച സര്വഃ സര്വസ്യ വഞ്ചനമ്। യുഗാന്തേ ഭരതശ്രേഷ്ഠ വിത്തലോഭാത്കരിഷ്യതി
വാങ്ങാനും വിൽക്കാനും സമയത്ത് എല്ലാവരും എല്ലാവരെയും വഞ്ചിക്കും; കാലാവസാനത്ത് ധനലോഭം മൂലം അങ്ങനെ ചെയ്യും.
ജ്ഞാനാനി ചാപ്യവിജ്ഞായ കരിഷ്യന്തി ക്രിയാസ്തഥാ। ആത്മച്ഛന്ദേന വര്തന്തേ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
അപ്പോൾ യഥാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ ആളുകൾ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യും; തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടംപോലെയാണ് അവർ പെരുമാറുന്നത്.
സ്വഭാവാത്ക്രൂരകര്മാണശ്ചാന്യോന്യമഭിശംസിനഃ। ഭവിതാരോ ജനാഃ സര്വേ സംപ്രാപ്തേ തു യുഗക്ഷയേ
അപ്പോൾ എല്ലാവരും സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരരും പരസ്പരം ദോഷം പറയുന്നവരുമാകും.
ആരാമാംശ്ചൈവ വൃക്ഷാംശ്ച നാശയിഷ്യന്തി നിര്വ്യഥാഃ। ഭവിതാ സംശയോ ലോകേ ജീവിതസ്യ ഹി ദേഹിനാമ്
അപ്പോൾ അവർ ഒരു ഭയം കൂടാതെ തോട്ടങ്ങളും മരങ്ങളും നശിപ്പിക്കും; ലോകത്ത് ജീവന്റെ മൂല്യത്തെപ്പറ്റി സംശയം ഉണ്ടാകും.
തഥാ ലോഭാഭിഭൂതാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി നരാ നൃപ। ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ഹനിഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണസ്വോപഭോഗിനഃ
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആളുകൾ ലാഭലോഭത്തിൽ ആകമാനം ആകും; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലുകയും അവരുടെ സമ്പത്തും പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ഹാഹാകൃതാ ദ്വിജാശ്ചൈവ ഭയാര്താ വൃഷലാര്ദിതാഃ। ത്രാതാരമലാഭന്തോ വൈ ഭ്രമിഷ്യനതി മഹീമിമാമ്
അപ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ ഭയത്താൽ കരയുകയും ചണ്ഡാളന്മാരാൽ പീഡിതരായി രക്ഷകനായി തിരയുകയും ചെയ്യും, പക്ഷേ ആരെയും കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
ജീവിതാന്തകരാഃ ക്രൂരാ രൌദ്രാഃ പ്രാണിവിഹിംസകാഃ। യദാ ഭവിഷ്യന്തി നരാസ്തദാ സംക്ഷേപ്സ്യതേ യുഗമ്
അപ്പോൾ ആളുകൾ ജീവഹിംസകരും ക്രൂരരും ഭയങ്കരരുമാകുമ്പോൾ ഈ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കും.
ആശ്രയിഷ്യന്തി ച നദീ പര്വതാന്വിഷമാണി ച। പ്രധാവമാനാ വിത്രസ്താ ദ്വിജാഃ കുരുകുലോദ്വഹ
ഭയപ്പെട്ടു ഓടുന്ന ദ്വിജന്മാർ, കുരുവംശശ്രേഷ്ഠാ, നദികളിലും പർവതങ്ങളിലും കഠിനമായ സ്ഥലങ്ങളിലും അഭയം തേടും.
ദസ്യുഭിഃ പീഡിതാ രാജന്കാകാ ഇവ ദ്വിജോത്തമാഃ। കുരാജഭിശ്ച സതതം കരഭാരപ്രപീഡിതാഃ
രാജാവേ, കള്ളന്മാരാൽ പീഡിതരായി, ദ്വിജന്മാർ കാക്കകളെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; കുരുക്കളുടെ നികുതി ഭാരം എന്നും സഹിക്കേണ്ടി വരും.
ധൈര്യം ത്യക്ത്വാ മഹീപാല ദാരുണേ യുഗസംക്ഷയേ। വികര്മാണി കരിഷ്യന്തി ശൂദ്രാണാം പരിചാരകാഃ
ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ഈ ഭയാനക കാലാവസാനത്തിൽ, ശൂദ്രരുടെ സേവകർ ധൈര്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യും.
ശൂദ്രാ ധര്മം പ്രവക്ഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണാഃ പര്യുപാസകാഃ। ശ്രോതാരശ്ച ഭവിഷ്യന്തി പ്രാമാണ്യേന വ്യവസ്ഥിതാഃ
ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മം ഉപദേശിക്കും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവരെ സേവിക്കും; കേൾക്കുന്നവരാണ് പ്രാമാണികരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
വിപരീതശ്ച ലോകോഽയം ഭവിഷ്യത്യധരോത്തരഃ। ഏഡൂകാന്പൂജയിഷ്യന്തി വര്ജയിഷ്യന്തി ദേവതാഃ। ശൂദ്രാശ്ച പ്രഭവിഷ്യന്തി ന ദ്വിജാ യുഗസംക്ഷയേ
ഇവിടെ ലോകം മുഴുവൻ മറിച്ചുപോയി താഴ്ന്നതായിരിക്കും; ജനങ്ങൾ വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിക്കും, ദേവന്മാരെ അവഗണിക്കും; കാലാവസാനത്തിൽ ശക്തി ശൂദ്രന്മാർക്കായിരിക്കും, ദ്വിജന്മാർക്ക് അല്ല.
ആശ്രമേഷുമഹര്ഷീണാം ബ്രാഹ്മണാവസഥേഷു ച। ദേവസ്ഥാനേഷു ചൈത്യേഷു നാഗാനാമാലയേഷു ച
മഹർഷികളുടെ ആശ്രമങ്ങളിലും, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ വീടുകളിലും, ദേവാലയങ്ങളിലും, ചൈത്യങ്ങളിലും, പാമ്പുകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും—
ഏഡൂകചിഹ്നാ പൃഥിവീ ന ദേവഗൃഹഭൂഷിതാ। ഭവിഷ്യതി യുഗേ ക്ഷീണേ തദ്യുഗാന്തസ്യ ലക്ഷണമ്
ഭൂമി വിഗ്രഹങ്ങളുടെ ചിഹ്നങ്ങൾകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടും, ദേവാലയങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെടില്ല; അതാണ് കാലാവസാനത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
ദാ രൌദ്രാ ധര്മഹീനാ മാംസാദാഃ പാനപാസ്തഥാ। ഭവിഷ്യന്തി നരാ നിത്യം തദാ സംക്ഷേപ്സ്യതേ യുഗമ്
ആളുകൾ ക്രൂരരും ധർമ്മരഹിതരുമായിരിക്കും; അവർ മാംസം കഴിക്കും, മദ്യം കുടിക്കും; അപ്പോൾ കാലഘട്ടം ചുരുങ്ങും.
പുഷ്പം പുഷ്പേ യദാ രാജന്ഫലേ വാ ഫലമാശ്രിതമ്। പ്രജാസ്യതി മഹാരാജ തദാ സംക്ഷേപ്സ്യതേ യുഗമ്
രാജാവേ, ഒരു പുഷ്പത്തിൽ മറ്റൊരു പുഷ്പം, ഒരു പഴത്തിൽ മറ്റൊരു പഴം വളരുമ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ കാലഘട്ടം ചുരുങ്ങും.
അകാലവര്ഷീ പര്ജന്യോ ഭവിഷ്യതി ഗതേ യുഗേ। അക്രമേണ മനുഷ്യാണാം ഭവിഷ്യനതി തദാ ക്രിയാഃ
കാലം കഴിഞ്ഞാൽ, മേഘങ്ങൾ സമയമില്ലാതെ മഴപെയ്യും; അപ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ക്രമമില്ലാതെ നടക്കും.
വിരോധമഥ യാസ്യനതി വൃഷലാ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ। മഹീ മ്ലേച്ഛജനാകീര്ണാ ഭവിഷ്യതി തതോഽചിരാത്
അപ്പോൾ ചണ്ഡാളന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം വൈരമുണ്ടാകും; ഉടൻ ഭൂമി വിദേശജന്മാരാൽ നിറയുകയും ചെയ്യും.
കരഭാരഭയാദ്വിപ്രാ ഭജിഷ്യന്തി ദിശോ ദശ। `അന്യായവര്തിനശ്ചാപി ഭവിഷ്യനതി നരാധിപാഃ
നികുതി ഭയത്താൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ പത്തു ദിശകളിലേക്കും ഓടിപ്പോകും; രാജാക്കന്മാർ അന്യായമായി പെരുമാറും.