പരസ്പരവധോയുക്താ മൂര്ഖാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ। ഭവിഷ്യന്തി യുഗസ്യാന്തേ ക്ഷത്രിയാ ലോകകണ്ടകാഃ
അവസാനകാലത്ത് അജ്ഞാനികൾ തന്നെയാണ് തങ്ങൾ ജ്ഞാനികളാണെന്ന് കരുതും; അവർ പരസ്പരം കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കും; ലോകത്തിന് ഭാരം ആകും.
അരക്ഷിതാരോ ലുബ്ധാശ് മാനാഹംകാരദര്പിതാഃ। കേവലം ദണ്ഡരുചയോ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
രക്ഷയില്ലാത്തവരും, അത്യന്തം ലാഭിയും, അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞവരും, ശിക്ഷയിൽ മാത്രം ആസ്വാദനമുള്ളവരും കാലാവസാനത്ത് ഉണ്ടാകും.
ആക്രമ്യാക്രമ്യ സാധൂനാം ദാരാംശ്ചാപി ധനാനി ച। ഭോക്ഷ്യന്തേ നിരനുക്രോസാ രുദതാമപി ഭാരത
നല്ലവരുടെ ഭാര്യകളെയും സമ്പത്തിനെയും വീണ്ടും വീണ്ടും പിടിച്ചെടുക്കും; അവർ കരയുമ്പോഴും ദയയില്ലാതെ ആസ്വദിക്കും, ഭാരത.
ന കന്യാം യാചേ കശ്ചിന്നാപി കന്യാ പ്രദീയതേ। സ്വയംഗ്രഹാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
ആർക്കും പെൺകുട്ടിയെ ചോദിക്കുകയില്ല, ആരും പെൺകുട്ടിയെ നൽകുകയുമില്ല; കാലാവസാനത്ത് വിവാഹങ്ങൾ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കലായിരിക്കും.
രാജാനശ്ചാപ്യസംതുഷ്ടാഃ പരാര്താന്മൂഢചേതസഃ। സര്വോപായൈര്ഹരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
രാജാക്കന്മാർ തൃപ്തരാകാതെ, മനസ്സിൽ അജ്ഞതയോടെ, എല്ലാ വഴികളും ഉപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുക്കും കാലാവസാനത്ത്.
മ്ലേച്ഛീഭൂതം ജഗത്സര്വം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। ഹസ്തോ ഹസ്തം പരിമുഷേദ്യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
ലോകം മുഴുവൻ അന്യജാതിയാകും, സംശയം ഇല്ല; കാലാവസാനത്ത് ഒരാളുടെ കൈ മറ്റൊരാളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിക്കും.
സത്യം സംക്ഷിപ്യതേ ലോകേ നരൈഃ പണ്ഡിതമാനിഭിഃ। സ്ഥവിരാ ബാലമതയോ ബാലാഃ സ്ഥവിരബുദ്ധയഃ
തങ്ങൾ ജ്ഞാനികളാണെന്ന് കരുതുന്നവരുടെ ഇടയിൽ ലോകത്ത് സത്യം കുറയും; വൃദ്ധർക്കു കുട്ടികളുടെ മനസ്സായിരിക്കും, കുട്ടികൾക്ക് വൃദ്ധരുടെ ബുദ്ധിയുണ്ടാകും.
ഭീരുസ്ഥാ ശൂരമാനീ ശൂരാ ഭീരുവിഷാദിനഃ। ന വിശ്വസന്തി ചാന്യോന്യം യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
ഭയക്കാർ ധൈര്യശാലികൾ എന്നു നടിക്കും; ധൈര്യശാലികൾ ഭയക്കാർപോലെ നിരാശരാകും; കാലാവസാനത്ത് ആളുകൾ പരസ്പരം വിശ്വസിക്കില്ല.
നൈകഭാര്യം ജഗത്സര്വം ലോഭമോഹവ്യവസ്ഥിതമ്। അധര്മോ വര്ധതേ തത്ര ന തു ധര്മഃ പ്രവര്തതേ
ലോകം മുഴുവൻ അനേകഭാര്യകളോടും, ലാഭത്തിലും മോഹത്തിലും ആസ്ഥയോടെ ജീവിക്കും; അവിടെ അധർമ്മം വളരും, ധർമ്മം നിലനിൽക്കില്ല.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്രിയാ വൈശ്യാ നശിഷ്യന്തി ജനാധിപ। ഏകവര്ണസ്തദാ ലോകോ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും നശിക്കും, രാജാവേ; കാലാവസാനത്ത് ലോകം ഒരു വർഗ്ഗമായിരിക്കും.
ന ക്ഷംസ്യതി പിതാ പുത്രം പുത്രശ്ച പിതരം തഥാ। ഭാര്യാശ്ച പതിശുശ്രൂഷാം ന കരിഷ്യന്തി സംക്ഷയേ
അപ്പനും മകനെയും മകനും അപ്പനെയും ക്ഷമിക്കില്ല; ഭാര്യമാർ ഭർത്താക്കന്മാരെ സേവിക്കാനും തയ്യാറാകില്ല ഈ കാലാവസാനത്തിൽ.
യേ യവാന്നാ ജനപദാ ഗോധൂമാന്നാസ്തഥൈവ ച। താന്ദേശാന്സംശ്രയിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
യവവും ഗോതമ്പും പ്രധാന ആഹാരമായ ദേശങ്ങളിലേക്കാണ് കാലാവസാനത്തിൽ ആളുകൾ അഭയം തേടുന്നത്.
സ്വൈരാഹാരാശ്ച പുരുഷാ യോഷിതശ്ച വിശാംപതേ। അന്യോന്യം ന സഹിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പര്യുപസ്ഥിതേ
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ഭക്ഷിക്കും; കാലാവസാനത്ത് അവർ തമ്മിൽ സഹിക്കാനാവില്ല.
മ്ലേച്ഛഭൂതം ജഗത്സര്വം ഭവിഷ്യതി യുധിഷ്ഠിര। ശ്രാദ്ധേ ന ദേവാന്ന പിതൄഁസ്തര്പയിഷ്യന്തി മാനവാഃ
യുധിഷ്ഠിരാ, ലോകം മുഴുവൻ അന്യജാതികളുപോലെയാകും; ശ്രാദ്ധത്തിൽ മനുഷ്യർ ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തില്ല.
ന കശ്ചിത്കസ്യചിച്ഛ്രോതാ ന കശ്ചിത്കസ്യചിദ്ഗുരുഃ। തമോഗ്രസ്തസ്തദാ ലോകോ ഭവിഷ്യതി ജനാധിപ
ആർക്കും ആരോടും കേൾക്കാനോ ആരും ആരുടെ ഗുരുവാവാനോ തയ്യാറാകില്ല; അപ്പോൾ ലോകം ഇരുട്ടിൽ മുങ്ങും.
പരമായുശ്ച ഭവിതാ തദാ വര്ഷാണി ഷോഡശ। തതഃ പ്രാണാന്വിമോക്ഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
അപ്പോൾ മനുഷ്യരുടെ പരമായുസ്സ് പതിനാറു വർഷം മാത്രമായിരിക്കും; അതിന് ശേഷം കാലാവസാനത്തിൽ അവർ ജീവൻ വിട്ട് പോകും.
പഞ്ചമേ വാഽഥ ഷഷ്ഠേ വാ വര്ഷേ കന്യാ പ്രസൂയതേ। സപ്തവര്ഷാഷ്ടവര്ഷാശ്ച പ്രജാസ്യന്തി നരാസ്തദാ
അപ്പോൾ അഞ്ചാം അല്ലെങ്കിൽ ആറാം വയസ്സിൽ പെൺകുട്ടികൾ പ്രസവിക്കും; ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സിൽ പുരുഷന്മാർക്ക് സന്താനമുണ്ടാകും.
പത്യൌ സ്ത്രീ തു തദാ രാജന്പുരുഷോ വാ സ്ത്രിയം പ്രതി। യുഗാന്തേ രാജശാര്ദൂല ന തോഷമുപയാസ്യതി
രാജാവേ, കാലാവസാനത്ത് ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടും ഭർത്താവ് ഭാര്യയോടും തൃപ്തി അനുഭവിക്കില്ല.
അല്പദ്രവ്യാ വൃഥാലിങ്ഗാ ഹിംസാ ച പ്രഭവിഷ്യതി। ന കശ്ചിത്കസ്യചിദ്ദാതാ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
അപ്പോൾ ആളുകൾക്ക് സ്വത്ത് കുറയും, ഭാവനാപരമായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കും, ഹിംസയും അധികരിക്കും; ആരും ആര്ക്കും ഒന്നും കൊടുക്കില്ല.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ്ചതുഷ്പഥാഃ। കേശശൂലാഃ സ്ത്രിയശ്ചാപി ഭവിഷ്യനതി യുഗക്ഷയേ
പട്ടണങ്ങൾ കള്ളന്മാരാൽ നിറയും, ചതുരശ്ശുകൾ കൊലയാളികളാൽ; സ്ത്രീകളും പിടിച്ചുപറിക്കുന്നവരായി മാറും.
മ്ലേച്ഛാചാരാഃ സര്വമഭക്ഷാ ദാരുണാ സര്വകര്മസു। ഭാവിന പശ്ചിമേ കാലേ മനുഷ്യാ നാത്ര സംശയഃ
അപ്പോൾ മനുഷ്യർ അന്യജാതികളുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കും, നിരോധിതം ഭക്ഷിക്കും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും കഠിനരായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ക്രയവിക്രയകാലേ ച സര്വഃ സര്വസ്യ വഞ്ചനമ്। യുഗാന്തേ ഭരതശ്രേഷ്ഠ വിത്തലോഭാത്കരിഷ്യതി
വാങ്ങാനും വിൽക്കാനും സമയത്ത് എല്ലാവരും എല്ലാവരെയും വഞ്ചിക്കും; കാലാവസാനത്ത് ധനലോഭം മൂലം അങ്ങനെ ചെയ്യും.
ജ്ഞാനാനി ചാപ്യവിജ്ഞായ കരിഷ്യന്തി ക്രിയാസ്തഥാ। ആത്മച്ഛന്ദേന വര്തന്തേ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
അപ്പോൾ യഥാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ ആളുകൾ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യും; തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടംപോലെയാണ് അവർ പെരുമാറുന്നത്.
സ്വഭാവാത്ക്രൂരകര്മാണശ്ചാന്യോന്യമഭിശംസിനഃ। ഭവിതാരോ ജനാഃ സര്വേ സംപ്രാപ്തേ തു യുഗക്ഷയേ
അപ്പോൾ എല്ലാവരും സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരരും പരസ്പരം ദോഷം പറയുന്നവരുമാകും.
ആരാമാംശ്ചൈവ വൃക്ഷാംശ്ച നാശയിഷ്യന്തി നിര്വ്യഥാഃ। ഭവിതാ സംശയോ ലോകേ ജീവിതസ്യ ഹി ദേഹിനാമ്
അപ്പോൾ അവർ ഒരു ഭയം കൂടാതെ തോട്ടങ്ങളും മരങ്ങളും നശിപ്പിക്കും; ലോകത്ത് ജീവന്റെ മൂല്യത്തെപ്പറ്റി സംശയം ഉണ്ടാകും.
തഥാ ലോഭാഭിഭൂതാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി നരാ നൃപ। ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ഹനിഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണസ്വോപഭോഗിനഃ
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആളുകൾ ലാഭലോഭത്തിൽ ആകമാനം ആകും; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലുകയും അവരുടെ സമ്പത്തും പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ഹാഹാകൃതാ ദ്വിജാശ്ചൈവ ഭയാര്താ വൃഷലാര്ദിതാഃ। ത്രാതാരമലാഭന്തോ വൈ ഭ്രമിഷ്യനതി മഹീമിമാമ്
അപ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ ഭയത്താൽ കരയുകയും ചണ്ഡാളന്മാരാൽ പീഡിതരായി രക്ഷകനായി തിരയുകയും ചെയ്യും, പക്ഷേ ആരെയും കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല.
ജീവിതാന്തകരാഃ ക്രൂരാ രൌദ്രാഃ പ്രാണിവിഹിംസകാഃ। യദാ ഭവിഷ്യന്തി നരാസ്തദാ സംക്ഷേപ്സ്യതേ യുഗമ്
അപ്പോൾ ആളുകൾ ജീവഹിംസകരും ക്രൂരരും ഭയങ്കരരുമാകുമ്പോൾ ഈ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കും.
ആശ്രയിഷ്യന്തി ച നദീ പര്വതാന്വിഷമാണി ച। പ്രധാവമാനാ വിത്രസ്താ ദ്വിജാഃ കുരുകുലോദ്വഹ
ഭയപ്പെട്ടു ഓടുന്ന ദ്വിജന്മാർ, കുരുവംശശ്രേഷ്ഠാ, നദികളിലും പർവതങ്ങളിലും കഠിനമായ സ്ഥലങ്ങളിലും അഭയം തേടും.
ദസ്യുഭിഃ പീഡിതാ രാജന്കാകാ ഇവ ദ്വിജോത്തമാഃ। കുരാജഭിശ്ച സതതം കരഭാരപ്രപീഡിതാഃ
രാജാവേ, കള്ളന്മാരാൽ പീഡിതരായി, ദ്വിജന്മാർ കാക്കകളെപ്പോലെ ആയിരിക്കും; കുരുക്കളുടെ നികുതി ഭാരം എന്നും സഹിക്കേണ്ടി വരും.