അല്പായുഷോ ദരിദ്രാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാ മാനവാസ്തഥാ। ദീര്ഘായുഷഃ സമൃദ്ധാശ്ച വിധര്മാണോ യുഗക്ഷയേ
ധര്മ്മനിഷ്ഠരായ മനുഷ്യര് ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സും ദാരിദ്ര്യവും അനുഭവിക്കുന്നു; അധര്മ്മികള് കാലാവസാനത്ത് ദീര്ഘായുസ്സും സമൃദ്ധിയും നേടുന്നു.
നഗരാണആം വിഹാരേഷു വിധര്മാണോ യുഗക്ഷയേ। അധര്മിഷ്ഠൈരുപായൈശ് പ്രജാ വ്യവഹരന്ത്യുത
നഗരങ്ങളിലെ പൊതുസ്ഥലങ്ങളില് കാലാവസാനത്ത് അധര്മ്മികള് അധികം കാണപ്പെടുന്നു; ജനങ്ങള് അധര്മ്മപരമായ വഴികളിലാണ് ഇടപാടുകള് നടത്തുന്നത്.
സംചയേന തഥാഽല്പേന ഭവന്ത്യാഢ്യമദാന്വിതാഃ। ധനം വിശ്വാസതോ ന്യസ്തം മിഥോ ഭൂയിഷ്ഠശോ നരാഃ
കുറച്ച് സമ്പാദ്യത്തോടെ തന്നെ ആളുകള് ധനികരായി അഹങ്കാരികളും ആകുന്നു; പരസ്പരം വിശ്വസിച്ച് ധനം ഏല്പ്പിച്ചാലും, പലരും അതു തട്ടിയെടുക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു.
ഹര്തും വ്യവസിതാ രാജന്പാപാചാരസമനവിതാഃ। നൈതദസ്തീതി മനുജാ വര്തന്തേ നിരപത്രപാഃ
രാജാവേ, മോഷണം ചെയ്യാന് ഉദ്ദേശിച്ച് ദുഷ്പ്രവര്ത്തനങ്ങളില് ഏര്പ്പെടുന്നവര് 'ഇത് ഇല്ല' എന്ന് നിരഭിമാനമായി പറയും, അതുപോലെയാണ് അവരുടെ പെരുമാറ്റവും.
പുരുഷാദാനി സത്വാനി പക്ഷിണോഽഥ മൃഗാസ്തഥാ। നഗരാണാം വിഹാരേഷു ചൈത്യേഷ്വപി ച ശേരതേ
മനുഷ്യഭക്ഷകരായ ജീവികള്, പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും നഗരങ്ങളിലെ പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും വസിക്കുന്നു.
സപ്തവര്ഷാഷ്ടവര്ഷാശ്ച സ്ത്രിയോ ഗര്ഭധരാ നൃപ। ദശദ്വാദശവര്ഷാണാം പുംസാം പുത്രഃ പ്രജായതേ
രാജാവേ, ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സുള്ള പെണ്കുട്ടികള് ഗര്ഭിണികളാവുന്നു; പത്ത്, പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ള ബാലന്മാര്ക്ക് പുത്രന് ജനിക്കുന്നു.
ഭവന്തി ഷോഡശേ വര്ഷേ നരാഃ പലിതിനസ്തഥാ। ആയുഃക്ഷയോ മനുഷ്യാണാം ക്ഷിപ്രമേവ പ്രപദ്യതേ
പതിനാറാം വയസ്സില് തന്നെ പുരുഷന്മാര്ക്ക് ചാരമുടി വരുന്നു; മനുഷ്യരുടെ ആയുര്ദൈര്ഘ്യം വേഗത്തില് കുറയുന്നു.
ക്ഷീണായുഷോ മഹാരാജ തരുണാ വൃദ്ധശീലിനഃ। തരുണാനാം ച യച്ഛീലം തദ്വൃദ്ധേഷു പ്രജായതേ
മഹാരാജാവേ, ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവര് പ്രായത്തില് ചെറുപ്പമായിരുന്നാലും മുതിര്ന്നവരുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു; ചെറുപ്പക്കാരുടെ സ്വഭാവം മുതിര്ന്നവരിലും കാണപ്പെടുന്നു.
വിപരീതാസ്തദാ നാര്യോ വഞ്ചയിത്വാഽര്ഹതഃ പതീന്। വ്യുച്ചരന്ത്യപി ദുഃശീലാ ദാസൈഃ പശുഭിരേവ ച
അപ്പോള് സ്ത്രീകള് വിപരീതമായി പെരുമാറുന്നു; യോഗ്യരായ ഭര്ത്താക്കന്മാരെ വഞ്ചിച്ച്, ദുഷ്പ്രവര്ത്തികളായവരും ദാസന്മാരുമായും മൃഗങ്ങളുമായും കൂടിക്കഴിക്കുന്നു.
വീരപത്ന്യസ്തഥാ നാര്യഃ സംശ്രയന്തി നരാന്നൃപ। ഭര്താരമപി ജീവന്തമന്യാന്വ്യഭിചരന്ത്യുത
അതുപോലെ, രാജാവേ, വീരന്മാരുടെ ഭാര്യമാരും മറ്റു പുരുഷന്മാരെ സമീപിക്കുന്നു; ഭര്ത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും അവര് മറ്റൊരാളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു.
തസ്മിന്യുഗസഹസ്രാന്തേ സംപ്രാപ്തേ ചായുഷഃ ക്ഷയേ। അനാവൃഷ്ടിര്മഹാരാജ ജായതേ ബഹുവാര്ഷികീ
ആയിരം യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ജീവരുടെ ആയുസ്സ് തീർന്നപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, വളരെ വർഷങ്ങൾ മഴയില്ലാത്ത ഒരു വലിയ വരൾച്ച ഭൂമിയിൽ വരുന്നു.
തതസ്താന്യല്പസാരാണി സത്വാനി ക്ഷുധിതാനി വൈ। പ്രലയം യാന്തി ഭൂയിഷ്ഠം പൃഥിവ്യാം പൃഥിവീപതേ
അപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ശക്തി കുറഞ്ഞ ജീവികൾ, വിശപ്പാൽ ദുരിതപ്പെടുന്നു; അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഭൂമിയിൽ നശിച്ചുപോകുന്നു.
തതോ ദിനകരൈര്ദീപ്തൈഃ സപ്തഭിര്മനുജാധിപ। പീയതേ സലിലം സര്വം സമുദ്രേഷു സരിത്സു ച
അതിന്റെ ശേഷം, മനുഷ്യരുടെ രാജാവേ, ഏഴു ദഹിക്കുന്ന സൂര്യന്മാർ സമുദ്രങ്ങളിലും നദികളിലും ഉള്ള എല്ലാ വെള്ളവും ഉണക്കിത്തീർക്കുന്നു.
യച്ച രകാഷ്ഠം തൃണം ചാപി ശുഷ്കം ചാര്ദ്രം ച ഭാരത। സര്വം തദ്ഭസ്മസാദ്ഭൂതം ദൃശ്യതേ ഭരതര്ഷഭ
ഭാരതവംശജനായോ, മരവും പുല്ലും ഉണങ്ങിയതും ഈരപ്പെട്ടതും എല്ലാം, ഭൂമിയിൽ കാഴ്ചകാണുന്നത് ചാരമായിത്തീരുന്നു.
തതഃ സംവര്തകോ വഹ്നിര്വായുനാ സഹ ഭാരത। ലോകമാവിശതേ പൂര്വമാദിത്യൈരുപശോഷിതമ്
അതിനുശേഷം, ഭാരതാ, ആ സംഹാരാഗ്നിയും കാറ്റും ചേർന്ന്, സൂര്യന്മാർ ഉണക്കിയ ലോകത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നു.
തതഃ സ പൃഥിവീം ഭിത്ത്വാ പ്രവിശ്യ ച രസാതലമ്। രദേവദാനവയക്ഷാണാം ഭയം ജനയതേ മഹത്
ആ അഗ്നി ഭൂമിയെ തുരന്ന് അടിയിലേക്കു കടന്ന്, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും വലിയ ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
നിരദഹന്നാഗലോകം ച യച്ച കിംചിത്ക്ഷിതാവിഹ। അധസ്താത്പൃഥിവീപാല സര്വം നാശയതേ ക്ഷണാത്
ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ആ അഗ്നി നാഗലോകവും ഭൂമിക്കടിയിൽ ഉള്ള എല്ലാം കത്തിച്ച്, ഒരുപോലെ എല്ലാം നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിക്കുന്നു.
തതോ യോജനവിംശാനാം സഹസ്രാണി ശതാനി ച। നിര്ദഹത്യശിവോ വായുഃ സ ച സംവര്തകോഽനലഃ
അതിനുശേഷം, ആ കാറ്റും സംഹാരാഗ്നിയും ലക്ഷക്കണക്കിന് യോജന ദൂരങ്ങൾ കത്തിച്ചുതീർക്കുന്നു.
സദേവാസുരഗന്ധര്വം സയക്ഷോരഗരാക്ഷസമ്। തതോ ദഹതി ദീപ്തഃ സ സര്വമേവ ജഗദ്വിഭുഃ
അപ്പോൾ ആ ദഹിക്കുന്ന പ്രഭുവിന്റെ തീ, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും നാഗന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം കത്തിച്ചുതീർക്കുന്നു.
തതോ ഗജകുലപ്രഖ്യാസ്തജിന്മാലാവിഭൂഷിതാഃ। ഉത്തിഷ്ഠന്തി മഹാമേഘാ നഭസ്യദ്ഭുതദര്ശനാഃ
അതിനുശേഷം, ആനകളെപ്പോലെയുള്ള രൂപവും ചർമ്മങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ മേഘങ്ങൾ ആകാശത്ത് അതിശയകരമായി ഉയരുന്നു.
കേചിന്നീലോത്പലശ്യാമാഃ കേചിത്കുമുദസന്നിഭാഃ। കേചിത്കിഞ്ജല്കസംകാശാഃ കേചിത്പീതാഃ പയോധരാഃ
ചില മേഘങ്ങൾ നീലനീലോത്പലപോലെയും, ചിലത് വെള്ളകുമുദപോലെയും, ചിലത് പൂവിന്റെ പൊടിപോലെയും, ചിലത് മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള മഴമേഘങ്ങൾപോലെയും കാണപ്പെടുന്നു.
കേചിദ്ധാരിദ്രസംകാശാഃ കാരണ്ഡവനിഭാസ്തഥാ। കേചിത്കമലപത്രാഭാഃ കേചിദ്ധിങ്ഗുലസപ്രഭാഃ
ചിലത് മഞ്ഞളിനിറംപോലെയും, ചിലത് വാട്ടർഹെൻപോലെയും, ചിലത് താമരയുടെ ഇലയെപ്പോലെയും, ചിലത് ചുവന്ന കാട്ടുപൊടിപോലെയും പ്രകാശിക്കുന്നു.
കേചിത്പുരവരാകാരാഃ കേചിദ്ഗജകുലോപമാഃ। കേചിദഞ്ജനസംകാശാഃ കേചിന്മകരസന്നിഭാഃ
ചില മേഘങ്ങൾ നഗരദുര്ഗ്ഗംപോലെയും, ചിലത് ആനക്കൂട്ടംപോലെയും, ചിലത് കജൾപോലെയും, ചിലത് മകരംപോലെയും രൂപത്തിലുള്ളവയാണ്.
വിദ്യുന്മാലാപിനദ്ധാങ്ഗാഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി വൈ ഘനാഃ। ഘോരരൂപാ മഹാരാജ ഘോരസ്വനനിനാദിതാഃ
വജ്രംപോലുള്ള മിന്നൽമാലകൾ ചുറ്റിയ ദേഹങ്ങളോടെ, ഭയാനകമായ രൂപത്തിലും ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെയും ആ വലിയ മേഘങ്ങൾ ഉയരുന്നു, മഹാരാജാവേ.
തതോ ജലഘരാഃ സര്വം വ്യാപ്നുവനതി നഭസ്തലമ്। `ഗര്ജന്തഃ പൃഥിവീപാല പൃഥിവീധരസന്നിഭാഃ
അതിനുശേഷം, മഴമേഘങ്ങൾ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ഭൂമിയിലെ പർവതങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ ഗർജിക്കുന്നു.
തൈരിയം പൃഥിവീ സര്വാ സപര്വതവനാകരാ। ആപൂര്യതേ മഹാരാജ സലിലൌഘപരിപ്ലുതാ
അവയുടെ വഴി, മഹാരാജാവേ, പർവതങ്ങളും കാടുകളും തടാകങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ ഭൂമി മുഴുവൻ വെള്ളം നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നു.
തതസ്തേ ജലദാ ഘോരാ രാവിണഃ പുരുഷര്ഷഭ। പര്വതാന്പ്ലാവയന്ത്യാശു ചോദിതാഃ പരമേഷ്ഠിനാ
അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കരമായ, ഇടിമുഴങ്ങുന്ന മേഘങ്ങൾ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ, പരമേശ്വരൻ പ്രേരിപ്പിച്ച്, പർവതങ്ങളെ വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കുന്നു.
വര്ഷമാണാ മഹത്തോയം പൂരയന്തോ വസുംധരാമ്। സുഘോരമശിവം രൌദ്രം നാശയനതി ച പാവകമ്
വലിയ വെള്ളം മഴയായി പെയ്യിച്ച്, ഭൂമിയെ നിറച്ച്, ആ മേഘങ്ങൾ ഭയാനകവും അശുഭവും ക്രൂരവുമായ അഗ്നിയെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
തതോ ദ്വാദശവര്ഷാണി പയോദാസ്ത ഉപപ്ലവേ। ധാരാഭിഃ പൂരയന്തോ വൈ ചോദ്യമാനാ മഹാത്മനാ
അതിനുശേഷം പന്ത്രണ്ടു വർഷം ആകാശമേഘങ്ങൾ മഹാത്മാവിന്റെ പ്രേരണയിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യിച്ചു.
തതഃ സമുദ്രഃ സ്വാം വേലാമതിക്രാമതി ഭാരത। പര്വതാശ്ച വിദീര്യന്തേ മഹീ ചാപി വിദീര്യതേ
അതിനുശേഷം, ഭാരത, സമുദ്രം അതിന്റെ കരകൾ കടന്നു, പർവതങ്ങൾ തകർന്നു, ഭൂമി പോലും പിളർന്നു.