സഹസ്രമേകം വര്ഷാണാം തതഃ കലിയുഗം സ്മൃതമ്। തസ്യ വര്ഷശതം സന്ധ്യാ സന്ധ്യാംശശ്ച തതഃ പരമ്
അതിനു ശേഷം, കലിയുഗം ആയിരം വർഷം എന്നാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ ഉദയവും അസ്തമയവും നൂറ് വർഷം വീതമാണ്.
സന്ധ്യാസംധ്യാംശയോസ്തുല്യം പ്രമാണമുപധാരയ। ക്ഷീണേ കലിയുഗേ ചൈവ പ്രവര്തതി കൃതം യുഗമ്
ഉദയത്തിന്റെയും അസ്തമയത്തിന്റെയും അളവ് ഒരുപോലെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. കലിയുഗം അവസാനിച്ചാൽ വീണ്ടും കൃതയുഗം ആരംഭിക്കും.
ഏഷാ ദ്വാദശസാഹസ്രീ യുഗാഖ്യാ പരികീര്തിതാ। ഏതത്സഹസ്രപര്യന്തമഹോ ബ്രാഹ്മമുദാഹൃതമ്
ഇതാണ് പന്ത്രണ്ടായിരം വർഷം ചേർന്ന യുഗചക്രം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇതിന്റെ ആയിരം ഗണനയാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം എന്ന് പറയുന്നു.
വിശ്വം ഹി ബ്രഹ്മഭവനേ സര്വതഃ പരിവര്തതേ। ലോകാനാം മനുജവന്യാഘ്ര പ്രലയം തം വിദുര്ബുധാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ, വിശ്വം എല്ലായിടത്തും പര്യടിക്കുന്നു. മനുഷ്യസിംഹാ, ലോകങ്ങളുടെ പ്രളയം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ അതിനെ അറിയുന്നു.
അല്പാവശിഷ്ടേ തു തദാ യുഗാന്തേ ഭരതര്ഷഭ। സഹസ്രാന്തേ നരാഃ സര്വേ പ്രായശോഽനൃതവാദിനഃ
ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, യುಗാന്തത്തിൽ, ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ബാക്കി വെറും അല്പം മാത്രമായപ്പോൾ, മനുഷ്യർ ഭൂരിഭാഗവും അസത്യവാദികളായിരിക്കും.
യജ്ഞപ്രതിനിധിഃ പാര്ഥ ദാനപ്രതിനിധിസ്തഥാ। വ്രതപ്രതിനിധിശ്ചൈവ തസ്മിന്കാലേ പ്രവര്തതേ
പാർത്താ, അന്നത്തെ കാലത്ത് യജ്ഞത്തിന് പകരം മറ്റൊന്നും, ദാനത്തിന് പകരം മറ്റൊന്നും, വ്രതത്തിന് പകരം മറ്റൊന്നും ചെയ്യപ്പെടും.
ബ്രാഹ്മണാഃ ശൂദ്രകര്മാണസ്തഥാ ശൂദ്രാ ധനാര്ജകാഃ। ക്ഷത്രധര്മേണ വാഽപ്യത്ര വര്തയന്തി യുഗക്ഷയേ
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രരുടെ ജോലി ചെയ്യുകയും, ശൂദ്രർ ധനം സമ്പാദിക്കുകയും, യುಗാന്തത്തിൽ അവർ ക്ഷത്രിയരുടെ കർമ്മം അനുസരിച്ചും ജീവിക്കും.
നിവൃത്തയജ്ഞസ്വാധ്യായാ ദണ്ഡാജിനവിവര്ജിതാഃ। ബ്രാഹ്മണാ സര്വഭക്ഷാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി കലൌ യുഗേ
യജ്ഞവും സ്വാധ്യായവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ദണ്ഡവും അജിനവും ഇല്ലാതെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാത്തരം ഭക്ഷ്യവും കഴിക്കുന്നവരായി കലിയുഗത്തിൽ മാറും.
അജപാ ബ്രാഹ്മണാസ്താത ശൂദ്രാ ജപപരായണാഃ। വിപരീതേ തദാ ലോകേ പൂര്വരൂപം ക്ഷയസ്യ തത്
പ്രിയനായവനേ, അന്നത്തെ കാലത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ ജപമോച്ചരിക്കാതെയും, ശൂദ്രർ ജപത്തിൽ ലയിച്ചും ഇരിക്കും. ലോകം അപ്പോഴെല്ലാം മറിഞ്ഞിരിക്കും; ഇതാണ് അതിന്റെ ക്ഷയത്തിന്റെ അടയാളം.
ബഹവോ മ്ലേച്ഛരാജാനഃ പൃഥിവ്യാം മനുജാധിപ। മൃഷാനുശാസിനഃ പാപാ മൃഷാവാദപരായണാഃ
മനുഷ്യരാജാവേ, അന്നത്തെ ഭൂമിയിൽ അനേകം വിദേശരാജാക്കന്മാർ ഭരിക്കും; അവർ പാപികളും അസത്യവാദികളും, തെറ്റായ ആജ്ഞകൾ നൽകുന്നവരുമായിരിക്കും.
ആന്ധ്രാഃ ശകാഃ പുലിന്ദാശ്ച യവനാശ്ച നരാധിപാഃ। കാമ്ഭോജാ ബാഹ്ലികാഃ ശൂരാഽഽ ഭീരസ്തഥാ നരോത്തമാ
ആന്ധ്രന്മാർ, ശകന്മാർ, പുലിന്ദന്മാർ, യവനന്മാർ, കാംഭോജന്മാർ, ബാഹ്ലികന്മാർ, ധൈര്യവും ഭയമില്ലായ്മയും ഉള്ളവരും, മനുഷ്യരിലും രാജാക്കന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠരായിരിക്കും.
ന തദാ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിത്സ്വധര്മമുപജീവതി। ക്ഷത്രിയാശ്ചാപി വൈശ്യാശ്ച വികര്മസ്ഥാ നരാധിപ
അന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണനും തന്റെ ധർമ്മം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കില്ല; ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും, മനുഷ്യരാജാവേ, തെറ്റായ വഴികളിൽ നിലകൊള്ളും.
അല്പായുഷഃ സ്വല്പബലാഃ സ്വല്പവീര്യപരാക്രമാഃ। അല്പസാരാല്പദേഹാശ്ച തഥാ സത്യാല്പഭാഷിണഃ
അവർക്ക് ചെറുതായുസ്സും, കുറച്ചു ശക്തിയും, കുറച്ചു വീര്യവും, കുറച്ചു സാരം, ചെറുതായ ദേഹം, കുറച്ചു സത്യവാക്ക് — ഇതൊക്കെയായിരിക്കും.
ബഹുശൂന്യാ ജനപദാ മൃഗവ്യാലാവൃതാ ദിശഃ। യുഗാന്തേ സമനുപ്രാപ്തേ വൃഥാ ച ബ്രഹ്മവാദിനഃ
അനേകം ദേശങ്ങൾ ശൂന്യമായിരിക്കും, ദിക്കുകൾ മൃഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കും; യುಗാന്തത്തിൽ ബ്രഹ്മം പ്രസംഗിക്കുന്നവർക്ക് അതൊക്കെ വ്യർത്ഥമായിരിക്കും.
ഭോവാദിനസ്തഥാ ശൂദ്രാ ബ്രാഹ്മണാശ്ചാര്യവാദിനഃ। യുഗാന്തേ മനുജവ്യാഘ്ര ഭവന്തി ബഹുജന്തവഃ
ശൂദ്രർ 'ഭോ' എന്നൊക്കെ സംസാരിക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഗുരുവിനെപ്പോലെ സംസാരിക്കും; മനുഷ്യസിംഹനായവനേ, യುಗാന്തത്തിൽ അനേകം ജീവികൾ ഉണ്ടാകും.
ന തഥാ ഘ്രാണയുക്താശ്ച സര്വഗന്ധാ വിശാംപതേ। രസാശ്ച മനുജവ്യാഘ്ര ന തഥാ സ്വാദുയോഗിനഃ
രാജാവേ, അന്നത്തെ കാലത്ത് ഗന്ധങ്ങൾ അത്ര സുഗന്ധമായിരിക്കുകില്ല; രുചികളും, മനുഷ്യസിംഹനായവനേ, അത്ര രുചികരമായിരിക്കുകില്ല.
ബഹുപ്രജാ ഹ്രസ്വദേഹാ ശീലാചാരവിവര്ജിതാഃ। മുഖേഭഗാഃ സ്ത്രിയോ രാജന്ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
അന്നത്തെ സ്ത്രീകൾ അനേകവും, ചെറുദേഹവും, ശീലവും ആചാരവും ഇല്ലാത്തവരും, വായിലൂടെ വിഭജിക്കപ്പെട്ടവരുമായിരിക്കും, രാജാവേ.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ്ചതുഷ്പഥാഃ। കേശശൂലാഃ സ്ത്രിയോ രാജന്ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
അന്നത്തെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ചിരി നിറഞ്ഞിരിക്കും, ചതുരശ്രങ്ങളിൽ ചിരി മുഴങ്ങും; സ്ത്രീകൾക്ക് തലമുടിയാണ് പ്രധാനമായിരിക്കും, രാജാവേ, യುಗാന്തത്തിൽ.
അല്പക്ഷീരാസ്തഥാ ഗാവോ ഭവിഷ്യന്തി ജനാധിപ। അല്പപുഷ്പഫലാശ്ചാപി പാദപാ ബഹുവായസാഃ
ജനാധിപതിയായവനേ, അന്നത്തെ പശുക്കൾക്ക് കുറച്ചു പാൽ മാത്രം ഉണ്ടാകും; മരങ്ങൾക്കു കുറച്ചു പൂവും പഴവും മാത്രം, പക്ഷികൾ മാത്രം കൂടുതലായിരിക്കും.
ബ്രഹ്മവധ്യാനുലിപ്താനാം തഥാ മിഥ്യാഭിശംസിനാമ്। നൃപാണാം പൃഥിവീപാല പ്രതിഗൃഹ്ണന്തി വൈ ദ്വിജാഃ
ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവരിൽ നിന്നോ, അസത്യമായി തങ്ങളെ പ്രശംസിക്കുന്നവരിൽ നിന്നോ, രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കും.
ലോഭമോഹപരീതാശ്ച മിഥ്യാധര്മധ്വജാവൃതാഃ। ഭിക്ഷാര്ഥം പൃഥിവീപാല ചഞ്ചൂര്യന്തേ ദ്വിജൈര്ദിശഃ
ലോഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞു, വ്യാജധർമ്മത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച്, ഭൂമിരക്ഷകനായവനേ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭിക്ഷയ്ക്കായി ദിക്കുകളിലൊക്കെയും സഞ്ചരിക്കും.
കരാഭാരഭയാദ്ഭീതാ ഗൃഹസ്ഥാഃ പരിമോഷകാഃ। മുനിച്ഛദ്മാകൃതിച്ഛന്നാ വാണിജ്യമുപഭുഞ്ജതേ
കരവാരിയും ഭയവും മൂലം ഗൃഹസ്ഥർ കള്ളന്മാരാവും; മുനിവേഷം ധരിച്ച്, അവർ വ്യാപാരത്തിൽ ഏർപ്പെടും.
മിത്യാ ച നഖരോമാണി ധാരയന്തി തദാ ദ്വിജാഃ। അര്ഥലോഭാന്നരവ്യാഘ്ര വൃഥാ ച ബ്രഹ്മചാരിണഃ
അപ്പോള്, മനുഷ്യസിംഹനേ, ദ്വിജന്മാര് തങ്ങളുടെ നഖവും മുടിയും വെറുതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു; ധനലോഭം കൊണ്ടാണ് ബ്രഹ്മചാരികളും വ്യര്ത്ഥമായ വ്രതങ്ങള് പാലിക്കുന്നത്.
ആശ്രമേഷു വൃഥാചാര പാരപാ ഗുരുതല്പഗാഃ। ഐഹലൌകികമീഹന്തേ മാംസശോണിതവര്ധനമ്
ആശ്രമങ്ങളില് നല്ല പെരുമാറ്റം ഇല്ലാതാവുന്നു; ചിലര് നിരോധിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, ചിലര് ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നു; എല്ലാവരും ലോകസുഖം മാത്രം അന്വേഷിച്ച്, മാംസം രക്തം എന്നിവ വര്ദ്ധിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
പാരലൌകികകാര്യേഷു പ്രമത്താ ഭൃശനാസ്തികാഃ'। ബഹുപാഷണ്ഡസംകീര്ണാഃ പരാന്നഗുണവാദിനഃ। ആശ്രമാ മനുജവ്യാഘ്ര ന ഭവന്തി യുഗക്ഷയേ
പരലോകത്തെ കാര്യങ്ങളില് എല്ലാവരും അശ്രദ്ധയും അസംബന്ധ വിശ്വാസങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അനേകം തെറ്റായ ആശയങ്ങള് കലര്ന്നിരിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരില് നിന്ന് കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; മനുഷ്യസിംഹനേ, കാലാവസാനത്തില് ആശ്രമങ്ങള് ഇല്ലാതാകും.
യഥര്തുവര്ഷീ ഭഗവാന്ന തഥാ പാകശാസനഃ। ന ചാപി സര്വഭീജാനി സമ്യഗ്രോഹന്തി ഭാരത
മഹാപ്രഭുവായ മഴദേവന് കാലാവസ്ഥയെ പഴയപോലെ നല്കുന്നില്ല; ഭാരത, എല്ലാ വിത്തുകളും ശരിയായി മുളക്കുന്നില്ല.
ഫലം ധര്മസ്യ രാജേന്ദ്ര സര്വത്ര പരിഹീയതേ। ഹിംസാഭിരാമശ്ച ജനസ്തഥാ സംപദ്യതേഽശുചിഃ। അധര്മഫലമത്യര്ഥം തദാ ഭവതി ചാനഘ
രാജാവേ, ധര്മ്മത്തിന്റെ ഫലം എല്ലായിടത്തും കുറയുന്നു; ജനങ്ങള് ഹിംസയില് ആസ്വാദനം കാണുന്നു, അതുകൊണ്ട് അശുദ്ധരാവുന്നു; അപ്പോള് അധര്മ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ് കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്, പാപരഹിതനേ.
തദാ ച പൃഥിവീപാല യോ ഭവേദ്ധര്മസംയുതഃ। അല്പായുഃ സ ഹി മന്തവ്യോ ന ഹി ധര്മോസ്തി കശ്ചന
അപ്പോള് ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ആര് ധര്മ്മം പാലിച്ചാലും അവന് ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുകാരനായി കണക്കാക്കണം, കാരണം അപ്പോള് യഥാര്ത്ഥത്തില് ധര്മ്മം ഇല്ലാതാവുന്നു.
ഭൂയിഷ്ഠം കൂടമാനൈശ്ച പണ്യം വിക്രീണതേ ജനാഃ। വണിജശ്ച നരവ്യാഘ്ര ബഹുമായാ ഭവന്ത്യുത
മിക്കവാറും ആളുകള് കള്ളതൂക്കുപയോഗിച്ച് സാധനങ്ങള് വില്ക്കുന്നു; മനുഷ്യസിംഹനേ, വ്യാപാരികള് അത്യന്തം വഞ്ചനാപരരാവുന്നു.
ധര്മിഷ്ഠാഃ പരിഹീയന്തേ പാപീയാന്വര്ധതേ ജനഃ। ധര്മസ്യ ബലഹാനിഃ സ്യാദധര്മശ്ച ബലായതേ
ധര്മ്മനിഷ്ഠര് കുറയുന്നു, പാപികള് വര്ദ്ധിക്കുന്നു; ധര്മ്മത്തിന്റെ ശക്തി കുറഞ്ഞു, അധര്മ്മം ശക്തിപ്പെടുന്നു.