ദേവര്ഷയശ്ച പ്രവരാസ്തഥൈവ ച ദിവൌകസഃ। യക്ഷരാക്ഷസഗന്ധര്വാസ്തഥൈവ ച പതത്രിണഃ। ഖേചരാണി ച ഭൂതാനി സര്വാണ്യേവാവതസ്ഥിരേ
ദേവർഷിമാരും സ്വർഗ്ഗവാസികളും, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പക്ഷികൾ, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും അവിടെ കൂടി.
തതഃ പിതാമഹശ്ചൈവ ലോകപാലാശ്ച സര്വശഃ। ഭഗവാംശ്ച മഹാദേവഃ സഗണോഽഭ്യായയൌ തദാ
അതിനുശേഷം, പിതാമഹനും ലോകപാലന്മാരും, മഹാദേവൻ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.
തതോ വായുര്മഹാരാജ ദിവ്യൈര്മാല്യൈഃ സമന്വിതഃ। അഭിതഃ പാണ്ഡവംചിത്രൈരവചക്രേ സമന്തതഃ
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ദിവ്യപുഷ്പമാലകളാൽ അലങ്കൃതമായ വായു ചുറ്റും അർജുനനെ അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യങ്ങളാൽ വലയം ചെയ്തു.
ജഗുശ്ച ഗാഥാ വിവിധാ ഗന്ധര്വാഃ സുരചോദിതാഃ। നനൃതുഃ സങ്ഘശശ്ചൈവ രാജന്നപ്സരസാം ഗണാഃ
ദേവന്മാരുടെ പ്രേരണയിൽ ഗന്ധർവന്മാർ വിവിധ ഗീതങ്ങൾ പാടുകയും, അപ്പസരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു, രാജാവേ.
തസ്മിംശ്ച താദൃശേ കാലേ നാരദശ്ചോദിതഃ സുരൈഃ। ആഗമ്യാഹ വചഃ പാര്ഥം ശ്രവണീയമിദം നൃപ
അത്തരം ഒരു സമയത്ത്, ദേവന്മാർ പ്രേരിപ്പിച്ച നാരദൻ അർജുനന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കേൾക്കേണ്ടതായ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു, രാജാവേ.
അര്ജുനാര്ജുന മാ യുങ്ക്ഷ ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി ഭാരത। നൈതാനി നിരധിഷ്ഠാനേ പ്രയുജ്യന്തേ കഥംചന
അർജുനാ, അർജുനാ, ഭാരതപുത്രാ, ദിവ്യായുധങ്ങൾ അനധികൃതമായി ഉപയോഗിക്കരുത്; അവ യാതൊരു സാഹചര്യത്തിലും അനുമതിയില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതല്ല.
അധിഷ്ഠാനേ ന വാഽനാര്തഃ പ്രയുഞ്ജീത കദാചന। പ്രയോഗേഷു മഹാന്ദോഷോ ഹ്യസ്ത്രാണാം കുരുനന്ദന
അനുമതി ഇല്ലാതെ, ദു:ഖം ഇല്ലാത്തവൻ ഒരിക്കലും ഈ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്; കാരണം, അവയെ അനാവശ്യമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ വലിയ ദോഷം സംഭവിക്കും, കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ.
ഏതാനി രക്ഷ്യമാണാനി ധനംജയ യഥാഗമമ്। ബലവന്തി സുഖാര്ഹാണി ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
ധനഞ്ജയാ, ഈ ആയുധങ്ങൾ ആചാരപ്രകാരം സൂക്ഷിച്ചാൽ, അവ ശക്തിയും സന്തോഷവും നൽകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അരക്ഷ്യമാണാന്യേതാനി ത്രൈലോക്യസ്യാപി പാണ്ഡവ। ഭവന്തി സ്മ വിനാശായ മൈവം ഭൂയഃ കൃഥാഃ ക്വചിത്
പാണ്ഡവാ, ഈ ആയുധങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും നാശം വരുത്തും; ഇങ്ങനെ ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്.
അജാതശത്രോ ത്വം ചൈവ ദ്രക്ഷ്യസേ താനി സംയുഗേ। യോജ്യമാനാനി പാര്ഥേ നദ്വിഷതാമവമര്ദനേ
അജാതശത്രുവേ, പാർത്ഥാ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ഈ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് കാണും.
നിവാര്യാഥ തതഃ പാര്ഥം സര്വേ ദേവാ യഥാഗതമ്। ജഗ്മുരന്യേ ച യേ തത്ര രസമാജഗ്മുര്നരര്ഷഭ
പിന്നീട്, പാർത്ഥനെ ഉപദേശിച്ചശേഷം, എല്ലാ ദേവന്മാരും അവിടെ എത്തിയവരും മുമ്പത്തെപോലെ തിരിച്ചു പോയി, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ.
തേഷു സര്വേഷു കൌരവ്യ പ്രതിയാതേഷു പാണ്ഡവാഃ। തസ്മിനനേവ വനേ ഹൃഷ്ടാസ്ത ഊഷുഃ സഹ കൃഷ്ണയാ
കൗരവന്മാർ എല്ലാവരും തിരിച്ചു പോയപ്പോൾ, പാണ്ഡവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ആ കാടിൽ തന്നെ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം താമസിച്ചു.
തസ്മിന്കൃതാസ്ത്രേ രഥിനാം പ്രവീരേ। പ്രത്യാഗതേ ഭവനാദ്വൃത്രഹന്തുഃ। അതഃ പരം കിമകുര്വന്ത പാര്ഥാഃ സമേത്യ ശൂരേണ ധനംജയേന
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയശേഷം, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധനഞ്ജയനോടൊപ്പം ചേരുമ്പോൾ പൃഥാപുത്രന്മാർ എന്ത് ചെയ്തു?
വനേഷു തേഷ്വേവ തു തേ നരേന്ദ്രാഃ സഹാര്ജുനേനേന്ദ്രസമേന വീരാഃ। തസ്മിംശ്ച ശൈലപ്രവരേ സുരമ്യേ ധനേശ്വരാക്രീഡഗതാ വിജഹ്രുഃ
അവരെല്ലാം അർജുനനോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ വീരന്മാരായ രാജാക്കന്മാർ, ആ മനോഹരമായ പർവ്വതത്തിൽ, ധനത്തിന്റെ ദേവന്റെ ദേശത്ത് സന്തോഷത്തോടെ വിനോദം നടത്തി.
വേശ്മാനി താന്യപ്രതിമാനി പശ്യന് ക്രീഡാശ്ച നാനാദ്രുമസന്നിബദ്ധാഃ। ചചാര ധന്വീ ബഹുധാ നരേന്ദ്രഃ സോഽസ്ത്രേഷു യത്തഃ സതതം കിരീടീ
അപ്രതിമമായ ആ ഭവനങ്ങളും, പലതരം വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട കളിസ്ഥലങ്ങളും കണ്ടുകൊണ്ട്, അമ്പുധാരിയായ രാജാവായ അർജുനൻ, ആയുധങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ, പലവിധത്തിൽ അങ്ങോട്ട് ഇങ്ങോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
അവാപ്യ വാസം നരദേവപുത്രാഃ പ്രസാദജം വൈശ്രവണസ്യ രാജ്ഞഃ। ന പ്രാണിനാം തേ സ്പൃഹയന്തി രാജ- ഞ്ശിവശ് കാലഃ സ ബഭൂവ തേഷാമ്
വൈശ്രവണരാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ലഭിച്ച വാസസ്ഥലത്തിൽ താമസിച്ച പാണ്ഡവന്മാർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളിൽ ഒരു മോഹവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; ആ സമയം അവർക്കു ഭാഗ്യമായിരുന്നു, രാജാവേ.
സമേത്യ പാര്ഥേന യഥൈകരാത്ര- മൂഷുഃ സമാസ്തത്രതഥാ ചതസ്രഃ। പൂര്വാശ്ച ഷട് താ ദശ പാണ്ഡവാനാം ശിവാ ബഭൂവുര്വസതാം വനേഷു
പാർത്ഥനോടൊപ്പം വീണ്ടും ചേരുമ്പോൾ, അവർ അവിടെ നാലു രാത്രികൾ കൂടി താമസിച്ചു; അതിനു മുമ്പുള്ള ആറും ഈ പത്ത് രാത്രികളും പാണ്ഡവന്മാർക്കു കാട്ടിൽ ഭാഗ്യകരമായിരുന്നു.
തതോഽബ്രവീദ്വായുസുതസ്തരസ്വീ ജിഷ്ണുശ്ച രാജാനമുപോപവിശ്യ। യമൌ ച വീരൌ സുരരാജകല്പാ- വേകാന്തമാസ്ഥായ ഹിതം പ്രിയം ച
അപ്പോൾ, വേഗവാനായ വായുപുത്രനും, ജിഷ്ണുവും, രാജാവിനോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, യമപുത്രന്മാരായ വീരന്മാർ ദേവേന്ദ്രനോടു തുല്യരായി ഒറ്റയിടത്ത് ചേർന്ന് ഉപകാരകരവും പ്രിയവുമായ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
തവ പ്രതിജ്ഞാം കുരുരാജ സത്യാം ചികീര്ഷമാണാസ്ത്വദനുപ്രിയം ച। തതോ ന ഗച്ഛാമ വനാന്യപാസ്യ സുയോധനം സാനുചരം നിഹന്തുമ്
കുരുരാജാവേ, നിന്റെ സത്യവചനം പാലിക്കാനും, നിനക്ക് ഇഷ്ടമായത് സാധിപ്പിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ കാടുകൾ വിട്ട്, സുയോധനനെയും കൂട്ടരെയും സംഹരിക്കാൻ പുറപ്പെടുന്നില്ല.
ഏകാദശം വര്ഷമിദം വസാമഃ സുയോധനേനാത്തസുഖാഃ സുഖാര്ഹാഃ। തം വഞ്ചയിത്വാഽധമബുദ്ധിശീല- മജ്ഞാതവാസം സുഖമാപ്നുയാമ
ഇപ്പോൾ പതിനൊന്ന് വർഷം, സുഖാർഹരായിട്ടും സുഖം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞു; ആ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനെ വഞ്ചിച്ച്, അജ്ഞാതവാസം സന്തോഷത്തോടെ പൂർത്തിയാക്കാം.
തവാജ്ഞയാ പാര്ഥിവ നിര്വിശങ്കാ വിഹായ മാനം വിചരാമോ വനാനി। സമീപവാസേന വിലോഭിതാസ്തേ ജ്ഞാസ്യന്തി നാസ്മാനപകൃഷ്ടദേശാന്
നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, രാജാവേ, ഭയമില്ലാതെ ഞങ്ങൾ അഭിമാനം വിട്ട് കാടുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു ആകർഷിതരാകുന്നവർ ഞങ്ങൾ ദൂരദേശങ്ങളിൽ ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കും.
സംവത്സരം തത്ര വിഹൃത്യ ഗൂഢം നരാധമം തം സുഖമുദ്ധരേമ। നിര്യാത്യ വൈരം സഫലം സപുഷ്പം തസ്മൈ നരേന്ദ്രാധമപൂരുഷായ
അവിടെ ഒരു വർഷം മറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ്, ആ ദുഷ്ടനെ സന്തോഷത്തോടെ പിടിച്ചെടുക്കും. പുറത്തു വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ വൈരം വിജയകരമായി സഫലമാക്കും, ആ അയോഗ്യനായ രാജാവിനോട്.
സുയോധനായാനുചരൈര്വൃതായ തതോ മഹീം പ്രാപ്നുഹി ധര്മരാജ। സ്വര്ഗോപമം ദേശമിമം ചരദ്ഭിഃ ശക്യോ വിഹന്തും നരദേവ ശോകഃ
സുയോധനന്റെ അനുചിതരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിട്ടും, നീ, ധർമരാജാവേ, ഭൂമി വീണ്ടെടുക്കണം. സ്വർഗ്ഗത്തോടു സമമായ ഈ ദേശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്ക് ദു:ഖം അകറ്റാൻ കഴിയും, രാജാവേ.
കീര്തിസ്തു തേ ഭാരത പുണ്യഗന്ധാ നശ്യേദ്ധി ലോകേഷു ചരാചരേഷു। തത്പ്രാപ്യ രാജ്യംകുരുപുങ്ഗവാനാം ശക്യം മഹത്പ്രാപ്തുമഥ ക്രിയാശ്ച
ഭാരതപുത്രാ, നിന്റെ പുണ്യഗന്ധമുള്ള കീർത്തി സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാ ജന്തുക്കളിലും ഇല്ലാതാകും. കുരുവംശത്തിലെ പ്രധാനികളിൽ നിന്നു രാജ്യം ലഭിച്ചാൽ, വലിയ വിജയങ്ങളും യാഗങ്ങളും നേടാൻ കഴിയും.
ഇദം തു ശക്യം സതതം നരേന്ദ്ര പ്രാപ്തും ത്വയാ യല്ലഭസേ കുബേരാത്। കുരുഷ്വ ബുദ്ധിം ദ്വിഷതാം വധായ കൃതാഗസാം ഭാരത നിഗ്രഹേ ച
രാജാവേ, നീ കുബേരനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചതുപോലെ ഇതൊന്നും എപ്പോഴും നേടാൻ കഴിയും. ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാനും പാപം ചെയ്തവരെ നിയന്ത്രിക്കാനും മനസ്സുറപ്പിക്കൂ, ഭാരതപുത്രാ.
തേജസ്തവോഗ്രം ന സഹേത രാജന് സമേത്യ സാക്ഷാദപി വജ്രപാണിഃ। ന ഹി വ്യഥാം ജാതു കരിഷ്യതസ്തൌ സമേത്യ ദേവൈരപി ധര്മരാജ
നിന്റെ ഭയങ്കരമായ തേജസിനെ, രാജാവേ, നേരിട്ട് വജ്രപാണി വന്നാലും സഹിക്കാനാവില്ല. ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചു വന്നാലും, അവർ ഒരിക്കലും നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ല, ധർമരാജാവേ.
തവാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥമപി പ്രവൃത്തൌ സുപര്ണകേതുശ്ച ശിനേശ്ച നപ്താ। യഥൈവ കൃഷ്ണോഽപ്രതിമോ ബലേന തഥൈവ രാജന്സ ശിനിപ്രവീരഃ
നിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ, സുപർണകേതുവും ശിനിയുടെ മകനും സജ്ജരായിരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ ശക്തിയിൽ തുല്യനില്ലാത്തവനോ, അങ്ങനെ തന്നെ ആ ശിനിവംശത്തിലെ വീരനും.
തവാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥമഭിപ്രപന്നോ യഥൈവ കൃഷ്ണഃ സഹ യാദവൈസ്തൈഃ। തഥൈവ ചേമൌ നരദേവവര്യ യമൌ ച വീരൌ കൃതിനൌ പ്രയോഗേ
നിന്റെ വിജയത്തിനായി, കൃഷ്ണൻ യാദവന്മാരോടൊപ്പം വന്നതുപോലെ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, ഈ ഇരട്ടവീരന്മാരും കൃത്യത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ത്വദര്ഥയോഗപ്രഭവപ്രധാനാഃ ശമം കരിഷ്യാമ പരാന്സമേത്യ
നിന്റെ കാര്യത്തിനായി ശക്തിയും പ്രധാനത്വവും ഉള്ളവർ ആയി ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെ നേരിട്ട് സമാധാനം കൊണ്ടുവരും.
തതസ്തദാജ്ഞായ മതം മഹാത്മാ തേഷാം ച ധര്മസ്യ സുതോ വരിഷ്ഠഃ। പ്രദക്ഷിണം സ്ഥാനമുപേത്യ രാജാ പര്യാക്രമദ്വൈശ്രവണസ്യ രാജ്ഞഃ
അപ്പോൾ ആ ഉപദേശം മനസ്സിലാക്കി, മഹാത്മാവായ ധർമ്മപുത്രൻ, അവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ്, വൈശ്രവണന്റെ ആലയം ഭക്തിപൂർവ്വം ചുറ്റി നടന്നു.