തഥാ രൌദ്രാസ്ത്രനിഷ്പിഷ്ടാന്ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാന്। നിശാമ്യ പരമം ഹര്ഷമഗമദ്ദേവസാരഥിഃ
ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നവരെ ഭയങ്കരമായ ആയുധം കൊണ്ട് സംഹരിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ രഥസാരഥിയായ മാതലി അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തദസഹ്യം കൃതം കര്മ ദേവൈരപി ദുരാസദമ്। ദൃഷ്ട്വാ മാം പൂജയാമാസ മാതലിഃ ശക്രസാരഥിഃ
ദേവന്മാർക്കുപോലും സഹിക്കാനാവാത്ത ഈ മഹത്തായ പ്രവർത്തി ഞാൻ ചെയ്തതും കണ്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ രഥസാരഥിയായ മാതലി എന്നെ ആദരിച്ചു.
ഉചാച വചനം ചേദംപ്രീയമാണഃ കൃതാഞ്ജലിഃ। `ഹതാംസ്താന്ദാനവാന്ദൃഷ്ട്വാ മയാ സങ്ഖ്യേ സഹസ്രശഃ
കൈകൂപ്പി ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ മാതലി പറഞ്ഞു: 'യുദ്ധത്തിൽ നീ ആയിരക്കണക്കിന് ദാനവരെ സംഹരിച്ചത് ഞാൻ കണ്ടു.'
സുരാസുരൈരസഹ്യം ഹി കര്മ യത്സാധിതം ത്വയാ। ന ഹ്യേതത്സംയുഗേ കര്തുമപി ശക്തഃ സുരേശ്വരഃ। `ധ്രുവം ധനഞ്ജയ പ്രീതസ്ത്വയി ശക്രഃ പുരാര്ദന
'ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ പ്രവർത്തി നീ സാധിച്ചിരിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ദേവാധിപതിക്ക് പോലും ഇതു ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. ധനഞ്ജയ, നഗരവിളക്കായ ഇന്ദ്രൻ നിന്നിൽ അതീവ സന്തോഷവാനാണ്.'
സുരാസുരൈരവധ്യം ഹി പുരമേതത്ഖഗം മഹത്। ത്വയാ വിമഥിതം വീര സ്വവീര്യതപസോ ബലാത്
'ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ വലിയ പക്ഷിരൂപ നഗരത്തെ, നീ സ്വന്തം ശക്തിയാലും തപസ്സാലും തകർത്തിരിക്കുന്നു, വീരാ.'
വിദ്വസ്തേ ഖപുരേ തസ്മിന്ദാനവേഷു ഹതേഷു ച। വിനദന്ത്യഃ സ്ത്രിയഃ സര്വാ നിഷ്പേതുര്നഗരാദ്ബഹിഃ
ആ ആകാശനഗരം തകർന്ന് ദാനവർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ സ്ത്രീകളും കരഞ്ഞ് നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
പ്രകീര്ണകേശ്യോ വ്യഥിതാഃ കുരര്യ ഇവ ദുഃഖിതാഃ। പേതുഃ പുത്രാന്പിതൃന്ഭ്രാതൄഞ്ശോചമാനാ മഹീതലേ
ചെവിയിലുണ്ടായ മുടി വീണ നിലയിൽ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, കുരരപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ വിഷാദത്തോടെ, അവർ മക്കളെയും പിതാക്കളെയും സഹോദരന്മാരെയും ഓർത്ത് നിലത്തേക്ക് വീണു.
രുദത്യോ ദീനകണ്ഠ്യസ്തു നിനദന്ത്യോ ഹതേശ്വരാഃ। ഉരാംസി പാണിഭിര്ഘ്നന്ത്യോ വിസ്രസ്തസ്രഗ്വിഭൂഷണാഃ
ദുർബലമായ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞ്, തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ വിലപിച്ച്, കൈകൊണ്ട് നെഞ്ചിടിച്ചു, പുഷ്പമാലകളും ആഭരണങ്ങളും ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയിൽ അവർ നിലവിളിച്ചു.
തച്ഛോകയുക്തമശ്രീകം ദുഃഖദൈന്യസമാഹതമ്। ന ബഭൌ ദാനവപുരം ഹതത്വിട്കം ഹതേശ്വരമ്
ദു:ഖവും ദാരിദ്ര്യവും നിറഞ്ഞു, ആ ദാനവ നഗരത്തിന് ഭംഗിയും പ്രകാശവും ഇല്ലാതായി, അതിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ അതു മങ്ങിപ്പോയി.
ഗന്ധര്വനഗരാകാരം ഹൃതനാഗമിവ ഹ്രദമ്। ശുഷ്കവൃക്ഷമിവാരണ്യമദൃശ്യമഭവത്പുരമ്
ഗന്ധർവനഗരത്തെപ്പോലിരുന്ന ആ നഗരം, നാഗങ്ങൾ ഇല്ലാതായ തടാകംപോലും ഉണങ്ങിയ മരങ്ങളുള്ള കാടുപോലും, അദൃശ്യമായി പോയി.
മാം തു സംഹൃഷ്ടമനസം ക്ഷിപ്രം മാതലിരാനയത്। ദേവരാജസ്യ ഭവനം കൃതകര്മാണമാഹവാത്
എന്റെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കിയ എന്നെ മാതലി വേഗത്തിൽ ദേവരാജാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ഹിരണ്യപുരമുത്സൃജ്യ നിഹത്യ ച മഹാസുരാന്। നിവാതകവചാംശ്ചൈവ തതോഽഹംശക്രമാഗമമ്
ഹിരണ്യപുരം ഉപേക്ഷിച്ച് മഹാസുരന്മാരെയും നിരാതകവചന്മാരെയും സംഹരിച്ച ശേഷം ഞാൻ ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്ന് എത്തി.
മമ കര്മ ച ദേവേന്ദ്രം മാതലിര്വിസ്തരേണ തത്। സര്വം വിശ്രാവയാമാസ യഥാഭൂതം മഹാദ്യുതേ
എന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, മഹാതേജസ്വിയായ മാതലി ഇന്ദ്രനോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഹിരണ്യപുരഘാതം ച മായാനാം ച നിവാരണമ്। നിവാതകവചാനാം ച വധം സങ്ഖ്യേ മഹൌജസാമ്। `കാലകേയവധം ചൈവ അദ്ഭുതം രോമഹര്ഷണമ്
ഹിരണ്യപുരം തകർത്തതും, മായാവിദ്യാധരന്മാരെ തോൽപ്പിച്ചതും, മഹാശക്തിയുള്ള നിരാതകവചന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചതും, അത്ഭുതകരമായ കാലകേയന്മാരുടെ സംഹാരവും മാതലി വിവരിച്ചു.
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാന്പ്രീതഃ സഹസ്രാക്ഷഃ പുരംദരഃ। മരുദ്ഭിഃ സഹിതഃ ശ്രീമാന്സാധുസാധ്വിത്യഥാബ്രവീത്। `പരിഷ്വജ്യ ച മാം പ്രേമ്ണാ മൂര്ധ്നി ചാഘ്രായ സസ്മിതമ്
അത് കേട്ടപ്പോൾ, ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരൻ, സന്തോഷത്തോടെ മരുത്ഗണങ്ങളോടൊപ്പം 'നല്ലത്, നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞു, സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ അണക്കി, തലയിൽ ചുംബിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു.
തതോ മാം ദേവരാജോ വൈ സമാശ്വാസ്യ പുനഃ പുനഃ। അബ്രവീദ്വിബുധൈഃ സാര്ധമിദം സമധുരം വചഃ
ശേഷം ദേവരാജാവ്, വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, അമരന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഏറ്റവും മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അതിദേവാസുരം കര്മ കൃതമേവ ത്വയാ രണേ। ഗുര്വര്ഥശ്ച കൃതഃ പാര്ഥ മഹാശത്രൂന്ഘ്നതാ മമ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ നീ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പോലും മറികടക്കുന്നതായിരുന്നു. എന്റെ ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ച്, ശിഷ്യന്റെ കടമ നീ നന്നായി നിറവേറ്റിയിരിക്കുന്നു, പാർത്ഥാ.
ഏവമേവ സദാ ഭാവ്യം സ്ഥിരേണാജൌ ധനംജയ। അസംമൂഢേന ചാസ്ത്രാണാം കര്തവ്യം പ്രതിപാദനമ്
ഇങ്ങനെ തന്നെ, ധനഞ്ജയ, നീ എപ്പോഴും യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിലകൊള്ളണം. മനസ്സു കുഴപ്പമില്ലാതെ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പൂർണ്ണമായും പഠിക്കണം.
അവിഷഹ്യോ രണേ ഹി ത്വം ദേവദാനവരാക്ഷസൈഃ। സയക്ഷാസുരഗന്ധര്വൈഃ സപക്ഷിഗണപന്നഗൈഃ
യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും, യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പക്ഷികളും പാമ്പുകളും ചേർന്നാലും നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
വസുധാം ചാപി കൌന്തേയ ത്വദ്ബാഹുബലനിര്ജിതാമ്। പാലയിഷ്യതി ധര്മാത്മാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ നീയുടെ ഭുജബലത്തിൽ ജയിച്ച ഭൂമിയെ, ധർമ്മപരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഭരിക്കും.
തതോ മാമിവിശ്വസ്തം സംരൂഢശരവിക്ഷതമ്। ദേവരാജോഽനുഗൃഹ്യേദം കാലേ വചനമബ്രവീത്
അനവധി അമ്പുകൾ കൊണ്ടുള്ള വ്രണങ്ങളോടെ വിശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ നിന്നപ്പോൾ, ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ ദയയോടെ സമയോചിതമായി എന്നോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി സര്വാണി ത്വയി തിഷ്ഠന്തി ഭാരത। ന ത്വാഽഭിഭവിതും ശക്തോ മാനുഷോ ഭുവി കശ്ചന
ഭാരതവംശജ, എല്ലാ ദിവ്യായുധങ്ങളും ഇപ്പോൾ നിന്റെ കൈവശം ഉണ്ട്. ഭൂമിയിൽ ഒരു മനുഷ്യനും നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപഃ കര്ണഃ ശകുനിഃ സഹ രാജഭിഃ। സംഗ്രാമസ്ഥസ്യ തേ പുത്ര കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്
ഭീഷ്മനും ദ്രോണമാരും കൃപനും കർണ്ണനും ശകുനിയും മറ്റു രാജാക്കളുമൊക്കെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നെ നേരിടുമ്പോൾ നിന്റെ ശക്തിയുടെ പത്തിനാറിൽ ഒന്ന് പോലും തികയില്ല.
ഇദം ച മേ തനുത്രാണം പ്രായച്ഛന്മഘവാന്പ്രഭുഃ। അഭേദ്യം കവചം ദിവ്യം സ്രജം ചൈവ ഹിരണ്മയീമ്
ശക്തനായ മഘവാൻ എന്നെ ഈ ദേഹരക്ഷകവചം തന്നു; തുരങ്കാവിക്കാത്ത ദിവ്യമായ ഒരു കവചവും പൊന്നാലുണ്ടാക്കിയ ഒരു മാലയും തന്നു.
ദേവദത്തം ച മേ ശങ്ഖം ദേവഃ പ്രാദാന്മഹാരവമ്। ദിവ്യം ചേദം കിരീടം മേ സ്വയമിന്ദ്രോ യുയോജ ഹ
ഇന്ദ്രൻ തന്നെ എന്നെ ദേവദത്തം എന്ന മഹാശബ്ദമുള്ള ശംഖവും ഈ ദിവ്യമായ കിരീടവും എന്റെ തലയിൽ അണിയിച്ചു.
തതോ ദിവ്യാനി വസ്ത്രാണി ദിവ്യാന്യാഭരണാനി ച। പ്രാദാച്ഛക്രോ മമൈതാനി രുചിരാണി ബൃഹന്തി ച
ശക്രൻ എന്നെ ഈ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും ഭംഗിയുള്ള വലിപ്പമുള്ള ആഭരണങ്ങളും സമ്മാനിച്ചു.
ഏവം സംപൂജിതസ്തത്രസുഖമസ്മ്യുഷിതോ നൃപ। ഇന്ദ്രസ് ഭവനേ പുണ്യേ ഗന്ധര്വശിശുഭിഃ സഹ
അങ്ങനെ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, രാജാവേ, ഗന്ധർവബാലന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ ഇന്ദ്രന്റെ പുണ്യമായ ഭവനത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.
തതോ മാമബ്രവീച്ഛക്രഃ പ്രീതിമാനമരൈഃ സഹ। സമയോഽര്ജുന ഗന്തും തേ ഭ്രാതരോ ഹി സ്മരന്തി തേ
പിന്നീട് അമരന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ശക്രൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'അർജുനാ, ഇപ്പോൾ പോകേണ്ട സമയം ആയി; നിന്റെ സഹോദരങ്ങൾ നിന്നെ ഓർക്കുന്നു.'
ഏവമിന്ദ്രസ്യ ഭവനേ പഞ്ചവര്ഷാണി ഭാരത। ഉഷിതാനി മയാ രാജന്സ്മരതാ ദ്യൂതജം കലിമ്
ഭാരതവംശജ, ഇന്ദ്രന്റെ ഭവനത്തിൽ ഞാൻ അഞ്ചു വർഷം താമസിച്ചു; എല്ലായ്പ്പോഴും പാശക്രീഡയിലൂടെ സംഭവിച്ച ദുരന്തം ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
തതോ ഭവന്തമദ്രാക്ഷം ഭ്രാതൃഭിഃ പരിവാരിതമ്। ഗന്ധമാദനമാസാദ്യ പര്വതസ്യാസ്യ മൂര്ധനി
പിന്നീട് ഞാൻ നിന്നെ സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഈ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിന്റെ മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ കണ്ടു.