നിമിത്തം ബ്രാഹ്മണ ഇതി തസ്മൈ വിത്തം ദദൌ ബഹു। ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം യഥാന്യായം ഭോജനാച്ഛാദനാന്വിതമ്
കാരണമാകുന്ന ബ്രാഹ്മണനു രാജാവ് ധാരാളം ധനം നൽകി; ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും ഉൾപ്പെടെ യഥാവിധി സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി.
പ്രീതസ്തസ്മൈ നരപതിരപ്രമേയപരാക്രമഃ। തതശ്ചകാരാവഭൃഥം വിധിദൃഷ്ടേന കര്മണാ
അപ്രമിതമായ വീര്യശാലിയായ രാജാവ് അതിനാൽ സന്തോഷിച്ചു; തുടർന്ന് യാഗാനന്തര സ്നാനം നിയമപ്രകാരം നടത്തി.
ആസ്തീകം പ്രേഷയാമാസ ഗൃഹാനേവ സുസംസ്കൃതമ്। രാജാ പ്രീതമനാഃ പ്രീതം കൃതകൃത്യം മനീഷിണമ്
രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സിൽ തൃപ്തിയായി, ജ്ഞാനിയും കഴിവുമുള്ള ആസ്തീകനെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ചു.
പുനരാഗമനം കാര്യമിതി ചൈനം വചോഽബ്രവീത്। ഭവിഷ്യസി സദസ്യോ മേ വാജിമേധേ മഹാക്രതൌ
അവനോട് രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'നീ വീണ്ടും വരണം; എന്റെ വലിയ അശ്വമേധയാഗത്തിൽ നീ സദസ്യനാകണം.'
തഥേത്യുക്ത്വാ പ്രദുദ്രാവ തദാസ്തീകോ മുദാ യുതഃ। കൃത്വാ സ്വകാര്യമതുലം തോഷയിത്വാ ച പാര്ഥിവമ്
'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആസ്തീകൻ സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു; അവൻ തന്റെ അതുല്യമായ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
സ ഗത്വാ പരമപ്രീതോ മാതുലം മാതരം ച താമ്। അഭിഗമ്യോപസംഗൃഹ്യ തഥാ വൃത്തം ന്യവേദയത്
അവൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ അമ്മാവനെയും അമ്മയെയും സമീപിച്ചു, അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, സംഭവിച്ച എല്ലാം അവർക്കു പറഞ്ഞു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ പ്രീയമാണാഃ സമേതാ യേ തത്രാസന്പന്നഗാ വീതമോഹാഃ। ആസ്തീകേ വൈ പ്രീതിമന്തോ ബഭൂവു- രൂചുശ്ചൈനം വരമിഷ്ടം വൃമീഷ്വ
ഇത് കേട്ടു അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാ പാമ്പുകളും മായ്ച്ച മനസ്സോടെ ആസ്തീകനെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളൊരു വരം ചോദിക്കൂ.'
ഭൂയോഭൂയഃ സര്വശസ്തേഽബ്രുവംസ്തം കിം തേ പ്രിയം കരവാമാദ്യ വിദ്വന്। പ്രീതാ വയം മോക്ഷിതാശ്ചൈവ സര്വേ കാമം കിം തേ കരവാമാദ്യ വത്സ
എല്ലാ പാമ്പുകളും വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ജ്ഞാനിയേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ ഇന്ന് ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം? ഞങ്ങൾ സന്തോഷവാന്മാരാണ്, മോചിതരായിരിക്കുന്നു; പറയൂ, പ്രിയപ്പെട്ടവാ, നിനക്ക് ഇന്ന് എന്ത് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണ്.'
സായം പ്രാതര്യേ പ്രസന്നാത്മരൂപാ ലോകേ വിപ്രാ മാനവാ യേ പരേഽപി। ധര്മാഖ്യാനം യേ പഠേയുര്മമേദം തേഷാം യുഷ്മന്നൈവ കിംചിദ്ഭയം സ്യാത്
സന്ധ്യയിലും പ്രഭാതത്തിലും, ശുദ്ധഹൃദയമുള്ള ബ്രാഹ്മണരും മനുഷ്യരും മറ്റുള്ളവരും ഈ എന്റെ ധർമ്മകഥ പറയുന്നവർക്ക്, നിങ്ങൾ പാമ്പുകൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകരുത്.
തൈശ്ചാപ്യുക്തോ ഭാഗിനേയഃ പ്രസന്നൈ- രേതത്സത്യം കാമമേവം വരം തേ। പ്രീത്യാ യുക്താഃ കാമിതം സര്വശസ്തേ കര്താരഃ സ്മ പ്രവണാ ഭാഗിനേയ
ആ സന്തോഷത്തോടെ പാമ്പുകൾ ആസ്തീകന്റെ അമ്മാവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇത് സത്യമാകട്ടെ, നിനക്ക് ഈ വരം ലഭിച്ചു. സ്നേഹത്താൽ, നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെന്തും ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണ്, അമ്മാവനേ.'
അസിതം ചാര്തിമന്തം ച സുനീഥം ചാപി യഃ സ്മരേത്। ദിവാ വാ യദി വാ രാത്രൌ നാസ്യ സര്പഭയം ഭവേത്
ആസിതൻ, ആർതിമാൻ, സുനീതൻ എന്നിവരെ ആരെങ്കിലും പകൽ അല്ലെങ്കിൽ രാത്രി ഓർത്താൽ, അവർക്കു പാമ്പുകളുടെ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യോ ജരത്കാരുണാ ജാതോ ജരത്കാരൌ മഹാവശാഃ। ആസ്തീകഃ സര്പസത്രേ വഃ പന്നഗാന്യോഽഭ്യരക്ഷത। തം സ്മരന്തം മഹാഭാഗാ ന മാം ഹിംസിതുമര്ഹഥ
ജരത്കാരുവിൽ ജനിച്ച മഹാശക്തനായ ആസ്തീകൻ, പാമ്പയാഗത്തിൽ നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ചവൻ—അവനെ ഓർക്കുന്നവരെ, ഭാഗ്യശാലികളേ, നിങ്ങൾ ദോഷം ചെയ്യരുത്.
സര്പാപസര്പ ഭദ്രം തേ ഗച്ഛ സര്പ മഹാവിഷ। ജനേമേജയസ്യ യജ്ഞാന്തേ ആസ്തീകവചനം സ്മര
പാമ്പേ, പിന്മാറുക, നിനക്ക് ആശംസകൾ; മഹാവിഷമുള്ളവാ, നീ പോകൂ. ജനമേജയന്റെ യാഗം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആസ്തീകന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കുക.
ആസ്തീകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ യഃ സര്പോ ന നിവര്തതേ। ശതധാ ഭിദ്യതേ മൂര്ധാ ശിംശവൃക്ഷഫലം യഥാ
ആസ്തീകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും പിന്മാറാത്ത പാമ്പിന്റെ തല ശിംശപാവൃക്ഷത്തിന്റെ പഴംപോലെ നൂറായി പിളരും.
സ ഏവമുക്തസ്തു തദാ ദ്വിജേന്ദ്രഃ സമാഗതൈസ്തൈര്ഭുജഗേന്ദ്രമുഖ്യൈഃ। സംപ്രാപ്യ പ്രീതിം വിപുലാം മഹാത്മാ തതോ മനോ ഗമനായാഥ ദധ്രേ
അങ്ങനെ കൂടിയിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, ആ മഹാത്മാവായ ദ്വിജൻ വലിയ സന്തോഷം നേടി, മനസ്സിൽ യാത്രയെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇത്യേവം നാഗരാജോഽഥ നാഗാനാം മധ്യഗസ്തദാ। ഉക്ത്വാ സഹൈവ തൈഃ സര്പൈഃ സ്വമേവ ഭവനം യയൌ
അങ്ങനെ, പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് അവിടെ പാമ്പുകൾക്കിടയിൽ പറഞ്ഞശേഷം, അവരോടൊപ്പം സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
മോക്ഷയിത്വാ തു ഭുജഗാന്സര്പസത്രാദ്ദ്വിജോത്തമഃ। ജഗാമ കാലേ ധര്മാത്മാ ദിഷ്ടാന്തം പുത്രപൌത്രവാന്
പാമ്പുകളെ പാമ്പയാഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച ശേഷം, ആ ധാർമ്മികനും ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണനും ആയവൻ, സമയമായപ്പോൾ പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായി.
ഇത്യാഖ്യാനം മയാസ്തീകം യഥാവത്തവ കീര്തിതമ്। യത്കീര്തയിത്വാ സര്പേഭ്യോ ന ഭയം വിദ്യതേ ക്വചിത്
ഇങ്ങനെ ആസ്തീകന്റെ കഥ ഞാൻ നിനക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നു; ഇത് പറയുന്നവർക്കു പാമ്പുകളിൽ നിന്ന് എവിടെയും ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യഥാ കഥിതവാന്ബ്രഹ്മന്പ്രമതിഃ പൂര്വജസ്തവ। പുത്രായ രുരവേ പ്രീതഃ പൃച്ഛതേ ഭാര്ഗവോത്തമ
നിന്റെ മൂപ്പൻ പ്രമതി, സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകനായ രുരുവിനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭാർഗവശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ നിനക്കു ഇതു പറഞ്ഞു.
യദ്വാക്യം ശ്രുതവാംശ്ചാഹം തഥാ ച കഥിതം മയാ। ആസ്തീകസ്യ കവേര്വിപ്ര ശ്രീമച്ചരിതമാദിതഃ
ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു; ബ്രാഹ്മണനേ, ആസ്തീകന്റെ മഹത്വമുള്ള കഥ തുടക്കം മുതൽ ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
യന്മാം ത്വം പൃഷ്ടവാന്ബ്രഹ്മഞ്ശ്രുത്വാ ഡുണ്ഡുഭഭാഷിതമ്। വ്യേതു തേ സുമഹദ്ബ്രഹ്മന്കൌതൂഹലമരിന്ദമ
ബ്രഹ്മണേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചതും, ദുണ്ടുഭിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും, അതിനാൽ നിന്നിലെ ആ വലിയ കൗതുകം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ.
ശ്രുത്വാ ധര്മിഷ്ഠമാഖ്യാനമാസ്തീകം പുണ്യവര്ധനമ്। `സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ദീര്ഘമായുരവാപ്നുയാത്
ആസ്തീകന്റെ ധർമ്മപൂർണ്ണമായ, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന കഥ കേട്ടാൽ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, ദീർഘായുസ് ലഭിക്കും.
ഭൃഗുവംശാത്പ്രഭൃത്യേവ ത്വയാ മേ കീര്തിതം മഹത്। ആഖ്യാനമഖിലം താത സൌതേ പ്രീതോഽസ്മിതേന തേ
ഭൃഗുവംശം മുതൽ നീ എന്നോട് ഈ മഹത്തായ കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞുതന്നു, സൌതേ, നിന്റെ ഈ വിവരണത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്.
പ്രക്ഷ്യാമി ചൈവ ഭൂയസ്ത്വാം യഥാവത്സൂതനന്ദന। യാഃ കഥാ വ്യാസസംപന്നാസ്താശ്ച ഭൂയോ വിചക്ഷ്വ മേ
സൂതപുത്രാ, ഞാൻ നിന്നോട് വീണ്ടും യുക്തമായി ചോദിക്കും; വ്യാസൻ രചിച്ചിരിക്കുന്ന ആ കഥകൾ നീ വീണ്ടും എന്നോട് വിശദമായി പറയണം.
തസ്മിന്പരമദുഷ്പാരേ സര്പസത്രേ മഹാത്മനാമ്। കര്മാന്തരേഷു യജ്ഞസ്യ സദസ്യാനാം തഥാഽധ്വരേ
അവിടെയുള്ള മഹാത്മാക്കളുടെ അതി ദുഷ്കരമായ സർപ്പയാഗത്തിലും, യാഗത്തിന്റെ വിവിധ കര്മ്മങ്ങളിലും, സദസ്യരിലുമാണ്,
യാ ബഭൂവുഃ കഥാശ്ചിത്രാ യേഷ്വര്ഥേഷു യഥാതഥമ്। ത്വത്ത ഇച്ഛാമഹേ ശ്രോതും സൌതേ ത്വം വൈ പ്രചക്ഷ്വ നഃ
അവിടെ ഉണ്ടായ അത്ഭുതകരമായ കഥകൾ, അതത് വിഷയങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, സൌതേ, ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി അവയെ ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ.
കര്മാന്തരേഷ്വകഥയന്ദ്വിജാ വേദാശ്രയാഃ കഥാഃ। വ്യാസസ്ത്വകഥയച്ചിത്രമാഖ്യാനം ഭാരതം മഹത്
അവിടെയുള്ള കര്മ്മങ്ങളിൽ, ദ്വിജന്മാർ വേദങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കഥകൾ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ വ്യാസൻ അത്ഭുതകരമായ മഹാഭാരതകഥയാണ് പറഞ്ഞത്.
മഹാഭാരതമാഖ്യാനം പാണ്ഡവാനാം യശസ്കരമ്। ജനമേജയേന പൃഷ്ടഃ സന്കൃഷ്ണദ്വൈപായനസ്തദാ
പാണ്ഡവന്മാർക്ക് മഹത്വം നൽകുന്ന മഹാഭാരതകഥ, ജനമേജയൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞുതന്നു.
ശ്രാവയാമാസ വിധിവത്തദാ കര്മാന്തരേ തു സഃ। താമഹം വിധിവത്പുണ്യാം ശ്രോതുമിച്ഛാമി വൈ കഥാമ്
അപ്പോൾ, യാഗത്തിലെ കര്മ്മങ്ങളിൽ, അവൻ ആ കഥയെ യഥാവിധി എല്ലാവർക്കും കേൾപ്പിച്ചു; ആ പുണ്യമായ കഥ ഞാൻ യഥാവിധി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
മനഃസാഗരസംഭൂതാം മഹര്ഷേര്ഭാവിതാത്മനഃ। കഥയസ്വ സതാം ശ്രേഷ്ഠ സര്വരത്നമയീമിമാമ്
മഹർഷിയുടെ വിശുദ്ധമായ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച, എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും സമ്പന്നമായ ഈ കഥ, സന്മാർഗ്ഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് പറയേണം.