ന പ്രയോജ്യംഭവേദേതന്മാനുഷേഷു കഥംചന। [ജഗദ്വിനിര്ദഹേദേവമല്പതേജസി പാതിതമ്
"മനുഷ്യരിൽ എങ്ങനെയും ഇതു ഉപയോഗിക്കരുത്. അതു കുറഞ്ഞ ശക്തിയുള്ളവനിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവൻ നശിക്കും."
പീഡ്യമാനന ബലവത്പ്രയോജ്യംസ്യാദ്ധനംജയ। അസ്ത്രാണാം പ്രതിഘാതേ ച സര്വഥൈവ പ്രയോജയേഃ
"നിനക്ക് ശക്തിയുള്ള ശത്രുക്കൾ ആക്രമിക്കുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റസ്ത്രങ്ങളെ നേരിടേണ്ടി വരുമ്പോഴും മാത്രമേ നീ ഇതു ഉപയോഗിക്കാവൂ, ധനഞ്ജയ.
തതോഽപ്രതിഹതം ദിവ്യം സര്വാസ്ത്രപ്രതിഷേധനമ്। മൂര്തിമന്മേ സ്ഥിതം പാര്ശ്വേ പ്രസന്നേ ഗോവൃഷധ്വജേ
അപ്പോൾ, എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങൾക്കും പ്രതിരോധം നൽകുന്ന ദിവ്യമായ അതിജയശാലിയായ അസ്ത്രം രൂപംകൊണ്ടു എന്റെ പക്കൽ നിന്നു, സന്തുഷ്ടനായ ഗോവൃഷധ്വജൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ.
ഉത്സാദനമമിത്രാണാം പരസേനാനികര്തനമ്। ദുരാസദം ദുഷ്പ്രസഹം സുരദാനവരാക്ഷസൈഃ
ഇത് ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാനും, വൈരിസൈന്യങ്ങളെ തകർക്കാനും, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതും അതിജയശാലിയുമാണ്.
അനുജ്ഞാതസ്ത്വഹം തേന തത്രൈവ സമുപാവിശമ്। പ്രേക്ഷതശ്ചൈവമേ ദേവസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
അവൻ അനുമതി നൽകിയതോടെ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ദേവൻ അവിടെയേൽ അപ്രത്യക്ഷനായി.
തതസ്താമവസം പ്രീതോ രജനീം തത്ര ഭാരത। പ്രസാദാദ്ദേവദേവസ്യത്ര്യമ്ബകസ്യ മഹാത്മനഃ
അതിനുശേഷം, ഭാരത, ദേവദേവനായ മഹാത്മാവ് ത്ര്യമ്പകന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ ആ രാത്രി അവിടെ ചെലവിട്ടു.
വ്യുഷിതോ രജനീം ചാഹംകൃത്വാപൌര്വാഹ്ണികീഃ ക്രിയാഃ। അപശ്യം തം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം ദൃഷ്ടവാനസ്മി യം പുരാ
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ട ആ ഉത്തമബ്രാഹ്മണനെ വീണ്ടും കണ്ടു.
തസ്മൈ ചാഹം യഥാവൃത്തം സര്വമേവ ന്യവേദയമ്। ഭഗവന്തം മഹാദേവം സമേതോസ്മീതി ഭാരത
എന്തൊക്കെയാണുണ്ടായതെന്ന് ഞാൻ അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു, "ഭഗവാൻ മഹാദേവനെ ഞാൻ കണ്ടു," എന്ന് പറഞ്ഞു.
സ മാമുവാച രാജേന്ദ്ര പ്രീയമാണോ ദ്വിജോത്തമഃ। ദൃഷ്ടസ്ത്വയാ മഹാദേവോ യഥാ നാന്യേന കേനചിത്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു, "നീ കണ്ട മഹാദേവനെ മറ്റാരും ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല, രാജേന്ദ്ര.
സമേതം ലോകപാലൈസ്തു സര്വൈര്വൈവസ്വതാദിഭിഃ। ദ്രഷ്ടാസ്യനഘ ദേവേന്ദ്രം സ ച തേഽസ്ത്രാണി ദാസ്യതി
"ലോകപാലന്മാരോടൊപ്പം വൈവസ്വതനും ഉൾപ്പെടെ നീ ദേവേന്ദ്രനെ കാണും. അവൻ നിനക്ക് അസ്ത്രങ്ങൾ നൽകും."
ഏവമുക്ത്വാ സ മാം രാജന്നാശ്ലിഷ്യ ച പുനഃ പുനഃ। അഗച്ഛത്സ യഥാകാമം ബ്രാഹ്മണഃ സൂര്യസന്നിഭഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും അണക്കി, തന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ പോയി.
അഥാപരാഹ്ണേ തസ്യാഹ്നഃ പ്രാവാത്പുണ്യഃ സമീരണഃ। പുനര്നവമിമം ലോകം കുര്വന്നിവ സപത്നഹന്
അന്നേദിവസം അപ്രാഹ്ണ സമയത്ത്, ഈ ലോകം പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു പുണ്യവായു വീശിത്തുടങ്ങി, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ.
ദിവ്യാനി ചൈവ മാല്യാനി സുഗന്ധീനി നവാനി ച। ശൈശിരസ്യ ഗിരേ പാദേ പ്രാദുരാസന്സമീപതഃ
ശൈശിരപർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്ത് ദൈവികവും സുഗന്ധവും പുതിയതുമായ പുഷ്പമാലകൾ അവിടെ സമീപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
വാദിത്രാണിച ദിവ്യാനി സുഘോഷാണി സമന്തതഃ। സ്തുതയശ്ചേന്ദ്രസംയുക്താ അശ്രൂയന്ത മനോഹരാഃ
ചുറ്റും ദൈവികമായ വാദ്യങ്ങൾ മനോഹരമായി മുഴങ്ങി, ഇന്ദ്രന്റെ സ്തുതികളോടൊപ്പം ആകർഷകമായ ഗീതങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു.
ഗണാശ്ചാപ്സരസാം തത്രഗന്ധര്വാണാം തഥൈവ ച। പുരസ്താദ്ദേവദേവസ്യ ജഗുര്ഗീതാനി സര്വശഃ
അവിടെ അപ്സരസുകളുടെ സംഘവും ഗന്ധർവരുടെയും കൂട്ടരും ദേവദേവന്റെ മുമ്പിൽ പാട്ടുകൾ പാടി, എല്ലാം ചേർന്ന് സംഗീതം അവതരിപ്പിച്ചു.
മരുതാം ച ഗണാസ്തത്ര ദേവയാനൈരുപാഗമന്। മഹേന്ദ്രാനുചരാ യേ ച ദേവസദ്മനിവാസിനഃ
അവിടെ മരുത്ഗണങ്ങളും ദൈവവാഹനങ്ങളിൽ എത്തിയതും, മഹേന്ദ്രന്റെ അനുചിതരും ദേവലോകത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരും എത്തിയതും കണ്ടു.
തതോ മരുത്വാനഹരിഭിര്യുക്തൈര്വാഹൈഃ സ്വലംകൃതൈഃ। ശചീസഹായസ്തത്രായാത്സഹ സര്വൈസ്തദാഽമരൈഃ
അപ്പോൾ മരുതുകളുടെ നായകൻ, ശചിയെയും എല്ലാ അമരന്മാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ദിവ്യവാഹനങ്ങളിൽ കുതിരകളാൽ വലിച്ചെത്തി.
ഏതസ്മിന്നൈവ കാലേ തു കുബേരോ നരവാഹനഃ। ദര്ശയാമാസ മാം രാജഁല്ലക്ഷ്മ്യാ പരമയാ യുതഃ
അതു തന്നെയായ സമയത്ത്, രാജാവേ, ധനത്തിന്റെ ദൈവമായ കുബേരൻ, അത്യുജ്ജ്വലമായ ഐശ്വര്യത്തോടെ എന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
ദക്ഷിണസ്യാം ദിശി യമം പ്രത്യപശ്യം വ്യസ്ഥിതമ്। വരുണം ദേവരാജം ച യഥാസ്ഥാനമവസ്ഥിതമ്
തെക്കേ ദിക്കിൽ ഞാൻ യമനെ അവിടത്തെ സ്ഥാനം പിടിച്ച് നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു; അതുപോലെ തന്നെ ദേവരാജാവായ വരുണനും അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
തേ മാമൂചുര്മഹാരാജ സാന്ത്വയിത്വാ സുരര്ഷഭാഃ। സവ്യസാചിന്നിരീക്ഷാസ്മാഁല്ലോകപാലാനവസ്ഥിതാന്
അപ്പോൾ ആ ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാർ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: 'സവ്യസാചി, ഞങ്ങൾ ലോകപാലകർ ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നതു കാണു.'
സുരകാര്യാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥം ദൃഷ്ടവാനസി ശംകരമ്। അസ്മത്തോഽപി ഗൃഹാണ ത്വമസ്ത്രാണീതി സമന്തതഃ
ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ നീ ശങ്കരനെ കണ്ടു; ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് നീ എല്ലാ ദിക്കിലും ആയുധങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
തതോഽഹം പ്രയതോ ഭൂത്വാ പ്രണിപത്യ സുരര്ഷഭാന്। പ്രത്യഗൃഹ്ണാം തദാഽസ്ത്രാണി മഹാന്തി വിവിധാനി ച
അതിനുശേഷം ഞാൻ ശുദ്ധിയോടെ ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരെ നമസ്കരിച്ചു, അവരിൽ നിന്ന് വലിയതും വിവിധതുമായ ആയുധങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഗൃഹീതാസ്ത്രസ്തതോ ദേവൈരനുജ്ഞാതോസ്മി ഭാരത। അഥ ദേവാ യയുഃ സര്വേയഥാഗതമരിംദമ
ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ആയുധങ്ങൾ വാങ്ങിയശേഷം, അവർ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു; പിന്നെ, ഭാരത, അവർ വന്നപോലെ തന്നെ മടങ്ങി.
മഘവാനപി മാം ദേവോ രഥമാരോപ്യ സുപ്രഭമ്। ഉവാച ഭഗവാന്വാക്യം സ്മയന്നിവ മഹായശാഃ
അപ്പോൾ മഹത്വമുള്ള മഘവാൻ ദേവൻ, അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ, എന്നെ തന്റെ പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിൽ കയറ്റിച്ചു, ഇങ്ങനെയൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞു.
പുരൈവാഗമനാദസ്മാദ്വേദാഹം ത്വാം ധനംജയ। അതഃ പരം ത്വഹം വൈ ത്വാം ദര്ശയേ ഭരത്രഷഭ
നീ ഇവിടെ വരുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ, ധനഞ്ജയ, ഞാൻ നിന്നെ അറിയാമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്നെ നിനക്കു കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
ത്വയാ ഹി തീര്ഥേഷു പുരാ സമാപ്ലാവഃ കൃതോഽസകൃത്। തപശ്ചേദം മഹത്ത്പ്തം സ്വര്ഗം ഗന്താസി പാണ്ഡവ
നീ മുൻപേ തന്നെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ പലതവണ സ്നാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ഈ മഹത്തായ തപസ്സും പൂർത്തിയായി, പാണ്ഡവ, നീ സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.
ഭൂയശ്ചൈവ ച തപ്തവ്യം തപശ്ചരണമുത്തമമ്। `ദുശ്ചരം ഘോരമസ്ത്രാണാം തപോബലകരം തവ
ഇനിയും നീ അത്യന്തം ദുഷ്കരവും ഭയങ്കരവുമായ ഉത്തമതപസ്സു ചെയ്യണം; അതാണ് നിനക്ക് ആയുധശക്തി ലഭിക്കാൻ സഹായകമാവുക.
സ്വര്ഗസ്ത്വവശ്യം ഗന്തവ്യസ്ത്വയാ ശത്രുനിഷൂദന। മാതലിര്മന്നിയോഗാത്ത്വാം ത്രിദിവം പ്രാപയിഷ്യതി
നീ നിർബന്ധമായും സ്വർഗത്തിൽ എത്തണം, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ; എന്റെ കല്പനപ്രകാരം മാതലി നിന്നെ ദിവ്യലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
വിദിതസ്ത്വംഹി ദേവാനാം മുനീനാം ച മഹാത്മനാമ്। `ഇഹസ്ഥഃ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠ തപഃ കുര്വന്സുദുഷ്കരമ്
ദേവന്മാരുടെയും മഹാത്മാക്കളായ മുനികളുടെയും ഇടയിൽ നീ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ്, പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠ; ഇവിടെ നിന്നു നീ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സാണ് ചെയ്യുന്നത്.
തതോഽഹമബ്രുവം ശക്രം പ്രസീദ ഭഗവന്മമ। ആചാര്യം വരയേഽഹം ത്വാമസ്ത്രാര്ഥം ത്രിദശേശ്വര
അതിനുശേഷം ഞാൻ ശക്രനോടു പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ദയവായി എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം; ദൈവമായുധങ്ങൾക്കായി ഞാൻ നിങ്ങളെ ഗുരുവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, ദേവരാജാവേ.'