ധനംജയശ്ച തേജസ്വീ പ്രണിപത്യ പുരംദരമ്। ഭൃത്യവത്പ്രണതസ്തസ്ഥൌ ദേവരാജസമീപതഃ
തേജസ്സുള്ള ധനഞ്ജയൻ പുരന്ദരനെ വണങ്ങി, ഭൃത്യനുപോലെ തലകുനിഞ്ഞ് ദേവരാജാവിന്റെ സമീപത്ത് നിന്നു.
ആഘ്രായ തം മഹാതേജാഃ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। ധനംജയഭിപ്രേക്ഷ്യവിനീതം സ്ഥിതമന്തികേ
കുന്തിയുടെ മകനായ മഹാത്മാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ധനഞ്ജയന്റെ തലമുടി മണഞ്ഞു, വിനയത്തോടെ സമീപത്ത് നിൽക്കുന്ന ധനഞ്ജയനെ നോക്കി.
ജടിലം ദേവരാജസ്യ തപോയുക്തമകല്മഷമ്। ഹര്ഷേണ മഹതാഽഽവിഷ്ടഃ ഫല്ഗുനസ്യാഥ ദര്ശനാത്। ബഭൂവ പരമപ്രീതോ ദേവരാജം ച പൂജയന്
തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട, പാപരഹിതനായ, ജടാമുടിയുള്ള ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഫൽഗുനനെ കാണുന്നതിൽ വലിയ സന്തോഷം കൊണ്ട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി, ദേവരാജാവിനെ ആദരിച്ചു.
തം തഥാഽദീനമനസം രാജാനം ഹര്,സംപ്ലുതമ്। ഉവാച വചനം ധീമാന്ധര്മരാജം പുരംദരഃ
അങ്ങനെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിട്ടും വിനയമുള്ള മനസ്സോടെ നിൽക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ടു, ധാർമ്മികനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് ബുദ്ധിമാനായ പുരന്ദരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ത്വമിമാം പൃഥിവീം രാജന്പ്രശാസിഷ്യസി പാണ്ഡവ। സ്വസ്തി പ്രാപ്നുഹി കൌന്തേയ കാമ്യകം പുനരാശ്രമമ്
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, പാണ്ഡവനേ, നീ ഈ ഭൂമിയെ ഭരിക്കും. കാമ്യകവനത്തിലെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വീണ്ടും മടങ്ങി വരിക, നിനക്ക് എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു.
അസ്ത്രാണി ലബ്ധാനി ച പാണ്ഡവേന സര്വാണി മത്തഃ പ്രയതേന രാജന്। കൃതപ്രിയശ്ചാസ്മി ധനംജയേന ജേതും ന ശക്യസ്ത്രിഭിരേഷ ലോകൈഃ
രാജാവേ, പാണ്ഡവൻ എന്നിൽ നിന്ന് വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും നേടിയെടുത്തു. ധനഞ്ജയൻ എന്നോട് സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കി. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുപോലും അവനെ ജയിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ല.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷഃ കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। ജഗാമ ത്രിദിവം ഹൃഷ്ടഃ സ്തൂയമാനോ മഹര്ഷിഭിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, മഹർഷിമാർ വാഴ്ത്തുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ, കുന്തിയുടെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ വിട്ട് സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ധനേശ്വരഗൃഹസ്ഥാനാം പാണ്ഡവാനാം സമാഗമമ്। ശക്രേണ യ ഇദം വിദ്വാനധീയീത സമാഹിതഃ
ധനസമ്പന്നനായ ഇന്ദ്രനും പാണ്ഡവന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഈ കൂടിക്കാഴ്ച ശ്രദ്ധയോടെ പഠിക്കുന്നവൻ, ശാക്രനോടുള്ള ഈ കഥ മനസ്സോടെ പഠിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനി ആകുന്നു.
സംവത്സരം ബ്രഹ്മചാരീ നിയതഃ സംശിതവ്രതഃ। സ ജീവേദ്ധി നിരാബാധഃ സുസുഖീ ശരദാം ശതമ്
വർഷം മുഴുവൻ ബ്രഹ്മചാര്യവും, ആത്മനിയന്ത്രണവും, ഉറച്ച വ്രതവും പാലിക്കുന്നവൻ, ഒരു ശതാബ്ദം മുഴുവൻ വിഷമങ്ങളില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
യഥാഗതം ഗതേ ശക്രേ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ സംഗതഃ। കൃഷ്ണയാ ചൈവ ബീഭത്സുര്ധര്മരാജമപൂജയത്
ശക്രൻ വന്നതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോയപ്പോൾ, ഭീമനും സഹോദരന്മാരും കൃഷ്ണയും ചേർന്ന് ധർമ്മരാജാവിനെ ആദരിച്ചു.
അഭിവാദയമാനം തം മൂര്ധ്ന്യുപാഘ്രായ പാണ്ഡവമ്। ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ വാചാ പ്രഹൃഷ്ടോഽര്ജുനമബ്രവീത്
അർജുനൻ രാജാവിനെ വണങ്ങിയപ്പോൾ, രാജാവ് അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ പാണ്ഡവനെ അണകത്ത് ചേർത്ത് തലചുംബിച്ച്, സന്തോഷം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു.
കഥമര്ജുന കാലോഽയം സ്വര്ഗേ രവ്യതിഗതസ്തവ। കഥം ചാസ്ത്രാണ്യവാപ്താനി ദേവരാജശ്ച തോഷിതഃ
അർജുനാ, സ്വർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള നിന്റെ സമയം എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? നീ ആയുധങ്ങൾ എങ്ങനെ നേടി? ദേവരാജാവിനെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു?
സമ്യഗ്വാ തേ ഗൃഹീതാനി കച്ചിദസ്ത്രാണി പാണ്ഡവ। കച്ചിത്സുരാധിപഃ പ്രീതോ രുദ്രശ്ചാസ്ത്രാണ്യദാത്തവ
പാണ്ഡവാ, നീ ആയുധങ്ങൾ ശരിയായി ഏറ്റുവാങ്ങിയോ? ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് സന്തോഷിച്ചോ? രുദ്രൻ നിന്നെ ആയുധങ്ങൾ നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചോ?
യഥാ ദൃഷ്ടശ്ച തേ ശക്രോ ഭഗവാന്വാ പിനാകധൃത്। യഥൈവാസ്ത്രാണ്യവാപ്താനി യഥൈവാരാധിതാശ്ച തേ
ശക്രനെയും, പിനാകം കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന മഹാദേവനെയും നീ എങ്ങനെ കണ്ടു, ആയുധങ്ങൾ എങ്ങനെ നേടി, അവരെ എങ്ങനെ ആരാധിച്ചു എന്നതെല്ലാം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
യഥോക്തവാംസ്ത്വാം ഭഗവാഞ്ശതക്രതുരരിംദമ। കൃതപ്രിയസ്ത്വയാഽസ്മീതി തസ്യ തേ കിം പ്രിയം കൃതമ്
ശതയാഗങ്ങളുടെ ഉടമയായ ഭഗവാൻ നിന്നോട് 'നീ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ, നീ ചെയ്തത് ഏതാണ് അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചത്?
ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ മഹാദ്യുതേ। യഥാ തുഷ്ടോ മഹാദേവോ ദേവരാജസ്തഥാഽനഘ
മഹാതേജസ്വിയായവാ, മഹാദേവനും ദേവരാജാവും നിന്നിൽ എങ്ങനെ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു എന്നത് മുഴുവൻ വിശദമായി ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യച്ചാപി വജ്രപാണേസ്തു പ്രിയം കൃതമരിംദമ। ഏതദാഖ്യാഹി മേ സര്വമഖിലേന ധനംജയ
വജ്രായുധം കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ നീ ചെയ്തതെന്താണ്, ധനഞ്ജയാ? അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി എനിക്ക് പറയൂ.
ശൃണു ഹന്ത മഹാരാജ വിധിനാ യേന ദൃഷ്ടവാന്। ശതക്രതുമഹം ദേവം ഭഗവന്തം ച ശംകരമ്
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ യഥാവിധി എങ്ങനെ ശതക്രതുവിനെയും ഭഗവാൻ ശങ്കരനെയും കണ്ടു എന്നത് നീ കേൾക്കൂ.
വിദ്യാമധീത്യ താം രാജംസ്ത്വയോക്താമരിമര്ദന। ഭവതാ ച സമാദിഷ്ടസ്തപസേ പ്രസ്ഥിതോ വനമ്
അരിമർദ്ദനാ, നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ആ വിദ്യ പഠിച്ച്, നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ വനം പ്രവേശിച്ച് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ഭൃഗുതുന്ദമഥോ ഗത്വാ കാമ്യകാദാസ്ഥിതസ്തപഃ। ഏകരാത്രോഷിതഃ കംചിദപശ്യം ബ്രാഹ്മണം പഥി
കാമ്യകവനത്തിൽ നിന്ന് ഭൃഗുതുണ്ടത്തിലേക്ക് പോയി തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു രാത്രി അവിടെ താമസിച്ചു, വഴിയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.
സ മാമപൃച്ഛത്കൌന്തേയ ക്വാസി ഗന്താ ബ്രവീഹി മേ। തസ്മാ അവിതഥം സര്വമബ്രവം കുരുനന്ദന
അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു: 'കുന്തീപുത്രാ, നീ എവിടേക്ക് പോകുന്നു? എനിക്ക് പറയൂ.' കുരുനന്ദനാ, ഞാൻ അവനോട് സത്യം മുഴുവൻ പറഞ്ഞു.
സ തഥ്യം മമ തച്ഛ്രുത്വാ ബ്രാഹ്മണോ രാജസത്തമ। അപൂജയത മാം രാജന്പ്രീതിമാംശ്ചാഭവന്മയി
എന്റെ സത്യവാക്യം കേട്ട ബ്രാഹ്മണൻ, രാജസത്തമാ, എന്നെ ആദരിച്ചു, രാജാവേ, എന്നിൽ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
തതോ മാമബ്രവീത്പ്രീതസ്തപ ആതിഷ്ഠ ഭാരത। തപസ്വീ നചിരേണ ത്വം ദ്രക്ഷ്യസേ വിബുധാധിഷമ്
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഭാരതവംശജാ, നീ തപസ്സ് ചെയ്യണം; നീ ഈ തപസ്സ് നടത്തി കഴിയുമ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയെ ഉടൻ കാണും.'
തതോഽഹം വചനാത്തസ്യ ഗിരിമാരുഹ്യ ശൈശിരമ്। തപോഽതപ്യം മഹാരാജ മാസം മൂലഫലാശനഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, മഹാരാജാവേ, ഞാൻ ശൈശിരപർവ്വതത്തിൽ കയറി, ഒരു മാസം മുളകളും പഴങ്ങളും മാത്രം കഴിച്ച് കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.
ദ്വിതീയശ്ചാപി മേ മാസോ ജലം ഭക്ഷയതോ ഗതഃ। നിരാഹാരസ്തൃതീയേഽഥ മാസേ പാണ്ഡവനന്ദന
രണ്ടാം മാസം ഞാൻ വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞു; പാണ്ഡവകുലപ്രഭാ, മൂന്നാം മാസം ഞാൻ ഒന്നും കഴിക്കാതെ തപസ്സ് തുടരുകയായിരുന്നു.
ഊര്ധ്വബാഹുശ്ചതുര്ഥം തു മാസമസ്മി സ്ഥിതസ്തദാ। ന ച മേ ഹീയതേ പ്രാണസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
നാലാം മാസം ഞാൻ കൈകൾ ഉയർത്തി നിന്നു; എന്നിരുന്നാലും എന്റെ ജീവൻ കുറയാതെ തുടരുന്നത് അത്ഭുതകരമായിരുന്നു.
പഞ്ചമേ ത്വഥ സംപ്രാപ്തേ പ്രഥമേ ദിവസേ ഗതേ। വരാഹസംസ്ഥിതം ഭൂതം മത്സമീപം സമാഗമത്
അങ്ങനെ അഞ്ചാം മാസം ആദ്യദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വലിയ ഒരു കാട്ടുപന്നിയുടെ രൂപത്തിൽ ഒരു ജീവി എന്റെ സമീപത്ത് എത്തി.
നിഘ്നന്പ്രോഥേന പൃഥിവീം വിലിഖംശ്ചരണൈരപി। സംമാര്ജഞ്ജഠരേണോര്വീം വിവര്തംശ്ച മുഹുര്മുഹുഃ
അത് തന്തികൊണ്ട് നിലം തട്ടി, കാലുകൾ കൊണ്ട് ഉഴുതി, വയറുകൊണ്ട് മണ്ണ് വാരിയെടുത്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും ചുറ്റി നടന്നു.
അനു തസ്യാപരം ഭൂതം മഹത്കൈരാതസംസ്ഥിതമ്। ധനുര്ബാണാസിമത്പ്രാപ്തം സ്ത്രീഗണാനുഗതം തദാ
അതിനുശേഷം, വലിയ കിരാതന്റെ രൂപത്തിൽ, വില്ലും അമ്പും വാളും കൈവശം വെച്ചുകൊണ്ട്, സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ മറ്റൊരു മഹാശക്തൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതോഽഹം ധനുരാദായ തഥാഽക്ഷയ്യേ മഹേഷുധീ। അതാഡയം ശരേണാഥ തദ്ഭൂതം രോമഹര്ഷണമ്
അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ അക്ഷയമായ മഹാവില്ലെടുത്ത്, ഭയങ്കരമായ ആ ജീവിയെ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് വെടിഞ്ഞു.