പിതൄന്ദേവാനൃഷീന്വിപ്രാന്പൂജയിത്വാ മഹായശാഃ। സപ്ത മുഖ്യാന്മഹാമേധാനാഹരദ്യമുനാം പ്രതി
മഹാശോഭയുള്ളവൻ പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ച്, യമുനാതീരത്ത് ഏഴു പ്രധാന യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
അധിരാജഃ സ രാജംസ്ത്വാം ശന്തനുഃ പ്രപിതാമഹഃ। സ്വര്ഗജിച്ഛക്രലോകസ്ഥഃ കുശലം പരിപൃച്ഛതി
അധിരാജാവായ ശാന്തനു, നിന്റെ പ്രപിതാമഹൻ, സ്വർഗം ജയിച്ച് ഇന്ദ്രലോകത്ത് വസിക്കുന്നവൻ, നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിക്കുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനം ധനദേന പ്രഭാഷിതമ്। പാണ്ഡവാശ്ച തതസ്തേന ബഭൂവഃ സംപ്രഹര്ഷിതാഃ
ധനാധിപതി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
തതഃ ശക്തിം ഗദാം ഖങ്ഗം ധനുശ്ച ഭരതര്ഷഭഃ। പ്രാധ്വംകൃത്വാ നമശ്ചക്രേ കുബേരായ വൃകോദരഃ
അതിനുശേഷം ഭാരതവംശത്തിലെ വൃക്കോദരൻ തന്റെ കുന്തം, ഗദ, വാൾ, വില്ല് എന്നിവ മുന്നിൽ വെച്ച് കുബേരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
തതോഽബ്രവീദ്ധനാധ്യക്ഷഃ ശരണ്യഃ ശരണാഗതമ്। മാനഹാ ഭവ ശത്രൂണാം സുഹൃദാം നന്ദിവര്ധനഃ
അപ്പോൾ അഭയം തേടിയവനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ധനപതി പറഞ്ഞു: 'ശത്രുക്കളുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും ആവുക.'
വിഭയസ്താപ ശൈലാഗ്രേ വസാനഃ സഹ ബന്ധുഭിഃ। സുപര്ണപിതൃദേവാനാം സതതം മാനകൃദ്ഭവ
ഭയവും ദുഃഖവും ഇല്ലാതെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഈ മലയുടെ മുകളിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, സുപർണ്ണന്മാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും മാനം എന്നും ഉയർത്തുക.
ഋജും പശ്യത മാ വക്രം സത്യം വദത മാഽനൃതമ്। ദീര്ഘം പശ്യത മാ ഹ്രസ്വം പരം പശ്യത മാഽപരമ്
നേരായതു കാണുക, വളഞ്ഞതു കാണരുത്; സത്യം പറയുക, കള്ളം പറയരുത്; ദീർഘമായതു നോക്കുക, ചെറുത് നോക്കരുത്; ഉന്നതമായതു നോക്കുക, താഴ്ന്നതു നോക്കരുത്.
സ്വേഷു വേശ്മസു രമ്യേഷു വസതാമിത്രതാപനാഃ। കാമാന്ന പരിഹാസ്യന്തി യക്ഷാ വോഭരതര്ഷഭാഃ
സ്വന്തം മനോഹരമായ വീടുകളിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ഭാരതവംശത്തിലെ വീരന്മാരേ, യക്ഷന്മാർ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തടയില്ല.
ശീഘ്രമേവ ഗുഡാകേശഃ കൃതാസ്ത്രഃ പുരുഷര്ഷഭഃ। സാക്ഷാന്മഘവതോത്സൃഷ്ടഃ സംപ്രാപ്സ്യതി ധനംജയഃ
വളരെ വേഗത്തിൽ, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഗുഡാകേശൻ, മഘവാന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ധനഞ്ജയനായി എത്തും.
ഏവമുത്തമകര്മാണമനുശിഷ്യ യുധിഷ്ഠിരമ്। അസ്തം ഗിരിമിവാദിത്യഃ പ്രയയൌ ഗുഹ്യകാധിപഃ
ഇങ്ങനെ ഉത്തമമായ ആചാരങ്ങൾ യുദിഷ്ഠിരനോട് ഉപദേശിച്ച്, ഗുഹ്യകാധിപൻ പർവ്വതത്തിനു പിന്നിൽ അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പുറപ്പെട്ടു.
തം പരിസ്തോമസംകീര്ണൈര്നാനാരത്നവിഭൂഷിതൈഃ। യാനൈരനുയയുര്യക്ഷാ രാക്ഷസാശ്ച സഹസ്രശഃ
നാനാരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്തുതിഗാനങ്ങൾക്കിടയിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ആ വാഹനങ്ങളിൽ അവനെ അനുഗമിച്ചു.
പക്ഷിണാമിവ കനിര്ഘോഷഃ കുബേരസദനം പ്രതി। ബഭൂവ പരമാശ്വാനാമൈരാവതപഥേ യഥാ
പക്ഷികൾ ചേർന്ന് വിളിക്കുന്നതുപോലെ, ആ ശബ്ദം കുബേരന്റെ ആലയം ലക്ഷ്യമാക്കി, പരമശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരകളുടെ വഴിയിൽ, എയർാവതപഥത്തിൽ പോലെ, മുഴങ്ങി.
തേ ജഗ്മുസ്തൂര്ണമാകാശം ധനാധിപതിവാജിനഃ। പ്രകര്ഷന്ത ഇവാഭ്രാണി പിബന്ത ഇവമാരുതമ്
ധനപതിയുടെ കുതിരകൾ ആകാശത്തിലൂടെ വേഗത്തിൽ പോയി; അവർ മേഘങ്ങളെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെയും കാറ്റ് കുടിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി.
തതസ്താനി ശരീരാണി ഗതസത്വാനി രക്ഷസാമ്। അപാകൃഷ്യന്ത ശൈലാഗ്രാദ്ധനാധിപതിശാസനാത്
അതിനുശേഷം, ധനപതിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ജീവൻ വിട്ട രാക്ഷസന്മാരുടെ ശരീരങ്ങൾ മലമുകളിൽ നിന്ന് നീക്കി.
തേഷാം ഹി ശാപകാലഃ സ കൃതോഽഗസ്ത്യേന ധീമതാ। സമരേ നിഹതാസ്തസ്മാച്ഛാപസ്യാന്തോഽഭവത്തദാ
അഗസ്ത്യന് മഹാത്മാവിന്റെ ശാപം അവര്ക്ക് ഒരു കാലപരിധി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. യുദ്ധത്തില് അവര് വീണപ്പോള് ആ ശാപം അന്നേ അവസാനിച്ചു.
പാണ്ഡവാശ്മഹാത്മാനസ്തേഷു വേശ്മസു താം ക്ഷപാമ്। സുഖമൂഷുര്ഗതോദ്വേഗാഃ പൂജിതാഃ സഹ രാക്ഷസൈഃ
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവര് ആ രാത്രിയാവര് ആ വീടുകളില് രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം ആദരപൂര്വ്വം, ആശങ്കയില്ലാതെ സുഖമായി കഴിച്ചു.
തതഃ സൂര്യോദയേ ധൌമ്യഃ പാഞ്ചാലീസഹിതാംസ്ച താന്। ആര്ഷ്ടിണേന സഹിതഃ പാണ്ഡവാനഭ്യവര്തത
പിന്നീട് സൂര്യോദയത്തില്, ധൗമ്യന് പാഞ്ചാലിമാരോടും ആര്ഷ്ടിഷേണനോടും കൂടെ പാണ്ഡവര്ക്കരികില് എത്തി.
തേഽഭിവാദ്യാര്ഷ്ടിഷേണസ്യ പാദൌ ധൌമ്യസ്യ ചൈവ ഹ। തതഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാംസ്താനപൂജയന്
അവര് ആര്ഷ്ടിഷേണനും ധൗമ്യനും പാദങ്ങള് സ്പര്ശിച്ച് വന്ദിച്ചു. ശേഷം എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി ആ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചു.
ആര്ഷ്ടിഷേണം പരിഷ്വജ്യ പുത്രവദ്ഭരതര്ഷഭ'। ധര്മരാജം സ്പൃശന്പാണൌ പാണിനാ സ മഹാതപാഃ। പ്രാചീം ദിശമഭിപ്രേക്ഷ്യ മഹര്ഷിരിദമബ്രവീത്
ഭരതവംശത്തിലെ മഹാനായവനേ, മഹാതപസ്വിയായ ആര്ഷ്ടിഷേണന് പുത്രനെപ്പോലെ അണുകെട്ടി, ധര്മ്മരാജാവിന്റെ കൈ പിടിച്ച്, കിഴക്കേ ദിശയിലേക്കു നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസൌ സാഗരപര്യന്താം ഭൂമിമാവൃത്യ തിഷ്ഠതി। ശൈലരാജോ മഹാരാജ മന്ദരോഽഭിവിരാജയന്। ഇന്ദ്രവൈശ്രവണോപേതാം ദിശം പാണ്ഡവ രക്ഷതി
മഹാരാജാവേ, സമുദ്രം വരെ ഭൂമിയെ മൂടി, പ്രകാശം പകരുന്ന മലരാജാവായ മണ്ഡരന് അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇന്ദ്രനും കുബേരനും കൂടെ ആ കിഴക്കേ ദിശയെ പാണ്ഡവാ, സംരക്ഷിക്കുന്നു.
പര്വതൈശ്ച വനാന്തൈശ്ച കാനനൈശ്ചൈവ ശോഭിതമ്। ഏതമാഹുര്മഹേന്ദ്രസ്യ രാജ്ഞോ വൈശ്രവണസ്യ ച। ഋഷയഃ സര്വധര്മജ്ഞാഃ സര്വേ താത മനീഷിണഃ
പര്വ്വതങ്ങളും കാടുകളും വനാന്തരങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കൃതമായ ഈ പ്രദേശം മഹേന്ദ്രനും വൈശ്രവണന് രാജാവിനും ഉള്ളതാണെന്ന് എല്ലാ ധര്മ്മജ്ഞരായ ഋഷികളും പറയുന്നു.
അതശ്ചോദ്യന്തമാദിത്യമുപതിഷ്ഠന്തി വൈ പ്രജാഃ। ഋഷയശ്ചാപി ധര്മജ്ഞാഃ സിദ്ധാഃ സാധ്യാശ്ച ദേവതാഃ
ഇവിടെ എല്ലാ ജീവികളും, ധര്മ്മം അറിയുന്ന ഋഷികളും, സിദ്ധന്മാരും സാദ്ധ്യദേവന്മാരും ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നു.
യമസ്തു രാജാ ധര്മജ്ഞഃ സര്വപ്രാണഭൃതാം പ്രഭുഃ। പ്രേതസത്വഗതീമേതാം ദക്ഷിണാമാശ്രിതോ ദിശമ്
ധര്മ്മജ്ഞനുമായ യമരാജാവ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിപന്, പ്രേതലോകം ഉള്ള ദക്ഷിണ ദിശയില് വസിക്കുന്നു.
ഏതത്സംയമനം പുണ്യമതീവാദ്ഭുതദര്ശനമ്। പ്രേതരാജസ്യ ഭവനമൃദ്ധ്യാ പരമയാ യുതമ്
ഇതാണ് അത്യന്തം വിശുദ്ധവും അത്ഭുതകരമായ സംയമനലോകം, സമ്പത്തുകൊണ്ടു സമൃദ്ധമായ പ്രേതരാജാവിന്റെ ഭവനം.
യം പ്രാപ്യ സവിതാ രാജന്സത്യേന പ്രതിതിഷ്ഠതി। അസ്തം പര്വതരാജാനമേതമാഹുര്മനീഷിണഃ
രാജാവേ, ഈ സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോള് സൂര്യന് സത്യത്തില് നിലകൊള്ളുന്നു; ജ്ഞാനികള് ഈ മലരാജാവിനെ അസ്തമയസ്ഥലം എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ഏവം പര്വതരാജാനം സമുദ്രം ച മഹോദധിമ്। അവസന്വരുണോ രാജാ ഭൂതാനി പരിരക്ഷതി
ഇങ്ങനെ മലരാജാവും മഹാസമുദ്രവും വരുണന് രാജാവിന്റെ വാസസ്ഥലമാണ്; അവന് എല്ലാ ജീവികളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഉദീചീം ദീപയന്നേഷ ദിശം തിഷ്ഠതി കീര്തിമാന്। മഹാമേരുര്മഹാഭാഗ ശിവോ ബ്രഹ്മവിദാംഗതിഃ
ഉത്തരദിശ പ്രകാശിപ്പിച്ച് മഹാമേരു എന്ന മഹത്വമുള്ള മലശിഖരം അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അതാണ് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള്ക്ക് ശുഭമായ മാര്ഗ്ഗം.
യസ്മിന്ബ്രഹ്മസദശ്ചൈവ ഭൂതാത്മാ ചാവതിഷ്ഠതേ। പ്രജാപതിഃ സൃജന്സര്വം യത്കിംചിജ്ജങ്ഗമാഗമമ്
അവിടെ ബ്രഹ്മാസഭയും എല്ലാ ജീവികളുടെ ആത്മാവും വസിക്കുന്നു; പ്രജാപതി അവിടെ സകല ചലനസ്ഥിരങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
യാനാഹുര്ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാന്മാനസാന്ദക്ഷസപ്തമാന്। തേഷാമപി മഹാമേരുഃ ശിവം സ്ഥാനമനാമയമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സില് നിന്നു ജനിച്ച ദക്ഷന്റെ ഏഴു പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു; അവര്ക്കും മഹാമേരു ശുഭവും ദോഷരഹിതവുമായ വാസസ്ഥലമാണ്.
അത്രൈവ പ്രതിതിഷ്ഠന്തി പുനരേഷോദയന്തി ച। സപ്ത ദേവര്ഷയസ്താത വസിഷ്ഠപ്രമുഖാസ്തദാ
വസിഷ്ഠന് മുതലായ ഏഴു ദേവര്ഷിമാര് ഇവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നതും വീണ്ടും ഉദയിക്കുന്നതും, പ്രിയനേ.