തഥൈവ ചാന്നപാനാനി സ്വാദൂനി ച ബബൂനി ച। ആഹരിഷ്യന്തി മത്പ്രേഷ്യാഃ സദാ വഃ പുരുഷര്ഷഭാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, പുരുഷരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, എന്റെ സേവകർ എപ്പോഴും രുചികരവും വിഭിന്നവുമായ അന്നപാനങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കു കൊണ്ടുവരും.
യഥാ ജിഷ്ണുര്മഹേന്ദ്രസ്യ യഥാ വായോര്വൃകോദരഃ। ധര്മസ്യ ത്വം യഥാ താത യോഗോത്പന്നോ നിജഃ സുതഃ
ജിഷ്ണു മഹേന്ദ്രന്റെ പുത്രനാണതുപോലെ, വൃക്കോദരൻ വായുവിന്റെ പുത്രനാണതുപോലെ, അപ്പാ, നീയും യോഗശക്തിയാൽ ജനിച്ച ധർമ്മന്റെ യഥാർത്ഥ പുത്രനാണ്.
ആത്മജാവാത്മസംപന്നൌ യമൌ ചോഭൌ യഥാശ്വിനോഃ। രക്ഷ്യാസ്തദ്വന്മമാപീഹ യൂയം സര്വേ യുധിഷ്ഠിര
അശ്വിനീദേവന്മാരുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ സ്വഭാവഗുണങ്ങളോടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, ഇവിടെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ.
അര്ഥതത്ത്വവിധാനജ്ഞഃ സര്വധര്മവിധാനവിത്। ഭീമസേനാദവരജഃ പല്ഗുനഃ കുശലീ ദിവി
സമ്പത്തിന്റെ താത്പര്യവും എല്ലാ ധർമ്മനിയമങ്ങളും അറിയുന്നവനും, ഭീമസേനന്റെ ഇളയാനായ അർജ്ജുനൻ, സ്വർഗത്തിൽ സുഖത്തോടെ ഉണ്ട്.
യാഃ കാശ്ചന മതാ ലോകേ സ്വര്ഗ്യാഃ പരമസംപദഃ। ജനമപ്രഭൃതി താഃ സര്വാഃ സ്ഥിതാസ്താത ധനംജയേ
ലോകത്തിൽ മഹത്തായ സ്വർഗീയ സമ്പത്തുകൾ എത്രയൊക്കെയുണ്ടോ, ജനങ്ങളിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് എല്ലാം, പ്രിയനേ, അവയെല്ലാം ധനഞ്ജയനിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ദ്രമോ ദാനം ബലം ബുദ്ധിര്ഹ്രീര്ധൃതിസ്തേജ ഉത്തമമ്। ഏതാന്യപി മഹാസത്വേ സ്ഥിതാന്യമിതതേജസി
ആത്മനിയന്ത്രണം, ദാനം, ശക്തി, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, ധൈര്യം, ഉജ്ജ്വലമായ തേജസ് — ഈ സകല ഗുണങ്ങളും ആ മഹാത്മാവിൽ, അളവറ്റ തേജസ്സുള്ളവനിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ന മോഹാത്കുരുതേ ജിഷ്ണുഃ കര്മ പാണ്ഡവ ഗര്ഹിതമ്। ന പാര്ഥസ് മൃഷോക്താനി കഥയന്തി നരാ നൃഷു
പാണ്ഡവാ, ജിഷ്ണു ഭ്രമത്തിലായി ഒരിക്കലും കുറ്റം ചൊരിയുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യില്ല; പാർഥൻ മനുഷ്യരോടു കള്ളം പറയുന്നതുമില്ല.
സ ദേവപിതൃഗന്ധര്വൈഃ കുരൂണആം കീര്തിവര്ധനഃ। ആനീതഃ കുരുതേഽസ്ത്രാണി ശക്രസദ്മനി ഭാരത
കുരുവംശത്തിന്റെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരും പിതൃകളും ഗന്ധർവന്മാരും ഇന്ദ്രന്റെ ആലയം വരെ കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ ആയുധങ്ങൾ നേടുന്നു, ഭാരതാ.
യോഽസൌ സര്വാന്മഹീപാലാന്ധര്മേണ വശമാനയത്। സ ശന്തനുര്മഹാതേജാഃ പിതുസ്തവ പിതാമഹഃ
ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും ധർമ്മപാതത്തിൽ കീഴടക്കിയ മഹാതേജസ്സുള്ള ശാന്തനു, നിന്റെ പിതാവിന്റെ പിതാവാണ്.
പ്രീയതേ പാര്ഥ പാര്ഥേന ദിവി ഗാണ്ഡീവധന്വനാ। സമ്യക്വാസൌ മഹാവീര്യഃ കുലധുര്യ ഇവ സ്ഥിതഃ
ഗാണ്ഡീവധാരിയായ പാർഥൻ സ്വർഗത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്; മഹാശക്തിയോടെ, തന്റെ വംശത്തിന്റെ പ്രധാന ആധാരമായി ഉറപ്പോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
പിതൄന്ദേവാനൃഷീന്വിപ്രാന്പൂജയിത്വാ മഹായശാഃ। സപ്ത മുഖ്യാന്മഹാമേധാനാഹരദ്യമുനാം പ്രതി
മഹാശോഭയുള്ളവൻ പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ച്, യമുനാതീരത്ത് ഏഴു പ്രധാന യാഗങ്ങൾ നടത്തി.
അധിരാജഃ സ രാജംസ്ത്വാം ശന്തനുഃ പ്രപിതാമഹഃ। സ്വര്ഗജിച്ഛക്രലോകസ്ഥഃ കുശലം പരിപൃച്ഛതി
അധിരാജാവായ ശാന്തനു, നിന്റെ പ്രപിതാമഹൻ, സ്വർഗം ജയിച്ച് ഇന്ദ്രലോകത്ത് വസിക്കുന്നവൻ, നിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിക്കുന്നു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനം ധനദേന പ്രഭാഷിതമ്। പാണ്ഡവാശ്ച തതസ്തേന ബഭൂവഃ സംപ്രഹര്ഷിതാഃ
ധനാധിപതി പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
തതഃ ശക്തിം ഗദാം ഖങ്ഗം ധനുശ്ച ഭരതര്ഷഭഃ। പ്രാധ്വംകൃത്വാ നമശ്ചക്രേ കുബേരായ വൃകോദരഃ
അതിനുശേഷം ഭാരതവംശത്തിലെ വൃക്കോദരൻ തന്റെ കുന്തം, ഗദ, വാൾ, വില്ല് എന്നിവ മുന്നിൽ വെച്ച് കുബേരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
തതോഽബ്രവീദ്ധനാധ്യക്ഷഃ ശരണ്യഃ ശരണാഗതമ്। മാനഹാ ഭവ ശത്രൂണാം സുഹൃദാം നന്ദിവര്ധനഃ
അപ്പോൾ അഭയം തേടിയവനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ധനപതി പറഞ്ഞു: 'ശത്രുക്കളുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും ആവുക.'
വിഭയസ്താപ ശൈലാഗ്രേ വസാനഃ സഹ ബന്ധുഭിഃ। സുപര്ണപിതൃദേവാനാം സതതം മാനകൃദ്ഭവ
ഭയവും ദുഃഖവും ഇല്ലാതെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഈ മലയുടെ മുകളിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, സുപർണ്ണന്മാരുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും മാനം എന്നും ഉയർത്തുക.
ഋജും പശ്യത മാ വക്രം സത്യം വദത മാഽനൃതമ്। ദീര്ഘം പശ്യത മാ ഹ്രസ്വം പരം പശ്യത മാഽപരമ്
നേരായതു കാണുക, വളഞ്ഞതു കാണരുത്; സത്യം പറയുക, കള്ളം പറയരുത്; ദീർഘമായതു നോക്കുക, ചെറുത് നോക്കരുത്; ഉന്നതമായതു നോക്കുക, താഴ്ന്നതു നോക്കരുത്.
സ്വേഷു വേശ്മസു രമ്യേഷു വസതാമിത്രതാപനാഃ। കാമാന്ന പരിഹാസ്യന്തി യക്ഷാ വോഭരതര്ഷഭാഃ
സ്വന്തം മനോഹരമായ വീടുകളിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ഭാരതവംശത്തിലെ വീരന്മാരേ, യക്ഷന്മാർ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തടയില്ല.
ശീഘ്രമേവ ഗുഡാകേശഃ കൃതാസ്ത്രഃ പുരുഷര്ഷഭഃ। സാക്ഷാന്മഘവതോത്സൃഷ്ടഃ സംപ്രാപ്സ്യതി ധനംജയഃ
വളരെ വേഗത്തിൽ, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഗുഡാകേശൻ, മഘവാന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ധനഞ്ജയനായി എത്തും.
ഏവമുത്തമകര്മാണമനുശിഷ്യ യുധിഷ്ഠിരമ്। അസ്തം ഗിരിമിവാദിത്യഃ പ്രയയൌ ഗുഹ്യകാധിപഃ
ഇങ്ങനെ ഉത്തമമായ ആചാരങ്ങൾ യുദിഷ്ഠിരനോട് ഉപദേശിച്ച്, ഗുഹ്യകാധിപൻ പർവ്വതത്തിനു പിന്നിൽ അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പുറപ്പെട്ടു.
തം പരിസ്തോമസംകീര്ണൈര്നാനാരത്നവിഭൂഷിതൈഃ। യാനൈരനുയയുര്യക്ഷാ രാക്ഷസാശ്ച സഹസ്രശഃ
നാനാരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, സ്തുതിഗാനങ്ങൾക്കിടയിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ആ വാഹനങ്ങളിൽ അവനെ അനുഗമിച്ചു.
പക്ഷിണാമിവ കനിര്ഘോഷഃ കുബേരസദനം പ്രതി। ബഭൂവ പരമാശ്വാനാമൈരാവതപഥേ യഥാ
പക്ഷികൾ ചേർന്ന് വിളിക്കുന്നതുപോലെ, ആ ശബ്ദം കുബേരന്റെ ആലയം ലക്ഷ്യമാക്കി, പരമശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരകളുടെ വഴിയിൽ, എയർാവതപഥത്തിൽ പോലെ, മുഴങ്ങി.
തേ ജഗ്മുസ്തൂര്ണമാകാശം ധനാധിപതിവാജിനഃ। പ്രകര്ഷന്ത ഇവാഭ്രാണി പിബന്ത ഇവമാരുതമ്
ധനപതിയുടെ കുതിരകൾ ആകാശത്തിലൂടെ വേഗത്തിൽ പോയി; അവർ മേഘങ്ങളെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെയും കാറ്റ് കുടിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി.
തതസ്താനി ശരീരാണി ഗതസത്വാനി രക്ഷസാമ്। അപാകൃഷ്യന്ത ശൈലാഗ്രാദ്ധനാധിപതിശാസനാത്
അതിനുശേഷം, ധനപതിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ജീവൻ വിട്ട രാക്ഷസന്മാരുടെ ശരീരങ്ങൾ മലമുകളിൽ നിന്ന് നീക്കി.
തേഷാം ഹി ശാപകാലഃ സ കൃതോഽഗസ്ത്യേന ധീമതാ। സമരേ നിഹതാസ്തസ്മാച്ഛാപസ്യാന്തോഽഭവത്തദാ
അഗസ്ത്യന് മഹാത്മാവിന്റെ ശാപം അവര്ക്ക് ഒരു കാലപരിധി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. യുദ്ധത്തില് അവര് വീണപ്പോള് ആ ശാപം അന്നേ അവസാനിച്ചു.
പാണ്ഡവാശ്മഹാത്മാനസ്തേഷു വേശ്മസു താം ക്ഷപാമ്। സുഖമൂഷുര്ഗതോദ്വേഗാഃ പൂജിതാഃ സഹ രാക്ഷസൈഃ
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവര് ആ രാത്രിയാവര് ആ വീടുകളില് രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം ആദരപൂര്വ്വം, ആശങ്കയില്ലാതെ സുഖമായി കഴിച്ചു.
തതഃ സൂര്യോദയേ ധൌമ്യഃ പാഞ്ചാലീസഹിതാംസ്ച താന്। ആര്ഷ്ടിണേന സഹിതഃ പാണ്ഡവാനഭ്യവര്തത
പിന്നീട് സൂര്യോദയത്തില്, ധൗമ്യന് പാഞ്ചാലിമാരോടും ആര്ഷ്ടിഷേണനോടും കൂടെ പാണ്ഡവര്ക്കരികില് എത്തി.
തേഽഭിവാദ്യാര്ഷ്ടിഷേണസ്യ പാദൌ ധൌമ്യസ്യ ചൈവ ഹ। തതഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാംസ്താനപൂജയന്
അവര് ആര്ഷ്ടിഷേണനും ധൗമ്യനും പാദങ്ങള് സ്പര്ശിച്ച് വന്ദിച്ചു. ശേഷം എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി ആ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചു.
ആര്ഷ്ടിഷേണം പരിഷ്വജ്യ പുത്രവദ്ഭരതര്ഷഭ'। ധര്മരാജം സ്പൃശന്പാണൌ പാണിനാ സ മഹാതപാഃ। പ്രാചീം ദിശമഭിപ്രേക്ഷ്യ മഹര്ഷിരിദമബ്രവീത്
ഭരതവംശത്തിലെ മഹാനായവനേ, മഹാതപസ്വിയായ ആര്ഷ്ടിഷേണന് പുത്രനെപ്പോലെ അണുകെട്ടി, ധര്മ്മരാജാവിന്റെ കൈ പിടിച്ച്, കിഴക്കേ ദിശയിലേക്കു നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസൌ സാഗരപര്യന്താം ഭൂമിമാവൃത്യ തിഷ്ഠതി। ശൈലരാജോ മഹാരാജ മന്ദരോഽഭിവിരാജയന്। ഇന്ദ്രവൈശ്രവണോപേതാം ദിശം പാണ്ഡവ രക്ഷതി
മഹാരാജാവേ, സമുദ്രം വരെ ഭൂമിയെ മൂടി, പ്രകാശം പകരുന്ന മലരാജാവായ മണ്ഡരന് അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇന്ദ്രനും കുബേരനും കൂടെ ആ കിഴക്കേ ദിശയെ പാണ്ഡവാ, സംരക്ഷിക്കുന്നു.