തേ ജവേന മഹാവേഗാഃ പ്ലവമാനാ വിഹായസാ। ഗന്ധമാദനമാജഗ്മുഃ പ്രകര്ഷന്ത ഇവാമ്ബരമ്
വലിയ വേഗത്തിലും ശക്തിയിലും ആകാശത്തിലൂടെ പറന്ന്, അവർ ഗന്ധമാദനപർവതത്തിലെത്തി, ആകാശം തന്നെ വലിച്ചുനീക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിച്ചു.
തത്കേസരിമഹാജാലം ധനാധിപതിപാലിതമ്। `രമ്യം ചൈവ ഗിരേഃ ശൃങ്ഗമാസേദുര്യത്രപാണ്ഡവാഃ
ധനപതി കാവൽനിൽക്കുന്ന, സിംഹചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ആ പർവതശിഖരത്തിൽ, പാണ്ഡവന്മാർ താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത് അവർ എത്തി.
കുബേരം ച മഹാത്മാനം യക്ഷരക്ഷോഗണാവൃതമ്। ദദൃശുര്ഹൃഷ്ടരോമാണഃ പാണ്ഡവാഃ പ്രിയദര്ശനമ്
പാണ്ഡവന്മാർ, അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ രോമങ്ങൾ നട്ടെരിഞ്ഞ്, യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ മഹാത്മാവായ കുബേരനെ, മനോഹരനായവനെ, കണ്ടു.
കുബേരസ്തു മഹാസത്വാന്പാണ്ഡോഃ പുത്രാന്മഹാരഥാന്। ആത്തകാര്മുകനിസ്ത്രിംശാന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതോഽഭവത്തദാ
കുബേരൻ, മഹാബലശാലികളായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ, വില്ലും വാളും കൈവശം വച്ച മഹാരഥന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
സര്വേ ചേമേ നരവ്യാഘ്രാഃ പുരന്ദരസമൌജസഃ।' ദേവകാര്യം കരിഷ്യന്തി ഹൃദയേന തുതോഷ ഹ
ഇവരെല്ലാം, ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യസിംഹങ്ങൾ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കും എന്നു കുബേരന്റെ മനസ്സ് തൃപ്തിയായി.
തേ പക്ഷിണ ഇവാപേതുര്ഗിരിശൃങ്ഗം മഹാജവാഃ। തസ്ഥുസ്തേഷാം സകാശേ വൈ ധനേശ്വരപുരഃസരാഃ
ശക്തിയുള്ള ആ വീരന്മാർ, പർവ്വതശിഖരത്തിൽ നിന്നു പക്ഷികളെപ്പോലെ പിരിഞ്ഞു പോയി; ധനേശ്വരന്റെ അനുചിതർ അവിടെയെത്തി നിന്നു.
തതസ്തം ഹൃഷ്ടമനസം പാണ്ഡവാന്പ്രതി ഭാരത। സമീക്ഷ്യയക്ഷഗന്ധര്വാ നിര്വികാരമവസ്ഥിതാഃ
അപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊണ്ട പാണ്ഡവന്മാരെ നോക്കി, യക്ഷന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അശാന്തരായി അവിടെ നിന്നു.
പാണ്ഡവാശ്ച മഹാത്മാനഃ പ്രണമ്യ ധനദം പ്രഭുമ്। നകുലഃ സഹദേവശ് ധര്മപുത്രശ്ച ധര്മവിത്
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാർ, ധനത്തിന്റെ അധിപതിയെ വിനയത്തോടെ വണങ്ങി; നകുലനും സഹദേവനും ധർമ്മജ്ഞനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനും അങ്ങനെയായിരുന്നു.
അപരാദ്ധമിവാത്മാനം മന്യമാനാ മഹാരഥാഃ। തസ്ഥുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ പരിവാര്യ ധനേശ്വരമ്
തങ്ങൾ തെറ്റു ചെയ്തുവെന്നു കരുതിയ മഹാരഥന്മാർ, കൈകൾ കൂപ്പി, എല്ലാവരും ധനേശ്വരനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ശയ്യാസനയുതം ശ്രീമത്പുഷ്പകം വിശ്വകര്മണാ। വിഹിതം ചിത്രപര്യന്തമാതിഷ്ഠത ധനാധിപഃ
വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച, മനോഹരമായ അങ്കണങ്ങളോടുകൂടിയ, കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും ഉള്ള പുഷ്പകത്തിൽ ധനപതി ഇരുന്നിരുന്നു.
തമാസീനം മഹാകായാഃ ശങ്കുകര്ണാ മഹാജവാഃ। ഉപോപവിവിശുര്യക്ഷാ രാക്ഷസാശ് സഹസ്രശഃ
അപ്പോൾ, വലിയ ശരീരമുള്ള, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവികളും വേഗതയും ഉള്ള ആയിരക്കണക്കിന് യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും അടുത്ത് ഇരുന്നു.
ശതശശ്ചാപി ഗന്ധര്വാസ്തഥൈവാപ്സരസാം ഗണാഃ। പരിവാര്യോപതിഷ്ഠന്തി യഥാ ദേവാഃ ശതക്രതുമ്
നൂറുകണക്കിന് ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും അവനെ ചുറ്റി, ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ സേവിച്ചു.
കാഞ്ജനീം ശിരസാ ബിഭ്രദ്ഭീമസേനഃ സ്രജം ശുഭാമ്। ബാണഖങ്ഗധനുഷ്പാണിരുദൈക്ഷത ധനാധിപമ്
ഭീമസേനൻ, തലയിൽ പൊന്നാല 만든 മനോഹരമായ മാല ധരിച്ച്, കൈയിൽ അമ്പും വാളും വില്ലും പിടിച്ച്, ധനപതിയെ നോക്കി.
ന ഭീര്ഭീമസ്യ ന ഗ്ലാനിര്വിക്ഷതസ്യാപി രാക്ഷസൈഃ। ആസീത്തസ്യാമവസ്തായാം കുബേരമപി പശ്യതഃ
രാക്ഷസന്മാർ നോക്കിയിരുന്നിട്ടും, ആ സാഹചര്യത്തിൽ, ഭീമസേനന് ഭയമോ ക്ഷീണമോ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല; കുബേരനെ കാണുമ്പോഴും അങ്ങനെതന്നെ.
ആദദാനം ശിതാന്ബാണാന്യോദ്ധുകാമമവസ്ഥിതമ്। ദൃഷ്ട്വാ ഭീമം ധര്മസുതമബ്രവീന്നരവാഹനഃ
മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ എടുത്ത് യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായ ഭീമനെ കണ്ടു, ധർമ്മപുത്രൻ, നരവാഹനൻ, അവനോട് പറഞ്ഞു.
വിദുസ്ത്വാം സര്വഭൂതാനി പാര്ഥ ഭൂതഹിതേ രതമ്। നിര്ഭയശ്ചാപിശൈലാഗ്രേ വസ ത്വം സഹ ബന്ധുഭിഃ
പാർത്താ, എല്ലാ ജീവികളും നിന്റെ ജീവഹിതസ്നേഹത്തെ അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഭയമില്ലാതെ ഈ പർവ്വതശിഖരത്തിൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം താമസിക്കൂ.
ന ച മന്യുസ്ത്വയാ കാര്യോ ഭീമസേനസ്യ പാണ്ഡവ। കാലേനൈതേ ഹതാഃ പൂര്വം നിമിത്തമനുജസ്തവ
പാണ്ഡവാ, ഭീമസേനനോടു നീ കോപിക്കേണ്ട; ഇവരെ കാലം മുമ്പേ സംഹരിച്ചു, നിന്റെ അനിയൻ കാരണം മാത്രമാണ് അതു സംഭവിച്ചത്.
വ്രീഡാ ചാത്രന കര്തവ്യാ സാഹസം യദിദം കൃതമ്। ദൃഷ്ടശ്ചാപി സുരൈഃ പൂര്വംവിനാശോ യക്ഷരക്ഷസാമ്
ഇവിടെ ചെയ്ത ധൈര്യപ്രവർത്തിയിൽ ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ല; യക്ഷരാക്ഷസന്മാരുടെ നാശം ദേവന്മാർ മുമ്പേ കണ്ടിരുന്നു.
ന ഭീമസേനേ കോപോ മേ പ്രീതോസ്മി ഭരതര്ഷഭ। കര്മണാ ഭീമസേനസ്യ മമ തുഷ്ടിരഭൂത്പുരാ
ഭീമസേനനോടു എനിക്ക് കോപമൊന്നുമില്ല; ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ. ഭീമസേനന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ മുമ്പേ തന്നെ ഞാൻ തൃപ്തനായിരുന്നു.
സ ഏവമുക്ത്വാ രാജാനം ഭീമസേനമഭാഷത। നൈതന്മനസി മേ താത വര്തതേ കുരുസത്തമ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവായ ഭീമസേനനോട് കുബേരൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എന്റെ മനസിൽ ഇല്ല, പ്രിയനായവാ, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.'
യദിദം സാഹസം ഭീമ കൃഷ്ണാര്ഥേ കൃതവാനസി। മാമനാദൃത്യ ദേവാംശ്ച വിനാശം യക്ഷരക്ഷസാമ്
ഭീമാ, നീ കൃഷ്ണന് വേണ്ടി ചെയ്ത ഈ ധൈര്യപ്രവർത്തി, എന്നെയും ദേവന്മാരെയും യക്ഷരക്ഷസുകളുടെ നാശവും അവഗണിച്ചുകൊണ്ടല്ലേ?
സ്വബാഹുബലമാശ്രിത്യ തേനാഹം പ്രീതിമാംസ്ത്വയി। ശാപാദദ്യ വിനിര്മുക്തോ ഘോരാദസ്മാദ്വൃകോദര
നിന്റെ സ്വന്തം കൈകളുടെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചുവെന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; വൃകോദരാ, ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ഭയങ്കര ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
അഹം പൂര്വമഗസ്ത്യേന ക്രുദ്ധേന പരമര്ഷിണാ। ശപ്തോഽപരാധേ കസ്മിംശ്ചിത്തസ്യൈഷാ നിഷ്കൃതിര്ധ്രുവമ്
മുൻകാലത്ത് മഹർഷി അഗസ്ത്യൻ ഒരു കുറ്റം കാരണം കോപത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ചു; അതിന് ഇതാണ് തീർച്ചയായ പ്രായശ്ചിത്തം.
ദൃഷ്ടോ ഹി മമ സംക്ലേശഃ പുരാ പാണ്ഡവനന്ദന। ന തവാത്രാപരാധോസ്തി കഥംചിദപി പാണ്ഡവ
പാണ്ഡവ പുത്രാ, എന്റെ കഷ്ടം മുമ്പ് കണ്ടതാണ്; പാണ്ഡവാ, ഇവിടെ നിനക്കൊന്നും കുറ്റമില്ല.
കഥം ശപ്തോസി ഭഗവന്നഗസ്ത്യേന മഹാത്മനാ। ശ്രോതുമിച്ഛാമ്യഹം ദേവ യഥൈതച്ഛാപകാരണമ്
ഭഗവൻ, മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യൻ എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങളെ ശപിച്ചത്? ആ ശാപത്തിന് കാരണമെന്തെന്ന് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇദം ചാശ്ചര്യഭൂതം മേ യത്ക്രോധാത്തസ് ധീമതഃ। തദൈവ ത്വം ന നിര്ദഗ്ധഃ സബലഃ സപദാനുഗഃ
അത്ര ബുദ്ധിമാനായ ആ മഹർഷിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് നീയും നിന്റെ സേനയും അനുയായികളും ഉടൻ ദഹിച്ചുപോകാതിരുന്നത് എനിക്ക് അത്ഭുതമാണ്.
ദേവതാനാമഭൂന്മന്ത്രഃ കുശാവത്യാം നരേശ്വര
രാജാവേ, കുശാവതിയിൽ ദേവന്മാരുടെ ഒരു യാഗം നടന്നു.
വൃതസ്തത്രാഹമഗമം മഹാപദ്മശതൈസ്ത്രിഭിഃ। യക്ഷാണആം ഘോരരൂപാണാം വിവിധായുധധാരിണാമ്
അവിടെ ഞാൻ മൂന്നു നൂറ് വലിയ പദ്മസരസ്സുകളും ഭയങ്കരരൂപമുള്ള വിവിധായുധധാരികളായ യക്ഷന്മാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയതായിരുന്നു.
അധ്വന്യഹമഥാപശ്യമഗസ്ത്യമൃപിസത്തമമ്। ഉഗ്രം തപസ്തപ്യഭാനം യമുനാതീരമാശ്രിതമ്। നാനാപക്ഷിഗണാകീര്ണം പുഷ്പിതദ്രുമശോഭിതമ്
അവിടേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഞാൻ യമുനാതീരത്ത് വിവിധ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞു, പുഷ്പിതവൃക്ഷങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ കന്യകയായ അഗസ്ത്യ മഹർഷിയെ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
തമൂര്ദ്വബാഹും ദൃഷ്ട്വൈവ സൂര്യസ്യാഭിമുഖേ സ്ഥിതമ്। തേജോരാശിം ദീപ്യമാനം ഹുതാശനമിവൈധിതമ്
സൂര്യനെ നേരിട്ട് കൈകൾ ഉയർത്തി നില്ക്കുന്ന, തീപോലെ പ്രകാശം ചൊരിയുന്ന ആ മഹർഷിയെ ഞാൻ കണ്ടു.