ന ഖല്വാസീത്പുനര്യുദ്ധം തസ് യക്ഷൈര്ദ്വിജോത്തമ। `ധനദാധ്യുഷിതേ നിത്യം വസതസ്തത്ര പര്വതേ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ധനപതി എപ്പോഴും വസിക്കുന്ന ആ പർവതത്തിൽ അവർ താമസിക്കുമ്പോൾ യക്ഷന്മാരുമായി വീണ്ടും യുദ്ധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കച്ചിത്സമാഗമസ്തേഷാമാസീദ്വൈശ്രവണസ്യ ച। തത്ര ഹ്യായാതി ധനദ ആര്ഷ്ടിഷേണോ യഥാഽബ്രവീത്
അവർക്കും ധനപതിക്കും അവിടെ യാതൊരു കൂടിക്കാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നോ? ആർഷ്ടിഷേണൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ധനപതി അവിടെ വരാറുണ്ട്.
ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും രവിസ്തരേണ തപോധന। ന ഹി മേ ശൃണ്വതസ്തൃപ്തിരസ്തി തേഷാം വിചേഷ്ടിതമ്
തപസ്സുള്ളവാ, ഇവയെല്ലാം വിശദമായി ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവരുടെ പ്രവർത്തികൾക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരിക്കലും തൃപ്തിയുണ്ടാകുന്നില്ല.
ഏതദാത്മഹിതം ശ്രുത്വാ തസ്യാപ്രതിമതേജസഃ। ശാസനം സതതം ചക്രുസ്തഥൈവ ഭരതര്ഷഭാഃ
അപ്രതിമതേജസ്സുള്ള ആ മഹാന്റെ ഉപകാരപ്രദമായ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠന്മാർ എല്ലായ്പോഴും അതനുസരിച്ചായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചത്.
ഭുഞ്ജാനാ മുനിഭോജ്യാനി രസവന്തി ഫലാനി ച। ശുദ്ധബാണഹതാനാം ച മൃഗാണാം പിശിതാന്യപി
അവിടെ അവർ മുനികൾക്ക് അനുയോജ്യമായ രുചികരമായ പഴങ്ങളും, ശുദ്ധമായ അമ്പുകൊണ്ട് വേട്ടയാടിയ മൃഗങ്ങളുടെ മാംസവും ആസ്വദിച്ചു.
മേധ്യാനി ഹിമവത്പൃഷ്ഠേ മധൂനി വിവിധാനി ച। ഏവം തേ ന്യവസംസ്തത്ര പാണ്ഡവാ ഭരതര്ഷഭാഃ
ഹിമാലയത്തിന്റെ കുന്നിൻ ചരിവുകളിൽ അവർ വിശുദ്ധമായ ഭോജനങ്ങളും പലതരം തേനും കഴിച്ചു; അങ്ങനെ ഭാരതവംശത്തിലെ പാണ്ഡവർ അവിടെ താമസിച്ചു.
തഥാ നിവസതാം തേഷാം പഞ്ചമം വര്ഷമഭ്യഗാത്। ശൃണ്വതാം ലോമശോക്താനി വാക്യാനി വിവിധാന്യുത
അവിടെ താമസിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അഞ്ചാം വർഷം എത്തി; അപ്പോൾ അവർ ലോമശൻ പറഞ്ഞ പലവിധ വാക്കുകൾ ആലോചിച്ചു.
കൃത്യകാല ഉപസ്താസ്യ ഇതി ചോക്ത്വാ ഘടോത്കചഃ। രാക്ഷസൈഃ സഹ സര്വൈശ്ച പൂര്വമേവ ഗതഃ പ്രഭോ
'സമയമെത്തുമ്പോൾ ഞാൻ വരാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഘടോത്സ്കചനും അവന്റെ കൂടെ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും മുമ്പേ തന്നെ പോയിരുന്നു.
ആര്ഷ്ടിഷേണാശ്രമേ തേഷാം വസതാം വൈ മഹാത്മനാമ്। അഗച്ഛന്ബഹവോ മാസാഃ പശ്യതാം മഹദദ്ഭുതമ്
ആ മഹാത്മാക്കളായവർ ആർഷ്ടിശേനന്റെ ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ വലിയ അത്ഭുതങ്ങൾ കാണുന്നതിനിടെ പല മാസങ്ങൾ കടന്നു.
തൈസ്തത്രവിഹരദ്ഭിശ്ച രമമാണൈശ്ച പാണ്ഡവൈഃ। പ്രീതിമന്തോ മഹാഭാഗാ മുനയശ്ചാരണാസ്തഥാ
അവിടെ പാണ്ഡവർ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുകയും ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഭാഗ്യവാന്മാരായ മുനികളും ചരണന്മാരും അതിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ആജഗ്മുഃ പാണ്ഡവാന്ദ്രഷ്ടും ശുദ്ധാത്മാനോ യതവ്രതാഃ। തേ തൈഃ സഹ കഥാം ചക്രുര്ദ്രിവ്യാം ഭരതസത്തമാഃ
ശുദ്ധഹൃദയവും വ്രതനിഷ്ഠയുമുള്ളവർ പാണ്ഡവരെ കാണാൻ വന്നു; അവർകൂടി ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരുമായി സന്തോഷകരമായ സംഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി.
തതഃ കതിപയാഹസ്സു മഹാഹ്രദനിവാസിനമ്। ഋദ്ധിമന്തം മഹാനാഗം സുപര്ണഃ സഹസാഽഹരത്
അതിനുശേഷം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കകം, വലിയ തടാകത്തിൽ താമസിച്ച സമ്പന്നനായ മഹാസർപ്പനെ സുദർശനൻ പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
പ്രാകമ്പത മഹാശൈലഃ പ്രാമൃദ്യന്ത മഹാദ്രുമാഃ। ദദൃശുഃ സര്വഭൂതാനി പാണഅഡവാശ്ച തദദ്ഭുതമ്
വലിയ പർവ്വതം നടുങ്ങി, വലിയ മരങ്ങൾ തകർന്നു വീണു; പാണ്ഡവർ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ജീവികളും ആ അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടു.
തതഃ ശൈലോത്തമസ്യാഗ്രാത്പാണ്ഡവാന്പ്രതി മാരുതഃ। അവഹത്സര്വമാല്യാനി ഗന്ധവന്തി ശുഭാനി ച
അപ്പോൾ ആ ഉന്നതമായ പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന്, കാറ്റ് പാണ്ഡവന്മാരുടെ ദിശയിൽ സുഗന്ധവും ശോഭയും നിറഞ്ഞ എല്ലാ മാലകളും കൊണ്ടുവന്നു.
തത്രപുഷ്പാണി ദിവ്യാനി സുഹൃദ്ഭിഃ സഹ പാണ്ഡവാഃ। ദദൃശുഃ പഞ്ചവര്ണാനി ദ്രൌപദീ ച യശസ്വിനീ
അവിടെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പാണ്ഡവരും പ്രശസ്തയായ ദ്രൗപദിയും അഞ്ചു നിറങ്ങളിലുമുള്ള ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ കണ്ടു.
ഭീമസേനം തതഃ കൃഷ്ണാ കാലേ വചനമബ്രവീത്। വിവിക്തേ പര്വതോദ്ദേശേ സുഖാസീനം മഹാഭുജമ്
അതിനുശേഷം കൃഷ്ണാ, പർവ്വതത്തിലെ ഒരു ശാന്തമായ ഇടത്തിൽ ആശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്ന മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു.
സുപര്ണാനിലവേഗേന ശ്വസനേന മഹാബലാത്। പഞ്ചവര്ണാനി പാത്യന്തേ പുഷ്പാണി ഭരതര്ഷഭ
ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠാ, സുദർശനന്റെ ശക്തമായ കാറ്റിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ അഞ്ചു നിറങ്ങളിലുമുള്ള പൂക്കൾ ശക്തമായ കാറ്റിൽ പറന്നു വീണു.
ദിവ്യാവര്ണാനി ദിവ്യാനി ദിവ്യഗന്ധവഹാനി ച। മദയന്തീവ ഗന്ധേന മനോ മേ ഭരതര്ഷഭ
ഈ പൂക്കൾ ദിവ്യനിറവും ദിവ്യസ്വഭാവവും ദിവ്യസുഗന്ധവും ഉണ്ട്; അവയുടെ സുഗന്ധം എന്റെ മനസ്സിനെ മയക്കുന്നതുപോലെയാണ്, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠാ.
യേഷാം തു ദര്ശനാത്സ്പര്ശാന്സൌരഭ്യാച്ച തഥൈവ ച। നശ്യതീവ മനോദുഃഖം മമേദം ശത്രുതാപന
ഇവയെ കാണുമ്പോഴും തൊടുമ്പോഴും സുഗന്ധം നുകരുമ്പോഴും, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം നൽകുന്നവനേ, എന്റെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം എല്ലാം അകന്നുപോകുന്നതുപോലെയാണ്.
ഈദൃശൈഃ കുസുമൈര്ദിവ്യൈര്ദിവ്യഗന്ധവഹൈഃ ശുഭൈഃ। ദേവതാന്യര്ചയിത്വാഽഹമിച്ഛേയം സങ്ഗമം ത്വയാ
ഇങ്ങനെ ദിവ്യവും സുഗന്ധവും ശോഭയുള്ള പൂക്കൾ കൊണ്ടു ഞാൻ ദേവതകളെ ആരാധിച്ച്, നിന്നോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.
ഇദം തു പുരുഷവ്യാഘ്ര വിശേഷേണാമ്ബുജം ശുഭമ്। ഗന്ധസംസ്ഥാനസംപന്നം മമ മാനസവര്ധനമ്
എന്നാൽ മനുഷ്യസിംഹനേ, ഈ കമലം പ്രത്യേകമായി മനോഹരവും സുഗന്ധവും രൂപവും നിറഞ്ഞതും എന്റെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
പ്രത്യക്ഷം സര്വലോകസ് നഹ്യദൃശ്യത മാം പ്രതി
ഇത് എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കാണാവുന്നതാണ്, പക്ഷേ മുമ്പ് ഞാൻ ഇതു കണ്ടിട്ടില്ല.
വാസുദേവസഹായേന വാസുദേവപ്രിയേണ ച'। ഖാണ്ഡവേ സത്യസന്ധേന ഭ്രാത്രാ തവ മഹാത്മനാ
വാസുദേവന്റെ കൂട്ടുകാരനായി, വാസുദേവന് പ്രിയപ്പെട്ടവനായി, സത്യനിഷ്ഠയോടെ, നിന്റെ മഹാത്മാവായ സഹോദരന് ഖാണ്ഡവവനത്തില് യുദ്ധം ചെയ്തു.
ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷാംസി വാസവശ്ച പരാജിതഃ। ഹതാ മായാവിനശ്ചോഗ്രാ ധനുഃ പ്രാപ്തം ച ഗാണ്ഡിവം
ഗന്ധര്വ്വന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും പോലും ഇന്ദ്രനെയും ജയിച്ചു; ഭയങ്കരമായ മായാവാദികളെ കൊല്ലുകയും ഗാണ്ഡീവം എന്ന വില്ല് നേടുകയും ചെയ്തു.
തവാപി സുമഹത്തേജോ മഹദ്ബാഹുബലം ച തേ। അവിഷഹ്യമനാധൃഷ്യം ശക്രതുല്യപരാക്രമ
നിന്റെ തേജസ്സും ഭുജബലവും അത്യന്തം വലുതാണ് — ആരും ജയിക്കാനാവാത്തത്, ആരും നേരിടാനാവാത്തത്, ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ വീര്യം.
ത്വദ്ബാഹുബലവേഗേന ത്രാസിതാഃ സര്വരാക്ഷസാഃ। ഹിത്വാ ശൈലം പ്രപദ്യന്താം ഭീമസേന ദിശോ ദശ
നിന്റെ ഭുജബലത്തിന്റെ ശക്തിയില് എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ഭയപ്പെട്ടു; മല ഉപേക്ഷിച്ച് ഭീമസേനന് അവരെ പത്തു ദിശകളിലേക്കും ഓടിച്ചു.
തതഃ ശൈലോത്തമസ്യാഗ്രം ചിത്രമാല്യധരം ശിവമ്। വ്യപേതഭയസംമോഹാഃ പശ്യന്തു സുഹൃദസ്തവ
അപ്പോള് ഭയവും ആശങ്കയും ഇല്ലാതെ, നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കള് മനോഹരമായ പുഷ്പമാലകള് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ഉത്തമശൈലത്തിന്റെ ശിഖരം കാണട്ടെ.
ഏവം പ്രണിഹിതം ഭീമ ചിരാത്പ്രഭൃതിമേ മനഃ। ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി ശൈലാഗ്രം ത്വദ്ബാഹുബലമാശ്രിതാ
ഇങ്ങനെ, ഭീമന്റെ മനസ്സ് ഏറെക്കാലമായി ഇതിലായിരുന്നു; നിന്റെ ഭുജബലത്തില് ആശ്രയിച്ച് ഞാനും ആ മലശിഖരം കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇച്ഛാമി ച നരവ്യാഘ്ര പുഷ്പം പ്രത്യക്ഷമീദൃശമ്। ആനീയമാനം ക്ഷിപ്രം വൈ ത്വയാ ഭരതസത്തമ
മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ, ഭാരതകുലത്തിലെ ഉത്തമനേ, നീ വേഗത്തില് കൊണ്ടുവന്ന് എന്റെ കണ്ണിന് മുന്നില് ഇങ്ങനെയൊരു പുഷ്പം കാണാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തതഃ ക്ഷിപ്തമിവാത്മാനം ദ്രൌപദ്യാ സ പരംതപഃ। നാമൃഷ്യത മഹാബാഹുഃ പ്രഹാരമിവസദ്ഗജഃ
അതിനുശേഷം, ദ്രൗപദിയുടെ വാക്കില് ആ ശത്രുനാശകന് തന്റെ മനസ്സിനെ അടക്കിച്ചു, മഹാബലശാലിയായവന് ഒരു ഉത്തമയാനയാനെ പോലെ ആ പ്രഹാരം സഹിച്ചു.