ഗതേഷു തേഷു രക്ഷഃസു ഭീമസേനാത്മജേഽപി ച। രഹിതാന്മീമസേനേന കദാചിത്താന്യദൃച്ഛയാ। ജഹാര ധര്മരാജം വൈ യമൌ കൃഷ്ണാം ച രാക്ഷസഃ
അപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാർ പോയതും, ഭീമസേനന്റെ മകനും അവിടെ ഇല്ലാതായതും, ഭീമസേനൻ അകന്ന സമയത്ത്, ഒരവസരത്തിൽ ഒരു രാക്ഷസൻ ധർമ്മരാജാവിനെയും ഇരട്ടന്മാരെയും കൃഷ്ണയെയും പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
ബ്രഹ്മന്കഥം ധര്മരാജം യമൌ കൃഷ്ണാം ച രാക്ഷസഃ। ജഹാര ചിത്രം ഭീമശ്ച ഗതോ രാക്ഷസകണ്ടകഃ। വക്തുമര്ഹസി വിപ്രാഗ്ര്യ വ്യക്തമേതന്മമാഽനഘ
ബ്രാഹ്മണനേ, രാക്ഷസൻ ധർമ്മരാജാവിനെയും ഇരട്ടന്മാരെയും കൃഷ്ണയെയും എങ്ങനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി? അത്ഭുതം തന്നെയാണ്, കാരണം ഭീമൻ രാക്ഷസനെ നേരിടാൻ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായി പറയണം.
ബ്രാഹ്മണോ മന്ത്രകുശലഃ സര്വാസ്ത്രേഷ്വസ്ത്രവിത്തമഃ। ഇതി ബ്രുവന്പാണ്ഡവേയാന്പര്യുപാസ്തേ സ്മ നിത്യദാ । പരീപ്സമാനഃ പാര്ഥാനാം കലാപാംശ്ച ധനൂംഷി ച
മന്ത്രങ്ങളിൽ നിപുണനും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും ഉള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ പാണ്ഡവന്മാരുടെ അടുത്ത് എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ പാര്ഥന്മാരുടെ വില്ലുകളും അമ്പുകോലുകളും നിരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
അന്തരം സംപരിപ്രേപ്സുര്ദ്രൌപദ്യാ ഹരണം പ്രതി। ദുഷ്ടാത്മാ പാപബുദ്ധിഃ സ നാമ്നാ ഖ്യാതോ ജടാസുരഃ
ദ്രൗപദിയെ അപഹരിക്കാൻ അവസരം തേടി, ദുഷ്ടഹൃദയനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുമായ ജടാസുരൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അതിനായി കാത്തിരുന്നു.
[പോഷണം തസ് രാജേനദ്ര ചക്രേ പാണ്ഡവനന്ദനഃ। ബുബുധേ ന ച തം പാപം ഭസ്മച്ഛന്നമിവാനലമ്
പാണ്ഡവപുത്രൻ അവനെ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നു കരുതി അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റി, പക്ഷേ ആ പാപിയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അഗ്നി ചാരിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ.
സ ഭീമസേനേ നിഷ്ക്രാന്തേ മൃഗയാര്ഥമരിംദമേ। [ഘടോത്കചം സാനുചരം ദൃഷ്ട്വാ വിപ്രദ്രുതം ദിശഃ
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്ന ഭീമസേനൻ വേട്ടയ്ക്കായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഘടോൽക്കചനും കൂട്ടരും അകന്നപ്പോൾ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഭയന്ന് എല്ലാടവും ഓടി.
ലോമശപ്രഭൃതീംസ്താംസ്തു മഹര്ഷീശ്ച സമാഹിതാന്। സ്നാതും വിനിര്ഗതാന്ദൃഷ്ട്വാ പുഷ്പാര്ഥം ച തപോധനാന്]
ലോമശന്മാരെയും മറ്റും, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ കുളിക്കാനും പൂക്കൾ തിരയാനും പുറപ്പെട്ട മഹർഷിമാരെയും കണ്ടു, ആ തപസ്സുകാരും അകന്നു.
രൂപമന്യത്സമാസ്ഥായ വികൃതം ഭൈരവം മഹത്। ഗൃഹീത്വാ സര്വശസ്ത്രാണി ദ്രൌപദീം പരിഗൃഹ്യ ച। പ്രാതിഷ്ഠത സുദുഷ്ടാത്മാ ത്രീന്ഗൃഹീത്വാ ച പാണ്ഡവാന്
ഭയങ്കരവും ഭീഷണവുമായ മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ആ ദുഷ്ടഹൃദയൻ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പിടിച്ചു, ദ്രൗപദിയെ പിടിച്ചു, മൂന്നു പാണ്ഡവന്മാരെയും പിടിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
[വിക്രമ്യ കൌശികം ഖങ്ഗം മോക്ഷയിത്വാ ഗ്രഹം രിപോഃ।] ആക്രന്ദദ്ഭീമസേന വൈ യേന യാതോ മഹാബലഃ
കൗശികൻ എന്ന വാൾ ശക്തിയായി പിടിച്ച് ശത്രുവിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച ശേഷം, ഭീമസേനൻ അവരുടെ നിലവിളി കേട്ട് വേഗത്തിൽ ഓടി.
തമബ്രവീദ്ധര്മരാജോ ഹ്രിയമാണോ യുധിഷ്ഠിരഃ। ധര്മസ്തേ ഹീയതേ മൂഢ ന ചൈനം സമവേക്ഷസേ
അവനെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: 'മൂഢനേ, നീ ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, അതിനെ നോക്കുന്നില്ല.'
യേഽന്യേ ക്വചിന്മനുഷ്യേഷു തിര്യഗ്യോനിഗതാശ്ച യേ। ധര്മം തേ സമവേക്ഷന്തേ രക്ഷാംസി ച വിശേഷതഃ
മനുഷ്യരിൽ മറ്റുള്ളവരും, മറ്റു ജന്മങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരും, ധർമ്മം പാലിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് രാക്ഷസന്മാർ ധർമ്മം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
ധര്മസ്യരാക്ഷസാ മൂലം ധര്മം തേ വിദുരുത്തമമ്। ഏതത്പരീക്ഷ്യസര്വം ത്വം സമീപേ സ്ഥാതുമര്ഹസി
ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം രാക്ഷസന്മാരാണ്; അവർ ഉത്തമധർമ്മം അറിയുന്നു. ഇതെല്ലാം പരിഗണിച്ച് നീ അതിനരികിൽ നിലകൊള്ളണം.
ദേവാശ്ച ഋഷയഃ സിദ്ധാഃ പിതരശ്ചാപി രാക്ഷസ। ഗന്ധര്വോരഗരക്ഷാംസി വയാംസി പശവസ്തഥാ
രാക്ഷസാ, ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, സിദ്ധന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാർ, പക്ഷികൾ, മൃഗങ്ങൾ—
തിര്യഗ്യോനിഗതാശ്ചൈവ അപി കീടപിപീലികാഃ। മനുഷ്യാനുപജീവന്തി തതസ്ത്വമപി ജീവസി
മറ്റു ജന്മങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരും, കീടങ്ങളും ഉറുമ്പുകളും വരെ, മനുഷ്യരെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് നീയും അതുപോലെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.
സമൃദ്ധ്യാ യസ്യ ലോകസ്യ ലോകോ യുഷ്മാകമൃധ്യതി। ഇമം ച ലോകം ശോചന്തമനുശോചന്തി ദേവതാഃ। പൂജ്യമാനാശ്ച വര്ധന്തേ ഹവ്യകവ്യൈര്യഥാവിധി
ലോകം സമൃദ്ധിയിലായാൽ, നിങ്ങളുടെ ലോകവും സമൃദ്ധിയാകും. ഈ ലോകം ദുഃഖിതനായാൽ, ദേവന്മാർക്കും ദുഃഖമാകും; യഥാവിധി ഹവ്യകവ്യങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് ആരാധിക്കുമ്പോൾ അവർ വളരും.
വയം രാഷ്ട്രസ്യ ഗോപ്താരോ രക്ഷിതാരശ്ച രാക്ഷസ। രാഷ്ട്രസ്യാരക്ഷ്യമാണസ്യ കുതോ ഭൂതിഃ കുതഃ സുഖമ്
രാക്ഷസാ, ഞങ്ങൾ രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷകരും സംരക്ഷകരുമാണ്. രാജ്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയാണ് സമൃദ്ധിയും സുഖവും ഉണ്ടാകുക?
ന ച രാജാഽവമന്തവ്യോ രക്ഷസാ ജാത്വനാഗസി। അനുരപ്യപചാരശ്ച നാസ്ത്യസ്മാകം നരാശന
രാജാവിനെ അപമാനിക്കരുത്, കാരണം അവൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. നമ്മൾ മനുഷ്യരുടെ അന്നം കഴിക്കുന്നവരായതിനാൽ, നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവരോടു നാം ഒരിക്കലും ദുഷ്പ്രവർത്തനം കാണിച്ചിട്ടില്ല.
വിഘസാശാന്യഥാശക്ത്യാ കുര്മഹേ ദേവതാദിഷു। ഗുരൂംശ്ച ബ്രാഹ്മണാംശ്ചൈവ പ്രമാണപ്രവണാഃ സദാ
നമ്മുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം നാം അർപ്പിക്കുന്നു. ഗുരുക്കന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും നാം എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കുകയും, യുക്തമായ അധികാരത്തിന് കീഴടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദ്രോഗ്ധവ്യം ന ച മിത്രേഷു ന വിശ്വസ്തേഷു കര്ഹിചിത്। യേഷാം ചാന്നാനി ഭുഞ്ജീത യത്രച സ്യാത്പ്രതിശ്രയഃ
സുഹൃത്തുക്കളെയും വിശ്വസിച്ചവരെയും ഒരിക്കലും വഞ്ചിക്കരുത്. ആരുടെയെങ്കിലും അന്നം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെയെങ്കിലും അഭയം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവരെയും വഞ്ചിക്കരുത്.
സ ത്വം പ്രതിശ്രയേഽസ്മാകം പൂജ്യമാനഃ സുഖോഷിതഃ। ഭുക്ത്വാ ചാന്നാനി ദുഷ്പ്രജ്ഞ കഥമസ്മാഞ്ജിഹീര്ഷസി
നീ ഞങ്ങളുടെ അഭയാർത്ഥിയായ് ഇവിടെ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുകയും, ഞങ്ങളുടെ അന്നം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. അജ്ഞാനിയേ, പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഏവമേവ വൃഥാചാരോ വൃഥാ വൃദ്ധോ വൃഥാമതിഃ। വൃഥാമരണമര്ഹസ്ത്വം വൃഥാഽദ്യ നമവിഷ്യസി
ഇങ്ങനെ വൃഥാ പെരുമാറ്റം, വൃഥാ വയസ്സും, വൃഥാ മനസ്സും നിനക്കാണ്. നീ അർഹിക്കുന്നത് വൃഥാ മരണമാണ്; ഇന്നാണ് നീ വൃഥായായി വീഴുന്നത്.
അഥ ചേദ്ദുഷ്ടബുദ്ധിസ്ത്വം സര്വൈര്ധര്മൈര്വിവര്ജിതഃ। പ്രദായ ശസ്ത്രാണ്യസ്മാകം യുദ്ധേന ദ്രൌപദീം ഹര
എങ്കിൽ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ദുഷ്ടതയും ധർമ്മമില്ലായ്മയും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ ആയുധങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് വിട്ടു കൊടുത്ത്, യുദ്ധം ചെയ്ത് ദ്രൗപദിയെ പിടിച്ചുപറയാൻ ശ്രമിക്കൂ.
അഥ ചേത്ത്വമവിജ്ഞായ ഇദം കര്മ കരിഷ്യസി। അധര്മം ചാപ്യകീര്തിം ച ലോകേ പ്രാപ്സ്യസി കേവലം
നീ ഈ പ്രവൃത്തി മനസ്സിലാക്കാതെ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ലോകത്തിൽ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് അധർമ്മവും അപകീർത്തിയും മാത്രമാണ്.
ഏതാമദ്യ പരാമൃശ്യ സ്ത്രിയം രാക്ഷസ മാനുഷീമ്। വിഷമേതത്സമാലോഡ്യ കുമ്ഭേന പ്രാശിതം ത്വയാ
രാക്ഷസാ, നീ ഈ സ്ത്രീയെ മനുഷ്യയാണെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഈ വിഷം കലർത്തി, നീ തന്നെ കുമ്പത്തിൽ നിന്ന് കുടിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതോ യുധിഷ്ഠിരസ്തസ്യ ഭാരികഃ സമപദ്യത। സ തു ഭാരാഭിഭൂതാത്മാ ന തഥാ ശീഘ്രഗോഽഭവത്
അതിനുശേഷം, യുദിഷ്ഠിരൻ അവനെ ചുമക്കേണ്ടവനായി. പക്ഷേ, ആ ഭാരത്തിൽ തളർന്ന്, അവൻ അത്ര വേഗത്തിൽ നീങ്ങാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അഥാബ്രവീദ്ദ്രൌപദീം ച നകുലം ച യുധിഷ്ഠിരഃ। മാ ഭൈഷ്ടം രാക്ഷസാന്മൂഢാദ്ഗതിരസ്യ മയാ ഹൃതാ
അപ്പോൾ യുദിഷ്ഠിരൻ ദ്രൗപദിയോടും നകുലനോടും പറഞ്ഞു: 'ഈ മണ്ടൻ രാക്ഷസനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; അവന്റെ വഴിയെ ഞാൻ തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
നാതിദൂരേ മഹബാഹുര്ഭവിതാ പവനാത്മജഃ। അസ്മിന്മുഹൂര്തേ സംപ്രാപ്തേ നഭവിഷ്യതി രാക്ഷസഃ
'ഇവിടെ നിന്ന് വളരെ ദൂരമില്ലാതെ വാതസുതൻ ഉണ്ട്; ഈ നിമിഷം എത്തിയാൽ രാക്ഷസൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ല.'
സഹദേവസ്തു തം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസം മൂഢചേതസമ്। ഉവാച വചനം രാജന്കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്
അപ്പോൾ സഹദേവൻ ആ ഭ്രാന്തനായ രാക്ഷസനെ കണ്ടു, കുന്തീപുത്രനായ രാജാവായ യുദിഷ്ഠിരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
രാജന്കിം നാമ സത്കൃത്യം ക്ഷത്രിയസ്യാസ്ത്യതോഽധികമ്। യദ്യുദ്ധേഽഭിമുഖഃ പ്രാണാംസ്ത്യജേച്ഛത്രും ജയേത വാ
'രാജാവേ, ശത്രുവിനെ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ നേരിടുകയും, അതിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുകയോ ജയിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയന് കൂടുതൽ മഹത്വമുള്ളത് എന്താണ്?'
ഏഷ വാസ്മാന്വയം വൈനം യുധ്യമാനാഃ പരംതപ। സൂദയേമ മഹാബാഹോ ദേശഃ കാലോ ഹ്യയം നൃപ
'അവൻ നമ്മെ കൊല്ലുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ നാം അവനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുകയോ ചെയ്താലും, മഹാബാഹുവേ, നാം യുദ്ധം ചെയ്യണം. ഇതാണ് യോജിച്ച സ്ഥലം, ഇതാണ് സമയം, രാജാവേ.'