താം ച ദൃഷ്ട്വൈവ കൌന്തേയോ ഭീമസേനോ മഹാഹലഃ। ബഭൂവ പരമപ്രീതോ ദിവ്യംപ്രേക്ഷ്യ സരോ മഹത്
കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ ഭീമസേനൻ ആ അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യഹ്രദം കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞു.
തച്ച ക്രോവശാ നാമ രാക്ഷസാ രാജശാസനാത്। രക്ഷന്തി ശതസാഹസ്രാശ്ചിത്രായുധപരിച്ഛദാഃ
അത് കുരുവശ എന്ന പേരിലുള്ള രാക്ഷസന്മാർ, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അനേകം ആയുധങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, ലക്ഷക്കണക്കിന് പേർ ചേർന്ന് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്.
തേ തു ദൃഷ്ട്വൈവ കൌന്തേയമജിനൈഃ പരിവാരിതമ്। രുക്മാങ്ഗദധരം വീരം ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്
അവർ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ ഭീമനെ സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ചതും ഭയങ്കരമായ വീരത്വമുള്ളവനുമായതും കണ്ടപ്പോൾ—
സായുധം ബദ്ധനിസ്ത്രിംശമശങ്കിതമരിംദമമ്। പുഷ്കരപ്സുമുപായാന്തമന്യോന്യമഭിചുക്രുശുഃ
അയാൾ ആയുധം ധരിച്ചും വാൾ കെട്ടിയുമുള്ളവനായി, ഭയമില്ലാതെ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവനായി, താമരകളും പൂക്കളും നിറഞ്ഞ ഹ്രദത്തേക്ക് അടുത്തു വരുമ്പോൾ, രാക്ഷസന്മാർ തമ്മിൽ വിളിച്ചു പറയാൻ തുടങ്ങി.
അയം പുരുഷശാര്ദൂലഃ സായുധോഽജിനസംവൃതഃ। യച്ചികീര്ഷുരിഹ പ്രാപ്തസ്തത്സംപ്രഷ്ടുമിഹാര്ഹഥ
ഇവിടെ ആയുധം ധരിച്ചും മൃഗചർമ്മം പൊതിഞ്ഞുമുള്ള പുരുഷശാർദൂലൻ വരുന്നു; അവൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾ അവനോട് ചോദിക്കണം.
തതഃ സര്വേ മഹാബാഹും സമാസാദ്യവൃകോദരമ്। തേജോയുക്തമപൃച്ഛന്ത കസ്ത്വമാഖ്യാതുമര്ഹസി
അപ്പോൾ അവരൊക്കെയും ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ള വൃക്കോദരനായ ഭീമനോടു സമീപിച്ചു, തേജസ്സോടെ തിളങ്ങുന്ന അവനോട്, 'നീ ആരാണ്? ദയവായി പറയണം,' എന്ന് ചോദിച്ചു.
മുനിവേഷധരശ്ചൈവ സായുധശ്ചൈവ ലക്ഷ്യസേ। യദര്ഥമാഭിസംപ്രാപ്തസ്തദാചക്ഷ്യമഹാമതേ
നീ മുനിവേഷം ധരിച്ചിട്ടും ആയുധം കൈയിൽ ഉള്ളവനായി കാണപ്പെടുന്നു; മഹാമതിയുള്ളവനേ, എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് തുറന്നു പറയണം.
പാണ്ഡവോ ഭീമസേനോഽഹം ധര്മരാജാദനന്തരഃ। വിശാലാം ബദരീം പ്രാപ്തോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ രാക്ഷസാഃ
ഞാൻ പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ ഭീമസേനനാണ്, ധർമ്മരാജാവിന് ശേഷം വരുന്നത്. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ ഈ വിശാലമായ ബദരിയിൽ എത്തി, രാക്ഷസന്മാരേ.
അപശ്യത്തത്രപാഞ്ചാലീ സൌഗന്ധികമനുത്തമമ്। അനിലോഢമിതോ നൂനം സാ ബഹൂനി പരീപ്സതി
ഇവിടെ പാഞ്ചാലി അത്യുത്തമമായ സൗഗന്ധികപൂവ് കണ്ടു; കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്നതാകാം, അവൾ അതുപോലെയുള്ള പല പൂക്കളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്യാ മാമനവദ്യാങ്ഗ്യാ ധര്മപത്ന്യാഃ പ്രിയേ സ്ഥിതമ്। പുഷ്പാഹാരമിഹ പ്രാപ്തം നിബോധത നിശാചരാഃ
അവളെപ്പോലുള്ള ദോഷരഹിതയും പ്രിയപ്പെട്ടയും ആയ എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കായി, ധർമ്മപത്നിയായ അവൾക്കായി, ഞാൻ ഇവിടം പൂക്കൾ എടുക്കാൻ എത്തിയതാണ്; ഇതു നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ.
ആക്രീഡോഽയം കുബേരസ്യ ദയിതഃ പുരുഷര്ഷഭ। നേഹ ശക്യം മനുഷ്യേണ വിഹര്തും മര്ത്യധര്മണാ
ഇത് കുബേരന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിനോദോദ്യാനമാണ്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ; മനുഷ്യരായ മർത്ത്യർക്കു ഇവിടെ വിനോദം ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ദേവര്ഷയസ്തഥാ യക്ഷാ ദേവാശ്ചാത്ര വൃകോദര। ആമന്ത്ര്യ യക്ഷപ്രവരം പിബന്തി ച ഹരന്തി ച
വൃക്കോദരാ, ദേവർഷിമാരും യക്ഷന്മാരും ദേവന്മാരും ഇവിടം യക്ഷപ്രധാനനെ അറിയിച്ചശേഷം, ഇവിടെ കുടിക്കുകയും ആവശ്യമുള്ളത് എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗന്ധര്വാപ്സരസശ്ചൈവ വിഹരന്ത്യത്ര പാണ്ഡവ। `യക്ഷാധിപസ്യാനുമതേ കുബേരസ് മഹാത്മനഃ
പാണ്ഡവാ, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും ഇവിടം കുബേരൻ എന്ന മഹാത്മാവായ യക്ഷാധിപന്റെ അനുമതിയോടെ വിനോദം ആസ്വദിക്കുന്നു.
അന്യായേനേഹ യഃ കശ്ചിദവമന്യ ധനേശ്വരമ്। വിഹര്തുമിച്ഛേദ്ദുര്വൃത്തഃ സ വിനശ്യേന്ന സംശയഃ
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും അന്യായമായി ധനേശ്വരനെ അവഗണിച്ച് വിനോദം ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അത്തരം ദുഷ്ടൻ നിർബന്ധമായും നശിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തമനാദൃത്യ പദ്മാനി ജിഹീര്ഷസി ബലാദിഹ। ധര്മരാജസ്യ ചാത്മാനം ബ്രവീഷി ഭ്രാതരം കഥമ്
അവനെ അവഗണിച്ച് നീ ഇവിടെ ബലമായി താമരകൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ട് നീ എങ്ങനെ ധർമ്മരാജാവിന്റെ സഹോദരൻ എന്ന് പറയാൻ കഴിയും?
[ആമന്ത്ര്യ യക്ഷരാജം വൈ തതഃ പിവ ഹരസ്വ ച। നാതോഽന്യഥാ ത്വയാ ശക്യം കിംചിത്പുഷ്കരമീക്ഷിതും
ആദ്യം യക്ഷരാജാവിനെ അറിയിച്ചശേഷം, നീ കുടിക്കയും ആവശ്യമുള്ളത് എടുക്കുകയും ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ ഒരു താമരപൂവുപോലും കാണാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല.
രാക്ഷസാസ്തം ന പശ്യാമി ധനേശ്വരമിഹാന്തികേ। ദൃഷ്ട്വാഽപിച മഹാരാജം നാഹം യാചിതുമുത്സഹേ
ഈ രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ ധനത്തിന്റെ ദൈവമായവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല; വലിയ രാജാവിനെ കണ്ടാലും ഞാൻ അവനോടൊന്നും ചോദിക്കാൻ മനസ്സില്ല.
ന ഹി യാചന്തി രാജാന ഏഷ ധര്മഃ സനാതനഃ। ന ചാഹം ഹാതുമിച്ഛാമി ക്ഷാത്രധര്മം കഥംചന
രാജാക്കന്മാരോടു ഭിക്ഷ ചോദിക്കുന്നത് ശരിയല്ല — ഇതാണ് പാരമ്പര്യമായ ധർമ്മം; എനിക്ക് യുദ്ധധർമ്മം ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ മനസ്സില്ല.
ഇയം ച നലിനീ രമ്യാ ജാതാ പര്വതനിര്ഝരേ। നേയം ഭവനമാസാദ്യകുബേരസ്യ മഹാത്മനഃ
ഈ മനോഹരമായ താമരക്കുളം ഒരു മലപ്രവാഹത്തിൽ നിന്നാണ് രൂപപ്പെട്ടത്; ഇത് മഹാത്മാവായ കുബേരന്റെ ഭവനം അല്ല.
തുല്യാ ഹി സര്വഭൂതാനാമിയം വൈശ്രവണസ്യ ച। ഏവം ഗതേഷു ദ്രവ്യേഷു കഃ കം യാചിതുമര്ഹതി
ഇത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും വൈശ്രവണനും ഒരുപോലെ ഉള്ളതാണല്ലോ; ഇങ്ങനെ സമ്പത്ത് എല്ലാവർക്കും പൊതുവായപ്പോൾ ആരാണ് ആരോടു എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കേണ്ടത്?
ഇത്യുക്ത്വാ രാക്ഷസാന്സര്വാന്ഭീമസേനോ വ്യഗാഹത। താം തു പുഷ്കരിണീം വീരഃ പ്രഭിന്ന ഇവ കുഞ്ജരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭീമസേനൻ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരുടെയും നടുവിൽ ഒരു വലിയ ആന പോലെ കടന്നു കയറി.
തതഃ സ രാക്ഷസൈര്വാചാ പ്രതിഷിദ്ധഃ പ്രതാപവാന്। മാ മൈവമിതി സക്രോധൈര്ഭര്ത്സയദ്ഭിഃ സമന്തതഃ
അപ്പോൾ ശക്തനായ ഭീമനെ ചുറ്റി രാക്ഷസന്മാർ കോപത്തോടെ 'ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത്' എന്നു വിളിച്ചു തടഞ്ഞു.
കദര്ഥീകൃത്യതു സ താന്രാക്ഷസാന്ഭീമവിക്രമഃ। വ്യഗാഹത മഹാതേജാസ്തേ തം സര്വേ ന്യവാരയന്
ഭയങ്കരമായ വീരതയുള്ള ഭീമൻ അവരെ അവഗണിച്ച് കുളത്തിലേക്ക് കയറി; അവരൊക്കെയും അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഗൃഹ്ണീത ബധ്നീത വികര്തതേമം പചാമ ഖാദാമ ച ഭീമസേനമ്। ക്രുദ്ധാ ബ്രുവന്തോഽഭിയയുര്ദ്രതം തേ ശസ്ത്രാണി ചോദ്യമ്യ വിവൃത്തനേത്രാഃ
അവനെ പിടിക്കൂ, കെട്ടിക്കൂ, കഷ്ണം കഷ്ണമായി മുറിക്കൂ — ഭീമസേനനെ പാകം ചെയ്ത് കഴിക്കാം! എന്ന് അവർ കോപത്തോടെ വിളിച്ചു, ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തി, കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച് അവന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
പ്രഗൃഹ്യതാനഭ്യപതത്തരസ്വീ തതോഽബ്രവീത്തിഷ്ഠത തിഷ്ഠതേതി ।। തേ തം തദാ തോമരപട്ടസാദ്യൈ- ര്വ്യാവിദ്ധശസ്ത്രൈഃ സഹസാ നിപേതുഃ
ഒരാൾ ഒരു വടി പിടിച്ച് വേഗത്തിൽ ഭീമന്റെ നേരെ ഓടി, 'നിർത്തൂ, നിർത്തൂ' എന്നു വിളിച്ചു. പിന്നെ അവൻറെ മേൽ കുന്തം, വാൾ മുതലായ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവർ അപ്രത്യക്ഷമായി ആക്രമിച്ചു.
ജിഘാംസവഃ ക്രോധവശാഃ സുഭീമാ ഭീമം സമന്താത്പരിവവ്രുരുഗ്രാഃ। ജിഘാംസവഃ ക്രോധവശാഃ സുഭീമാ ഭീമം സമന്താത്പരിവബ്രുരുഗ്രാഃ
കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ക്രോധത്തിൽ കത്തിയ ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാർ ഭീമനെ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും ചുറ്റി.
വാതേന കുന്ത്യാം ബലവാന്സുജാതഃ ശൂരസ്തരസ്വീ ദ്വിഷതാം നിഹന്താ। സത്യേ ച ധര്മേ ച രതഃ സദൈവ പരാക്രമേ ശത്രുഭിരപ്രധൃഷ്യഃ
കുന്തിയുടെ മകനായി വായുവിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, ശക്തനും വീരനുമാണ്; ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സത്യം ധർമ്മം എന്നിവയിൽ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് കീഴടങ്ങാനാവാത്തവൻ.
തേഷാം സ മാര്ഗാന്വിവിധാന്മഹാത്മാ നിഹത്യ ശസ്ത്രാണി ച ശാസ്ത്രവാണാമ്। യഥാ പ്രവീരാന്നിജഘാന ഭീമഃ പരശ്ശതാന്പുഷ്കരിണീസമീപേ
ആ മഹാത്മാവൻ അവരവരുടെ പലവിധ ആക്രമണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും തുരത്തിക്കളഞ്ഞു; ഒരു വീരൻ എങ്ങനെ ശത്രുക്കളെ കുളത്തിനരികിൽ സംഹരിക്കുമോ, അങ്ങനെ ഭീമൻ അവരെ തോൽപ്പിച്ചു.
തേ തസ്യ വീര്യം ച ബലം ച ദൃഷ്ട്വാ വിദ്യാബലംബാഹുബലം തഥൈവ। അശക്നുവന്തഃ സഹിതം സമന്താ- ദ്ദ്രുതം പ്രവീരാ സഹസാ നിവൃത്താഃ
അവന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും ആയുധജ്ഞാനവും കണ്ടപ്പോൾ, അവരെല്ലാവരും ചേർന്നിട്ടും നേരിടാൻ കഴിയാതെ, അപ്രത്യക്ഷമായി എല്ലാ ദിശകളിലും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
വിദീര്യമാണാസ്തത ഏവ തൂര്ണ- മാകാശമാസ്ഥായ വിമൂഢസംജ്ഞാഃ। കൈലാസശൃങ്ഗാണ്യഭിദുദ്രുവുസ്തേ ഭീമാര്ദിതാഃ ക്രോധവശാഃ പ്രഭഗ്നാഃ
അവരൊക്കെയും ഭീമന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ഭയപ്പെട്ടു, മനസ്സു കുഴഞ്ഞ്, വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു; കോപത്താൽ വിറെച്ചു, ഭീമനാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട്, കൈലാസശിഖരങ്ങളിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.