ഫുല്ലപദ്മവിചിത്രാണി സരാംസി സരിതസ്തഥാ। നാനാകുസുമചിത്രാണി പുഷ്പിതാനി വനാനി ച
പൂത്തുലഞ്ഞ താമരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട തടാകങ്ങളും, അതുപോലെ പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നദികളും, വിവിധ വർഗ്ഗത്തിലുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ കാടുകളും അതീവ മനോഹരമായി ദൃശ്യമാകുന്നു.
മത്തവാരണയുഥാനി പങ്കക്ലിന്നാനി ഭാരത। വര്ഷതാമിവ മേഘാനാം വൃന്ദാനി ദദൃശേ തദാ
ഭാരതാ, അവിടെ മദം കയറിയ കാളയാനകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, ചതഞ്ഞ ചെളി പുരണ്ട ശരീരങ്ങളോടെ, മഴ പെയ്യുന്ന മേഘക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
ഹരിണൈശ്ചപലാപാങ്ഗൈര്ഹരിണീസഹിതൈര്വനമ്। സശഷ്പകവലൈഃ ശ്രീമാന്പഥി ദൃഷ്ട്വാ ദ്രുതം യയൌ
കാടിനുള്ളിൽ, ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളുള്ള മാൻമരങ്ങളും അവയുടെ കൂട്ടുകാരികളും, പുതുതായി വളർന്ന പുല്ല് മുളച്ച് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതു കണ്ട ഭീമൻ പാതയിൽ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
മഹിഷൈശ്ച വരാഹൈശ്ച ശാര്ദൂലൈശ്ച നിഷേവിതമ്। വ്യപേതഭീര്ഗിരിം ശൌര്യാദ്ഭീമസേനോ വ്യഗാഹത
കാള, പന്നി, കടുവ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ഭയമില്ലാതെ തന്റെ ധൈര്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ള ഭീമസേനൻ ആ മലയിൽ കടന്നു കയറി.
കുസുമാനതശാഖൈശ്ച താമ്രപല്ലവകോമലൈഃ। യാച്യമാന ഇവാരണ്യേ ദ്രുമൈര്മാരുതകമ്പിതൈഃ
പുഷ്പഭാരത്തിൽ താഴ്ത്തിയ ശാഖകളും, താമ്രവർണ്ണമുള്ള മൃദുലമായ ഇലകളും, കാറ്റിൽ വിറയുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, ആ കാട് തന്നെ ഭീമനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിച്ചു.
കൃതപദ്മാഞ്ജലിപുടാ മത്തഷട്പദസേവിതാഃ। പ്രിയതീര്ഥവനാ മാര്ഗേ പദ്മിനീഃ സമതിക്രമന്
പാതയിലൂടെ, ദൈവികതയാൽ പ്രിയപ്പെട്ടതും, കൂമ്പാരമായി താമരപ്പൂക്കൾ ചേർത്തു കയ്യൊഴുക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെടുന്ന, മദം കയറിയ തേനീച്ചകൾ ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന താമരക്കുളങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
സജ്ജമാനമനോദൃഷ്ടിഃ ഫുല്ലേഷു ഗിരിസാനുഷു। ദ്രൌപദീവാക്യപാഥേയോ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ
പൂത്തുലഞ്ഞ മലശിഖരങ്ങളിൽ മനസ്സും കാഴ്ചയും ആകർഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഭയങ്കര വീര്യശാലിയായ ഭീമൻ, ദ്രൗപദിയുടെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പരിവൃത്തേഽഹനി തതഃ പ്രകീര്ണഹരിണേ വനേ। കാഞ്ചനൈര്വിലൈഃ പദ്മൈര്ദദര്ശ വിപുലാം നദീമ്
പിന്നീട്, ദിവസം മറിഞ്ഞപ്പോൾ, കാടിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന മാൻമരങ്ങൾക്കിടയിൽ, പൊൻതാമരകളാൽ അലങ്കരിച്ച വിശാലമായ ഒരു നദി ഭീമൻ കണ്ടു.
ഹംസകാരണ്ഡവയുതാം ചക്രവാകോപശോഭിതാമ്। രചിതാമിവ തസ്യാദ്രേര്ഭാലാം വിമലപങ്കജാമ്
ഹംസകളും നീർക്കാക്കകളും ചക്രവാകപ്പക്ഷികളും നിറഞ്ഞ, കറുത്ത മലയ്ക്ക് ഭാലഭാഗം പോലെ, നിർമലമായ താമരപൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ നദി അതീവ മനോഹരമായി തെളിഞ്ഞു.
തസ്യാം നദ്യാം മഹാസത്വഃ സൌഗന്ധികവനം മഹത്। അപശ്യത്പ്രീതിജനനം ബാലാര്കസദൃശദ്യുതി
ആ നദിക്കരയിൽ, മഹാശക്തനായ ഭീമൻ, ബാലസൂര്യനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദം പകരുന്ന വലിയ സൗഗന്ധികവനം കണ്ടു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ലബ്ധകാമഃ സ മനസാ പാണ്ഡുനന്ദനഃ। വനവാസപരിക്ലിഷ്ടാം ജഗാമ മനസാ പ്രിയാമ്
അത് കണ്ടപ്പോൾ, ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ പാണ്ഡുപുത്രൻ, വനവാസത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച പ്രിയപ്പെട്ടവളെ മനസ്സിൽ ഓർമ്മിച്ചു.
സ ഗത്വാനലിനീം രമ്യാം രാക്ഷസൈരഭിരക്ഷിതാമ്। കൈലാസശിരേ രമ്യേ ദദര്ശ ശുഭകാനനേ
അവൻ രാക്ഷസന്മാർ കാവലിരിക്കുന്ന മനോഹരമായ താമരക്കുളം കയലാസശിഖരത്തിലെ മനോഹരമായ ഒരു കാനനത്തിൽ കണ്ടു.
കുബേരഭുവനാഭ്യാശേ ജാതാം പര്വതനിര്ഝരൈഃ। സുരമ്യാം വിപുലച്ഛായാം നാനാദ്രുമലതാകുലാമ്
കുബേരന്റെ വാസസ്ഥലത്തിന് സമീപം, മലപ്രവാഹങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച, അതീവ ആകർഷകവും, വിശാലമായ തണലും, വിവിധ വൃക്ഷലതകളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ കുളം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹരിതാമ്ബുജസംഛന്നാം ദിവ്യാം കനകപുഷ്കരാമ്। നാനാപക്ഷിജനാകീര്ണാം സൂപതീര്ഥാമകര്ദമാമ്
പച്ചതാമരകൾകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ട, ദൈവികമായ, പൊൻതാമരകളും നിറഞ്ഞ, പലതരത്തിലുള്ള പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞ, ഉത്തമമായ കരകളും ചെളിയില്ലാത്തതുമായ കുളം.
അതീവ രമ്യാം സുജലാം ജാതാം പര്വതസാനുഷു। വിചിത്രഭൂതാം ലോകസ്യ ശുഭാമദ്ഭുതദര്ശനാമ്
അതി മനോഹരവും, ശുദ്ധജലവും, മലശിഖരങ്ങളിൽ പിറന്നതും, അത്യന്തം വൈവിദ്ധ്യമുള്ളതും, ലോകത്തിന് അത്ഭുതംപോലെയുള്ള ദൃശ്യവൈഭവവുമാണ് അവിടെ.
തത്രാമൃതരസം ശീതം ലഘു കുന്തീസുതഃ ശുഭമ്। ദദര്ശവിമലം തോയം പിബംശ്ച ബഹു പാണ്ഡവഃ
അവിടെ കുന്തിദേവിയുടെ പുത്രനായ പാണ്ഡവൻ അമൃതംപോലെയുള്ള തണുത്ത, ലഘുവും ശുദ്ധവുമായ ജലം കണ്ടു, അതു ധാരാളം കുടിച്ചു.
താം തു കപുഷ്കരിണീം രമ്യാം ദിവ്യസൌഗന്ധികാവൃതാമ്। ജാതരൂപമയൈഃ പദ്മൈശ്ഛന്നാം പരമഗന്ധിഭിഃ
ദൈവികമായ സൗഗന്ധികപൂക്കൾ നിറഞ്ഞ ആ മനോഹരമായ താമരക്കുളം, പരമസുഗന്ധമുള്ള പൊൻതാമരകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വൈഡൂര്യവരനാലൈശ്ച ബഹുചിത്രൈര്മനോരമൈഃ। ഹംസകാരണ്ഡവോദ്ധൂതൈഃ സൃജദ്ഭിരമലം രജഃ
വൈഡൂര്യവും പൊന്നും ചേർന്ന മനോഹരമായ ദണ്ടുകൾ, ഹംസകളും നീർക്കാക്കകളും പറത്തിയ നിർമലമായ പൊടികൾകൊണ്ട് ആ കുളം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആക്രീഡം രാജരാജസ് കുബേരസ്യ മഹാത്മനഃ। ഗന്ധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച ദേവൈശ്ച പരമാര്ചിതാമ്
ഇത് മഹാത്മാവായ രാജരാജൻ കുബേരന്റെ വിനോദോദ്യാനമാണ്. ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും ദേവന്മാരും അതിനെ അത്യന്തം ആദരപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നു.
സേവിതാമൃഷിഭിര്ദിവ്യൈര്യക്ഷൈഃ കിംപുരുഷൈസ്തഥാ। രാക്ഷസൈഃ കിംനരൈശ്ചാപി ഗുപ്താം വൈശ്രവണേന ച
ദിവ്യമായ ഋഷിമാരും യക്ഷന്മാരും കിംപുരുഷന്മാരും, കൂടാതെ രാക്ഷസന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഇവിടം സന്ദർശിക്കുന്നു. വൈശ്രവണൻ തന്നെയാണ് ഈ സ്ഥലം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത്.
താം ച ദൃഷ്ട്വൈവ കൌന്തേയോ ഭീമസേനോ മഹാഹലഃ। ബഭൂവ പരമപ്രീതോ ദിവ്യംപ്രേക്ഷ്യ സരോ മഹത്
കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ ഭീമസേനൻ ആ അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യഹ്രദം കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞു.
തച്ച ക്രോവശാ നാമ രാക്ഷസാ രാജശാസനാത്। രക്ഷന്തി ശതസാഹസ്രാശ്ചിത്രായുധപരിച്ഛദാഃ
അത് കുരുവശ എന്ന പേരിലുള്ള രാക്ഷസന്മാർ, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അനേകം ആയുധങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, ലക്ഷക്കണക്കിന് പേർ ചേർന്ന് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്.
തേ തു ദൃഷ്ട്വൈവ കൌന്തേയമജിനൈഃ പരിവാരിതമ്। രുക്മാങ്ഗദധരം വീരം ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്
അവർ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ ഭീമനെ സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കങ്കണങ്ങൾ ധരിച്ചതും ഭയങ്കരമായ വീരത്വമുള്ളവനുമായതും കണ്ടപ്പോൾ—
സായുധം ബദ്ധനിസ്ത്രിംശമശങ്കിതമരിംദമമ്। പുഷ്കരപ്സുമുപായാന്തമന്യോന്യമഭിചുക്രുശുഃ
അയാൾ ആയുധം ധരിച്ചും വാൾ കെട്ടിയുമുള്ളവനായി, ഭയമില്ലാതെ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവനായി, താമരകളും പൂക്കളും നിറഞ്ഞ ഹ്രദത്തേക്ക് അടുത്തു വരുമ്പോൾ, രാക്ഷസന്മാർ തമ്മിൽ വിളിച്ചു പറയാൻ തുടങ്ങി.
അയം പുരുഷശാര്ദൂലഃ സായുധോഽജിനസംവൃതഃ। യച്ചികീര്ഷുരിഹ പ്രാപ്തസ്തത്സംപ്രഷ്ടുമിഹാര്ഹഥ
ഇവിടെ ആയുധം ധരിച്ചും മൃഗചർമ്മം പൊതിഞ്ഞുമുള്ള പുരുഷശാർദൂലൻ വരുന്നു; അവൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾ അവനോട് ചോദിക്കണം.
തതഃ സര്വേ മഹാബാഹും സമാസാദ്യവൃകോദരമ്। തേജോയുക്തമപൃച്ഛന്ത കസ്ത്വമാഖ്യാതുമര്ഹസി
അപ്പോൾ അവരൊക്കെയും ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ള വൃക്കോദരനായ ഭീമനോടു സമീപിച്ചു, തേജസ്സോടെ തിളങ്ങുന്ന അവനോട്, 'നീ ആരാണ്? ദയവായി പറയണം,' എന്ന് ചോദിച്ചു.
മുനിവേഷധരശ്ചൈവ സായുധശ്ചൈവ ലക്ഷ്യസേ। യദര്ഥമാഭിസംപ്രാപ്തസ്തദാചക്ഷ്യമഹാമതേ
നീ മുനിവേഷം ധരിച്ചിട്ടും ആയുധം കൈയിൽ ഉള്ളവനായി കാണപ്പെടുന്നു; മഹാമതിയുള്ളവനേ, എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് തുറന്നു പറയണം.
പാണ്ഡവോ ഭീമസേനോഽഹം ധര്മരാജാദനന്തരഃ। വിശാലാം ബദരീം പ്രാപ്തോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ രാക്ഷസാഃ
ഞാൻ പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ ഭീമസേനനാണ്, ധർമ്മരാജാവിന് ശേഷം വരുന്നത്. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ ഈ വിശാലമായ ബദരിയിൽ എത്തി, രാക്ഷസന്മാരേ.
അപശ്യത്തത്രപാഞ്ചാലീ സൌഗന്ധികമനുത്തമമ്। അനിലോഢമിതോ നൂനം സാ ബഹൂനി പരീപ്സതി
ഇവിടെ പാഞ്ചാലി അത്യുത്തമമായ സൗഗന്ധികപൂവ് കണ്ടു; കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്നതാകാം, അവൾ അതുപോലെയുള്ള പല പൂക്കളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്യാ മാമനവദ്യാങ്ഗ്യാ ധര്മപത്ന്യാഃ പ്രിയേ സ്ഥിതമ്। പുഷ്പാഹാരമിഹ പ്രാപ്തം നിബോധത നിശാചരാഃ
അവളെപ്പോലുള്ള ദോഷരഹിതയും പ്രിയപ്പെട്ടയും ആയ എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കായി, ധർമ്മപത്നിയായ അവൾക്കായി, ഞാൻ ഇവിടം പൂക്കൾ എടുക്കാൻ എത്തിയതാണ്; ഇതു നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരേ.