യദാഽശ്രൌഷം മാധവം വാസുദേവം സര്വാത്മനാ പാണ്ഡവാര്ഥേ നിവിഷ്ടമ്। യസ്യേമാം ഗാം വിക്രമമേകമാഹു- സ്തദാ നാശംസേ വിജയായ സംജയ
മാധവനും വാസുദേവനും പൂർണ്ണമായി പാണ്ഡവരുടെ ഭാഗത്തായി നിന്നു, ഒരൊറ്റ പാദം കൊണ്ടു ഭൂമി അളക്കുന്നവനെന്നു പറയപ്പെടുന്നവൻ ആണെന്നു ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, സഞ്ജയ, അപ്പോൾ ഞാൻ വിജയത്തിന് ആശിച്ചു ഇല്ല.
യദാഽശ്രൌഷം നരനാരായണൌ തൌ കൃഷ്ണാര്ജുനൌ വദതോ നാരദസ്യ। അഹം ദ്രഷ്ടാ ബ്രഹ്മലോകേ ച സമ്യക് തദാ നാശംസേ വിജയായ സംജയ
നാരദൻ കൃഷ്ണനും അർജുനനും പുരാതനമഹർഷികളായ നരനും നാരായണനും ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു, ഞാൻ തന്നെ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഇത് വ്യക്തമായി കണ്ടു എന്നത് ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, സഞ്ജയ, അപ്പോൾ ഞാൻ വിജയത്തിന് ആശിച്ചു ഇല്ല.
യദാഽശ്രൌഷം ലോകഹിതായ കൃഷ്ണം ശമാര്ഥിനമുപയാതം കുരൂണാമ്। ശമം കുര്വാണമകൃതാര്ഥം ച യാതം തദാ നാശംസേ വിജയായ സംജയ।। 199
ലോകക്ഷേമത്തിനായി കൃഷ്ണൻ കുരുക്കളിൽ സമാധാനം തേടി എത്തിയെങ്കിലും, ശ്രമിച്ചിട്ടും വിജയിക്കാതെ മടങ്ങിപ്പോയെന്നു ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, സഞ്ജയ, അപ്പോൾ ഞാൻ വിജയത്തിന് ആശിച്ചു ഇല്ല.
ബുദ്ധിം കൃതാം നിഗ്രഹേ കേശവസ്യ। തം ചാത്മാനം ബഹുധാ ദര്ശയാനം തദാ നാശംസേ വിജയായ സംജയ
കേശവന് മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനെന്നു ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തതും, അവൻ താനേ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ, സഞ്ജയ, വിജയത്തിനായി ഞാൻ ആശിച്ചില്ല.
യദാഽശ്രൌഷം വാസുദേവേ പ്രയാതേ രഥസ്യൈകാമഗ്രതസ്തിഷ്ഠമാനാമ്। ആര്താം പൃഥാം സാന്ത്വിതാം കേശവേന തദാ നാശംസേ വിജയായ സംജയ
വാസുദേവൻ പുറപ്പെട്ട് രഥത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നതും, ദുഃഖിതയായ കുന്തിയെ കേശവൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചതും ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ, സഞ്ജയ, വിജയത്തിനായി ഞാൻ ആശിച്ചില്ല.